Pozisyon işlemleri ve carry trade — yıllık carry ve elde tutma maliyetleri
Bir pozisyon aylarca açık kaldığında finansman, hesabının önemli bir parçası olur. Ancak pozitif swap kârla aynı şey değildir: olumsuz kur hareketi birikmiş alacakları silebilir. Şu açıklayıcı +0,90 pip oranında, 365 ağırlıklandırılmış finansman günü boyunca carry toplamı 328,50 piptir. Aynı büyüklükte olumsuz hareket bu carry’yi ortadan kaldırır ve gidiş dönüş maliyetlerini zarar olarak bırakır. Bu ders finansmanı fiyat sonucundan ayırır, rollover ağırlıklarını ve değişen oranları açıklar, negatif swapla elde tutma maliyetlerini hesaplamayı gösterir. Örnekler, garantili yıllık getiri değil, koşullu senaryoları anlatır.
- D = 365 senaryosunda ağırlıklar toplamı olay sayısını aşar. Fark, valörün hafta sonunun ötesine taşındığı üç kat ücret gününden kaynaklanır. Örnek takvimde ağırlıkları göz ardı etmek, 365 günün 104’ünü çıkarır. Bu, ne hata sıklığıdır ne de evrensel yıllık takvimdir.
- Swap puanları faiz farkı değildir. Bir tarafta +0,90 pip, diğerinde −1,15 pip oranında orta nokta −0,125 piptir. Simetrik modelde bu sayı m’yi belirler; iki oran gerçek ek marjı tanımlamaz. İki tarafın toplamı sıfır değildir ve dar faiz farkında ikisi de aynı anda negatif olabilir.
- Yıllık carry, yalnızca yüzdesiyle değil, enstrümanın dalgalanma aralığıyla karşılaştırılır. 328,50/90 = varsayılan aralığın 3,65 katı. Oran, zarara kadar kaç gün olduğunu belirlemez. Pozitif carry, kur riskine açık pozisyonun tek bir bileşeni olarak kalır.
- Pozisyon büyüklüğü ve makroekonomik mekanizma dersin kapsamı dışındadır. 6.5 numaralı makale faiz farklarını, sermaye akımlarını ve carry’nin tersine dönmesini piyasa olgusu olarak açıklar; 9. bölüm ve 2. bölüm pozisyon büyüklüğünü ve teminatı ele alır. Burada finansman hesaba giren sayısal bir girdidir.
1. İşlemsel tanım ve bölümün maliyet ekseni
Pozisyon işlemleri genellikle zaman ufkuyla tanımlanır: pozisyon haftalar veya aylar sürer. Tek başına bu bilgi hesabı girdisiz bırakır; çünkü tarz adları gelenekseldir ve bunlara resmî tanım atayan kurum yoktur.
Yararlı tanım ancak üç yanıtla ortaya çıkar: pozisyon ne kadar tutulur, rollover ve hafta sonundan geçer mi, kararlar hangi biçimde alınır? Böyle bir tanımın nasıl kurulacağı şurada anlatılır: 8.1 numaralı makale.
Burada pozisyon işlemleri, haftalar veya aylar boyunca elde tutmak demektir. Pozisyon sayısı ve karar sıklığı belirli sisteme bağlıdır; eş zamanlı maruziyetler olabilir. Daha uzun elde tutma finansmanın önemini artırır; fakat oran düşük veya sıfırsa gidiş dönüş maliyetlerine baskın gelmesi gerekmez.
Bölümün maliyet ekseni — giriş maliyetinin kapanmış işlem sayısıyla, elde tutma maliyetinin ağırlıklandırılmış finansman günü sayısıyla çarpılması — şurada açıklanır: bölüm sayfası; burada yalnızca iki bileşenin yıllık ufuktaki oranı gerekir. Aşağıdaki tablonun bütün büyüklükleri açıklayıcı değerlerdir ve bu oranı göstermek için seçilmiştir; enstrüman üç ondalık basamakla kote edilen bir çapraz döviz kurudur ve bir pip 0,01’e eşittir.
| Maliyet bileşeni | Çarpan | Bir yıl tutulan pozisyon için (açıklayıcı değerler) | Bu bölümde nerede hesaplanır? |
|---|---|---|---|
| Spread | Gidiş dönüşte bir kez | 1,20 pip | 8.3 numaralı makale |
| Komisyon | Gidiş dönüşte bir kez | 0,30 pip | Pipe dönüşüm — 2. bölüm |
| Giriş kayması | Pozisyon açılırken bir kez | 0,15 pip | 8.3 numaralı makale |
| Çıkış kayması | Pozisyon kapanırken bir kez | 0,25 pip | 8.3 numaralı makale |
| Swap puanları | Ağırlıklandırılmış finansman günleri | Günlük −1,15 pip oranında 419,75 pip | Bu makale |
Tabloda gidiş dönüş maliyetleri toplamı 1,90 piptir. −1,15 pip ve D = 365 için finansman maliyeti 419,75 pip, yani yaklaşık 221 katıdır. Bu büyük fark varsayılan oranlardan ve süreden kaynaklanır. Her pozisyon işlemi kuralının özelliği değildir.
