Scalping — birkaç piplik hedefe göre gidiş-dönüş maliyetleri

Pipin küçük bir bölümü bile bir scalping işleminin sonucunu belirgin biçimde değiştirebilir. Beş piplik hedef ve beş piplik zararı durdurma mesafesi kullanan modelde, maliyet öncesi başabaş kazanma oranı %50'dir. Açıklama amaçlı 0,90 piplik gidiş-dönüş maliyeti hedefin %18'ini tüketir ve eşiği %59'a yükseltir; simetrik 50 piplik mesafelerde ise hedefin %1,8'ini tüketir ve eşik %50,9 olur. Bu ders, söz konusu maliyetleri hesaba katmayı, hedefin duyarlılığını sınamayı ve çok sayıda kısa işlemin ne kadar bilgi sağladığını değerlendirmeyi açıklar. Rakamlar, kârlı bir kuralı veya belirli bir hesabın koşullarını değil, bir mekanizmayı gösterir.

1. İşlemsel tanım ve bu tanıma girmeyenler

İşlem stili adlarının bağlayıcı bir tanımı yoktur. Bir pozisyonun kaç dakikadan sonra scalping olmaktan çıktığına veya hangi hedefte gün içi işlemin başladığına karar veren bir kuruluş bulunmaz; bunlar, aynı internet sitesinde bile tutarsız kullanılan teamüllerdir. Etiket, ancak işlemsel bir açıklamayla, yani elde tutma süresi, pozisyonun gün devrinden geçirilmesi ve çalışma biçimi sorularının yanıtlarıyla birlikte anlam kazanmaya başlar. Böyle bir açıklamanın nasıl kurulacağını Makale 8.1 açıklar; burada tekrarlamak için bir neden yoktur.

Scalping, çok kısa pozisyonlar ve koşulların sık değerlendirilmesi için kullanılan bir adlandırma teamülüdür; ancak ad tek başına ne kapanış saatini ne de işlem sayısını belirler. Burada incelenen sürümde, yaklaşık on küsur saniyeden birkaç dakikaya kadar elde tutma, kesintisiz gözlem ve finansman uygulanmadan önce teyit edilmiş kapanış varsayılır. Bu nedenle hesap, swap olmadan girişin ve çıkışın tam gidiş-dönüş maliyetini kapsar. Pozisyon bir finansman olayı boyunca açık kalırsa, etiketi ne olursa olsun ilgili bileşen eklenmelidir.

Maliyet sınırını gerçek finansman olayları belirler. Finansman, pozisyonun ilgili tarafına ait orana, bu oranın birimine, takvime ve ardışık olaylara atanan ağırlıklara bağlıdır; yalnızca gece sayısı ne toplamı ne de işaretini belirler. Makale 8.5 birkaç olayı adım adım hesaplar; 8.6 ise yıllık ölçeği inceler. Hemen öncesinde açılan bir dakikalık pozisyon bile böyle bir olayı kapsayabilir. Kapanmış her işlemde, uygun fiyat temeliyle alış-satış farkı, komisyon ve gerçekleşme de hesaba katılmalıdır.

Tanıma girmeyenler

Scalping açıklamalarına sıklıkla bu stilin özelliği olmayan büyüklükler de katılır. Bunları ayırmanın aritmetik bir sonucu vardır; çünkü bazıları stili değiştirmeden değiştirilebilen sistem parametreleridir, bazılarıysa dersin bambaşka bölümlerine aittir.

Altıncı maddeyi açmak gerekir; çünkü scalping materyallerinde, elde tutma süresinin yanında stilin özelliği olarak verilen “bu stilin kazanma oranı %60–75'tir” türü ifadeler sıklıkla bulunur. Böyle bir sayı veri niteliği taşımaz: yanında giriş kuralı, örneklem büyüklüğü, dönem, araç veya maliyet modeli yoktur. Brüt mü net mi sonuçlardan söz ettiği bile açık değildir; oysa bu makalenin tamamı tam da bu farkın üzerine kuruludur.

Simetrik W = L = 5 ve açıklayıcı C = 0,90 için eşik %59'dur; dolayısıyla p = %60, E = 0,60 × 5 − 0,40 × 5 − 0,90 = +0,10 pip verir. C = 1,80 olduğunda eşik %68'dir ve aynı kazanma oranı −0,80 pip verir. Bunlar scalping'in işe yaradığının kanıtı değil, iki koşullu yerine koymadır. Kural, örneklem, dönem, araç ve maliyet belirtilmeden aktarılan bir kazanma oranı bu durumları ayıramaz veya ölçüm belirsizliğini belirleyemez.

Sınır durum olarak gün devri

İncelenen sürüm, gün devrinden önce kapanış varsayar; ancak bir niyet, teyit edilmiş gerçekleşme gerektirir. İki çıkış seviyesine de ulaşmamış veya başarıyla kapatılamamış pozisyon, araç şartnamesinde belirtilen finansman anında açık kalabilir. Bu durumda finansman, uygun ağırlıkla, ilgili taraf ve tarih için hesaba girer. Yazılı kuralın kısa elde tutma süresi istemesi gerekçesiyle dışarıda bırakılamaz.

Bu durum yazılı sistemde çözüme bağlanır: sonucun belli olmadığı halde ne yapılacağına ilişkin kural, şu makalede sıralanan asgari bileşenlerden biridir: Makale 8.1. Bu kuralın eksikliği esneklik değil, diğerlerinden farklı maliyet yapısına sahip işlemlerin örnekleme girdiği bir boşluktur. Aşağıdaki hesap, böyle bir kuralın bulunduğunu ve hiçbir pozisyonun gün devri saatine kadar açık kalmadığını varsayar.

Aynı nedenle yazılı sistemde hedef ve koruyucu seviyenin yanında üçüncü bir çıkış da bulunmalıdır: belirli süre dolunca yapılan çıkış, yani zamana bağlı durdurma. Birkaç dakika sonra iki seviyeye de ulaşmayan scalping kuralı, sonucu ne hedefe ne de koruyucu seviyeye uzaklığa eşit olduğundan bu hesabın tüm varsayımlarının dışına çıkar. İki olasılık da yazılmalıdır: sistemde süreye bağlı çıkış varsa, süresi ve kapatma yöntemiyle birlikte; yoksa, bu da aynı açıklıkla ve sonuçlanmadan kalan pozisyona ne yapılacağı kararıyla birlikte. Böyle bir kaydın yokluğu, üçüncü ve tanımlanmamış bir sonuç dağılımına sahip işlemlerin örnekleme girmesi ve işlem günlüğünden hesaplanan W ile L'nin kuralda yazılı mesafelere artık karşılık gelmemesi demektir. Bu konuya Kısım 9 yeniden döner.

Gün içi işlemle sınır bir teamüldür

Scalping'in kaç dakika sonra bittiği sorusunun kesin bir yanıtı yoktur; çünkü bunu belirleyecek bir ölçüt bulunmaz. Literatürde aktarılan bütün sınırlar — beş dakika, on beş dakika veya tek mum — piyasanın özellikleri değil, yazarların tercihleridir. Tartışma ölçülebilir bir şeyle ilgili olmadığı sürece bunların hiçbirinden hesap için bir sonuç çıkmaz.

Ölçülebilen büyüklükler, maliyetin hedefteki payı ve eşiğe etkisidir: Δp* = C / (W + L). Büyük C / W eşiği önemli ölçüde kaydırabilir; ancak gereken kazanma oranının yüksek olup olmadığını tek başına belirlemez; W ile L arasındaki ilişki de gerekir. Küçük C / W ne uygulanabilirliği ne de avantajı kanıtlar; çünkü maliyet, küçük bir brüt E'yi aşabilir. Makale 8.4 günlük bütçeyi farklı hedef ölçeği ve işlem sayısıyla geliştirir. İki ders de açık varsayımlarla aynı formülü kullanır.

