Kayıpların matematiği: toparlanma asimetrisi ve iflas riski

%10 sermaye düşüşünden sonra önceki zirveye dönmek %11,1 getiri gerektirir; %50’den sonra %100, %90’dan sonra ise %900 gerekir. Bu değerler tek bir aritmetik özdeşlikten doğar ve piyasa verisi gerektirmez. Farklı bir statüye sahip olan büyüklük ise iflas riskidir: belirli bir dağılıma ve örneklemden tahmin edilen parametrelere dayalı model çıktısıdır. Bu ders toparlanma tablosunu türetir, iflas formülünün varsayımlarını kontrol eder ve farklı pozisyon büyüklüğü kuralları altında sermaye yollarını karşılaştırır. Ardından maliyetleri, sonuç sırasını ve tahmin belirsizliğini hesaba katar. Böylece her sayı, hesaplama tabanı ve kullanılabileceği koşullarla birlikte verilebilir.

Sonraki bütün hesaplara üç girdi parametresi girer. Bu makale bunların hiçbirini türetmez; bu iş şu makaleye aittir: 9.6 makalesi. Buraya yalnızca sizin sağladığınız sayılar olarak girerler.

  • Kazanma oranı (p): 3. kısımdaki formüle ve simülasyona girer; aşağıda kullanılan örnek değer %55’tir.
  • Getiri/risk oranı (RR): simülasyonun örneklediği dağılımda kazancın kayba göre büyüklüğünü belirler; örnek olarak 1:1,5 kullanılır, ancak 3. ve 11. kısımlarda özellikle 1:1 alınır; çünkü kumarbazın iflası formülünün koşulunu yalnızca bu oran sağlar.
  • Beklenen değer: belirtilen ödeme dağılımının ima ettiği ortalamadır; tek başına iflas riskini belirlemez. Örnek değer brüt +0,54 R, gerçekleşme maliyetlerinden sonra +0,35 R’dir (8. kısım).
Asimetri iki taban kullanır: 10.000 PLN’den 5.000 PLN’ye düşüş −%50 iken dönüş, dipten +%100 gerektirir. İflas paneli p=%55, bağımsız ±R sonuçları, sabit 100 PLN veya 200 PLN tutar, başlangıç 10.000 PLN, sınır 5.000 PLN, sıfır maliyet ve sonsuz ufuk varsayar: P=(0,45/0,55)^N, N=50 için yaklaşık %0,0044, N=25 için %0,663 verir. Monte Carlo çizimleri ve arka plan kavramsaldır; yeni simülasyon veya piyasa verisi içermez.
60 saniyede temel sonuçlar
  • Toparlanma için gereken getiri bir aritmetik özdeşliktir Z = DD/(1 − DD): −%20, +%25; −%50, +%100; −%70 ise +%233,3 gerektirir. Bu hesaplamanın tabanı, sermaye düşüşü sonrasında kalan sermayedir. Gereken sermaye artışı kesindir; işlem sonuçları maliyetleri karşılamalıdır ve bu oran hiçbir toparlanma süresi belirlemez
  • İflas riski özdeşlik değil, model çıktısıdır. 3. kısımdaki tablo, şu formülden hücre hücre yeniden elde edilir: Pruin = ((1 − p)/p)N, ancak iflasın başlangıç sermayesinin %50’sine düşüş olarak tanımlanması, getiri/risk oranının 1:1, parasal risk tutarının sabit, kazanma oranının değişmez ve sonuçların bağımsız olması koşuluyla. Bunlar incelenen seri için kontrol edilmesi gereken model varsayımlarıdır; tablo, bunların gerçek işlemlerde sağlandığını tek başına ortaya koymaz
  • Negatif beklenen değerde riski azaltmak iflas olasılığını değiştirmek yerine iflasa kadar geçen süreyi uzatır. %45 kazanma oranı ve 1:1 oranında (beklenen değer −0,10 birim), başlangıç sermayesine dayalı sabit risk tutarı ve −%50 iflas eşiği kullanıldığında iflas kesindir; beklenen işlem sayısı Wald özdeşliğinden doğar E[T] = N/|EV|: %1 riskte 500, %2’de 250 ve %5’te 100
  • Aynı sonuçların farklı sıralanması, aynı bitiş değerini ve yol boyunca farklı bir sermaye düşüşünü verir; 5. kısımdaki örnek aynı +%0,91 ile biter, fakat azami sermaye düşüşü %3,9’a karşı %5,9’dur ve −%5 limiti yalnızca bir yolda aşılır
  • Gerçekleşme maliyeti bu hesabın tam bir girdi parametresidir. İşlem başına 0,19 R maliyette, %55 kazanma oranı ve 1:1,8 oranı için beklenen değer +0,54 R’den +0,35 R’ye düşer ve simüle edilen azami sermaye düşüşünün medyanı yükselir; ne kadar yükseldiği 8. kısımda gösterilir

1. Türetme ve tam toparlanma tablosu — −%5’ten −%90’a

Zirveden DD oranında bir düşüşten sonra sermaye K × (1 − DD) olur. Yeniden K düzeyine dönmek için bu azalmış tutar, eksik fark olan K × DD kadar büyümelidir; getiri ise zarardan sonra kalan tutardan hesaplanır:

Z = K × DDK × (1 − DD) = DD1 − DD

K sadeleşip yok olur; dolayısıyla sonuç ne hesap büyüklüğüne ne enstrümana ne de kural kümesine bağlıdır. Bu bir aritmetik özdeşliktir: tanımı gereği doğrudur ve hiç veri gerektirmez. Bu makaledeki başka hiçbir şey bu statüye sahip değildir; iflas riski ve simülasyon model çıktılarıdır.

−%50 yerine konursa: Z = 0,50 / 0,50 = 1,00, yani +%100. −%20 için: Z = 0,20 / 0,80 = 0,25, yani +%25. 9.1 makalesi kısaltılmış bir tablo verir; aşağıdaki tam sürümde, belirli bir beklenen değerde bu getiri için kaç işlem gerektiğini gösteren iki sütun vardır. Üç sayısal sütunun her biri farklı bir taban kullanır; bunları karıştırmayın.

Sermaye düşüşü
(sermaye zirvesinden)
Toparlanma için gereken getiri
(dipten hesaplanır)
A) Sabit parasal risk
başlangıç sermayesinin +%0,4’ü
(varsayım: zirve = başlangıç sermayesi)
B) Sermayenin sabit bir yüzdesi
güncel sermayenin +%0,4’ü
−%5+%5,3~13~13
−%10+%11,1~25~26
−%15+%17,6~38~41
−%20+%25,0~50~56
−%25+%33,3~63~72
−%30+%42,9~75~89
−%40+%66,7~100~128
−%50+%100,0~125~174
−%60+%150,0~150~230
−%70+%233,3~175~302
−%80+%400,0~200~403
−%90+%900,0~225~577

Üç sütunun tabanları farklıdır; tablonun okuru yanıltmamasını sağlamanın tek yolu bunları açıklamaktır. Sermaye düşüşü, sermaye yolunun zirvesinden ölçülür. Toparlanma getirisi ise dipten—zarardan sonra kalan sermayeden— hesaplanır; −%50’nin +%50 yerine +%100 gerektirmesinin nedeni budur. İki işlem sayısı sütunu da işlem başına +%0,4 beklenen değer varsayar, ancak tabanları farklıdır.
A) Sabit risk tutarı: her işlemin ortalama katkısı +%0,4’tür; bunun tabanı başlangıç sermayesidir (10.000 PLN başlangıçta sabit 40 PLN); güncel hesap değerinden bağımsızdır. Formül: N = DD / 0,004. Kayıplar bu ortalamaya zaten dahildir: N sonucun beklenen toplamı N × 0,004 × K0 olur ve eksik tutar olan DD × K0 ile tam olarak şu koşulda eşitlenir: N = DD / 0,004; o dizideki kayıplı işlem sayısından bağımsız olarak. Bu hesap, beklenen toplamın doğrusallığını kullanır; her işlemin tam olarak ortalamayı vermesini gerektirmez. N ortalama toplamın eksik tutara ne zaman eşit olduğunu belirtir. Ne ilk toparlanma süresinin ortalaması ne de medyanıdır; o büyüklük, sınıra ulaşmayı ele alan ayrı bir model gerektirir. Bu, brüt bir büyüklüktür: işlem maliyetleri dışarıda bırakılır. Negatif olmayan bir maliyet, aynı ortalamayı pozitif kalacak biçimde azaltırsa ortalama toplamın eşitliği daha geç oluşur. Bu, rastlantısal ilk toparlanma süresinin daha düşük tahmin edilmesi anlamına gelmez.
B) Sermayenin sabit bir yüzdesi: aynı beklenen değer, fakat güncel özkaynak üzerinden hesaplanır; düşüşten sonra bu taban daha küçüktür. Formül: N = ln(1/(1 − DD)) / ln(1,004). Her kazanç daha küçük bir tabandan hesaplandığı için A sütunundan daha uzundur.
İki sütun da işlem sayısı verir. Bunu zamana çevirmek işlem sıklığınızı gerektirir; aşağıdaki örneğe bakın.

Zamana dönüştürme: B sütunu için iki farklı sıklıkta. Tablo örnek değerler kullanır; işlem başına +%0,4 ortalamanın bütün toparlanma dönemi boyunca geçerli kaldığını varsayar; bunu hiçbir şey garanti etmez. İşlem sütunu B sütununun formülünden gelen kesin değeri, yuvarlamadan önce, taşır; böylece aylar doğrudan yeniden hesaplanabilir: 26,4 / 5 ≈ 5,3, 89,3 / 20 ≈ 4,5.

Sermaye düşüşüİşlem sayısı (B sütunu)Ayda 5 işlemdeAyda 20 işlemde
−%1026,4~5,3 ay~1,3 ay
−%2055,9~11,2 ay~2,8 ay
−%3089,3~17,9 ay (~1,5 yıl)~4,5 ay
−%50173,6~34,7 ay (~2,9 yıl)~8,7 ay
−%70301,6~60,3 ay (~5 yıl)~15,1 ay

Şu fonksiyon Z = DD/(1 − DD) 0 ile 1 arasındaki bütün tanım alanında artan ve dışbükeydir; içinde “bir şeyin değiştiği” bir eşik yoktur. Artış süreklidir: −%5 ile −%20 arasında gereken getiri +%5,3’ten +%25’e, −%20 ile −%50 arasında +%25’ten +%100’e, −%50’nin üzerinde ise +%100’den +%900’e çıkar. İşlemlerin azaltılacağı veya durdurulacağı herhangi bir eşik, önceden yazılmış bir karardır; formül böyle bir eşik önermez. Bu eşiğin nereden geldiğini ve yeniden başlama koşulunun nasıl yazılacağını şu makale ele alır: 9.8 makalesi.

Bir sonuç yalnızca toparlanma süresinin ötesine uzanır: sermaye düşüşü güncel sermayeyi azaltır ve güncel sermaye, hesaptaki bütün açık pozisyonlar üzerinden hesaplanan zorunlu kapatma eşiğiyle karşılaştırılan büyüklüğün ta kendisidir. Bu büyüklüklerin tanımları ve işleyişi şu bölümün konusudur: 2. bölüm; boşluğun gerçekleşme fiyatı üzerindeki etkisi ise şu makalenin konusudur: 9.10 makalesi.