Giriş ve çıkış kaymaları iki olayı ilgilendirdiği için tabloda ayrı satırlarda kalır. Spread, maliyetlerden önce ortak fiyat bazına dahildir. Başlangıç gerçek Ask/Bid gerçekleşmeleriyse tekrar çıkarılmaz. Finansmanın, açık maruziyetin üzerinden geçtiği olaylara atanmış kendi geçmişi vardır.
Yaklaşık 221’e 1 oranı, bu senaryodaki iki ücretin ölçeğini yanıtlar. Fiyatın hedefe ulaşıp ulaşmayacağını, kazanma oranını veya olumsuz gerçekleşme sıklığını söylemez. Gidiş dönüş maliyetlerinin küçük payı, onları sonuçtan çıkarmaz veya bir yıl sabit oranı haklı kılmaz. Biri sayısal olarak çok büyükken de iki bileşen korunmalıdır.
Pozisyon işlemleri ile carry trade iki farklı şeydir
Pozisyon işlemleri bir zaman ufkunu, carry trade ise beklenen getirinin kaynağını anlatır. Carry finansman bileşenidir ve pozitif veya negatif olabilir. Pozitif carry’ye dayalı strateji, lehte alacak arar; fakat pozisyonun tamamı kur değişimlerine açık kalır.
Ayrımın sonucu terminolojik değil, aritmetiktir. İlk durumda tahakkuklar toplamı hesaba pozitif işaretle girer ve enstrüman oynaklığına göre büyüklüğü sorulur. İkincide negatif işaretle girer ve varsayılan hedefin ne kadarını tükettiği sorulur.
Bunlar aynı formülle yürütülen iki farklı hesaptır ve ikisi de makalededir: ilki 4. bölümde, ikincisi 6. bölümde.
Pozisyon açıkken oranın işareti değişebilir. Toplam finansman, her oran ile ona karşılık gelen ağırlığın çarpımları toplanarak hesaplanır. Bu hesap önceden senaryo olarak yapılabilir; ancak gerçek alacak ve ücretler yerine konunca ölçüm olur.
Bu makalede neler yoktur?
Carry trade’in makroekonomik katmanı vardır: para bölgeleri arasındaki faiz farkları, sermaye akımları, yüksek ve düşük faizli paraların döngünün evrelerindeki davranışları ve sert tersine dönüş mekanizması. Bu katman bütünüyle şurada anlatılır: 6.5 numaralı makale; burada tekrarı yalnızca metni uzatır. Bu bölümde carry yalnızca pozisyon yürütmenin bir biçimi olarak yer alır: tahakkuklar hesaplanır, elde tutma maliyeti hesaplanır, oynaklıkla ilişkisi hesaplanır.
Pozisyon büyüklüğüyle ilgili her şey kapsam dışında kalır. Aşağıdaki hesaplar pip ve nominal değerin yüzdesiyle ifade edilir; iki büyüklük de açık pozisyonun hacmiyle değişmez. Pozisyon büyüklüğü kuralları, yüzdesel risk kuralları ve ölçüt olarak düşüş şu bölümün konusudur: risk yönetimi bölümü. Pozisyonun ömrü boyunca teminatı sürdürme zorunluluğu, uzun ufukta gerçek bir kısıttır ve şu bölümde yeniden ele alınır: 8. bölüm; tek bir paragrafta, şuraya yönlendirilerek: forex temelleri bölümü; ayrı bir konu başlığı olarak değil.
Burada giriş düzenekleri de yoktur. Bir çeyrek yıl sürecek pozisyonu neyin açtığı, giriş koşuluyla ilgili sorudur ve şunun konusudur: teknik analiz bölümü ve giriş mantığı aileleri açısından 8.7 numaralı makale. Elde tutma maliyeti hesabı bundan bağımsızdır: bir seviye kırıldığı için açılan pozisyonla veri açıklaması nedeniyle açılan pozisyonda aynı çıkar.
Swing makalesiyle sınır, çarpanla ilgilidir
Kaç günün swing’i bitirip pozisyon işlemini başlattığı sorusunun kesin yanıtı yoktur; sormaya da değmez. Ölçülebilir sınır başka yerdedir. Tahakkuk toplamı varsayılan hedefin birkaç yüzdesiyse şu makalenin hesabı geçerlidir: 8.5 numaralı makale; elde tutma maliyeti hesabın bir satırıdır ama ana bileşeni değildir. Hedefin onlarca yüzdesiyse veya onu aşıyorsa bu makalenin hesabı geçerlidir: elde tutma maliyeti, scalping’de giriş maliyetinin yaptığı gibi, kuralın uygulanabilirliğini belirler.
İki düzen arasındaki eşik belirli bir gün sayısında değildir. Aynı anda üç büyüklüğe bağlıdır: tahakkuk oranı, gün sayısı ve hedef uzaklığı. Sekiz yüz pip hedefli, günlük −0,20 pip tahakkuklu ve yüz seksen iki günlük ufuklu kural 36,40 pip, yani hedefin %4,6’sını öder; ufuk aylarla ölçülse de. Yüz pip hedefli, −1,15 pip tahakkuklu ve yirmi bir günlük ufuklu kural 24,15 pip, yani hedefin %24,2’sini öder; ufuk günlerle ölçülse de. Tarzın adı bu hesapta ikincil bilgidir.