Yirmi piplik hedefi olup kırk saniye sonra kapanan kural, süre bakımından birinci rejimde olsa da maliyet bakımından ikinciye aittir. Tersi de geçerlidir: dört piplik hedefi olup yarım saat tutulan kural, elde tutma süresi başka şey düşündürse bile maliyet bakımından birinciye aittir. Dolayısıyla stilin adı, konuşmada iyi bir kısaltma, hesapta ise zayıf bir ölçüttür. Aritmetik ölçüt tek bir sayıyla yazılabilir: hedefin maliyete giden payı; burada alınan değerlerle beş pipte %18,0, elli pipte %1,8. Sonraki kısım bu sayıdan başlar.

2. Maliyet bileşenleri ve hedefin yüzdesi olarak maliyet

Kapanmış işlemin maliyeti, farklı mekanizmalarla biriken ve toplanmadan önce ayrı hesaplanması gereken dört bileşene ayrılır. İşleyişleri Bölüm 2 içinde açıklanır; burada yalnızca tutarları ve her birinin tek işlem hesabına kaç kez girdiği gerekir.

Dört bileşen, dört farklı davranış

0,90 pip toplamı hesapta kullanışlı, yorumda yanıltıcıdır; çünkü birbirinden bağımsız ve farklı hızlarda değişen büyüklüklerden oluşur. Bunları ayırmak biçimsel bir işlem değildir: maliyet artışına karşı ne yapılabileceği, hangi bileşenin arttığına bağlıdır.

Alış-satış farkı girişte gözlenebilir; ancak orta fiyata göre muhasebeleştirme çıkış farkını da gerektirir. İkisi de 0,20 pip olduğunda yarılarının toplamı 0,20 olur. Kısa pozisyonda tarafların sırası tersine döner. Diğer maliyetler de araç koşullarıyla değişebilir; hızlı değişim yalnızca alış-satış farkına özgü değildir.

Komisyon hesap koşullarından belirlenebilir; ancak iki tarafın ücreti, varsa asgari tutar ve pipe dönüşüm dahil edilmelidir. Hesap para birimi başka ise dönüşüm katsayısı değişebilir. Aşağıdaki örnek USD ve sabit oransal ücret varsayar.

Giriş kayması karar öncesinde gözlenemeyen ilk bileşendir. Emrin verilmesiyle gerçekleşmesi arasında oluşur ve o aralıkta fiyatın ne yaptığına, yani tanımı gereği henüz olmamış bir şeye bağlıdır. Bunu, sinyal fiyatıyla emir fiyatının farkından, yani koşulun değerlendirildiği anın etkisinden ayırmayı Makale 8.1 ele alır. Bunlar işlem günlüğünde ayrı kaydedilmesi gereken iki farklı olgudur; çünkü yalnızca biri kural değiştirilerek sınırlandırılabilir.

Çıkış kayması aynı nitelikte, farklı dağılımdadır. Kazançlı çıkışta bekleyen emir, fiyat pozisyon lehine hareket ederken; koruyucu çıkışta aleyhine giderken tetiklenir. İkinci durum hızlı harekette daha sık oluşur; bu nedenle o taraftaki sapmalar ortalamada daha büyük, kuyrukları daha uzundur. Burada alınan 0,15'e karşı 0,25 pip asimetrisi bu farkın ifadesidir; belirli bir aracı kurumdaki gerçekleşme koşulları hakkında hiçbir şey söylemez.

Hedefle karşılaştırılan maliyet

Nominal maliyet iki oranla birlikte verilir; çünkü ölçeğini yalnızca bunlar belirler. İlki C / W, yani maliyetin ortalama kazanca oranıdır. İkincisi C / E_gross, yani maliyetin maliyet öncesi beklenen değere oranıdır; ancak bu, kazanma oranı varsaymayı gerektirir ve bu yüzden yeniden Kısım 5 içinde ele alınır. Burada ilk oran yeterlidir; çünkü hesabı, kuralın etkinliği hakkında hiçbir varsayım gerektirmez.

Üçüncü sütun C / W bölümünü verir: 0,90 / 3 = %30,0 ve 0,90 / 50 = %1,8. Dördüncü sütun farklı bir soruyu yanıtlar: belirli bir net sonuca ulaşmak için referans fiyatın ne kadar hareket etmesi gerekir? Maliyet 0,90 iken net 3 pip sonuç, 3,90 pip hareket gerektirir. Bu, önceden belirlenmiş 3 piplik brüt hedefin kendiliğinden 3,90'a taşınması demek değildir. Bunlar kuralın farklı sürümleridir.

Aynı nominal maliyet, üç piplik hedefin %30'u, elli piplik hedefin %1,8'idir. Daha uzun harekette payı azalır; ancak brüt avantajı küçük olan kuralın sonucunu hâlâ maliyet belirleyebilir. Bu nedenle hem C / W hem de C / E_gross karşılaştırılır: ilki tek hedefin ölçeğini, ikincisi varsayılan ortalamadan ne kaldığını anlatır.

Sayı neden evrensel olarak verilemez?

0,90 pip değeri ölçülmüş değil, varsayılmıştır; belirli bir aracı kurumun koşullarını anlatmaz. Dört bileşenden her biri farklı şeye bağlıdır: alış-satış farkı araca, saate ve piyasanın durumuna; komisyon hesap türüne ve hacme; iki kayma bileşeni likiditeye ve emir büyüklüğüne. İlk ikisi karar öncesi okunabilirken iki kayma bileşeni de önceden okunamaz.

Bunun sonucu, bu makaledeki hesabın ancak kendi değerleriniz yerine koyulunca anlam taşımasıdır; bunların ikisi hiçbir şartnamede bulunmadığından önce kendi işlem günlüğünüzden toplanmalıdır. Hesaplanabilmeleri için günlükte bulunması gereken alanları Makale 8.1 sıralar; burada ikisi önemlidir: kuralın gerektirdiği fiyatla fiilen elde edilen fiyat; giriş ve çıkış için ayrı kaydedilmelidir.

3. Maliyet sonrası başabaş kazanma oranı

İki noktalı modelde p, maliyet öncesinde +W tarafındaki sonuçların payıdır; net kazananların herhangi bir yüzdesi değildir. Eşik p*, maliyet sonrası E'nin sıfır olduğu p değeridir. Maliyet W'yi aşarsa hedef tarafındaki sonuç bile nette para kaybettirir; bu nedenle sonuç sınıfının tanımı korunmalıdır.

W ile L'nin maliyet öncesi ölçüldüğü ve C'nin tam açılış-kapanışın ortalama maliyeti olduğu durumda, tek işlemin fiyat birimleri cinsinden beklenen değeri:

E = p × W − (1 − p) × L − C

Burada p, maliyet öncesi +W sonucunun olasılığı; L, diğer sonuç −L'nin büyüklüğü; C ise tam işlemin sabit maliyetidir; birim piptir. Gerçek net sonuçlarda C tekrar düşülmeden koşullu ortalamaları kullanılabilir. E'yi sıfıra eşitlemek şunu verir:

p × W − L + p × L − C = 0 → p × (W + L) = L + C → p* = (L + C) / (W + L)

Maliyet yokken formül p* = L / (W + L) olur; yani kazanç-risk oranı RR = W / L yerine konulunca p* = 1 / (1 + RR). W, L'ye eşitse eşik %50,0; L'nin iki katıysa %33,3; üç katıysa %25,0'dır. Bu sürümün türetimini ve avantaj değerlendirmesine sonuçlarını Makale 8.2 geliştirir; burada yalnızca maliyetin bu eşiğe etkisiyle ilgileniyoruz.

Aynı hesap, üç piplik hedefle

İki seviyeyi de iki pip kısaltmak paydayı ondan altıya indirirken pay aynı önceki maliyetle artar. Etki orantısızdır.

Maliyet, kazanç-kayıp oranının iki tarafını da değiştirir

Aynı eşik, maliyeti ayrı düşmek yerine iki işlem sonucuna da dahil ederek türetilebilir. Makale 8.2 türetimi ve genel biçimi verir; burada yalnızca birkaç pip ile onlarca pip arasında belirgin değişen ölçeği gerekir.

W / L maliyet öncesi sonuçları anlatır. Maliyet sonrası pozitif sonuç W − C, kayıp büyüklüğü L + C olur: oranın iki tarafı da değişir. 5/5 ve C = 0,90 için net oran 4,10 / 5,90 ≈ 0,695 olup %30,5 azalır. 3/3 için 2,10 / 3,90 ≈ 0,538 olur; %46,2 azalır. 50/50 için 49,10 / 50,90 ≈ 0,965 olur; %3,5 azalır. C, iki ayrı sonuç karşılaştırıldığında görünür; herhangi bir tek işlemde yalnızca bir kez doğar.