Dipten önceki zirveye ulaşmak için gereken sermaye artışı: Z=DD/(1−DD). İki sermaye değeri de maliyetlerden sonraysa artışın da net olması gerekir. Formül, gereken işlem sayısını veya zamanı belirlemez.
Kayıp ve getiri farklı tabanlar kullanırKesin kayıp-toparlanma özdeşliği; dış nakit akışı yoktur.Kayıp ve getiri farklı tabanlar kullanırGereken getiri (%)010030050070090002040608090Zirveden sermaye düşüşü (%)Dipten getiriDD = %50 → getiri %100Z = DD / (1 − DD)
%5’ten %90’a on düşüş ve dipten zirveye %5,26’dan %900’e gereken getirilerin genişletilmiş tablosu; yanında 10.000–5.000–10.000 PLN ve Z=DD/(1−DD).
Getirilerin iki ondalık basamağa yuvarlandığı on sermaye düşüşü düzeyi. Aynı eksik 5.000 PLN, 10.000 PLN zirvenin %50’si fakat 5.000 PLN dibin %100’üdür. Z=DD/(1−DD) içinde DD’yi kesir olarak girin. Gereken getiri, toparlanmanın ne süresini ne olasılığını belirler; arka plan grafikleri dekoratiftir.

Para yatırmak işlem zararını telafi etmez

Örnek: hesap 10.000 PLN’den 8.000’e düşer; ardından sahibi 2.000 PLN yatırır. Bakiye yeniden 10.000 PLN olur, fakat işlem getirisi −%20 olarak kalır. Benzer biçimde, kârdan sonra para çekmek işlem kaynaklı bir sermaye düşüşü değildir. DD/(1−DD) kullanmadan önce dış nakit akışlarından arındırılmış yatırım performansını mı, yoksa yalnızca kullanılabilir hesap tutarını mı ölçtüğünüze karar verin. İkincisi işlemlere devam edebilme açısından, birincisi ise performansın toparlanması açısından önemlidir.

2. Sermayenin sabit bir yüzdesiyle toparlanma

Güncel özkaynağın sabit bir yüzdesinde (işlem başına %1), risk tutarı hesapla birlikte azalır. Taban: pozisyon açılmadan önce ölçülen güncel özkaynak. 10.000 PLN’nin %1’i 100 PLN’dir; kayıplardan sonra 8.500 PLN’nin %1’i 85 PLN olur. Aynı kural farklı tutarlar verir, çünkü tabanı değişmiştir.

Bu iki yönde de işler. Sonraki kayıp daha az PLN götürür, fakat sonraki kazanç da daha az getirir; çünkü ikisi de küçülmüş tabanı kullanır. Örnek değerler, PLN hesabı ve işlem başına +0,4 R beklenen değer:

Hesabın durumuGüncel sermaye (PLN)%1 risk (PLN)Beklenen değer +0,4 R (PLN)Başlangıca göre değişim
Başlangıç10 000100+40—
−%15 sermaye düşüşünden sonra8 50085+34risk ve kazanç tutarları %15 daha düşük
−%30 sermaye düşüşünden sonra7 00070+28%30 daha düşük
−%50 sermaye düşüşünden sonra5 00050+20%50 daha düşük

Buradaki orantı kesindir ve doğrudan tanımdan doğar: kazanç tutarı sermayeyle aynı oranda küçülür. Bu nedenle 1. kısımdaki tabloda B sütunu A sütunundan daha büyük sayılar verir; −%50 sermaye düşüşünde 125 yerine 174 işlem, yani %39 daha fazladır. İki sütun aynı yüzdeyi yalnızca farklı tabanlardan hesaplar; farkın tamamı buradadır.

İki kuraldan biri diğerinden daha iyi değildir; çünkü farklı sorulara yanıt verir ve pozisyon büyüklüğü üzerinde farklı sonuçlar doğurur. Bu konu şu makalededir: 9.5 makalesi. Taban seçimi toparlanma için gereken işlem sayısını değiştirir; bu nedenle tabanı adlandırmadan “ne kadar geri kazanılmalı” demek eksiktir.

Kesin hesaplanmış gösterim: başlangıç 10.000 PLN; üç sonuç −1 R, dört sonuç +1 R; sabit tutar 1.000 PLN veya her adımdan önceki güncel özkaynağın %10’u; maliyet 0. Bu, rastgele çekiliş içermeyen, belirtilmiş tek bir dizidir. İki seçenek de başlangıcın üzerine toparlanır, fakat farklı adımlarda.
Tek bir dizide iki risk tabanıAritmetik gösterim: başlangıç sermayesi 10.000 PLN; üç kayıp ve dört kazanç; maliyet yok.Tek bir dizide iki risk tabanıSermaye (PLN)700080009000100001100001234567İşlem numarasıR = 1000 PLNr = güncel K’nin %10’uDizi: −1 R, −1 R, −1 R, +1 R, +1 R, +1 R, +1 R
Kesin hesaplama örneği: 10.000 PLN sermaye, −1 R’lik üç kayıp ve +1 R’lik dört kazanç. Sabit 1.000 PLN tutar, 7.000 PLN dip ve 11.000 PLN son değer verir; mevcut sermayenin %10’u, 7.290 PLN dip ve 10.673,29 PLN son değer verir. Maliyet sıfır.
Başlangıç 10.000 PLN, sıra −1 R, −1 R, −1 R, +1 R, +1 R, +1 R, +1 R; maliyet sıfır. Sabit 1.000 PLN tutar ve mevcut sermayenin %10’u, farklı yollar ve son sonuçlar üretir. Rastgele örnekleme veya piyasa ölçümü içermeyen aritmetik örnek.

3. İflas riski — formül, varsayımları ve yeniden hesaplanan tablo

İflas riski, sermayenin belirli bir alt eşiğe ulaşma olasılığıdır. Bu kısmın tamamında iflas, başlangıç sermayesinin %50’sine veya altına düşmek anlamına gelir. Öncesinde iflas eşiğine ulaşılması gereken bir üst hedef yoktur; model, işlemlerin süresiz sürdürülmesine izin verir. Eşiği veya ufku değiştirmek soruyu ve sonucu değiştirir.

Modelin seçeneği ve formül

Aşağıdaki hesap klasik kumarbazın iflası modelini kullanır[1] ve bunun iki sonuçlu biçimidir: her işlem aynı büyüklükte bir kazanç veya kayıpla biter (getiri/risk oranı 1:1), riske edilen parasal tutar sabittir, kazanma oranı p değişmez, ardışık sonuçlar bağımsızdır ve ufuk sonsuzdur.

Pruin = (1 − edge1 + edge)N=(1 − pp)N

  • p — kesir biçiminde kazanma oranı; edge = 2p − 1 (%55 kazanma oranı 0,10 avantaj verir). Formülün iki yazımı aynıdır: (1 − (2p−1)) / (1 + (2p−1)) = (1 − p)/p.
  • N — güncel sermayeyi iflas eşiğinden ayıran risk birimlerinin sayısıdır. Başlangıçta, başlangıç sermayesinin %2’si riskle ve −%50 eşikle: N = %50 / %2 = 25. Sermaye düşüşünden sonra mesafe hesabın güncel durumundan ölçülür; alıştırmada bir örnek vardır (11. kısım).
  • Sonuç boyutsuzdur: ne hesap para birimine ne sermayenin büyüklüğüne bağlıdır; çünkü sermayeyle ilgili bütün bilgi şu büyüklüğün içindedir: N.

Model sabit bir parasal risk tutarı gerektirir. Güncel sermayenin sabit bir yüzdesinde tutar hesapla birlikte küçülür; dolayısıyla bu formüldeki hiçbir N böyle bir yolu anlatmaz ve bunun yerine simülasyon gerekir (6. kısım).

Sermaye gerçekte hangi eşiğe ulaşabilir?

Aşağıdaki formül şu koşulda geçerlidir: p > 0,5; şu koşulda ise p ≤ 0,5 sonsuz ufukta iflas olasılığı 1 olur; sıfır ortalama da buna dahildir. Eşiğe olan güncel mesafe, sabit R tutarının tam katı değilse şu ifadeyi kullanın: N = ⌈(K − K_ruin)/R⌉; yuvarlama yönü yukarıdır. Sermaye R aralıklı bir ızgarada hareket eder ve noktalar arasında durmaz. Bu, ±R modeline ve “eşik veya altı” koşuluna uygulanır; değişken ödemelerde bunların ızgarasını yeniden kurun veya yolu simüle edin.[1]

Örnek: K = 10.000 PLN, eşik 9.050 PLN, R = 300 PLN. 950 PLN mesafe, N = 4 ve ulaşılabilir 8.800 PLN alt durumunu verir. N = 3’e yuvarlamak, farklı bir eşikte iflası hesaplardı: belirtilen sınırın hâlâ üzerinde olan 9.100 PLN.

Tablo — her hücre yukarıdaki formülden yeniden hesaplanabilir

Başlangıç sermayesinin yüzdesi olarak belirlenip sabit parasal tutara dönüştürülen işlem başına risk
Kazanma oranıAvantaj
2p − 1
%0,5 risk
(N=100)
%1 risk
(N=50)
%2 risk
(N=25)
%5 risk
(N=10)
%10 risk
(N=5)
%520,04%0,033%1,83%13,52%44,91%67,02
%550,10%0,0000002%0,0044%0,66%13,44%36,66
%580,16< %0,000001%0,00001%0,031%3,96%19,91
%600,20< %0,000001%0,0000002%0,0040%1,73%13,17

Herhangi bir hücreyi yeniden hesaplama. Kazanma oranı %52, risk %2: (1 − 0,52)/0,52 = 0,923077; N = %50/%2 = 25; 0,92307725 = 0,13519, yani %13,52. Kazanma oranı %58, risk %10: 0,42/0,58 = 0,724138; N = 5; 0,7241385 = 0,19912, yani %19,91. Bu tablonun geçerli olduğu varsayımlar: iflasın başlangıç sermayesinin %50’sine düşüş olarak tanımlanması; getiri/risk oranı 1:1; sabit parasal risk tutarı; değişmeyen kazanma oranı; bağımsız sonuçlar; sıfır gerçekleşme maliyeti; sonsuz ufuk.

Tablodan dört çıkarım; hiçbiri tek başına tavsiye değildir:

  • %55 kazanma oranı ve %1 riskte modelin iflas riski %0,0044’tür. Kâğıt üzerinde güvenli görünür; fakat bunun tek nedeni modelin 1:1 oranı, sabit kazanma oranı, sıfır maliyet ve bağımsız işlemler varsaymasıdır. Bunlar her gerçek serinin ortaya konmuş özellikleri değil, model varsayımlarıdır. Negatif olmayan ek maliyet aynı yoldaki sonucu kötüleştirir; kayıpların fiilî kümelenmesi de riski artırabilir. Kazanma oranındaki tahmin hatası ve 1:1 dışındaki bir oran ise riski iki yönde de değiştirebilir; bu nedenle yön her defasında ayrı kontrol edilmelidir.
  • Aynı %55 kazanma oranı %5 riskte %13,44 verir. İşlem başına riskin beş katına çıkması modelde iflas olasılığını üç bin kattan fazla artırır; çünkü N üstel kuvvette yer alır.
  • %52 kazanma oranı %2 riskte %13,52 verir. Pozitif beklenen değer ve yaklaşık yedide bir iflas riski rahatlıkla bir arada bulunabilir; bunlar aynı parametrelerden hesaplanan iki farklı büyüklüktür.
  • İlişkinin iki yönde de doğru yönü vardır: iflas riski, işlem başına riskle artar ve kazanma oranı arttıkça azalır. Bunu tersine çeviren bir hücre tabloda veya formülde hatadır.

Diğer bütün parametreler değişmeden iki risk düzeyi için hesap

Ortak parametreler, örnek değerler: kazanma oranı %55, getiri/risk oranı 1:1, iflas eşiği başlangıç sermayesinin −%50’si; risk başlangıç sermayesinin yüzdesi olarak hesaplanır ve sabit parasal tutara dönüştürülür.