2. Tahakkuk nereden gelir, neden faiz farkı değildir?
Spot piyasa ve forward puanları, hesaplaşmanın ötelenmesinin fiyatını açıklamaya yardım eder. Yine de bireysel CFD finansmanı, forward–spot kur farkının otomatik aktarımını değil, belirli sözleşmenin koşullarını izler. Bu derste oran, birim ve finansman ağırlığı, özelliklerden okunan girdilerdir; 2. bölüm ürün mekaniklerini açıklar.
Parite, belirli varsayımlar altında forward ve spot fiyatları finansman oranlarına bağlar. Piyasa sapmaları, korunma talebi ve katılımcıların bilanço kısıtlarıyla bağlantılı olabilir.[1] Bu nedenle iki merkez bankasının ilan ettiği politika faizleri bireysel swap oranını türetmeye yetmez. Eşitlik bir parite modelinde geçerli olabilir; her sözleşmeyi yönettiği varsayılmaz.
İki oran, piyasa fiyatının ve ek marjın ayrı ölçümleri olarak otomatik yorumlanmamalıdır. Aşağıda yalnızca bir simetrik model gösterilir: uzun = x − m, kısa = −x − m. Ortak x ve eşit m varsayımı cebirsel ayrıştırmaya izin verir; fakat sözleşmenin finansman koşullarında doğrulanmalıdır.
Varsayımlar. Enstrüman: üç ondalık basamakla kote edilen çapraz kur, pip = 0,01, varsayılan kur 100,000. Bir ağırlıklandırılmış finansman günü için oranlar: uzun pozisyon +0,90 pip, kısa pozisyon −1,15 pip. İki sayı da açıklayıcı değerlerdir — hiçbir aracı kurumun hiçbir enstrüman özelliğinden alınmamıştır ve kendi değerlerinizle değiştirilmelidir. Sonucun niteliği: ölçüm değil, açıklayıcı örnek.
Hesap. İki oranın orta noktası: (+0,90 + (−1,15)) ÷ 2 = −0,125 pip. Aralarındaki farkın yarısı: (+0,90 − (−1,15)) ÷ 2 = 1,025 pip.
Simetrik modelde m = 0,125 ve x = 1,025 piptir. Kontrol: 1,025 − 0,125 = 0,90; −1,025 − 0,125 = −1,15. −0,25 toplamı −2m’ye eşittir. Ancak iki oran tek başına sağlayıcının gerçek ek marjının 0,125 olduğunu ortaya koymaz: farklı fonlama maliyetleri, marjlar veya ücret temelleri aynı sayı çiftini üretebilir.
Oranlar ve ücretlendirme yöntemi, belirli bir andaki enstrüman özelliklerinden okunan değerlerdir.[2] Gerçek aktarım, rollover sonrasında hesap kaydıyla doğrulanır. Modeldeki ayrıştırma, o kaydın veya finansman fiyatı bileşenleri bilgisinin yerine geçmez.
Oranların negatif toplamı bu örnekte iki karşıt maruziyet için maliyet gösterir. Tek başına ek marj ölçümü değildir. Sonraki bütün x ve m değerleri, belirtilen simetrik modele aittir.
Diyagramı yatay kaydırın veya tam boyutta açın.
Modelde x = 0,10 ve m = 0,125, uzun için −0,025, kısa için −0,225 pip/gün verir. İki taraf da öder. Bu, alacak ve ücretlerin zıt işaretli varsayılmaması gerektiğini gösterir. Gerçek işaretler ayrı okunur; merkez bankası faiz farkı sözleşme oranlarının yerine geçmez.
Belirtilen denklemler, pozisyon yönündeki simetrinin finansmanda simetri gerektirmediğini gösterir. Ortak m bileşeni iki oranı aşağı kaydırır; pozitif x bu kaymadan küçükse uzun oranı da negatif olur. Bu, belirli bir teklife bakmadan kontrol edilebilen model sonucudur.
Cebirsel ayrıştırma gerçek fiyat bileşenlerinin adlarına taşınmamalıdır. Gözlenen iki oran, orta noktayı ve yarı aralığı hesaplatır; sağlayıcının ortak marj veya iki tarafta aynı temel kullandığını kanıtlamaz. Böyle iddia finansmanın açıklamasını gerektirir. Merkez bankası faiz farkı eksik bilgiyi tek başına sağlamaz.
Tahakkukun yönü pariteye sabitlenmiş değildir
“Bu paritede swap pozitiftir” ifadesi yön ve tarih gerektirir. Diğer tarafın işareti ayrı kontrol edilmelidir; yalnızca ilk tarafın işaretiyle belirlenmez. Özellikler swap türünü ve hafta günü çarpanlarını da içerir.
Böyle büyüklükler enstrümanın değişmez özelliği değil, kotasyon niteliğindedir. İki oranı okundukları tarihle kaydetmek, pozisyon kapandıktan sonra tahakkuk toplamının nereden geldiğini yeniden kurmanın tek yoludur; o sırada özellikler başka günün oranını gösterecektir.