Farklı kazanç-risk oranlarında eşik

Şimdiye kadarki hesaplarda W, L'ye eşitti. Aşağıda, değişmeyen açıklayıcı 0,90 pip maliyetle altı değer kümesi için aynı aritmetik vardır.

Son sütun, C / (W + L) değerini tam olarak yeniden verir: 0,90 ÷ 4 = %22,5; 0,90 ÷ 6 = %15,0; 0,90 ÷ 10 = %9,0; 0,90 ÷ 12 = %7,5; 0,90 ÷ 12 = %7,5; 0,90 ÷ 15 = %6,0. Dördüncü ve beşinci satırların kazanç-risk oranları tamamen farklı — ikiye bir ve bire iki — ancak eşikteki artışları aynıdır; çünkü iki mesafenin toplamı ikisinde de aynıdır. İki eşik aynı paydayı taşıdığından bu fark hemen türetilebilir: (L + C) / (W + L) − L / (W + L) = C / (W + L). Dolayısıyla eşik kaymasının büyüklüğünü belirleyen tek şey, maliyetin iki mesafenin toplamına oranıdır; mesafelerin birbirine oranı bu ifadeye hiç girmez. Yalnızca maliyet değişiminde bu ifadenin açılımı Kısım 4 içinde verilir.

Nominal kazanç-risk oranı ile iki mesafenin ölçeği farklı özellikleri anlatır. W = 8 ve L = 4 iken oran 2'dir ve 0,90 maliyet eşiği 7,5 yüzde puanı kaydırır. W = L = 50 iken oran 1, kayma 0,9 puandır. Bu, sabit oranda iki ölçeği karşılaştırmaz. Değerlendirme, mesafeleri, maliyeti, kazanma oranını ve sonuç dağılımını gerektirir; yalnızca yüksek nominal oran maliyetten korumaz.

Sağduyu denetimi

Makale 8.2 her eşik hesabının geçmesi gereken dört denetimi sıralar. Yukarıdaki hesaplarda: her eşik sıfır ile yüzde yüz arasındadır; maliyetli her eşik, karşılık gelen maliyetsiz eşikten yüksektir; maliyet hedefi hiç aşmaz, dolayısıyla görev uygulanabilir kalır; W ve L değişmezken maliyeti artırmak eşiği yükseltir. Dört denetim de geçilir.

Dördüncü denetim bir sınır duruma götürür. W = L = 3 pip ve maliyet üç pipe eşitken eşik (3 + 3) / 6 = 1,000, yani %100'dür; kuralın başabaş için tek bir kayıplı işlemi bile olmamalıdır. Maliyet hedefi aşınca formül yüzde yüzün üzerinde değer verir; bu aritmetik hata değil, doğru mesajdır: bu parametre kümesinde yeterli bir kazanma oranı yoktur. Böyle bir kural zayıf değildir. Fiyat ne yaparsa yapsın aritmetik olarak uygulanamaz.

Aynı formülün yeniden düzenlenmesi ilk emirden önce de yararlı bir sınır verir. E = p × W − (1 − p) × L − C olduğundan, belirli kazanma oranında kuralın kaybetmediği en yüksek maliyet C_max = p × W − (1 − p) × L olur. Bu, maliyet öncesi beklenen değerin tam kendisidir; yeniden Kısım 5 içinde ele alınır. W = L = 5 pip ve aşağıda kullanılan %62 kazanma oranında bu değer 1,20 pip olur; burada varsayılan maliyetin bir buçuk katından biraz azdır; modelin payı 0,30 piptir. C'deki aynı tutardaki artış bunu tüketebilir; Kısım 4 bir alış-satış farkı değişimini gösterir. Üç piplik hedef ve durdurma mesafesinde aynı kazanma oranı C_max = 0,62 × 3 − 0,38 × 3 = 1,86 − 1,14 = 0,72 pip verir; varsayılan maliyetin altındadır. Bu kazanma oranıyla böyle bir kural, daha işlem olmadan model altında zarar edicidir. Bu, üç pip için yukarıda hesaplanan ve %62'den yüksek olan %65,0 eşikle uyumludur.

Yeniden düzenlenen biçim, genellikle yanlış sırayla sorulan soruyu da yanıtlar. Belirli maliyette hangi kazanma oranı gerektiğini sormak yerine, kuralın fiilen gösterdiği kazanma oranında hangi maliyetin karşılanabildiği sorulabilir. İkincisi uygulamada yararlıdır; çünkü maliyet araç, günün saati ve emir büyüklüğüyle etkilenebilirken kazanma oranı kuraldan doğar ve bir düğmeyle ayarlanamaz. İki biçim aynı formülü anlatır; yalnızca verili kabul edilen büyüklük farklıdır.

Okurun formülde bekleyebileceği iki büyüklük yoktur. Ne işlem sayısını ne de ufku içerir. Eşiği yalnızca üç büyüklük belirler: ortalama kazanç, ortalama kayıp ve ortalama maliyet. Sıklık eşiği değiştirmez. Hesaba yalnızca sonuç tarafında, beklenen değeri işlem sayısıyla çarparak girer; bu nedenle yeniden Kısım 8 içinde örneklem büyüklüğü sorusuyla ele alınır.

4. Eşik maliyete ne kadar duyarlıdır?

Varsayımdaki küçük değişimle işareti değişen hesabın model payı azdır. Bu, belirli bir hesapta böyle maliyet artışının oluştuğunu kanıtlamaz; aralığı kayıtlarda denetlenmelidir. Aşağıdaki tablo W, L ve p'yi sabit tutarak sonucun C'ye duyarlılığını gösterir. Bu, hangi gerçekleşme verilerinin toplanacağını belirlemek için test öncesinde de yararlıdır.

Üçüncü sütun aynı formüle üç kez yerine koymadır: (5 + 0,40) / 10 = 0,540; (5 + 0,90) / 10 = 0,590; (5 + 1,80) / 10 = 0,680. Beşinci sütun, kazanma oranı olan bir ek varsayım gerektirir ve burada %62 kullanılır. Bu sayı hesap için alınmıştır; ölçülmemiştir ve gerçek bir kuralı anlatmaz, yalnızca sonucun işaretinin nerede değiştiğini göstermeye yarar. Beklenen değer E = 0,62 × 5 − 0,38 × 5 − C = 3,10 − 1,90 − C = 1,20 − C olur; sırasıyla +0,80, +0,30 ve −0,60 pip verir.

Bu örnekte W, L ve p sabitken C'yi 0,40'tan 1,80'e değiştirmek E'yi +0,80'den −0,60'a değiştirir. Ölçüm olmadan bu aralık, gerçek sakin veya hızlı piyasaya atfedilmez. İşaretin pozitif kalması için gereken maliyet varsayımını gösterir.

Alış-satış farkının ikiye katlanması

Bir maliyet bileşeninin değişimi, diğer varsayımlar sabit tutularak hesaplanabilir. Burada hem giriş hem çıkış farkı 0,20'den 0,40 pipe çıkar. Orta fiyat modelinde yarıları, fark bileşenini 0,20 artırır; C bu yüzden 0,90'dan 1,10 pipe yükselir. Yalnızca giriş farkı ikiye katlanıp çıkış farkı 0,20 kalsaydı C, 0,10 artarak 1,00 pip olurdu. Yalnızca mevcut kotasyonu okumak gelecekteki çıkış farkını doğrulamaz.

İki hesapta görülen ilişki tek ifadeyle yazılabilir. p* = (L + C) / (W + L) olduğundan, yalnızca maliyet değiştiğinde eşikteki artış:

Δp* = ΔC / (W + L)

Yukarıdaki sayılarla denetim: 0,20 ÷ 10 = 0,020, yani beş piplik hedefte 2,0 yüzde puanı; 0,20 ÷ 6 = 0,0333, yani üç piplik hedefte 3,3 yüzde puanı. Payda iki mesafenin toplamıdır; dolayısıyla kuralın mesafeleri kısaldıkça maliyetin pipin her bölümü gereken kazanma oranında daha büyük artışa dönüşür.