  • İşlem başına %1 risk. N = 50/1 = 50. (0,45/0,55)50 = 0,818181850. Logaritmalarla: 50 × ln(0,818182) = −10,0335, dolayısıyla Pruin = e−10,0335 = 0,0000439 → %0,0044.
  • İşlem başına %2 risk. N = 50/2 = 25. 25 × ln(0,818182) = −5,0168, dolayısıyla Pruin = e−5,0168 = 0,006626 → %0,66.
  • Fark: işlem başına riski iki katına çıkarmak, kazanma oranı ve getiri/risk oranı değişmeden modelde iflas riskini 151 kat artırır. R birimleriyle beklenen değer hiç değişmez.

Hesabın kapsamı. ±R ödemeleri ve sabit risk tutarı bu formül için gereklidir. Güncel özkaynağın sabit bir yüzdesinde ve pozitif çarpanlarla hesap, sonlu sayıda adımda sıfıra ulaşamaz; fakat pozitif bir iflas eşiğini geçebilir. Sabit kazanma oranı ve bağımsızlık, piyasa hakkında ifadeler değil varsayımlardır. Aynı R ile aynı yollardan düşülen negatif olmayan bir maliyet sermayeyi iyileştiremez. Sonlu bir ufuk olası iflas zamanlarını kısıtlar; bu nedenle olasılığı sonsuz ufuktaki olasılığı aşamaz. Bununla birlikte bağımlılık, kazanma oranı hatası ve değişmiş ödemeler iki yönde de etki edebilir; formül tek başına yönü belirlemez.

Bu hesabın geçerli olması için gereken koşul. Formül pozitif beklenen değer varsayar. Negatif beklenen değer ve sonsuz ufukta iflas olasılığı pozisyon büyüklüğünden bağımsız olarak 1’dir; işlem başına riski azaltmak yalnızca iflasa kadar geçen süreyi uzatır. %45 kazanma oranı ve 1:1 oranında (işlem başına beklenen değer −0,10 birim), başlangıç sermayesine dayalı sabit risk tutarı ve −%50 eşik kullanıldığında iflasa kadar beklenen işlem sayısı Wald özdeşliğinden doğar: E[T] = N / |EV|; burada N başlangıç ile eşik arasındaki birim sayısıdır. %1 riskte N = 50 ve E[T] = 50 / 0,10 = 500; %2 riskte 250; %5’te ise 100.
1:1 getiri/risk oranı, sabit parasal risk tutarı, değişmeyen kazanma oranı, bağımsız sonuçlar ve başlangıç sermayesinin −%50’si iflas eşiği altında model iflas riski. Bu varsayımların dışında değerler geçerli değildir.
Modelde iflas riski: aynı varsayımlarBeş sabit risk tutarı ve dört kazanma oranının haritası.Modelde iflas riski: aynı varsayımlarİflas: K ≤ %50 K₀ · sabit tutar · ±R · ufuk ∞%0,5%1%2%5%10p=%52%0,0334%1,828%13,52%44,91%67,02p=%55<%10⁻⁶%0,00439%0,6626%13,44%36,66p=%58<%10⁻⁶%0,000010%0,0313%3,965%19,91p=%60<%10⁻⁶<%10⁻⁶%0,00396%1,734%13,17Her hücre: ((1 − p)/p)ᴺ, N = 0,5/rMaliyet 0; bağımsız sonuçlar; p>0,5. Model sonucu.

Rastgele çekiliş yapmadan formülü kontrol etme. Çözüm şu özyinelemeli bağıntıyı sağlar: h(i)=p h(i +1)+(1−p)h(i −1), şu sınır koşulunu h(0)=1 ve p>0,5 için h(i)→0 limitini sağlar; yerine h(i)=((1−p)/p)^i konduğunda sağ taraf sol tarafa tam olarak eşit olur. p≤0,5 için sonsuz ufuktaki olasılık çözümü 1’dir. Tablo bu modelin olasılıklarını verir.

4. 1:1 dışındaki bir oranla iflas riski

3. kısımdaki formül eşit kazanç ve kayıp büyüklüklerine sahip bir bahsi anlatır. %38 kazanma oranı ve 1:3 oranı olan bir kural kümesi bu koşulu sağlamaz; kazanma oranını 1:1 formülüne koymak şu avantaj değerini verir: 2 × 0,38 − 1 = −0,24 ve “kesin iflas” sonucuna götürür. Oysa bu kümenin beklenen değeri şudur: 0,38 × 3 − 0,62 = +0,52 R. Formül yanlış değildir; anlam taşıdığı kapsamın dışında kullanılmıştır.

Eşit olmayan ödemeler: geçiş olasılığını hesaplayın

Kelly oranı, iflas formülündeki avantajın yerini almaz. Farklı bir büyüklüğü eniyiler; dolayısıyla simgelerin benzerliği bu yerine koymayı haklı çıkarmaz. Sabit risk tutarı ve +aR ile −bR ödemeleriyle kesin bir özyinelemeli bağıntı kurulabilir. Şu ifade H_t(x) alt eşiğin x kadar üzerindeki bir noktadan başlayarak en fazla t sonraki adımda bu eşiğin aşılma olasılığını göstersin. O hâlde H_0(x)=0 x>0 için, H_t(x)=1 x≤0 için; x>0 durumunda ise:

H_t(x)=p H_(t −1)(x +aR)+(1−p) H_(t −1)(x −bR).

Bu, ilk işlemi kazanç ve kayıp olarak ayırmaktan doğar; 3. kısımdaki klasik modelde olduğu gibi.[1] t değeri belirtilmelidir. Ortak bir ızgaradaki rasyonel ödemeler için sonlu sayıda adım sonlu sayıda durum verir; bu yüzden tahminle yazılmış bir formül veya sermayeyi yukarıdan kesen bir sınır gerekmez. Aynı prosedürde sabit maliyet iki ödemeden de düşülebilir.

Aynı eşiği, ufku ve risk tutarı kuralını kullanarak ortak parametre hatalarına duyarlılığı kontrol edin. Örnek bir çifti p=%55, RR=1,5 düzeyinden p=%52, RR=1,2’ye kötüleştirmek iki ayrı H hesabı gerektirir. Kelly ölçütünün ve oranının duyarlılığının ayrı hesabı şu makalededir: 9.5; bunlar iflas olasılığının yaklaşığı değildir.

Simülasyon daha güvenilir bir yanıt verir. Aşağıdaki tablo, bu makale için yapılmış bir simülasyondan gelir: en fazla 500 işlemden oluşan 40.000 yol; 20261005 çekirdekli NumPy PCG64 üreteci; belirtilmiş kazanma oranı ve oranla iki sonuçlu ödemeler; güncel özkaynağın sabit bir yüzdesi; iflasın başlangıç sermayesinin %50’sine düşmek olarak tanımlanması (o noktada yol durur); sıfır gerçekleşme maliyeti. Bütün değerler örnektir. Şu parametreler p ve RR girdi olarak sağlanır; hiçbiri piyasayı tarif etmez.

Girdi parametreleriBeklenen değer
p × RR − (1 − p)
%1 risk:
medyan / 95. yüzdelik
azami sermaye düşüşü
%2 risk:
medyan / 95. yüzdelik
%5 risk:
medyan / 95. yüzdelik
İflas riski
%1 / %2 / %5 için
kazanma oranı %62, oran 1:0,8+0,116 R%10,2 / %17,1%19,7 / %31,9%44,1 / %63,30 / 40 000
3 / 40 000 (%0,0075)
1197 / 40 000 (%2,9925)
kazanma oranı %48, oran 1:1,8+0,344 R%10,7 / %16,7%20,3 / %30,8%45,0 / %62,30 / 40 000
1 / 40 000 (%0,0025)
354 / 40 000 (%0,8850)
kazanma oranı %38, oran 1:3,0+0,520 R%12,6 / %19,4%24,2 / %35,6%51,5 / %68,70 / 40 000
0 / 40 000
688 / 40 000 (%1,7200)
kazanma oranı %32, oran 1:4,5+0,760 R%14,1 / %21,3%26,8 / %38,4%56,0 / %72,30 / 40 000
0 / 40 000
863 / 40 000 (%2,1575)

Simülasyonumuz: en fazla 500 işlemden oluşan 40.000 yol; güncel özkaynağın sabit bir yüzdesi; başlangıç sermayesinin −%50’si iflas eşiği; gerçekleşme maliyetleri hariç; bağımsız sonuçlar ve iki noktalı dağılım (kazanç +RR, kayıp −1 R). Yol, iflas eşiğine ilk düşüşte veya 500 işlem sonunda biter; azami sermaye düşüşünün yüzdelikleri durdurulmuş yolları da içerir. Azami sermaye düşüşünün 95. yüzdeliği en kötü durum değildir— yüzdelik, kalan yaklaşık %5 yolun ne kadar derine düşebileceğini tek başına sınırlamaz. Belirli bir modelin sınırları; ödemelerinden, ufkundan ve durdurma kuralından ayrıca doğar. İkinci sütundaki beklenen değer brüttür; 8. kısım gerçekleşme maliyetlerinden sonraki biçimi verir. İki noktalı olmayan bir dağılımda aynı p ve RR farklı sermaye düşüşleri verir.

Tablo iki soruyu ayırır. İflas, şu büyüklüğün yarısının altına düşmek demektir: başlangıç sermayesi; oysa azami sermaye düşüşü daha önceki en yüksek sermayeyi kullanır. Bu nedenle yeni bir zirveden %50’yi aşan düşüş, iflas eşiğine ulaşılmadan da yaşanabilir. %1 ve %2’deki az sayıda iflas, yalnızca bu dört dağılım ve 500 adım için geçerlidir. Olayın ulaşılamaz olduğunu kanıtlamaz. %5’te hem sermaye düşüşü dağılımı hem de sınırı aşan yol sayısı belirgin biçimde değişir; daha yüksek ortalama tek başına bu sonuçları sıralamaz.

Simülasyonda sıfır iflas görülse de belirsizlik kalır

M bağımsız yolda hiç iflas yoksa şu sonucu kaydedin: 0/M. Bu sabit modelde olasılığın tek taraflı %95 üst sınırı şu bağıntıdan doğar: (1−u)^M=0,05: u=1−0,05^(1/M). M=40.000 için yaklaşık %0,00749; 30.000 için %0,00999. Bu sınır simülasyonun örnekleme hatasını anlatır. Yanlış bir kazanma oranını, eksik aşırı kayıpları veya uygun olmayan bir bağımlılık modelini kapsamaz.

k ardışık kaybın N işlem içinde görülme olasılığı ayrı bir sorudur ve yanıtı şu ifadeden farklıdır: (1 − p)k; belirli bir kazanma oranı ve dizi uzunluğu için hesap şu makalededir: 9.1 makalesi, 4. kısım; 9.3 makalesi risk limitini türetirken varsayılan seri uzunluğunu girdi olarak kullanır.

p=%38, tam +3 R ve −1 R sonuçları ve sıfır maliyet için MDD kuantillerinin nokta tahminleri. %1 riskte: %12,6 ve %19,4; %2 riskte: %24,2 ve %35,6; %5 riskte: %51,5 ve %68,7. Piyasa ölçümü değil, makalenin örnek modelidir.
4. kısımdaki simülasyonun değerleri: p=%38, tam +3 R/−1 R sonuçları, en fazla 500 işlemden oluşan 40.000 bağımsız yol, NumPy PCG64, tohum 20261005, mevcut sermayenin sabit payı ve sıfır maliyet. 0,5 K₀’a ulaşıldığında durdurulan yollar da dâhildir. Noktalar MDD’nin medyanını ve 95. yüzdeliğini gösterir; bunları birleştirmek güvenli bir aralık oluşturmaz. Kuantil, kalan %5 yol için bir sınır değildir.