Pratik sonuç şudur: herhangi bir kaynaktan kopyalanıp evrensel sunulan oran tablosu veri değil, tek aracı kurumun tek günlük anlık görüntüsüdür. Bu makalede böyle tablo yoktur ve bilinçli olarak olmayacaktır; bütün sayılar mekanizmayı göstermek için seçilir, aktarılabilen de mekanizmadır. Kendi oranlarınızı yerine koymak birkaç saniye alır ve hesabı anlamlı kılmanın tek yoludur.
Oranın kote edildiği birim
Enstrüman puanı ile pip farklı birimlerdir. Varsayılan üç ondalıklı modelde point = 0,001 ve pip = 0,01, dolayısıyla 10 point = 1 pip. Point cinsinden kotasyon, pip tabanlı hesaba girmeden önce 10’a bölünmelidir.
Bir para birimiyle verilen tutar, ilgili hacim ve para birimi için pip değeri kullanılarak pipe çevrilir. Birimsiz sayı, pip cinsinden oranı tanımlamaz. 2. bölüm pip değerinin nasıl belirlendiğini açıklar.
Hata örneği: 3 point / 10 = 0,30 pip. Hesap para biriminden 3 birim / pip başına 10 birim de 0,30 pip verir; ama farklı hesapla ve yalnızca o pip değerinde. 3 point’i 3 pip okumak, D = 365 için yıllık finansmanı 365 × 2,70 = 985,50 pip fazla gösterir. D = 366 için fark 988,20 pip olurdu. Burada 365 ve 366 varsayılan ağırlık toplamlarıdır.
Birim, alanda görünen sayıdan daha önemli olabilir. Aynı 3 değerinde point ve parasal kotasyonlar farklı temeller kullanır. Bu örnekte dönüşüm sonrası eşitlik yalnızca varsayılan pip değerinden gelir; değişirse tutar ve point sayısı aynı sonucu vermeyebilir.
Uzun tutulan pozisyonda yanlış dönüşüm, üzerinden geçilen ardışık ağırlıklarda tekrarlanır. Yıllık fark ne hata sıklığını ne gerçek oranın büyüklüğünü gösterir. Kayıtların hem verilen birimi hem dönüştürülmüş değeri neden koruması gerektiğini gösterir. Aksi halde doğru D toplamı yanlış finansman üretebilir.
Karşıt pozisyondaki tahakkuk
Bu modelde eşit hacimli, eş zamanlı iki zıt pozisyon kur hareketini dengeler; finansmanları ise toplanır. Birleşik −0,25 oranında D = 365, gidiş dönüş maliyetleri öncesinde −91,25 pip verir. Bu risksiz gelir değildir. İki pozisyonu tutabilme olanağı ve sözleşme koşulları ayrı kontrol gerektirir.
3. Bir yılda kaç tahakkuk, kaç ağırlıklandırılmış finansman günü vardır?
Yıllık hesap en çok burada dağılır; formülün kendisinden daha uzun durmaya değer. Eşit olmayan iki büyüklük karıştırılır: rollover olaylarının sayısı ile tahakkukun uygulandığı ağırlıklandırılmış finansman günlerinin sayısı.
Aşağıdaki takvimde tam haftada beş olay vardır: dört olay 1, bir olay 3 ağırlıklı. Bu açıklayıcı varsayımdır. MT5 özellikleri 0 dâhil hafta günü çarpanlarını açıklar; yalnızca seans olmaması bütün ücretleri belirlemez.[2]
Bu, hafta sonunun ücretsiz olduğu anlamına gelmez. Valör, haftanın rollover’larından birinde işlem yapılmayan günlerin ötesine sıçrar; onunla birlikte tahakkuk gün sayısı sıçrar. Üç kat tahakkuk günü buradan gelir: tek olay, üç gün.
Hangi gün olduğu ilgili enstrümanın hesaplaşma kuralından gelir ve özelliklerinde ayrı alandır.[2] İşlemden sonraki ikinci iş gününde hesaplaşan enstrümanlarda genellikle hafta ortasına düşer; çünkü valör o zaman cumadan pazartesiye geçer. Başka hesaplaşma kuralındaki enstrümanda başka gündür. “Üç kat swap çarşambadır” bazen doğru, bazen yanlıştır; bunu belirlemenin tek yolu genel kural benimsemek değil, belirli enstrümanın alanını okumaktır. İki para bölgesindeki resmî tatiller de hesaplaşma tarihleri zincirini kaydırarak bunu değiştirir.
Hafta, çeyrek ve yıl boyunca gün saymak
Bu takvimde tam hafta 4 × 1 + 1 × 3 = 7 gün verir. Genel ifade, pozisyonun üzerinden geçtiği rollover’lar için D = Σ dⱼ’dir. Tam haftalar hesabı kolaylaştırır; elde tutmanın başında ve sonundaki ağırlıkları kontrol etme gereğini kaldırmaz.
| Zaman ufku | Hafta | Rollover olayları | Üç kat olanlar | Ağırlıklandırılmış finansman günleri |
|---|---|---|---|---|
| Hafta | 1 | 5 | 1 | 7 |
| Dört hafta | 4 | 20 | 4 | 28 |
| Çeyrek yıl | 13 | 65 | 13 | 91 |
| Yarım yıl | 26 | 130 | 26 | 182 |
| D = 365 modeli | 52 tam hafta + 1 ağırlığı | 261 | 52 | 365 |
Adlandırmayla ilgili bir not; bu tablo şununla yan yana konduğunda çelişki görünmesin: 8.5 numaralı makale. Burada rollover olayı kapattığı seans günüyle adlandırılır; 8.5 numaralı makale aynı olayı gerçekleştiği 00:00 anıyla anlatır. Bu yüzden iki metindeki gün bir farklıdır: aynı olaya bazen çarşamba olayı, bazen çarşambayı perşembeye bağlayan gece olayı denir. Haftalık olay sayısı ve ağırlıklandırılmış finansman günü sayısı ise iki metinde de aynıdır: beş ve yedi.