W = L = 5 pip iken eşiği bir yüzde puanı düşürmek C'de 0,10 pip azalma gerektirir. W = L = 3 iken 0,06 pip yeterlidir. Böyle küçük farklar, yeterince hassas kayıt gerektirir; her gerçekleşmeyi tam pipe yuvarlamak etkinin tamamını gizleyebilir.

Hedef uzunluğuna duyarlılık

Duyarlılık testi üç boyutta yürütülür: maliyet, kuralın ana parametresi ve verilerin geldiği dönem. Üç boyutu aynı anda hesaplayan tam düzeni Makale 8.2 adım adım ele alır. İlk boyut yukarıdaki tabloyla denetlendi. Buradaki ikinci boyut hedefin uzunluğudur ve birkaç pipte onlarca pipten farklı davrandığından ayrı yerine koyma gerektirir.

Her iki yönde bir piplik değişim şöyle görünür. 0,90 pip maliyet ve simetrik koruyucu çıkışta dört piplik hedef (4 + 0,90) / 8 = 4,90 / 8 = %61,3; altı piplik hedef (6 + 0,90) / 12 = 6,90 / 12 = %57,5 eşik verir. Beş pipteki %59,0'a göre, parametrenin iki yönde yüzde yirmi değişiminde aralık 3,8 yüzde puanıdır. Varsayılan kazanma oranı bu bantta olan kuralın parametre seçimine duyarlılığı, tek bir değeri kesinleşmiş saymamak için tek başına yeterlidir.

Seviyeleri 5/5'ten 4/4'e veya 6/6'ya değiştirmek eşikten fazlasını değiştirir: sonuca kadar geçen süreyi ve gerçekleşme maliyetlerini de değiştirebilir. Veri olmadan bu hareket için gereken süre de kazanma oranı değişimi de bilinmez. İki sürüm, kendi gerçekleşme modelleriyle aynı ve yeterince ayrıntılı Bid/Ask serisinde simüle edilebilir; gerçek işlemlerin ayrı kayıtları da mümkündür. Önceki sürümün sonuç tablosunda seviyeleri değiştirmek yeterli değildir.

Üçüncü boyut, maliyet verilerinin geldiği dönem, scalping'de tek soruya iner: bir aydan hesaplanan ortalama maliyet sonraki ayı da anlatır mı? Bu boyutun genel hesabını Makale 8.2 adım adım ele alır. Burada ilke yeterlidir: varsayılan kazanma oranının sınırına gelen eşik, sonuç pozitif adlandırılmadan önce ikinci ayda yeniden hesaplanmalıdır.

Ölçüt önceden yazılabilir ve bu hesapta sayılarla ifade edilen ölçeği vardır: alış-satış farkını ikiye katlamak eşiği 2,0 yüzde puanı kaydırır; hedefi iki yönde bir pip değiştirmek 3,8 puanlık aralığa yayar. Eşik üzerindeki varsayılan payı bu büyüklüklerden küçük olan kural, parametre uzayında tek noktaya dayanır; tek nokta, sonucu gördükten sonra parametre seçmenin ürünü olabilir. Bu olgunun mekanizmasını ve sınırlandırma yollarını Makale 8.9 ele alır.

5. Tek tabloda dört maliyet düzeyi

Şimdiye kadarki hesaplar bir defada tek büyüklüğü değiştirdi. Aşağıdaki tablo bunları dört tam maliyet varsayımı kümesinde birleştirir ve sonuca bağlayan bir sütun ekler: başabaş kazanma oranı. Dört düzey, dört aracı kurum türünü anlatmaz ve hiçbirini değerlendirmez; işlem koşulları ve karşılaştırılması aracı kurum seçimi bölümünde ele alınır. Aynı kuralın, araç, saat, emir büyüklüğü ve piyasa durumuna göre karşılaşabileceği dört maliyet düzeyini anlatırlar.

Tablodaki bütün maliyet parametreleri açıklayıcı değerlerdir. %62 kazanma oranı hesap için alınmış, dört satırda da aynı sayıdır; hiçbir testten gelmez ve hiçbir kuralı anlatmaz. Hedef ve koruyucu çıkış, gerçekleşme fiyatından ölçülen beşer piptir. Aylık 660 işlem, yirmi işlem gününde günde otuz üç işlemdir; bu da açıklayıcı varsayımdır. Tablo, piyasa katılımcılarının fiilen kaç işlem yaptığı hakkında hiçbir şey söylemez.

Burada belirleyici sütun başabaş kazanma oranıdır; sonraki sütundaki işareti açıklar. Varsayılan %62, A satırındaki %59,0 eşiğin üstünde, B, C ve D satırlarındaki %64,0, %68,0 ve %72,0 eşiklerin altındadır. Net sonucun işareti, varsayılan kazanma oranının eşiği geçtiği yerde değişir; başka yerde değil. Bu sütun olmadan tablo dört sayılık listedir; onunla birlikte, %62 yerine başka kazanma oranı konularak tekrarlanabilen bir hesaptır.

Brüt beklenen değer dört satırda da aynıdır: E_gross = 0,62 × 5 − 0,38 × 5 = +1,20 pip. Maliyetin bu büyüklüğe oranı, yani C / E_gross, sırasıyla %75,0, %116,7, %150,0 ve %183,3'tür. İlk sayı, A satırında kuralın maliyet öncesi ürettiğinin dörtte üçünün maliyete gittiğini söyler. Diğer üçü yüzde yüzü aşar; bu, net sonuç sütunundaki negatif işareti yazmanın başka yoludur.

A ile D düzeyi arasındaki fark işlem başına 1,30 pip, varsayılan 660 işlemde ayda 858 piptir. Aynı kural, aynı kararlar ve aynı kazanma oranı altında oluşan farktır; tamamı, kuralın etkileyemediği bir parametreden gelir. Scalping'de maliyetin strateji parametresi olduğunu söylemek tam olarak bunu anlatır: hesaba sonuç çıkarıldıktan sonra değil, önce girer.

Bu tablo nasıl okunmalı, nasıl okunmamalı?

Tablo koşullu soruyu yanıtlar: eğer kuralın kazanma oranı %62 olsaydı ve eğer maliyet ilgili satırdaki gibi olsaydı, sonuç gösterildiği gibi olurdu. Herhangi bir kuralın %62 kazanma oranı olup olmadığını yanıtlamaz ve hiçbir maliyet düzeyinin tipik olduğunu ileri sürmez. Bundan çıkan iki sonuç da aynı derecede koşulludur.

Birincisi: kısa hedefte, belirli kazanma oranındaki kuralın pozitif tarafta kaldığı maliyet aralığı, aynı kuralın bir ayda karşılaşacağı maliyet aralığından dar olabilir. İkincisi: kendi kuralınızın eşiğin hangi tarafında olduğunu belirlemek için iki sayıyı birlikte bilmelisiniz: kazanma oranı ve maliyet. Stratejileri yalnızca kazanma oranına göre sıralayan karşılaştırmalar, görevin tam da bu stilde belirleyici olan yarısını dışarıda bırakır.

Tek tabloda beş kazanma oranı

Tek kazanma oranı varsaymak maliyet düzeylerini karşılaştırmayı kolaylaştırır; ancak ters yönde, sonucun tam da bu varsayıma ne kadar güçlü bağlı olduğunu gizler. Aşağıda beş kazanma oranı ve iki maliyet düzeyi için aynı hesap vardır. Bütün maliyet büyüklükleri açıklayıcı kalır; hedef ve koruyucu çıkış beşer piptir ve tek formül kullanılır: E = p × 5 − (1 − p) × 5 − C, yani E = 10p − 5 − C.

İkinci sütundaki sıfır %59'da, dördüncü sütundaki %68'de bulunur; tam olarak Kısım 3 içinde hesaplanan eşiklerdir. Dolayısıyla tablo yeni aritmetik değil, ölçek ekler. Kazanma oranının her yüzde puanı işlem başına 0,10 pip değerindedir; çünkü p'nin katsayısı W ile L'nin toplamı olan on pip, bir yüzde puanı ise yüzde birdir. Ayda 660 işlemde, kazanma oranının bir yüzde puanı ayda 66 pipe karşılık gelir.