5. Sonuçların sırası — aynı küme, iki yol

8. bölüm burada ele alınacak bir söz bırakmıştır: sonuçların sırası yol açısından önemlidir, ancak bitiş noktası açısından önemli değildir. Bu cümle on sayı üzerinde aritmetik yapılarak kontrol edilebilir.

İki yolun sonuçları aynıdır: dört kazanç (+2 R, +2 R, +1,5 R, +1,5 R) ve altı −1 R kayıp; on işlemde toplam +1 R, ortalama +0,10 R. Büyüklük kuralı: güncel özkaynağın sabit bir yüzdesi, işlem başına %1. Başlangıç sermayesi 100 birim; sonuç boyutsuz olduğundan birim sayısı önemli değildir. Önceden belirtilen limit: zirveden −%5 sermaye düşüşü.

No.A yolu: R sonucuA yolu: sermayeA yolu: sermaye düşüşüB yolu: R sonucuB yolu: sermayeB yolu: sermaye düşüşü
1+2,0102,000%0,00−1,099,000%1,00
2+1,5103,530%0,00−1,098,010%1,99
3−1,0102,495%1,00−1,097,030%2,97
4+2,0104,545%0,00−1,096,060%3,94
5−1,0103,499%1,00−1,095,099%4,90
6+1,5105,052%0,00−1,094,148%5,85 — limit aşıldı
7−1,0104,001%1,00+2,096,031%3,97
8−1,0102,961%1,99+2,097,952%2,05
9−1,0101,931%2,97+1,599,421%0,58
10−1,0100,912%3,94+1,5100,912%0,00

Sermaye düşüşü her işlemden sonra özkaynak yolunun zirvesinden ölçülür. İşlemden sonraki sermaye: K × (1 + 0,01 × R). Tabloda üç ondalık basamağa yuvarlanmıştır; hesabın kendisi ara yuvarlama olmadan yapılır.

Bitiş noktası ondalık basamağına kadar aynıdır: 100,912 iki yolda da; yani +%0,912. Bu eşitliğin nedeni tamamen aritmetiktir. Sabit yüzde altında nihai sermaye şu çarpımdır: K0 × Π(1 + 0,01 × Ri); çarpma işlemi değişme özelliğine sahiptir, yani çarpanların sırası çarpımı değiştirmez. Sabit parasal risk tutarında da aynı sonuç geçerlidir; yalnızca bu kez toplamanın değişme özelliği sayesinde.

Geri kalan her şey farklıdır. Azami sermaye düşüşü A yolunda %3,94, B yolunda %5,85’tir; aynı on sonuç üzerinde yarısı kadar daha büyüktür. B yolunda −%5 limiti altıncı işlemde aşılır; A yolunda bir kez bile aşılmaz. Limit bir durdurmayı tetikliyorsa aynı sonuç kümesinde bir yol onuncu işlemde +%0,912 ile biter, diğeri ise altıncı işlemde −%5,85’te kesilir; kümede bulunan dört kazanç hiç gerçekleşmez.

Pratik sonuç iki katmanlıdır. Örneklemin aritmetik ortalaması sonuçların sırasını anlatmaz. Aynı sonuç kümesinin iki sıralanışı burada aynı nihai sermayeye sahiptir, fakat sermaye düşüşleri tamamen farklı olabilir. Bu nedenle tarihsel tek bir dizide ölçülmüş sermaye düşüşü, olası yollar ailesinden tek bir gerçekleşmedir; sırayı rastgeleleştirmek o aileyi incelemeyi sağlar. Sonraki kısmın konusu budur.

6. Sonuç dağılımını simüle etmek — ne örneklenir, sonuç neyi söylemez?

Tarihsel bir test yalnızca bir diziyi gösterir: gerçekleşmiş olanı. Monte Carlo simülasyonu aynı malzemeden olası yollar dağılımı kurar; çoğu zaman tek sözcükle anlatılan iki işlem birbirinden ayrılmalıdır. Permütasyon tam olarak aynı sonuçları yeniden sıralar: bileşim ve bitiş değeri değişmez, yalnızca yol değişir. Bu, 5. kısımda elle yapılan saf bir sıralama riski testidir. Yerine koyarak örnekleme örneklemi yeni listelerin çekildiği bir dağılım olarak ele alır; bazı gözlemler atlanır, başkaları tekrarlanır. Bu nedenle her yolun bileşimi ve bitiş değeri de değişir. 7. kısım yerine koyarak örneklemeyi kullanır.

Ne örneklenir? Kayıtlarınızdan oluşturulmuş ampirik bir dağılımdan (yerine koyarak) veya kazanma oranı ve getiri/risk oranıyla belirtilen iki noktalı dağılımdan, R birimiyle tek bir işlem sonucu. Bağımsızlık varsayımı: her çekiliş bir öncekinden bağımsızdır; belirli bir kuralın sonuç serisinde bunu ayrıca kontrol edin. Tekrar sayısı: daha çok tekrar daha kararlı yüzdelikler verir. Bu makale 4. kısımda 40.000, 8. kısımda 30.000 tekrar kullanır; sayılar her zaman sonuçların yanında belirtilir. Aşağıdaki grafik, rastgele çekilmiş sekiz yol yerine açık bir lognormal yaklaşımın zamana göre üç noktasal yüzdeliğini gösterir.

Dağılımdan dört büyüklük okunur:

  • Azami sermaye düşüşünün medyanı: yolların yarısının aştığı sermaye düşüşüdür. Ne bir tahmin ne de bir limittir.
  • Azami sermaye düşüşünün 95. yüzdeliği. Bu en kötü senaryo değildir. Model yollarının yaklaşık %5’i daha derin düşüş gösterir. Yüzdelik kalan yolları tek başına sınırlamaz; belirli bir modelin limitleri ayrı konudur. Fiyat boşluğu olayları şu makalede ele alınır: 9.10 makalesi.
  • İflas riski: sermayenin belirli bir eşiğe düştüğü yolların oranı. Eşiğe bağlı bir büyüklüktür; eşik belirtilmeden anlamsızdır.
  • Nihai sonucun saçılımı; yani parametreler değişmeden yolların belirli bir oranını içeren aralık. Kârın ne kadar büyük olacağı sorusuna yanıt vermez.
Lognormal yaklaşımdan zamana göre noktasal 5., 50. ve 95. sermaye yüzdelikleri: p=%55, kesin ödemeler +1,5 R/−1 R, risk güncel özkaynağın %1’i, başlangıç 10.000 PLN, bağımsızlık, maliyet 0 ve ufuk 300 işlem. Adım başına ortalama logaritmik getiri 0,0036661, standart sapması 0,0124068’dir; 300 adımdan sonra yüzdelikler yaklaşık 21.092, 30.036 ve 42.774 PLN’dir. Bir yüzdelik çizgisi, dağılım sonuçlarını ardışık zamanlarda birleştirir; tek bir hesabın yolu değildir. Bazı sonuçlar bandın dışındadır.
Noktasal yüzdelikler tek bir yol değildirLognormal yaklaşımdan, 10.000 PLN başlangıçlı noktasal yüzdelikler. Bunlar zarar limitleri değildir.Noktasal yüzdelikler tek bir yol değildirSermaye (PLN)100002000030000400000100200300İşlem sayısı5. yüzdelik50. yüzdelik95. yüzdelikp=0,55; +1,5 R/−1 R; r=%1; maliyet yok

Sabit ve sonlu varyansa sahip bağımsız sonuçlar toplamında standart sapma işlem sayısının kareköküyle, beklenen toplam ise doğrusal büyür. Bu, her dağılım aralığı veya sabit yüzdeli risk altında sermaye için evrensel bir kural değildir. Aynı yolu uzatmak kaydedilmiş azami sermaye düşüşünü azaltamaz; ancak onu derinleştirmesi de gerekmez. Parametrelerin bilinmesi ayrı konudur: daha uzun bir bağımsız örneklem, ortalamanın tahmin hatasını şu oranda daraltır: 1/√n (9. kısım). Bu iki yön çelişmez; çünkü iki farklı soruya yanıt verirler.

Burada kolayca karıştırılabilen iki sayı ayrı tutulmalıdır; çünkü ikisi de birer “işlem sayısı”dır. Simülasyondaki tek bir yolun uzunluğu bir ufuk seçimidir: 500 işlem, “500 işlemde ne olabilir?” sorusudur. Kendi örnekleminizin büyüklüğü girdi dağılımının oluşturulduğu işlem sayısıdır ve parametreleri ne kadar kesin bildiğinizi yalnızca bu belirler. Yüz gözlemden oluşan bir havuzdan 500 sonuç çekmek yeni bilgi yaratmaz; beklenen değerin güven aralığı, yüz gözlemin verdiği aralık olarak kalır (9. kısım).

Yeni bir zirveye ulaşıp ardından başlangıç sermayesinin 0,5 katının üzerinde kalan bir dibe inen kavramsal sermaye yolu. MDD önceki en yüksek sermayeyi kullanır; iflas sabit 0,5 K₀ eşiğine göre sınanır. Ölçüm, simülasyon veya öngörü değildir.
MDD=max(1−Kₜ/peakₜ); en az bir kez Kₜ≤0,5 K₀ olursa iflas gerçekleşir. Zirve zamanla değişirken başlangıç sermayesine göre sınır sabit kalır. Diyagram bu iki tanımı açıklar; simülasyon sonucu veya piyasa verisi sunmaz.

İki ortalama varyansı yeniden kurmaz

p kazançların sıklığı, grup ortalamaları W ve −L, varyansları ise v_w ve v_l olsun. O zaman Var(X)=p v_w +(1−p)v_l +p(1−p)(W +L)². İki noktalı dağılım yalnızca son terimi tutar. p=0,5 ve W=L=1 R için varyansı 1 R²’dir. Kazançların yarısı +0,2 R, yarısı +1,8 R ise ve kayıplar da buna benzer negatif değerler alıyorsa grup ortalamaları ±1 R olarak kalır, fakat varyans 1,64 R² olur. Varyans daha büyüktür; yine de bu, her sermaye düşüşü yüzdeliğinin veya her sınırın iflas olasılığının artması gerektiği anlamına gelmez.

7. Adım adım simülasyon

Simülasyonu yürütmek, R birimleriyle kendi sonuçlarınızın listesi ve rastgele çekiliş yapabilen bir araç dışında hiçbir şey gerektirmez. Birkaç yüz yol için elektronik tablo yeterlidir; daha fazlasında kısa bir betik daha kullanışlıdır.

a) Girdiler

Bir simülasyon, ancak girdi listesi kadar iyidir. Kapanmış her işlem için R birimiyle bir sonuç gerekir; bu sonuç maliyetlerden sonra: R = (komisyon, swap puanları ve kaymadan sonra hesap para birimindeki sonuç) / (girişte planlanan risk tutarı) formülüyle hesaplanır. Payda gerçekleşen değil planlanan risktir; dolayısıyla kayma içeren zarar −1,00 R’den kötüdür ve dağılımda görünür. Pozitif sonuç aynı birimlerle net kârdır.

b) Prosedür

  1. Bir sonuç listesi oluşturun; kendi kayıtlarınızdan, kapanmış işlem başına tek bir sonuç olacak şekilde R birimleriyle.
  2. Yerine koyarak çekiliş yapın. Tek bir yolun uzunluğunu, sorduğunuz ufka ayarlayın. Elinizdeki örneklemde sermaye düşüşleri dağılımını soruyorsanız uzunluğu kendi örnekleminizin büyüklüğüne eşitleyin; daha çok çekiliş yapmanız parametrelerin güven aralığını daraltmaz.
  3. Sermayeyi yeniden hesaplayın; çekilen her işlemden sonra kendi pozisyon büyüklüğü kuralınıza göre. Sabit yüzde altında K ← K × (1 + r × R); sabit parasal tutar altında K ← K + tutar × R.
  4. Tekrarlayın; yüzdelikler yollar arasında artık değişmemeye yetecek kadar, genellikle birkaç binden birkaç on bin yola kadar.
  5. Sonuçları okuyun: azami sermaye düşüşünün medyanı ve 95. yüzdeliği, iflas eşiğinin altına düşen yolların oranı ve nihai sonucun saçılımı. Bütün varsayımları yanlarına yazın; bir ay sonra sayıların nereden geldiğini yeniden kurmanızı sağlayacak tek şey bunlardır.

c) Bu sayıların her biri tam olarak ne söyler?