Bu modelde elli iki tam hafta D = 364 verir. 1 ağırlıklı ek ücret toplamı 365’e çıkarır. Pozisyonun üzerinden geçtiği her ek takvim günü 1 ağırlık eklemez; rollover içermeyebilir veya 3 ağırlığını içerebilir. Bu nedenle tablonun yıllık satırı bir D = 365 senaryosudur; evrensel yıllık takvim değildir.
Artık yıl, herhangi giriş ve çıkış saatleri için kesin ağırlık toplamını tek başına belirlemez. D = 366 alternatif senaryo olarak belirtilebilir; gerçek toplam ücret takviminden ve kapsanan olaylardan belirlenir.
D = 365 modelinin kontrolü: 208 tek ağırlık + 52 × 3 + 1 ağırlıklı bir olay = 261 olayda 365 gün. Her ağırlığı 1 saymak 261 verir ve şunu atlar: 104 gün, yani %28,49. Son olay da atlanıp 260 sayılırsa fark 105 gün, yani %28,77 olur. Bunlar iki ayrı hatadır.
Diyagramı yatay kaydırın veya tam boyutta açın.
Tatiller ve dönem sınırları takvim gerektirir
Yukarıdaki tablo tatilsiz haftalar varsayar. Gerçek takvimde tatiller vardır ve etkileri sezginin düşündürdüğünden farklıdır.
Tatiller ücret ağırlıklarını ve zamanlarını değiştirebilir. Pozisyon toplamı, yalnızca yıldaki gün sayısına değil, belirli açılış ve kapanış saatleri arasında kapsanan olaylara bağlıdır. Ağırlıklar valör kaymalarına karşılık geliyorsa toplamları son ve ilk valör farkına eşittir; bu fark takvimdeki elde tutma süresine eşit olmayabilir.
365 güne göre bu, oranın kendi belirsizliğinden küçük, yüzde yarımın altında farktır; önceden yapılan hesapta hiçbir şeyi değiştirmez.
Sabit oranda bir gün fark, toplamı tek oran birimi kadar değiştirir. Oranlar değişiyorsa değişen ağırlığın hangi orana uygulandığı da belirlenmelidir. Takvim doğruluğu özellikle modelin başabaş sınırına yakınken önemlidir.
Diyagramı yatay kaydırın veya tam boyutta açın.
Tahakkuk basamaklıdır, süreyle orantılı değildir
Maliyetler basamaklarla birikir. Pozisyon neredeyse bir gün sürüp rollover içermeyebilir veya çok kısa sürerken bir ücreti kapsayabilir. Tek başına 25 saatlik süre tam bir ağırlığın kapsandığını kanıtlamaz; belirli saatler ve takvim gerekir. −1,15 pip oranında 3 ağırlığı, 3,45 pip ücret verir.
Bu örnekte ücret olmaması ile 3 ağırlığının kapsanması arasındaki fark 3,45 piptir. Yalnızca finansmanla ilgilidir; ayrı hesaplanan kur hareketine bağlı değildir.
Pozisyon tarzında bu basamaklılık kısa ufuklara göre daha az önemlidir; çünkü doksan bir günde bir tahakkuk fazlası veya eksiği toplamı yüzde birden biraz fazla değiştirir. Bunun yerine kayıt tutma bakımından önemlidir: rollover saati teknik ayrıntı değil, yazılı sistemin parçasıdır; çünkü giriş ve çıkış gününün hesaba girip girmediğini belirler. Saat, sözleşme özelliklerinde sunucu saatiyle belirtilir; yıl içindeki saat değişiklikleri yazılı kural ile uygulama arasında fark yaratabilir. “Gün sonunun” sunucu saatine bağlılığı şurada geliştirilir: 8.4 numaralı makale.
İkinci sonuç kapanış günüyle ilgilidir. Kural belli süreden sonra çıkış öngörüyorsa ve o an üç kat tahakkuk rollover’ından hemen önceyse birkaç saat erken kapanmak bir değil üç gün tasarruf sağlar. Bu, çıkışı tahakkuk takvimine uydurma gerekçesi değildir; çıkış ücret çizelgesinden değil strateji mantığından gelmelidir. Fakat sonradan sonucu hesaplarken gerçekte kaç günün hesaba girdiğini kontrol etmek için gerekçedir.