Tablo, tahminin ne kadar hassas olması gerektiğini de yanıtlar. Kazanma oranının bir yüzde puanı ayda 66 pipe dönüşüyorsa, kazanma oranını üç yüzde puanı hassasiyetle tahmin etmek ayda yaklaşık iki yüz pip belirsizlik bırakır; bu, A sürümünün bütün sonucu kadardır. Bu belirsizliği azaltmak için kaç işlem gerektiği Kısım 8 içinde hesaplanır.

6. Hedef kısaltılınca ne olur?

Makalenin savı artık tek tabloyla yazılabilir. Maliyet sabit kalır, koruyucu çıkış hedefe eşit kalır ve yalnızca iki seviyenin uzunluğu değişir.

Yerine koymalar: (10 + 0,90) / 20 = 10,90 / 20 = 0,545; (5 + 0,90) / 10 = 0,590; (3 + 0,90) / 6 = 0,650. Üç bölme, hiçbir ek parametre ve fiyatın davranışı hakkında hiçbir varsayım yoktur. Aritmetik olarak kesin olan kısım şudur: maliyet değişmezken hedefi kısaltmak başabaş kazanma oranını yükseltir; hedef üç kat kısaldığında eşikteki artış da aynı kat büyür; çünkü Δp*, iki mesafenin toplamıyla ters orantılı değişir.

Koruyucu çıkışın sabit olduğu sürüm

Yukarıdaki tablo iki seviyeyi aynı anda kısaltarak kazanç-risk oranını birde tuttu. Ancak yalnızca hedefin kısaldığı, koruyucu seviyenin yerinde kaldığı sürüm de vardır; o zaman kazanç-risk oranı birin altına düşer ve eşik iki nedenle birden yükselir.

Son sütundaki yerine koymalar: (5 + 0,90) / (10 + 5) = 5,90 / 15 = 0,3933; (5 + 0,90) / 10 = 0,590; (5 + 0,90) / (3 + 5) = 5,90 / 8 = 0,7375. Sondan ikinci sütun, C sıfırken aynı formüldür: 5 / 15 = 0,333; 5 / 10 = 0,500; 5 / 8 = 0,625. Maliyet değerleri açıklayıcı kalır.

İki tabloyu yan yana koymak kolayca gözden kaçan bir şeyi gösterir. Simetrik sürümde eşiğin yüzde elliden bütün farkı maliyetten gelir. Sabit koruyucu seviyeli sürümde maliyet, sıfır maliyette bile var olacak etkiye eklenir; çünkü yalnızca hedefi kısaltmak kazanç-risk oranını değiştirir. İki değişimi tek adımda karıştırmak, iki tarafın farklı şeylerden söz ettiği tartışmaların kaynağıdır.

Veri çözünürlüğü ve mum içindeki olay sırası

OHLC, mum içindeki olay sırasını kaydetmez. Girişten sonraki tek mum aralığı hem hedefi hem koruyucu seviyeyi kapsıyorsa sonuç belirsiz olabilir. Belirli örneklem denetlenmeden bu durumların oranı bilinmez. Fiyat tarafı da belirtilmelidir: Bid en yükseği Ask en yükseği değildir; mumun herhangi bir yerinde iki seviyeye de ulaşılması, bunun giriş sonrasında olduğunu kanıtlamaz. Bu, her scalping işleminin özelliği değil, veri ve kronoloji sorunudur.

Zaman damgalı Bid ve Ask tik verileri, bütün dönemi kapsıyor, doğru eşzamanlanmış ve araç koşullarıyla uyumluysa kronolojiyi yeniden kurabilir. Eksik aralıklar bilinmez kalır. Yalnızca OHLC varsa, belirsiz durumlar için iki sürüm raporlanabilir veya önceden muhafazakâr kural benimsenebilir. Bu kural, gerçek fiyat yolu hakkında ifade değil, test varsayımıdır. Uygun düşmeyen mumlar örneklemden çıkarılmaz.

Sabit iki noktalı sonuçlar ve bilinen giriş altında, sonucu bilinmeyen işlemlerin %3 olması kazanma oranında üç yüzde puanlık aralık üretir. Aralık, tahmin ile eşik farkından küçük olsa bile bu işlemlerin sayısını ve iki uç atamayı raporlayın. Bu, basitleştirilmiş modelde işaretin duyarlılığını değerlendirmeye yardımcı olabilir; ne bütün testi doğrular ne de maliyet belirsizliğini kaldırır.

Giriş biliniyor, W, L ve C sabitse belirsiz mumlar için kullanılan teamül, eşiği sabit bırakırken p'yi değiştirir. Mesafeler, maliyetler veya girişler değişkense koşullu ortalamaları ve kayıtlardan hesaplanan eşiği de değiştirebilir. Dolayısıyla rapor, çözünürlük, fiyat tarafı, belirsiz durum sayısı ve kullanılan teamülü gerektirir. Yalnızca OHLC, eksik kronolojiyi sağlamaz.

Gerçek kazanma oranı ne olur?

Bu hesabın yanıtlamadığı ve yanıtlayamayacağı soru kalır: hedefi kısaltmak gerçek kazanma oranını da yükseltir mi? Bunun lehindeki sav sezgiseldir: fiyata yakın seviyeye, uzaktaki seviyeden daha sık ulaşılır. Ancak savın üç zayıf noktası vardır; her biri tek başına verisiz kabul etmeyi yasaklamaya yeter.

Birincisi: simetrik sürümde yalnızca hedef değil, koruyucu seviye de kısalır; ikisi de fiyata yaklaşır. Diğer seviyeye ne olduğu bilinmeden hedefin yakınlığı tek başına hiçbir şeyi çözmez. İkincisi: bir seviyeye karşıdakinden önce ulaşma olasılığı, fiyatın kuralın çalıştığı ölçekteki davranışına bağlıdır; bu, farklı araç ve saatlerde farklı olan ampirik büyüklüktür. Üçüncüsü: gerçekleşme fiyatı sinyal fiyatı olmadığından, maliyetin kendisi iki seviyeyi de gerçekleşme fiyatına göre kaydırır. Bu mekanizma Makale 8.1 içinde bileşenlerine ayrılır.

Sonuç asimetriktir ve öyle kalması amaçlanır. Başabaş kazanma oranındaki artış kesindir ve önceden hesaplanabilir. Gerçek kazanma oranındaki artış, açık örneklem, dönem ve maliyet modeliyle kendi verilerinizde sınanması gereken hipotezdir. “Scalping'in kazanma oranı yüksektir” cümlesi stilin tanımı değil, tahmindir; gerçekleşse bile beklenen değer hakkında yine hiçbir şey söylemez. %80 kazanma oranı, kayıp biriminin 0,2'si kadar ortalama kazanç ve bire eşit ortalama kayıpta maliyet öncesi beklenen değer negatiftir; bu hesap Makale 8.2 içinde adım adım ele alınır.

Sıklık eşiği değiştirmez

Kısa hedef genellikle daha çok işlemle birlikte görüldüğünden, sıklıkla tek etki gibi birleştirilen iki etkiyi ayırmak yararlıdır. Sıklık, başabaş kazanma oranı formülünde yoktur ve eşiğe hiçbir etkisi olmaz. Sonuçta çarpan olarak vardır: +0,30 pip beklenen değeri olan kural, 660 işlemde +198 pip, 66 işlemde +19,8 pip verir; −0,20 pip değerli kural ise aynı sayılarda −132 ve −13,2 pip verir.

Daha yüksek sıklık gözlemleri daha hızlı sağlar; bu, kural değerlendirmesinde avantajdır ve yeniden Kısım 8 içinde ele alınır. Ancak avantaj yaratmaz; çünkü çarpan iki yönde de çalışır ve çarptığının işaretini değiştirmez. Eşiğin yanlış tarafındaki kural, daha çok işlemde aynı sonuca daha hızlı ve daha pahalı ulaşır.