BüyüklükNe söyler?Ne söylemez?
Nihai sonucun medyanıParametreler değişmeden yolların yarısı bunun üzerinde, yarısı altında biterTek bir yolunuzun sonucu veya parametrelerin geçerli kalıp kalmayacağı hakkında bir şey söylemez
Nihai sonucun 5. yüzdeliğiYolların %5’i bu değerin altında biterNe kadar altında olduğu: yüzdelik, ötesindekileri tarif etmez
Azami sermaye düşüşünün medyanıYolların yarısının aştığı sermaye düşüşüTek bir denemede “beklenecek” bir değer veya bir limit değildir
Azami sermaye düşüşünün 95. yüzdeliğiYolların %5’inde aşılan sermaye düşüşüEn kötü durum değildir; bu noktanın ötesinde hesap zararı sınırlamaz
Belirli bir eşikte iflas riskiSermayenin eşiğe düştüğü yolların oranıEşik, ufuk ve pozisyon büyüklüğü kuralı belirtilmeden bir şey söylemez

Bu tabloda kabul edilebilirlik eşiği özellikle yoktur. “%1’in altında iflas riski” bir sonuç değil seçimdir ve bu seçim, sermayenin yüzde kaçını ne kadar süreyle kullanım dışı bırakabileceğinize bağlıdır. Böyle bir eşiğin durdurma ve yeniden başlama koşullarıyla birlikte yazılması şu makalenin konusudur: 9.8 makalesi.

d) Betik

Sonuç dizisini R birimleriyle kendi değerlerinizle değiştirin. Betik iki modda çalışır: önceden maliyet sonrası hesaplanmış sonuçlarla veya maliyetin rastlantısal bir parametre olarak eklendiği brüt sonuçlarla.

import numpy as np

def simulate(outcomes_R, repetitions=20_000, length=None,
             risk=0.01, ruin_threshold=0.50,
             outcomes_already_net=True,
             cost_R_mean=0.06, cost_R_sd=0.02,
             seed=7):
    """
    R cinsinden sonuç listenizden yerine koymalı örneklemeyle çekilen sonuç dağılımı.

    Bu kodun benimsediği, fakat sınamadığı VARSAYIMLAR:
      - ardışık sonuçlar bağımsızdır (kontrol edilmesi gereken bir varsayım);
      - parametreler ufkun tamamı boyunca sabit kalır;
      - gelecekteki sonuçların dağılımı örneklemle aynıdır.

    length=None -> yol uzunluğu örneklem büyüklüğünüze eşittir.
       Daha uzun bir yol, farklı bir ufka ilişkin soru sorar;
       parametrelerin güven aralığını DARALTMAZ.

    outcomes_already_net=True -> liste nettir; maliyet eklenmez.
    outcomes_already_net=False -> bağımsız max(0, Normal(mu,sigma)) maliyetini çıkar.
       mu ve sigma, aşağıdan sınırlandırmadan ÖNCEKİ normal dağılımı tanımlar;
       aşağıdan sınırlandırılmış maliyetin ortalaması ve standart sapması değildir.
       Maliyet ile sonuç arasındaki bağımlılık modellenmez.
       İki yaklaşımı birlikte uygulamayın: bu, maliyetleri iki kez sayar.
    """
    rng = np.random.default_rng(seed)   # seed, çekilişlerin tekrarlanabilir olmasını sağlar
    outcomes_R = np.asarray(outcomes_R, dtype=float)
    if outcomes_R.ndim != 1 or not len(outcomes_R) or not np.all(np.isfinite(outcomes_R)):
        raise ValueError("Boş olmayan, sonlu değerlerden oluşan bir sonuç listesi sağlayın")
    if not (0 < risk < 1) or not (0 < ruin_threshold < 1):
        raise ValueError("Risk ve eşik (0,1) aralığında olmalıdır")
    if length is None:
        length = len(outcomes_R)
    if repetitions < 1 or length < 1 or int(repetitions) != repetitions or int(length) != length:
        raise ValueError("Uzunluk ve tekrar sayısı pozitif tam sayı olmalıdır")
    if cost_R_sd < 0:
        raise ValueError("Maliyetin standart sapması negatif olamaz")
    if risk * np.min(outcomes_R) <= -1 and outcomes_already_net:
        raise ValueError("Model, pozitif bir sermaye çarpanı gerektirir")

    ruins = 0
    max_drawdowns = []

    for _ in range(repetitions):
        capital = 1.0          # sonuç boyutsuzdur
        peak = 1.0
        max_drawdown = 0.0
        sample = rng.choice(outcomes_R, size=length, replace=True)

        for outcome in sample:
            if not outcomes_already_net:
                cost = max(0.0, rng.normal(cost_R_mean, cost_R_sd))
                outcome = outcome - cost

            multiplier = 1 + risk * outcome
            if multiplier <= 0:
                raise ValueError("Maliyet dahil sonuç modelin tanım kümesinin dışındadır")
            capital *= multiplier     # güncel özkaynağın sabit yüzdesi
            peak = max(peak, capital)
            max_drawdown = max(max_drawdown, (peak - capital) / peak)

            if capital <= (1 - ruin_threshold):
                ruins += 1
                break

        max_drawdowns.append(max_drawdown)

    return {
        "iflas riski": ruins / repetitions,
        "azami sermaye düşüşünün medyanı": float(np.median(max_drawdowns)),
        "azami sermaye düşüşünün 95. yüzdeliği": float(np.percentile(max_drawdowns, 95)),
        "yol uzunluğu": length,
        "örneklem büyüklüğü": len(outcomes_R),
    }

# Sentetik değerler (çalıştırılabilir örnek): kendi sonuçlarınızla değiştirin
# R biriminde, maliyetlerden sonra, kapatılan her işlem için bir değer:
my_outcomes = np.array([
    -1.05, 1.78, -1.02, 2.25, -1.11, 1.46, -1.03, -1.07, 3.02, -1.00,
    -1.09, 0.74, -1.02, -1.14, 2.03, -1.06, 1.35, -1.01, -1.08, 2.71
])
print(simulate(my_outcomes, risk=0.01))

Başlangıç sermayesi 1 olarak ayarlanır. İflas eşiği bu değerin bir oranıdır; azami sermaye düşüşü ise güncel zirveden ölçülür. Hesap para birimi iki oranı da değiştirmez. Şu satır capital *= (1 + risk * outcome) güncel özkaynağın sabit bir yüzdesini temsil eder; sabit risk tutarı için çarpmayı toplamayla değiştirin. Varsayılan 0,06 R maliyeti örnektir ve kısa koruyucu çıkış mesafesinde bunun kat kat üzerine çıkabilir; hesaba nasıl girdiği 8. kısımda gösterilir. Şu liste my_outcomes yalnızca kod çalıştırılabilsin diye yirmi değer içerir; bunlar ne piyasa ölçümüdür ne de parametre istikrarını kanıtlamaya yetecek örneklemdir. Kodun rastlantısal maliyeti sonuçtan bağımsızdır ve sıfırda tabanlanır; parametreleri tabanlamadan önceki normal dağılımı anlatır.

Diyagram: R cinsinden X sonucu örneklenir, K sermayesi r payıyla güncellenir, S zirvesi ve ardından azami sermaye düşüşü MDD güncellenir. Sermaye ayrıca 0,5 K₀ ile kontrol edilir. Maliyet tam bir kez hesaplanır.
Sabit payda: K←K(1+rX), S←max(S,K), MDD←max(MDD,1−K/S). Sermayenin herhangi bir anda 0,5 K₀ sınırına ulaşıp ulaşmadığını ayrıca kaydedin. X net sonuç olmalı veya maliyet bir kez düşülmelidir. Diyagram simülasyon sonuçlarını değil bir yöntemi açıklar.

8. Girdi parametresi olarak gerçekleşme maliyeti

İflas riski formülüne ve simülasyona giren büyüklük beklenen değerdir. Brüt biçimiyle girerse sonuç da brüttür. Fark kozmetik değildir; çünkü maliyet, kayıpla bitenler dahil, her işlemi ayrı ayrı yükler. Bu makale bileşenlerin nereden geldiğini veya neye bağlı olduğunu anlatmaz; bunu şu bölüm yapar: 2. bölüm; aracı kurumlardaki gerçekleşme koşulları ise 11–13. bölümlerde ele alınır. Burada maliyet tek bir girdi sayısıdır ve önemli olan yalnızca hesaba etkisidir.

Koruyucu çıkış girişe daha yakın olduğunda pip cinsinden aynı maliyet, R büyüklüğünün daha büyük bir oranını götürür; pozisyon büyüklüğü ve çıkış mesafesi şu makalede ele alınır: 9.5 makalesi. Aşağıda maliyet, önceden hesaplanmış bir sayı olarak R birimleriyle girer.

Dönüşüm: aynı parametre kümesinin brüt ve net biçimi

Örnek girdiler: ana döviz çiftinde pozisyon, 50 pip koruyucu çıkış mesafesi, pozisyonun dört gece tutulması, 1 R planlanan risk. Her maliyet bileşeni ayrı listelenmiştir:

  • tam spread — tam açılış-kapanış için, yani girişte alış ile çıkışta satış arasındaki fark; 50 pip mesafeye göre 4 pip: −0,08 R. Spreadi tam bir kez hesaba katın; tam değerini hem “giriş” hem “çıkış” diye ayırmak aynı maliyeti iki kez sayar
  • varsayılan kayma: −0,03 R
  • swap puanları dört gece boyunca: −0,08 R
  • toplam: işlem kârla da zararla da bitse işlem başına −0,19 R

Tek işleme etkisi: brüt +1,80 R kazanç net olarak +1,61 R verir; brüt −1,00 R kayıp ise net olarak −1,19 R verir. Maliyet iki sonucu da aynı yönde etkiler.

%55 kazanma oranında beklenen değere etkisi:

  • brüt: 0,55 × 1,80 − 0,45 × 1,00 = 0,99 − 0,45 = +0,540 R
  • net: 0,55 × 1,61 − 0,45 × 1,19 = 0,8855 − 0,5355 = +0,350 R
  • fark: −0,19 R; brüt beklenen değerdeki azalma %35,2 olur; tam olarak birim maliyet kadardır. Çünkü her işlemden alınan bir maliyet beklenen değeri tutarının tamamı kadar azaltır.