Dönem sınırları ağırlıklar toplamını değiştirir
Model haftasında beş olayın ağırlıkları [1, 1, 3, 1, 1] ve D = 7’dir. Yalnızca ilk üçünü kapsayan pencere D = 5, son ikisini kapsayan başka pencere D = 2 verir. 3 ve 2 olay sayıları aynı finansman zamanı oranını vermez. Yıllık hesap da 365’i varsaymadan önce iki uçta kapsanan olayları belirlemelidir.
Yeniden kurulumda önce kapsanan olayları belirleyin; sonra ağırlık toplamını sürenin uzunluğuyla karşılaştırın. Aynı saat sayısı tutulan iki pozisyon farklı ağırlıkları kapsayabilir. Açılışı veya kapanışı çok katlı ücret olayının ötesine taşımak, saat farkı küçük olsa da D’yi basamak halinde değiştirebilir.
Yıllık hesapta başlangıç ve bitiş 52 haftaya küçük ekler değildir. Tam haftaların dışına hangi hesaplaşmaların düştüğünü ve D = 365’in varsayılıp varsayılamayacağını belirler. İlgili tarihleri, saat dilimini ve takvimi saklamak belirsizliği kaldırır. Bugünkü ürün tanımı yöntemi gösterebilir; geçmiş çarpanları otomatik yeniden kuramaz.
4. Swap puanlarından yıllık gelir
Bu hesap için gereken her şey belirlendi: günlük oran, gün sayısı ve pipleri nominal değerin yüzdesine çevirme yöntemi. Geriye değerleri yerine koymak kalır.
Açıklayıcı model: referans kur 100,000; pip = 0,01; point = 0,001. Sabit uzun oranı +0,90 pip, ağırlıklar toplamı D = 365. Kur değişimleri gidiş dönüş maliyetleri öncesinde ortak referans fiyattan ölçülür; 1,90 maliyet ayrı çıkarılır. Gerçek uzun pozisyon Ask’tan girip Bid’den çıkar; farkları spread’i zaten içerir. Bu ne aracı kurum teklifi ne test sonucudur.
Olaylarla hesap. 208 tek olay × 1 gün × 0,90 = 187,20 pip. 52 üç kat olay × 3 gün × 0,90 = 140,40 pip. Üç yüz altmış beşinci gün: 0,90 pip. Toplam: 187,20 + 140,40 + 0,90 = 328,50 pip.
Kısa hesap. 365 gün × 0,90 pip = 328,50 pip. İki yolun aynı sonucu vermesi, üç kat tahakkuk gününün atlanmadığının veya iki kez sayılmadığının, bir kez sayıldığının kontrolüdür.
Nominal değerin yüzdesine dönüşüm. 100,000 kurunda bir pip, yani 0,01, pozisyon nominalinin %0,01’idir. Yıllık carry oranı = (tahakkuk toplamı ÷ nominal değer) × %100 = 328,50 × 0,01 ÷ 100,000 × %100 = %3,285.
Hacim kontrolü. Bir standart lot, yani 100.000 baz para birimi için bir pip, kotasyon para biriminden 1.000 birime karşılık gelir. Yıllık alacaklar: 328,50 × 1.000 = 328.500 birim. Pozisyon nominali: 100.000 × 100,000 = 10.000.000 birim. Oran: 328.500 ÷ 10.000.000 = %3,285. İki büyüklük aynı oranda ölçeklendiği için sonuç hacimden bağımsızdır.
Oran belirli bir andaki okumadır; D = 365 boyunca sabit kalacağını varsaymak senaryo kurar. Elde tutma sırasında senaryo güncellenebilir; gerçek alacak ve ücretler gerçekleşen toplamı doğrular. Gelecekteki kur hareketini belirlemezler.
Model, gidiş dönüş maliyetleri ve kur değişimleri öncesinde 328,50 pip veya referans fiyatın %3,285’ini verir. Alternatif D = 366 toplamı 329,40 pip verir. Bu toplamları normal ve artık takvim yıllarına otomatik atamıyoruz. Gerçek hesap aktarımı kur dönüşümü gerektirebilir.
Tam model haftası 7 × 0,90 = 6,30 pip verir. 328,50’nin 12’ye bölünmesi, gerçek aylık aktarım çizelgesi değil, aritmetik ortalama olarak ayda yaklaşık 27,4 pip verir. Kayıtlar tarihleri, ağırlıkları ve oranlarıyla tekil alacak ve ücretleri içerir.
Neyin yüzdesi?
%3,285 rakamı yalnızca pozisyonun nominal değerine göre ifade edilir. Bağlanan sermayenin getirisi değildir; çünkü teminata bağlanan sermaye nominal değerin bir kısmıdır ve bu kısmı enstrümana ve hesaba uygulanan gereklilikler belirler.
2. bölüm teminat ve kaldıraç mekaniklerini; 9. bölüm portföy riski açısından sonuçlarını açıklar.
Bir yüzde her zaman paydasını belirtmelidir. %3,285 pozisyon nominaline aittir; hesap getirisi veya sermaye riskini değerlendirmeye izin vermez. 2. ve 9. bölümler teminatı ve pozisyon büyüklüğünü geliştirir.
%3,285 oranı, yatırılan sermayenin veya teminatın getirisi değil, maruziyetin nominal değerinin yüzdesidir. Aynı tutardaki mevduat faiziyle karşılaştırma başka temel gerektirir. Bu derste carry aynı maruziyetin kur hareketiyle karşılaştırılır; pozisyon büyüklüğü 9. bölümün konusudur.