Eşiği düşüren üç büyüklük

Aşağıdaki üç örnek maliyeti azaltır, yalnızca hedefi uzatır ve iki seviyeyi uzatır. W, L ve C değişimlerinin tamamı bunlardan ibaret değildir: L ayrı veya birkaç parametre birlikte de değiştirilebilir. Düşük eşik daha iyi sonucu kanıtlamaz; çünkü yeni kuralın p'si, maliyetleri ve çıkış dağılımı farklı olabilir. Yerine koymalar, en uygun değişikliği belirlemeden cebiri karşılaştırır.

W ve L sabitken maliyeti azaltmanın etkisi Δp* = ΔC / (W + L)'dir. Beş piplik seviyelerde 0,30 komisyonu varsayımsal kaldırmak eşiği %59'dan %56'ya, yani 3 yüzde puanı düşürür. Bu ücretin kaldırılabildiğini varsaymıyoruz. Alış-satış farkını, komisyonu ve gerçekleşmeyi değiştirme olanakları, belirli kural için mevcut koşullara bağlıdır; işlem saatini veya emri değiştirmek birkaç bileşeni aynı anda etkileyebilir. Değişim sonrası tam sonuç doğrulanmalıdır.

L sabitken hedefi uzatmak sabit C = 0,90 altında eşiği W = 5, L = 5 için %59,0'dan W = 10, L = 5 için %39,3'e indirir: 19,7 yüzde puanı azalma. Bu, kârlılığı sıralamaz; uzak hedef, sonuca kadar geçen süreyi, gerçek kazanma oranını ve olası maliyetleri değiştirir. Sabit durdurma altında aynı yolda yakın hedefe uzaktan önce ulaşılabilir; ancak bu yol karşılaştırması, farklı ve tam bir kuralda garantili yüksek kazanma oranıyla eşitlenemez.

İki seviyeyi birden uzatmak kazanç-risk oranını değiştirmez ve yalnızca payda üzerinden işler. İkisini beşten on pipe çıkarmak eşiği %59,0'dan %54,5'e, yani 4,5 yüzde puanı düşürür; değişimin ölçeğinin düşündüreceğinden azdır. Bu, bu kısmın ilk tablosunun sağdan sola okunmasıdır.

Bu üç yerine koyma yalnızca eşik değişimlerini karşılaştırır. Strateji optimizasyonu için sıra belirtmez. Hedefi veya iki seviyeyi değiştirmek sonuç dağılımını da değiştirir; düşük eşikle birlikte düşük kazanma oranı görülebilir. Çözüm, veri ve seçimde kullanılan dönem dışında değerlendirme gerektirir.

7. Maliyet sabit değildir

Şimdiye kadarki bütün hesaplar C'yi sayı olarak aldı. Gerçekte C, ortalaması bir sayı, kuyruğu ise bambaşka bir şey olan dağılıma sahip rastgele değişkendir. Üç piyasa mekanizması ve bir sözleşmesel mekanizma bu dağılımı uzatır; kısa hedefte etkileri uzun hedeftekinden kıyaslanamayacak kadar büyüktür.

Gün içindeki zaman penceresi

Aynı araçtaki alış-satış farkı gün boyunca aynı değildir; likiditenin gün içindeki dağılımını ve nedenlerini Makale 4.3, düşük likiditenin etkilerini ise Makale 4.6 ele alır. Bu kısımda yalnızca hesaba sonucu önemlidir; bu sonuç aritmetiktir.

Çalışma penceresi sistem parametresidir: farklı saatlerde değerlendirilen iki kural farklı farklar, gerçekleşmeler ve sinyallerle karşılaşabilir. Dolayısıyla yalnızca saat farkı bunları garanti etmese de maliyet, p ve E bakımından farklı olabilirler. Pencereyi kaydetmek bu ilişkilerin uygun verilerde denetlenmesini sağlar. Seans adı belirli avantaj veya maliyet anlamına gelmez.

Veri açıklaması çevresindeki işlemler diğerlerinden farklı maliyet ve sonuçlara sahip olabilir. Birleşik ortalama, örneklemde bulunan ağırlıklarla karışımı anlatır; bu nedenle yanlış değildir, ancak gelecekteki ağırlıkları temsil etmeyebilir. Grupları ayırmak, sonucun oranlarına bağlı olup olmadığını değerlendirmeyi sağlar. Makale 8.8 veri açıklamaları için ayrı hesap verir.

Çıkış kayması ve koruyucu çıkışın garanti etmedikleri

Koruyucu emir fiyat garantisi değil, kuraldır. Tetiklenince piyasa emrine dönüşür ve ilk mevcut fiyattan gerçekleşir; bu fiyat sürekli piyasada pipin bir bölümü kadar uzakta, kotasyon sürekliliği bozulduğunda ise varsayılan kaybın katları kadar uzakta olabilir. Emir türlerinin işleyişi ve tetiklenme anları Makale 2.7 içinde ele alınır. İstisna, bazı aracı kurumların ücretle ve koşullara bağlı sunduğu garantili gerçekleşmeli emirlerdir; bu, aracı kurum seçimi bölümünün konusudur.

Bu mekanizmanın uç sürümü, kotasyon sağlayıcılarının piyasadan çekildiği ve fiyatların olağan aralıkların çok dışına çıktığı likidite çöküşüdür. Sterlinde 7 Ekim 2016 olayı, Uluslararası Ödemeler Bankası Piyasalar Komitesi raporunda bu açıdan anlatılmıştır; rapor, hareketin mekanizmaları arasında likidite sağlayıcıların çekilmesini ve koruyucu emir zincirini sayar.^[4] Bu makaledeki hesap için bundan tek şey çıkar: kayma dağılımında ortalamanın anlatmadığı kuyruk vardır ve beş piplik koruyucu seviyede bu kuyruk, varsayılan kaybın tamamının katlarıdır. Fiyat boşlukları ve kotasyon sürekliliğindeki kesintiler olgusu ise Makale 4.4 konusudur.

Kısmi gerçekleşmeler ve reddedilen emirler

Bu makaledeki hesaplar her emrin tamamen gerçekleştiğini varsayar. Bu varsayım bazen bozulur; iki tür ihlalin hesaba sonuçları farklıdır ve ayrı tutulmalıdır.

Emir reddedilmişse, açılmış pozisyonu olmayan bir sinyal söz konusudur. Varsayımsal kâr veya zarar eklemek yerine zamanını ve nedenini kaydedin. Gerçekleşen pozisyonların ortalama sonucu o pozisyonlar için geçerli istatistiktir; bütün kuralın değerlendirilmesi sinyal sayısını ve gerçekleşme oranını da gerektirir. Gerçekleşmeme piyasa koşullarına bağlıysa gerçekleşmiş örneklem, bütün sinyallerin varsayımsal örneklemiyle eşitlenemez. Makale 8.1 kayıtları ele alır.

Bir kısmi gerçekleşmede, fiilen açılan bölüm ve sözleşmeye göre alınan maliyet hesaba katılmalıdır. Asgari ücret, daha küçük gerçekleşmede pip cinsinden maliyeti yükseltebilir; ancak her ücret modeli bunu yapmaz. Kural, çıkış seviyelerinin önceden belirlenmiş fiyatlar mı, yoksa ortalama gerçekleşme fiyatından uzaklıklar mı olduğunu da belirtmelidir. İki ifade biçiminden hiçbiri evrensel olarak zorunlu değildir; seçim W ve L'yi değiştirir ve sonradan değiştirilemez. Gerçekleşme ayrıntıları Bölüm 12 içindedir.

İki durum da piyasa koşullarına değil, yazılı sisteme aittir; ikisinin de çözümü kurallardaki tek cümledir. Bunları atlamak işlem sırasında hata olarak görünmez; ancak toplanan örneklemden eşik hesaplanacağında hangi işlemlerin örnekleme girdiği belli değilse ortaya çıkar.

Sözleşmesel kısıtlamalar

Dördüncü mekanizma piyasa kaynaklı değildir. Bazı aracı kurumların koşullarında pozisyonun asgari ömrü, veri açıklaması çevresindeki pencerede işlem veya bekleyen emirlerin mevcut fiyata gereken uzaklığı hakkında hükümler bulunur. Her biri, beklenen değeri ne olursa olsun scalping kuralını dışlayabilir; yürütmenize izin verilmeyen kuralın hesaplanacak parametreleri yoktur. Bu koşullar stil seçmeden önce denetlenir; aracı kurum seçimi bölümünde ele alınır ve karşılaştırma ölçütleri de orada aranmalıdır.