Sonuç dağılımına etkisi — simülasyonumuz: en fazla 500 işlemden oluşan 30.000 yol (eşiğe ilk ulaşmada durdurulur); güncel özkaynağın sabit bir yüzdesi; iflas eşiği −%50:

VaryantBeklenen değer%1 risk:
azami sermaye düşüşünün medyanı / 95. yüzdeliği
%2 risk:
medyan / 95. yüzdelik
İflas riski (−%50)
brüt (maliyet hariç)+0,540 R%7,9 / %11,8%15,4 / %22,3%1 ve %2 için 0 / 30.000
net (maliyet 0,19 R)+0,350 R%10,9 / %16,8%20,9 / %31,6%1 ve %2 için 0 / 30.000

Her iki sürümde aynı çekilmiş sonuç işaretleri kullanılır: p=0,55, brüt sonuç +1,8 R veya −1 R, adım başına net maliyet 0,19 R. PCG64 üreteci, tohum 20261005; her biri en fazla 500 adımdan oluşan 30.000 bağımsız yol, sermaye başlangıç sermayesinin 0,5 katına veya altına indiğinde durdurulur; MDD yüzdelikleri o ana kadarki zirveye göre doğrusal enterpolasyonla hesaplanır. %1 riskte medyan %7,93’ten %10,92’ye, %2 riskte ise %15,35’ten %20,91’e yükselir. Her iki sürümde de 30.000 yolun 0’ı iflasa ulaştı; bu, olasılığın sıfır olduğunu kanıtlamaz. Sonuçlar arasındaki diğer bağımlılıkları ayrıca inceleyin.

Brüt ortalama +0,540 R, işlem başına maliyet 0,190 R, net ortalama +0,350 R. Yanında, r=%1 için en fazla 500 adımlık 30.000 yolun fiilî tekrarında zirveden azami sermaye düşüşünün medyanı gösterilir. PCG64, tohum 20261005. İflas sınırı başlangıç sermayesinin yarısıdır.
Maliyet, ortalamayı ve sermaye düşüşü dağılımını değiştirirHer adımda düşülen 0,19 R maliyet, PCG64 üreteci, tohum 20261005.Maliyet, ortalamayı ve sermaye düşüşü dağılımını değiştirirR cinsinden ortalamaBrüt: +0,540 RMaliyet: 0,190 RNet: +0,350 RTekrarlardan elde edilen MDDBrüt: medyan %7,93Net: medyan %10,92İflas: 0 / 30.000p=%55; +1,8 R/−1 R; risk mevcut K’nin %1’i500 adım; bağımsızlık; K≤0,5 K₀ olduğunda durdurmaMDD zirveye göre; iflas sınırı başlangıç sermayesine göre.0 iflas, olasılığın sıfır olduğu anlamına gelmez.
Olay öncesi ve sonrası kavramsal Ask ve Bid yolları, uzun pozisyon stop-loss emrinin Bid ile etkinleşmesi ve D=50 pip için 4 ile 8 piplik maliyet hesabı.
Fiyat ölçeği veya belirli bir açıklamaya ait veri içermeyen varsayımsal örnek. Bid ile etkinleşen uzun pozisyon stop-loss emrini gösteriyoruz; etkinleşme koşulu hizmete bağlıdır ve gerçekleşme fiyatı farklı olabilir. D=50 pip için maliyet hesabı: 4/50=0,08 R, 8/50=0,16 R, fark 0,08 R. Eğriler arasındaki uzaklık ölçüm değil şematiktir. Spread’i bir kez hesaplayın.
R cinsinden aritmetik örnek: 0,08 spread, 0,03 kayma ve 0,08 finansman, toplam 0,19 R maliyet verir. Brüt +1,80 R kazanç net +1,61 R olur; brüt −1,00 R kayıp net −1,19 R olur. Bunlar gerçek hesap verileri değildir.
Örnekteki 0,19 R maliyet; 0,08 R spread, 0,03 R kayma ve 0,08 R finansmandan oluşur. Hem kazançtan hem kayıptan düşülür: +1,80 R→+1,61 R; −1,00 R→−1,19 R. Sonuç çubukları aynı ölçeği kullanır. Finansman maliyeti, her işlemin sabit özelliği değil örnek bir varsayımdır.

9. Bir parametre tahmininin arkasında kaç işlem var?

3. kısımdaki formüle girilen kazanma oranı ve kazanç/risk oranı, hata içeren örneklem tahminleridir. Beklenen değer için %95 güven aralığının yarı genişliği 1,96 × σ / √n, burada σ tek bir sonucun R birimi cinsinden standart sapması, n ise gözlem sayısıdır. Aşağıda örnek olarak σ = 1,5 R varsayılmıştır:

İşlem sayısıGüven aralığının yarı genişliği+0,10 R beklenen değer tahmini açısından anlamı+0,40 R açısından anlamı
30±0,54 R−0,44 R ile +0,64 R aralığı−0,14 R ile +0,94 R
100±0,29 R−0,19 R ile +0,39 R+0,11 R ile +0,69 R
200±0,21 R−0,11 R ile +0,31 R+0,19 R ile +0,61 R
400±0,15 R−0,05 R ile +0,25 R+0,25 R ile +0,55 R
1 000±0,09 R+0,01 R ile +0,19 R+0,31 R ile +0,49 R

Hesaplama: 1,96 × 1,5 / √n. n = 100 için: 1,96 × 1,5 / 10 = 0,294. Standart sapma 1,5 R’den büyükse (bu, 1:3 oranında mümkündür; ancak kazanma oranına ve grup içi saçılıma da bağlıdır) aynı aralıklar için buna uygun daha büyük örneklemler gerekir. Formül, bağımsız gözlemler ve ortalama için normal yaklaşım varsayar (merkezî limit teoremi); bu nedenle küçük örneklemlerde ve çok çarpık sonuç dağılımlarında aralık yalnızca gösterge niteliğindedir; σ = 1,5 R örnek olarak varsayılmıştır. Sonuçlar arasındaki pozitif bağımlılık aralığı genişletebilir, negatif bağımlılık ise daraltabilir; bağımsızlığın olmaması tek başına yönü belirlemez. σ yerine örneklem standart sapması s konulduğunda standart aralık Student t dağılımını kullanır; aşağıdaki normal yaklaşımda, örnek olarak verilen σ’nın bilindiği varsayılır.[8]

Dört yüz işlemlik satırı dikkatle okuyun. İstatistiksel anlamlılık; etki büyüklüğünü, bunun hatasını ve seçilen düzeyi ilişkilendirir; işlem sayısı tek başına bunu belirlemez. Yarı genişlik ±0,15 R iken +0,10 R tahmini, sıfırı içeren −0,05 R ile +0,25 R aralığını verir: dört yüz işlemden sonra böyle bir sonuç, avantajın bulunmadığı durumdan ayırt edilemez. Beklenen değerin yaklaşık +0,10 R olduğu durumda sıfırın dışlanması için, σ = 1,5 R varsayımı altında n > (1,96 × 1,5 / 0,10)² ≈ 864 gözlem gerekir. +0,40 R için aynı tablo bütünüyle farklı görünür: yüz gözlem yeterlidir.

Dolayısıyla “kaç işlem?” sorusunun yanıtı şudur: sıfırdan ne büyüklükte bir etkiyi ayırt etmek istediğinize ve sonuçlarınızın ne kadar saçıldığına bağlıdır. Bu iki sayı olmadan belirtilen yüz, iki yüz veya beş yüz gibi herhangi bir eşik, hesaplamanın sonucu değil bir alışkanlıktır.

+0,10 R ortalama etrafında daralan aralık. Bilinen σ=1,5 R ile yaklaşık %95 aralıkları n=100 için −0,194 ile +0,394 R, n=400 için −0,047 ile +0,247 R’dir; ikisi de sıfırı içerir.
Ayrı istatistik örneği: tahmini ortalama +0,10 R, bilinen örnek σ=1,5 R, bağımsız gözlemler ve %95 normal yaklaşım. n 100’den 400’e yükseldiğinde yarı genişlik 1,96σ/√n, 0,294 R’den 0,147 R’ye düşer. Her iki aralık da hâlâ sıfırı içerir. n’yi dört katına çıkarmak, kâr veya daha küçük gerçek hata garantilemeden yarı genişliği azaltır. Eğriler şematiktir; sayısal sınırlar panellerde gösterilir. Tahmin edilen σ için 9. kısımdaki Student t sürümüne bakın.
Otuz işlemde ne olur? Beklenen değer tahmini +0,30 R olduğunda, σ = 1,5 R varsayımı −0,24 R ile +0,84 R aralığını verir. Aynı örneklem içinde hem zarar eden bir kural kümesini hem de birkaç düzine işlemde sermayeyi ikiye katlayan bir kural kümesini kapsar. İki yüz işlemde aynı sonuç +0,09 R ile +0,51 R aralığını verir: hâlâ geniştir, ancak sıfırı dışlar. Sonuç dağılımını değiştiren bir giriş veya çıkış kuralı değişikliğinde, önceki ve sonraki gözlemler ayrıştırılmalıdır; önceki veriler yeni kuralları otomatik olarak açıklamaz. Yalnızca pozisyona ayrılan sermaye payını değiştirmek, ölçek ve maliyetler dağılımı değiştirmiyorsa R sonuçları örneklemini geçersiz kılmak zorunda değildir. Bununla birlikte sermaye yolunu değiştirir; bu yol yeniden hesaplanmalıdır.

10. Bu hesaplama ne söylemez?

Geçerlilik alanı dışında kullanılan bir formül

Kazanç/risk oranı 1:3 iken kazanma oranını 1:1 formülüne koymak anlamsız bir sonuç verir: %35 kazanma oranında avantaj 2 × 0,35 − 1 = −0,30 ve sonuç “kesin iflas” olurken bu kümenin beklenen değeri 0,35 × 3 − 0,65 = +0,40 R olur. Formül doğruluğunu korur; yalnızca açıklamadığı bir bahse uygulanmıştır. Geçerlilik koşulları, sağ tarafı kadar formülün bir parçasıdır.

Beklenen değerin brüt hâliyle kullanılması

Gerçekleşme maliyeti, kayıpla bitenler dâhil her işlemi etkiler ve bu nedenle beklenen değeri tam kendi tutarı kadar azaltır: 8. kısımda 0,19 R, yani brüt değerin %35,2’si kullanılır. Brüt değer üzerinden hesaplanan iflas riski daha düşük bir tahmindir.

Sonuçların bağımsız olduğu varsayımı

Tek tek sonuçların yerine koyarak örneklenmesi, ardışık işlemlerin bağımsız olduğunu varsayar. Engle’ın ARCH modeli gibi koşullu oynaklık modelleri varyans bağımlılığını açıklar; 1982 tarihli çalışma Britanya enflasyonunu incelemiştir.[4] Bu, belirli bir döviz kuralının sonuçlarının mutlaka kayıp serileri hâlinde kümelenmesi gerektiği anlamına gelmez. Böyle bir kümelenme varsa tek tek örnekleme bunu ortadan kaldırır. Dönüşümlü bağımlılıkta ise gerçek mekanizmadan daha uzun seriler üretebilir. Yönü, aynı kuralın sonuçları üzerinde inceleyin.

Aynı kazanma oranı, iki farklı seri mekanizması

Örnek olarak uzun dönem kayıp sıklığı q=0,4 olsun. Bağımsız modelde belirli bir blokta iki kayıp olasılığı 0,4²=0,16. Durağan bir modelde P(kayıptan sonra kayıp)=0,6 ve P(kazançtan sonra kayıp)=0,2667 iken, yaklaşık olarak 0,4×0,6=0,24. Geçiş olasılıkları 0,2 ve 0,5333 olduğunda ise 0,4×0,2=0,08 düzeyine iner; buna rağmen kazanma oranı %60 olarak kalır. Aynı ortalamayı ve sıklığı korumak, seri uzunluğunu belirlemez. Bu, her bağımlılığın bağımsız simülasyonun sonucunu kötüleştirdiği iddiasına karşı bir örnektir.