Orana duyarlılık
Yıllık hesap sabit alınan tek sayıya dayanır; bu sayı okuyucu dışında belirlenen ve katılımı olmadan değiştirilen parametredir. Makul değişiklikte sonuca ne olduğunun kontrolü, eklerin değil hesabın parçasıdır.
| Günlük oran (açıklayıcı değerler) | 365 günlük toplam | Nominal değerin %’si | Temel duruma göre değişim |
|---|---|---|---|
| +0,60 pip | 219,00 pip | %2,190 | −109,50 pip |
| +0,90 pip | 328,50 pip | %3,285 | — |
| +1,20 pip | 438,00 pip | %4,380 | +109,50 pip |
D = 365’te sabit oranı 0,30 değiştirmek carry’yi 109,50 pip, temel modelin üçte biri kadar değiştirir. Fark tekil ücret veya alacakta da görülür; birçok gün boyunca çok daha büyük toplam olur.
Bu duyarlılık tablo altı notuyla geçiştirilemez: sonucun üçte birini belirleyen parametre pozisyonu yürüten kişinin elinde değildir ve değişmeden kalacağına ilişkin sözleşmesel bir süre yoktur.
328,50 toplamı sabit oran varsayımında geçerlidir. Oran değişince o ana kadar birikmiş gerçek carry korunabilir, gelecek finansman senaryosu güncellenebilir. Değişiklik tek başına çıkışı zorunlu kılmaz; kararı yazılı kural ve tam hesap belirler.
Üç oranlı bir yıl
Örnek: +0,90 oranıyla 90 gün, +0,30 ile 180 ve −0,20 ile 95 gün. D = 365, fakat finansman toplamı 81 + 54 − 19 = 116 pip, yani 100 referans fiyatın %1,16’sıdır. 1,90 gidiş dönüş maliyeti çıkarılınca kur değişiminden önce 114,10 kalır. Yeni −0,20 oranını tüm yıla geriye dönük uygulamak −73 verir; bu alacak ve ücretleri yeniden kurmaz.
Ağırlıklı toplam, oranı bilinen olaylarla gelecek senaryosunu ayırır. İlk dönem gerçekten hesaba alacak yazıldıysa katkısı, oran işaret değiştirdikten sonra da geçmişte kalır. Gelecek kısmı önceki olgular değiştirilmeden güncellenebilir. Böylece rapor pozisyonun ne biriktirdiğini ve belirli koşullarda hâlâ ne beklediğini gösterir.
Aynı ilke yüzde temeli, finansman para birimi veya hacim değişikliklerine de uygulanır. Bugünkü özelliklerden tek ortalama yetmez. Hesap kayıtlarıyla mutabakat sağlayan dönem parçalarını saklayın. Bu örneğin her parçası varsayıldığından 116 ne strateji davranışının ölçümüdür ne de aracı kurumun sunduğu oran.
5. Enstrümanın aralığına göre yıllık carry
Finansman ve kur hareketi aynı birimde karşılaştırılır. Carry, fiyat aralığından küçük olsun veya olmasın sonucun bileşenidir. Göreli büyüklükleri ölçeği gösterir; kâr olasılığını belirlemez.
Ortalama günlük aralık, açıkça belirlenmiş seanslardaki en yüksek–en düşük farklarının ortalamasıdır. Ne getiri standart sapmasıdır ne de beklenen olumsuz hareket. Aşağıdaki beş düzey piyasa verisi içermeyen açıklayıcı kurgudur.
| Ortalama günlük aralık (açıklayıcı değerler) | 100,000 kurunun %’si olarak aralık | 328,50 carry / varsayılan aralık — süre tahmini değil |
|---|---|---|
| 40 pip | %0,40 | 8,21 |
| 90 pip | %0,90 | 3,65 |
| 150 pip | %1,50 | 2,19 |
| 330 pip | %3,30 | 1,00 |
| 500 pip | %5,00 | 0,66 |
328,50’nin 40, 90, 150, 330 ve 500 aralıklarına bölünmesi, yuvarlamayla 8,21, 3,65, 2,19, 1,00 ve 0,66 verir. Bunlar ortalama aralık birimlerinin sayısıdır; zarara kadar gün sayısı değildir. Kur aralık içinde tekrar tekrar yön değiştirebilir; aralıklar toplamı giriş ve çıkış arasındaki fiyat değişimi değildir.
Gidiş dönüş maliyetleri öncesinde 328,50 pip olumsuz hareket model carry’sini dengeler. 1,90 maliyet eklenince sıfır sonuç noktası −326,60 pip, yani 100 referans fiyatın −%3,266’sıdır. Kotasyon dizisi olmadan bu harekete sıklık veya gerçekleşme zamanı atanmaz.
Diyagramı yatay kaydırın veya tam boyutta açın.
Karşılaştırma fiyat tarafını, seans sınırlarını, dönemi ve ortalama yöntemini belirtmelidir. Değişen spread uçların yerini değiştirebilir; aralıklar farkı, iki eski uçtaki basit spread değişimine eşit olmayabilir. 5. bölüm oynaklık ölçümünü ayrıntılı ele alır.