Demo hesap hesabı neden doğrudan aktarılamaz?

Demo hesaplar ve geçmişe dönük testler kendi gerçekleşme modellerini kullanır. Model alış-satış farkı, komisyon ve kaymayı içerebilir; ancak canlı hesapla uyumu, aracın adından çıkarılmak yerine sınanmalıdır. Bu ders yalnızca C'ye dahil bileşenleri ve her birinin ölçüldüğü fiyatı ele alır. Ayrıntılı platform karşılaştırması Bölüm 12 konusudur.

Bu örnekte 0,15 ve 0,25 kaymayı dışlamak C'yi 0,90'dan 0,50 pipe, eşiği %59,0'dan %55,0'a indirir. Kendi testinizin varsayımlarını bu sayfadaki açıklayıcı 0,90 ile değil, kendi gerçekleşme verilerinizle karşılaştırın. Sıfır kayma, yalnızca olumsuz sapmalar varsayılıyorsa düşük maliyet demektir; lehte gerçekleşme de mümkündür. “Gerçekçi” etiketi değil, dağılım gerekir.

8. Örneklem ne hızla birikir ve tahmin ne kadar belirsizdir?

Birim zamanda daha fazla gerçekleşmiş işlem sayacı daha hızlı artırır; ancak hız, belirli kural için ölçülmelidir. Aşağıda varsayılan günlük 33 işlemle sayı dördüncü günde 100'ü aşar; haftada bir işlemle yaklaşık 100 hafta gerekir. Bunlar stil adlarının özelliklerini değil, sıklıkları gösterir. Sonra bu sayının farklı bağımlılık varsayımlarında ne kadar bilgi sağladığını inceleyeceğiz.

660 işlemle bir aylık işlem ne sağlar?

Tek işlem sonucunun dağılımından başlanmalıdır; dağılım olmadan formüle konulacak bir şey yoktur. Kısım 3 içindeki kuralda işlem iki sonuçtan biriyle biter: maliyet öncesi 5 pip kâr veya 5 pip kayıp; yani 0,90 pip maliyet düşüldükten sonra +4,10 veya −5,90 pip. Aralık 10,00 piptir.

Belirli SE kaç gözlem gerektirir? Dağılım değişmez ve bağımsızlık varsa N = σ² / SE². Tam varyans 10² × 0,59 × 0,41 = 24,19, 2.419 değerini SE = 0,10 için, 9.676 değerini ise SE = 0,05 pip için verir. Modelin aylık 660 işleminde bunlar yaklaşık 3,7 ve 14,7 aydır. Yaklaşık 2.420 ve 9.680 olarak yuvarlanmış sayılar benzer ölçeği gösterir; ancak yuvarlanmış σ = 4,92'yi yerine koymak bu sayıları tam olarak vermez. Bunlar işaretin çözüleceğini garanti etmeden modelin hassasiyet gereksinimlerini anlatır. Aynı varyans ve bağımsızlıkta SE'yi dört kat azaltmak 16 kat gözlem gerektirir.

Bir ayın toplam maliyeti

Belirsizliğin yanında bu sıklıkta tek işlem hesabının göstermediği ikinci bir büyüklük birikir. 660 işlemde ve 0,90 pip maliyette toplam maliyet 660 × 0,90 = ayda 594 pip olur. 1,80 pip maliyette 1.188 piptir.

Sayı, bir şeyle karşılaştırılana kadar pek bir anlam taşımaz. Doğru karşılaştırma, brüt beklenen değer toplamıdır: varsayılan %62 kazanma oranında ve hedef koruyucu çıkışa eşitken 660 × 1,20 = 792 piptir. Dolayısıyla maliyet, kuralın maliyet öncesi ürettiğinin 594 ÷ 792 = %75,0 kadarıdır; pahalı sürümde 1.188 ÷ 792 = %150,0 olur, yani üretilen bütün sonucun bir buçuk katıdır. İki girdi büyüklüğü de açıklayıcı olduğundan bütün rakamlar açıklayıcı kalır.

Bu oran, Kısım 5 içinde tek işlem için C / E_gross olarak verilen büyüklüğün aynısıdır; işlem sayısıyla çarpmak bölümü değiştirmez. Ancak aylık ölçekte tek işlemin göstermediği şey görünür: “işlem yapmak ne kadara mal olur?” ile “ne kadar kalır?” bu stilde aynı sorudur. Maliyet payı brüt sonucun dörtte üçü düzeyindeyken, 594 pip maliyete karşı pay 198 piptir; maliyetin üçte bir artması bunu tamamen siler.

660 işlem neden 660 bağımsız gözlem anlamına gelmeyebilir?

Tek fiyat hareketindeki işlemler fiyat ve gerçekleşme koşullarını paylaşabilir. Yalnızca zamanda kümelenme, korelasyonun ne işaretini ne büyüklüğünü belirler. Bu nedenle aşağıdaki model, pozitif korelasyonu scalping'in sabit özelliği saymak yerine açıkça varsayar.

Bağımlılığı değerlendirmede kullanılan gruplar günlere, seanslara veya belirli olaylara karşılık gelebilir; ancak sınırları açık yönteme dayanmalıdır. İşlemler arasındaki herhangi bir ara tek başına bağımsız grupları garanti etmez. On küsur dakika içindeki bütün işlemleri tek olay saymak yerine gerçekleşme saatlerini kaydedin ve makul gruplamaya duyarlılığı değerlendirin.

Yüksek sıklık daha hızlı gerçekleşme üretebilir. Ancak sonuçlar pozitif bağımlıysa bilgi, işlem sayacından yavaş artar. m = 10 ve ρ = 0,3 örneği bu farkı sayısallaştırdı; her yoğun işlem örneğinde aynı bağımlılığı kanıtlamaz.

Dağılım sorusu ayrıdır. Yukarıdaki hesap iki noktalı dağılım kullandı; çünkü veri olmadan sapmanın hesaplanabildiği tek dağılım budur. Gerçek sonuç dağılımı iki noktalı değildir: buna süreyle kapatılan işlem, dağılımın kuyruğundan kaymalı işlem ve kısmi gerçekleşmiş işlem eklenir. Normal olduğu veya uç gözlemlerin önemsiz olduğu varsayılmamalıdır; bunlar kendi örnekleminizde denetlenir. Denetimin yöntemi Makale 8.9 içinde ele alınır.

Aynı sonucu, hisse piyasası literatürünün çok önceden ortaya koyduğu ve döviz piyasasına temkinle taşınması gereken gözlem de destekler: bireysel hesaplardaki daha yüksek işlem faaliyeti daha düşük net sonuçla ilişkilidir; ana mekanizma, işlem sayısıyla çarpılan işlem maliyetleridir.^[2] Söz konusu çalışma, 1990'ların ABD hisse piyasasıyla ilgilidir ve perakende döviz piyasasını kapsamaz; dolayısıyla döviz çiftlerinde scalping hakkında kanıt değildir. Sağladığı şey, burada hesapla türetilen mekanizmanın bağımsız doğrulanmasıdır: sıklıkla çarpılan maliyet.

9. Bu hesap neyi söylemez?

Başabaş kazanma oranı hesabı bu makalenin ana aracıdır; bu nedenle erişiminin nerede bittiğini belirtmek özellikle gereklidir. Aşağıdaki altı sınırlama küçük yazılı dipnotlar değildir; her biri hesaptan ne çıkarılabileceğini değiştirir.

Avantaj için gerekli koşul olarak eşik

Eşiği aşmak, beklenen değerin alınan varsayımlar altında pozitif olması demektir. Kuralın avantajı olduğu anlamına gelmez. Ancak tam maliyet sonrası pozitif beklenen değer, belirsizliğiyle birlikte açık örneklemde tahmin edilip kuralın kurulduğu verilerin dışında doğrulanınca avantajdan söz edilebilir. Parametrelerin seçildiği aynı verilerdeki sonuç kanıt değildir; seçilmeden önce ne kadar çok sürüm denendiyse o kadar zayıftır.^[3] Bunu çözüme bağlayan yöntem Makale 8.9 içinde ele alınır.