Daha önce yaşananlardan oluşturulan bir dağılım

Kendi verilerinizi örneklemek yalnızca içerdikleri sonuçları yeniden üretir. Normal modellerin sınırlamaları, ek okuma olarak önerilen kitapta da ele alınır[2]. Bu kitabın belirli bir serinin kuyruklarını ölçtüğünü ileri sürmüyoruz ve burada tek bir döviz kuru değişimi dağılımını varsaymıyoruz. Ayrı bir senaryo, planlanandan kat kat büyük bir kayıp içerebilir; örneklemde böyle bir gözlem yoksa simülasyon, bir milyon yol üretilse bile bunu asla üretemez. Bu veri kümesini örneklemek, içinde bulunmayan aşırı kayıp olayını yeniden üretemez. Bu durum her yüzdelik için hatanın evrensel bir yönde olacağı anlamına gelmez; bu nedenle sonucu, örneklemde bulunmayan açık bir senaryoyla tamamlayın. Pratik bir tamamlayıcı, ayrı bir koşullu hesaplamadır: iki yüz işlemden birinin −5 R ile bittiği varsayımı altında bir sonuç ve beş yüz işlemden birinin −10 R ile bittiği varsayımı altında başka bir sonuç. Bu hesaplama yalnızca böyle tek bir olayın sermayeden ne kadar götürdüğünü söyler.

Bu neden yalnızca teorik bir uyarı değildir? Belgelenmiş iki döviz piyasası olayı — İsviçre Merkez Bankasının 15 Ocak 2015’te EUR/CHF asgari kurunu kaldırması[7] ve sterlinin 7 Ekim 2016’daki sert düşüşü[3]— böyle bir olayı içermeyen örneklemin neden onun etkilerini açıklayamayacağını gösterir. Bu raporlardan müşterilerin gerçekleşme fiyatlarını veya her olası örneklemin sınırlarını çıkarmıyoruz; bu olaylardaki kayıplar ve kaynakların kapsamı 9.10 numaralı makalede ele alınır.

Parametrelerin sabit olduğu varsayımı

Formüle girilen kazanma oranı ve kazanç/risk oranı geçmişten gelir ve 9. kısımda ele alınan tahmin hatasını taşır. Model bunları sabit kabul eder. Zamanla değişiyorlarsa açıkça seçilmiş birkaç alt dönem kullanarak varyantları da yeniden hesaplayın ve seçim ölçütünü belirtin. Ortalaması daha düşük veya kayıp serileri daha uzun olan bir alt dönem, belirli bir sonucu kötüleştirebilir; ancak parametrelerin birlikte hareket etmesi gerekmez. Bu bir duyarlılık analizidir; en kötü tarihsel pencerenin geleceği daha iyi öngördüğünün kanıtı değildir. Bir kural kümesinin hâlâ işe yarayıp yaramadığını değerlendirmek 8. bölümün konusudur; bu makale yalnızca belirtilen parametrelerin sonuçlarını hesaplar.

Sabit 360 PLN tutarla kumarbazın iflası modeli: mevcut sermaye 15.600 PLN, eşik 14.400 PLN. 1.200 PLN mesafe dört birim gerektirir; çünkü N yukarı yuvarlanır. Eşiğin altındaki ilk ulaşılabilir durum 14.160 PLN’dir. p=%54 için model %52,66 iflas riski verir.
11. kısımdaki alıştırma: N=⌈(15.600−14.400)/360⌉=4. Sermaye sabit ±360 PLN tutarlarla değişir; dolayısıyla eşikteki veya altındaki ilk ulaşılabilir durum 14.160 PLN’dir. Bağımsız ±R sonuçları, sabit p=0,54, sıfır maliyet ve üst hedef bulunmayan sonsuz ufuk modelinde P=(0,46/0,54)⁴=%52,66 olur. Bu, herhangi bir stratejinin risk ölçümü değil model olasılığıdır.
Hesaplamayı etkileyen beş ayrı mekanizma. Sayılar, toplanabilir risk bileşenlerini belirtmez ve önem sıralaması oluşturmaz. 8. kısım maliyetleri ele alır; daha büyük bir fiyat boşluğu, teminat değişikliği ve dağılımın değişmesi ayrı varsayımlar gerektirir.
Hesaplama girdilerinde neyi değiştirmek gerekir?Beş ayrı mekanizma; bunlar toplanabilir olasılık katmanları değildir.Hesaplama girdilerinde neyi değiştirmek gerekir?Modeldeki saçılımBelirtilen sonuçlar ve bağımlılıkMaliyetSonuca bir kez dâhil edilirModelin ötesindeki fiyat boşluğuAyrı kayıp senaryosuTeminat değişikliğiAyrı hesap kısıtıParametre değişikliğip ve dağılımdaki belirsizlikDaha fazla yol, örnekleme hatasını azaltır; model hatasını değil.

Ortalama yol, ilk toparlanma süresi değildir

1. kısımdaki A ve B sütunları, deterministik ortalama sermaye yolunun eski zirveye ne zaman ulaştığını gösterir: sırasıyla sabit bir tutarla ve 1+0,004 çarpanıyla. Bunlar, tek bir hesabın ilk toparlanma süresinin ne ortalaması ne de medyanıdır. Bu süre, dağılımın ve yolun tamamına bağlıdır; bazı yollar ufuk içinde toparlanmayabilir. Simülasyonda ilk toparlanma süresini ayrıca kaydedin ve toparlanmayan yolları ortalama süreden çıkarmak yerine bunların payını bildirin.

11. Kendinizi sınama alıştırması

Veriler, yukarıda kullanılanların tamamından farklıdır. Çözüme bakmadan önce kendiniz hesaplayın.

Görev. Hesap PLN cinsinden. Başlangıç sermayesi 24.000 PLN; aynı zamanda yolun zirvesidir. Kayıplardan sonra mevcut özkaynak 15.600 PLN’dir. Kayıtlarınızdaki 100 kapanmış işlem üzerinden tahmin edilen kazanma oranı %54’tür. Bu alıştırmada sonuçların tam olarak +1 R veya −1 R olduğunu varsayın. Kazanç/risk oranı: 1:1. İşlem başına risk: başlangıç sermayesinin %1,5’i; sabit tutar olarak dondurulmuştur. İflası, başlangıç sermayesinden %40 düşüş olarak tanımlayın.

  1. Yüzde sermaye düşüşünü ve zirveye dönmek için gereken getiriyi yüzde ve PLN cinsinden hesaplayın.
  2. Belirtilen işlem başına risk için ve ardından riskin %3’e çıkarılması hâli için iflas riskini tahmin edin.
  3. 2. maddedeki sonucunuzun hangi varsayımlarda geçerli olduğunu listeleyin ve bu varsayımlardan her biri ihlal edildiğinde etkinin yönünü belirtin.
  4. 2. maddeyi kendi sayılarınızla tekrarlayın: kendi işlem başına riskiniz, kendi iflas eşiğiniz ve kendi kayıtlarınızdaki kazanma oranıyla.

Sonucunuz için alan: sermaye düşüşü ____ % · gereken getiri ____ % · ____ PLN · %1,5 riskte iflas riski ____ % · %3 riskte ____ %.

Çözüm.

1. madde. Zirveden sermaye düşüşü: (24 000 − 15 600) / 24 000 = 8 400 / 24 000 = 0,35, yani −%35. Gereken getiri: Z = 0,35 / (1 − 0,35) = 0,35 / 0,65 = 0,5385, yani +%53,8. PLN cinsinden: 15.600 PLN’ye göre hesaplandığında 8.400 PLN eksiktir; sonuç 8 400 / 15 600 = %53,8; bu yöntemlerin aynı sonucu vermesi aritmetiği doğrular. Bu, dipten zirveye ulaşmak için gereken sermaye artışıdır. Her iki durum da maliyetler sonrasını gösteriyorsa 8.400 PLN net kazanmanız gerekir; oranın kendisine maliyeti yeniden eklemeyin. Formül, bu artış için ne kadar brüt sonucun veya ne kadar sürenin gerektiğini söylemez.

2. madde. Model: kumarbazın iflası, 1:1 oranı, sabit risk tutarı, sonsuz ufuk. Oran: (1 − 0,54)/0,54 = 0,46/0,54 = 0,851852. N, mesafenin bir kısmı zaten kat edildiği için mevcut özkaynaktan iflas eşiğine kadar hesaplanır. Eşik: 24.000 × (1 − 0,40) = PLN 14.400. Risk tutarı: %1,5 × 24.000 = PLN 360 (sabit; başlangıç sermayesi üzerinden). Mesafe: 15.600 − 14.400 = PLN 1.200.

  • %1,5 risk: N=⌈1200/360⌉=4. Eşikte veya altında ulaşılabilen ilk durum: 14.160 PLN; (0,46/0,54)^4=0,526570, yani %52,66.
  • %3 risk: R=720 PLN, N=⌈1200/720⌉=2; (0,46/0,54)^2=0,725652, yani %72,57. Risk tutarını ikiye katlamak sonucu 19,91 yüzde puan, yaklaşık 1,38 kat artırır.
  • Başlangıçta R=360 PLN iken mesafe 9.600 PLN olduğundan N=⌈9600/360⌉=27 ve sonuç %1,32. 15.600 PLN’ye gelinmesi, mevcut durumdan hesaplanan koşullu riski yaklaşık kırk kat artırmıştır. Üs her N için aynı şekilde işler; değişen, sınıra olan mesafedir.

3. madde. Sonuç; ±R sonuçlarını, sabit risk tutarını, sabit p=0,54 kazanma oranını, bağımsızlığı, sıfır maliyeti ve sonsuz ufku varsayar. Bu dağılımın teorik standart sapması σ=√(1−0,08²)=0,9968 R olup 1,5 R değildir. 100 gözlemde ortalama belirsizliğine normal yaklaşımın yarı genişliği yaklaşık 0,195 R’dir; yukarıdaki iflas sonucunda hesaba katılmayan p belirsizliğini açıklar. Eklenen negatif olmayan bir maliyet aynı yolu kötüleştirirken sonlu bir ufuk iflas fırsatlarını azaltır. Bağımlılık ve parametre değişiklikleri iki yönde de etki edebilir. Bu ±R modelinde p≤0,5 için sonsuz ufuktaki iflas olasılığı 1’dir; ancak p=0,5 durumunda sınıra ortalama ulaşma süresi sonsuz olabilir.

4. maddenin tek bir çözümü yoktur. Şema aynıdır: para cinsinden kendi iflas eşiğiniz → mevcut sermayeden olan mesafe → kendi sabit nakit risk tutarınıza bölme → ulaşılabilir sınıra doğru yukarı yuvarlama → N → ((1 − p)/p)N. Sonucu, 3. maddedeki varsayımlar listesiyle birlikte yazın: bu liste yanıtın bir parçasıdır.

12. Hesaplamış olmanız gereken beş sayı

Her biri için tabanın ve varsayımların belirtilmesi gerekir; ancak bunlarla bir karşılaştırma yapılabilir:

  1. Gerçekleşme maliyeti sonrası beklenen değer, R birimi ve hesap para birimi cinsinden; maliyetin bileşimi belirtilerek. Tanım ve türetim 9.6 numaralı makalede verilir.
  2. Toparlanmak için gereken getiri: bugüne kadarki tipik ve en derin sermaye düşüşünüz için, Z = DD/(1 − DD) özdeşliğiyle dipten hesaplanır.
  3. Kendi işlem başına riskinizde iflas riski: iflas eşiği, model varyantı ve varsayımlar listesi belirtilerek. Bu üçü olmadan sayının hiçbir anlamı yoktur.
  4. Azami sermaye düşüşünün medyanı ve 95. yüzdeliği: kendi sonuçlarınızı kullanan bir simülasyondan. İkincisi en kötü durum değildir; tek başına dağılımın geri kalanının derinliğini açıklamaz. Modelin sınırları ayrıca belirlenir.
  5. Beklenen değerinizin güven aralığının yarı genişliği: kendi işlem sayınız için. Aralık sıfırı dışlasa bile ortalama bir tahmin olarak kalır. Sıfırı kapsayan bir aralık ayrıca, bu varsayımlar altında örneklemin pozitif bir ortalamayı sıfır veya negatif ortalamadan ayırt edemediğini gösterir. Parametre belirsizliği, sonuç dağılımına bağlı hesaplamalara taşınır; belirli bir düşüşten toparlanmak için gereken getiri ise başlı başına bir aritmetik özdeşliktir.