Maliyet değişkendir; hesap onu sabit aldı

0,90 pip değeri her hesaba sayı olarak girdi. Uygulamada bu, iki kayma bileşeni ancak işlemden sonra bilinen ve olumsuz tarafta kuyruğu olan asimetrik dağılıma sahip bir dağılımın ortalamasıdır. Kuyruğun rastlantıyla görülmediği örneklemden hesaplanan ortalama eksik, ondan hesaplanan eşik de eksiktir. Hatanın yönü rastgele değildir: tek tarafında kuyruğu olan dağılımda örneklem, ortalama maliyeti olduğundan fazla göstermekten çok eksik gösterir; kuyruğa rastlayan örneklem ise büyük ölçüde fazla gösterir. Buna rağmen örneklem ortalaması yanlı olmayan tahmin edici kalır; beklenen değere göre kaymış olan, ortalama değeri değil, tipik sonucudur; çünkü sağa çarpık dağılımda ortalamanın örnekleme dağılımının medyanı beklenen değerin altındadır.

Sonuçların dağılımı formülün erişimi dışındadır

Aynı başabaş kazanma oranı ve aynı beklenen değerdeki iki kural tamamen farklı davranabilir: kayıp serisi uzunluğu, en büyük işlemlerin toplam sonuçtaki payı ve çarpıklık farklı olabilir. p* = (L + C) / (W + L) formülü üç ortalama içerir ve dağılımın şekli hakkında bilgi içermez. Kayıp serisi olasılığı ve tek gözlemlerin toplam sonuca etkisi Makale 8.2 içinde, mantık ailelerine özgü dağılımlar ise Makale 8.7 içinde hesaplanır.

İşlem günlüğünden ortalamalar olarak W ve L

Bu sınırlama kolayca gözden kaçar: iki noktalı örneklerde her işlem iki sonuçtan biriyle bittiğinden W ile L hem seviye mesafeleri hem ortalamalardı. Gerçek seri süreye bağlı çıkışlar, gerçekleşme fiyatı sapmaları ve kısmi gerçekleşmeler içerebilir. O zaman W ve L ilgili sonuçların koşullu ortalamalarını temsil eder; nominal seviyeler ölçümün yerini tutmaz. Farkın yönü yalnızca ek sınıfların varlığına değil, kurala ve gerçekleşmeye bağlıdır.

Kuralın çıktısı olarak işlem sayısı

Bu makaledeki bütün aylık özetler beklenen değeri önceden varsayılan işlem sayısıyla çarpar. Oysa bu sayı kuralın parametresi değil, çıktısıdır: giriş koşulunun ne sıklıkta sağlandığına bağlıdır; bu da araçlar, gün içi pencereler ve dönemler arasında değişir. Bir ay altı yüz altmış işlem veren kural, sonraki ay üç yüz verebilir; tersi de olabilir.

Koşul değerlendirmeleri, sinyaller, talimatlar, gerçekleşmeler ve pozisyonlar da ayrılmalıdır. Yapı, değerlendirme başına en fazla tek sinyale ve sinyal başına tek pozisyona izin veriyorsa değerlendirmeler ≥ sinyaller ≥ açılan pozisyonlar. Farklı yapı, birden fazla talimat veya kısmi gerçekleşme kendi sayım birimini gerektirir. E, kapanmış pozisyon başına sonuçsa böyle pozisyonların sayısıyla çarpın. Daha büyük sinyal sayısını çarpan almak pozitif toplamı fazla gösterir ve negatif toplamı daha negatif yapar; E = 0 iken fark yoktur. Sinyal başına sonuç, gerçekleşmemeyi içerip uygun etiketlenirse anlamlı alternatif ölçü olabilir.

Eşiğe etkisi yoktur; eşik sıklık içermez. Planlamaya etkisi büyüktür: aylık özet, belirli işlem sayısında koşullu senaryodur ve öyle okunmalıdır; yalnızca işlem sayısını değiştirmek, bu makaledeki her aylık toplamı orantılı değiştirir.

Pipten hesap para birimine

Pipleri hesap para birimine çevirmek pip değerini gerektirir. Oransal ücretler ve değişmeyen gerçekleşme koşullarında pozisyon ölçeği başabaş kazanma oranını değiştirmez. Ancak asgari komisyon veya büyük emirde farklı gerçekleşme, pip cinsinden C'yi değiştirebilir. Pozisyon boyutlandırması Bölüm 9 konusudur; burada yalnızca maliyet muhasebesi açısından sonucu belirliyoruz.

Eşiğin yüksekliği, stillerin zorluğunu sıralamaz veya avantajı kanıtlamaz. Modelde E'nin işaretini maliyet, W, L ve p birlikte belirler. Durdurma mesafesi ve pozisyon büyüklüğü planlanan maruziyeti belirler; ancak gerçek kayıplar gerçekleşme, boşluklar ve ücretlere de bağlıdır; kısa ufuk bu olayları kaldırmaz. Ayrıntılı boyutlandırma kuralları Bölüm 9 konusudur. Aşağıdaki alıştırma kendi hesabınızdaki hangi varsayımların modele uyduğunu denetler.

10. Kendinizi sınayacağınız alıştırma ve sonraki adım

Bu makalenin sınaması, ana hesabı kendi sayılarınızla yapmaktır. Aşağıda çalışılacak veri kümesi ve örnek çözüm vardır; tamamladıktan sonra aynı işlem sırası, kendi araç şartnamenizden ve işlem günlüğünüzden alınmış parametrelerle tekrarlanabilir.

Hangi sayıları kendiniz toplamalısınız?

Giriş öncesi hesap, çıkış farkı ve iki gerçekleşme sapması hakkında varsayımlar gerektirir. Bunları ilgili fiyat tarafları ve çıkış koşulları için ayrı toplayın. Ölçüm olmadan eşik, güvenilir alt sınır tahmini değil, koşullu senaryo kalır; gerçekleşme sapmaları lehte de olabilir.

Maliyet modeli benimsemeden önce varsayılan dağılımını yeni gelen verilerdeki gerçekleşmelerle karşılaştırın. Gerçekleşmelerin yanında gerçekleşmeyen ve kısmi gerçekleşen emirleri de kaydedin. Bu, avantajı kanıtlamak yerine gerçekleşme modelini doğrular. Ölçüm olmadan sonuç koşullu senaryodur; lehte fiyat sapmalarına izin veriliyorsa evrensel alt sınır değildir. Makale 8.9 yeni verilerde doğrulamayı anlatır.

Kendi sayılarınızı yerine koyduktan sonra eşik, mevcut örneklemde kuralın gösterdiği kazanma oranından açıkça yüksek çıkarsa bu henüz hüküm değildir: Kısım 8 böyle karşılaştırmanın ne büyüklükte örneklem gerektirdiğini gösterir. Ancak ilk değiştirilmesi gerekenin maliyet veya hedef uzunluğu olduğuna işarettir; çünkü bu iki büyüklük formüle doğrudan, diğer her şey bunlar üzerinden girer.

Hesabın yanıtlamadığı soru, mevcut saatler ve çalışma biçiminde scalping'in uygulanabilir olup olmadığıdır; bu eleme görevi Makale 8.10 içinde çözümlenir. Gerçekleşmeyi otomatikleştirmenin bir şeyi değiştirip değiştirmediğini de söylemez; otomasyon, kuralın yürütülme sadakatini ve hızını değiştirir, beklenen değerinin işaretini değil. Bu konu Makale 8.9 içinde ele alınır.

Bölümün sonraki makalesi aynı hesabı iki büyüklük mertebesi daha uzun ufka taşır. Onlarca pip hedef ve günde birkaç işlemle giriş maliyeti ana parametre olmaktan çıkar; yerini belirli işlem sayısında günlük maliyet bütçesi ve pozisyonu gün sonundan önce kapatmanın hangi şeylerden koruyup hangilerinden korumadığı alır. Makale 8.4 buradan başlar.