Beşinin tamamı, kendinizin girdiği parametrelerin sonuçlarını açıklar. Hiçbiri kural kümenizin avantajı olup olmadığına karar vermez (bu soru 8. bölümün konusudur) ve hiçbiri negatif beklenen değerli bir kümeyi kârlı hâle getirmez.

Sonraki makale (9.3) bu hesaplamanın yönünü tersine çevirir: belirli bir yüzde için iflas riskini hesaplamak yerine, belirli bir sermaye düşüşünden ve varsayılan kayıp serisi uzunluğundan izin verilebilir yüzdeyi türetir.

SSS — sık sorulan sorular

Simülasyon, tarihsel testten nasıl ayrılır ve 500 adım için 100 sonuç yeterli midir?
Bir test, tek bir tarihsel sıralamayı gösterir. Yerine koyarak örnekleme, dağılımın korunduğu koşuluyla başka seriler oluşturur; 100 gözlemden 500 adım da buna dâhildir. Kazanma oranına ilişkin yeni bilgi eklemez. Permütasyon her sonucu tam bir kez tutar; yerine koyarak örnekleme bir sonucu atlayabilir veya tekrarlayabilir. 5. kısım yalnızca sıralamayı gösterir.
Kaç tekrar gerekir ve sıfır iflas olayı gözlemek ne anlama gelir?
Yol sayısını, ilgilendiğiniz yüzdeliğin kesinliğine göre seçin ve farklı tohumlar arasındaki farkları kontrol edin. Örnekleme hatası yaklaşık 1/√M oranında azalır; kesinliği ikiye katlamak yaklaşık dört kat M gerektirir. Sıfır iflası 0/M olarak kaydedin. 40.000 yolda modelin tek taraflı %95 sınırı, girdi belirsizliği hariç yaklaşık %0,00749’dur.
%0,1 iflas riski güvende olmak anlamına gelir mi?
Bu, yalnızca verilen sınır, ufuk ve dağılım altında bir olasılıktır. Bir simülasyon sonucunda sınır aşımı sayısını ve yol sayısını da bildirin. Eklenen negatif olmayan bir maliyet aynı yolu kötüleştirir; bağımlılık ve parametre değişiklikleri ise incelenmelidir. Bir fiyat boşluğu kaybı −1 R’yi aşabilir ve dağılımda veya 9.10’da açıklanan ayrı bir senaryoda yer almalıdır.
Sabit nakit risk mi, sabit yüzde mi — ve Kelly iflas formülüne konulabilir mi?
Klasik formül, sabit bir tutar ve ±R sonuçları varsayar. Yüzde riskte tutar her işlemden önce değişir; pozitif bir sınır için uygun bir yineleme bağıntısı veya simülasyon kullanın. Kelly payı, iflas formülündeki p’nin yerine geçmek yerine logaritmik büyümeyi eniyiler. 1. kısımdaki toparlanma sütunları, medyan toparlanma süresini değil ortalama yolları açıklar. Model seçimi 9.5’in konusudur.
Negatif beklenen değer ne anlama gelir?
Sabit tutarlı, bağımsız sonuçlu ve sonsuz ufuklu ±R modelinde p≤0,5 için iflas kesindir. p<0,5 için daha küçük bir tutar, sınıra ortalama ulaşma süresini uzatır. Sonlu ufukta olasılık 1’in altında olabilir. Pozisyon büyüklüğünü azaltmak, ortalama sonucun işaretini değiştirmez; kuralları değerlendirmek 8. bölümün konusudur.
%20 sermaye düşüşü büyük müdür?
Aynı tabanı ve ufku kullanan bir dağılımla karşılaştırın. p=%62 ve RR=0,8 örneğinde medyan MDD, %1 riskte %10,2 ve %2 riskte %19,7’dir; %95 yüzdelikleri %17,1 ve %31,9’dur. Dolayısıyla aynı sermaye düşüşü dağılımlarda farklı konumlarda bulunur. Yüzdelik, kalan %5 yol için bir sınır oluşturmaz. Durdurma ve yeniden başlatma koşulları 9.8’in konusudur.

İleri düzey okurlar için: sonuçların bağımlılığı ve dağılımın şekli

Yerel bağımlılık nasıl korunur? Tek tek gözlemler yerine ardışık sonuç bloklarını örneklemek, zamansal sıralamanın bir kısmını korur.[5] Blok uzunluğu yine bir parametredir: çok kısa olması ilgili bağımlılığı yok ederken çok uzun olması az sayıda farklı blok verir. Açıkça belirtilen birkaç uzunluğu aynı ufukta ve riskte karşılaştırın. Her blok sürümünün mutlaka daha kötü olacağını varsaymayın. EBS verileriyle açıklanan emir akışı bağımlılığı, belirli bir kuralın kayıplarını ölçmez.[6] Bağımlılık türlerini ayırt etmeye yardımcı olur, ancak bu simülasyonun girdilerinin yerini tutmaz.

İki noktalı dağılım ile gerçek dağılım 3. ve 4. kısımlar, her işlemin iki değerden birinde bittiğini varsayar: +RR veya −1 R. Gerçek kayıtlar farklıdır: kısmi sonuçlar, hedefe ulaşmadan çıkışlar ve kayma nedeniyle −1,00 R’den daha derin kayıplar bulunur. Tam sonuç dağılımınızı kullanan simülasyon, aynı beklenen değerde ve aynı p ile RR değerlerine sahip iki noktalı sürümden farklı sermaye düşüşleri verir. Yeterli gözlem varsa tam dağılımı kullanın; onu grup ortalamalarına indirgemek grup içi saçılımı ortadan kaldırır, ancak her yüzdelikteki veya iflas olasılığındaki değişimi belirlemez.

Daha fazla tekrar, daha büyük örneklemin yerini tutamaz

Simülasyonun iki hatası vardır. Birincisi, sabit parametrelerle M yol çekilmesinden; ikincisi ise bu parametrelerin n gerçek sonuçla tahmin edilmesinden kaynaklanır. n=20 iken M=100.000, yirmi gözlemin belirsiz dağılımını çok yüksek kesinlikle yeniden üretebilir. İkisini ayırmak için birkaç girdi senaryosu hesaplayın ve her birinin içinde farklı tohumlarla çekimleri tekrarlayın. Senaryolar arasındaki değişimleri Monte Carlo hatası olarak açıklamayın.

Kaynaklar ve başvuru eserleri

  1. Karl Sigman, Kumarbazın İflası Problemi, Columbia Üniversitesi ders notları, 1.1. kısım — sonsuz ufukta iflas olasılığının ve p≤0,5 sınırının türetimi. Tamamlayıcı klasik kaynak: Feller W., Olasılık Teorisine ve Uygulamalarına Giriş, Cilt 1, 3. baskı, Wiley, 1968, Bölüm XIV. Kumarbazın iflası probleminin biçimsel çözümü — 3. kısımdaki formülün kaynağı.
  2. Mandelbrot B., Hudson R.L., Piyasaların (Yanlış) Davranışı, Basic Books, 2004. Normal modellerin sınırlamaları üzerine ek okuma. Kitabın tamamı bu makale için okunmamıştır ve belirli bir serinin kuyruklarını ölçmek için kullanılmaz; 10. kısımdaki kayıp senaryolarının parametreleri açıkça varsayılmıştır.
  3. Uluslararası Ödemeler Bankası, Piyasalar Komitesi, “7 Ekim 2016’daki sterlin ani fiyat olayı”, Markets Committee Papers No. 9, 13 Ocak 2017. Olay sıralaması, fiyat düzeyleri, platformlar arasındaki farklılıklar ve tek bir tetikleyicinin bulunmaması.
  4. Engle R.F., “Birleşik Krallık Enflasyonunun Varyans Tahminleriyle Otoregresif Koşullu Değişen Varyans”, Econometrica, 50(4), 1982. Birleşik Krallık enflasyon verileri üzerinde yapılan, koşullu oynaklığın (ARCH) kurucu çalışması; döviz piyasasının ölçümü olarak değil, oynaklık kümelenmesi kavramının kaynağı olarak anılır.
  5. Künsch H.R., “Genel Durağan Gözlemler İçin Jackknife ve Bootstrap”, Annals of Statistics, 17(3), 1989; Politis D.N., Romano J.P., “Durağan Bootstrap”, Journal of the American Statistical Association, 89(428), 1994. Zamana bağımlı veriler için blok yeniden örneklemesi.
  6. Evans M.D.D., Lyons R.K., “Emir Akışı ve Döviz Kuru Dinamikleri”, Journal of Political Economy, 110(1), 2002; Berger D.W. ve diğerleri, Elektronik Aracılık Sistemi Verilerinde Emir Akışı ve Döviz Kuru Dinamikleri, Federal Reserve, IFDP 830, 2005. Döviz piyasası emir akışındaki bağımlılık.
  7. İsviçre Merkez Bankası, “İsviçre Merkez Bankası asgari döviz kurunu kaldırıyor ve faiz oranını −%0,75’e indiriyor”, basın açıklaması, 15 Ocak 2015. Euro başına 1,20 CHF asgari kurunun kaldırılması ve faiz oranının −%0,75’e düşürülmesi; gün içi kur düzeyleri piyasa veri hizmetlerinden gelir ve gösterge niteliğindedir.
  8. NIST/SEMATECH, Ortalama İçin Güven Sınırları— ortalama için Student t aralığı, varsayımlar ve güven düzeyinin yorumu.

Öğrenme ilerlemeniz

Bu dersi bitirdiniz mi? Kendiniz işaretleyin. Sayfayı açmak veya kaydırmak dersi tamamlanmış saymaz.

İlerleme için JavaScript ve tarayıcı depolaması gerekir.

Yalnızca bu tarayıcıda saklanır. Hesap veya cihazlar arası eşitleme yoktur. Site verilerini silmek ilerlemenizi silebilir.

Jarosław Wasiński

Baş editör, ForexMechanics.com • Makro ve FX analisti

Finansal piyasalarda 20 yılı aşkın deneyime sahip bağımsız ve profesyonel analist. 2007'den bu yana Forex piyasasında aktif; temel analiz, OTC piyasa yapısı ve disiplinli sermaye risk yönetimi alanlarında uzmanlaşmıştır.

  • 2004'ten itibaren güvenilir finansal eğitim sunan MyBank.pl'in kurucusu ve baş editörüdür.
  • Yatırımcılar ve traderlar için yüzlerce derinlikli piyasa yorumu, yapısal analiz ve eğitim materyalinin yazarıdır.
  • Piyasa şeffaflığının savunucusudur; somut verilere ve kurumsal raporlara (BIS, ESMA, CFTC) dayalı eğitimi destekler.

Tüm içerikler yalnızca eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır – yatırım tavsiyesi veya herhangi bir öneri niteliği taşımaz. Unutmayın: kaldıraçlı işlemler (Forex/CFD) hızlı sermaye kaybı riski taşır.