Tek seans bir en yüksek–en düşük aralığı verir. Ortalama aralık belirli seans kümesi ve ortalama yöntemi gerektirir; aynı gözlemin başka adı değildir. Gün sınırını değiştirmek uçları farklı seanslara taşıyabilir. Fiyat tarafını değiştirmek değerlerini de zamanlarını da değiştirebilir.
Bu nedenle Bid’den orta fiyata geçerken uçların aynı anda kalacağı varsayımıyla eski en yüksek ve en düşükteki spread farkı mekanik olarak çıkarılmamalıdır. Carry’nin aralıkla karşılaştırılması açık girdilerle ölçeği ölçer; zarara kadar süreyi öngörmez. Belirli pozisyonun değerlendirilmesi girişten itibaren yolunu, son kuru ve çıkış kuralının işleyişini gerektirir. 5. bölüm oynaklık ölçülerini geliştirir.
İkinci ölçüt olarak yıllık aralık
Günlük aralık okunması kolay olduğu için elverişli ölçüttür; fakat pozisyonun ufkundan kısa bir olguyu ölçer. Hesabın ölçeğine daha yakın ikinci ölçüt yıllık aralıktır: tahakkukların toplandığı dönem boyunca kurun en yüksek ve en düşük değeri arasındaki mesafe. Yıllık 1.500 pip aralık burada açıklayıcı değer olarak benimsenmiştir; yıllık carry 328,50 ÷ 1.500 = bu aralığın %21,9’udur.
Yıllık en yüksek–en düşük aralığı da pozisyon sonucu veya düşüş tahmini değildir. %21,9 yalnızca iki açıklayıcı büyüklüğün ölçeğini anlatır. Elde tutmayı değerlendirmek, günlük aralıkları toplamak yerine gerçek girişten itibaren fiyat yolunu ve çıkış kuralını gerektirir.
Literatür bu karşılaştırmaya ne katar?
330 pip aralık, diğer değerler gibi açıklama için varsayılmıştır. Tipik yüksek carry’li enstrümanın gözlemi değildir. Veri olmadan yüksek orana belirli günlük aralık düzeyi atanmaz.
Menkhoff ve ortaklarının çalışmasının özeti, carry portföy getirileriyle şunun arasında ilişki belirler: küresel FX oynaklığındaki beklenmedik değişimler; oynaklık düzeyiyle getiriler arasında basit özdeşlik değil.[3] Bulgu, incelenen portföy ve örneklemle ilgilidir; tek CFD pozisyonunun sonucunu öngörmez ve finansman oranlarını belirlemez.
Pozitif finansman kur riskini kaldırmaz. Kur değişimine baskın gelip gelmediği, iki bileşenin belirli sonuçlarına bağlıdır. Carry/aralık oranı tek başına carry’nin her zaman “kaybettiğini” kanıtlamaz.
Carry ve fiyat sonucu ayrı sütunlarda
Model: uzun referans fiyatı 100, pip 0,01, carry +328,50 ve gidiş dönüş maliyetleri 1,90. Son fiyatlar tahmin değil, açıklayıcı değerlerdir.
Aşağıdaki dört satır aynı carry ve maliyeti koruyup yalnızca son kuru değiştirir. Pozitif finansman etkisini nihai kârlılıktan ayırır. 97 fiyatında kâr, olumsuz hareketin zararsız olduğu anlamına gelmez; o satırda finansmanın çoğu silinmiştir. 96,715’te tamamen kaybolur ve geriye gidiş dönüş ücreti kalır.
Gerçek pozisyonun sürümlerinde carry de değişebilir; çünkü çıkış erken olur, oran veya maruziyet değişir. Tablo böyle bir yolu yeniden kurmaz, iki bileşeni ayırır. Tam kayıtlar gerçekleşme kurlarını ve gerçek aktarımları korumalıdır. Kapanış kuru çıkarılarak aktarımlar toplamına pozisyon sonucu denemez.
| Son fiyat | Kur değişimi [pip] | Carry [pip] | Maliyet sonrası sonuç [pip] |
|---|---|---|---|
| 97,000 | −300 | +328,50 | +26,60 |
| 96,715 | −328,50 | +328,50 | −1,90 |
| 100,000 | 0 | +328,50 | +326,60 |
| 103,000 | +300 | +328,50 | +626,60 |
Finansman, fonlamayla bağlantılı aktarımdır. Fiyat sonucu fiyatın değişmesinden gelir. Aynı pozitif aktarımlar toplamı, pozisyonun tamamında zararla birlikte bulunabilir.
6. Hesabın diğer tarafı: elde tutma maliyeti
Pozisyon işlemi kuralında finansman negatif olabilir. Araştırma olmadan bu durum stratejilerin çoğuna atanmaz. Aşağıda −1,15 maliyetli taraf ayrı model olarak kullanılır.
Varsayımlar. Enstrüman yukarıdaki gibi: pip = 0,01, varsayılan kur 100,000. Pozisyon negatif finansmanlı tarafta, oran ağırlıklandırılmış finansman günü başına −1,15 pip. Ufuk: 13 tam hafta, yani 13’ü üç kat olmak üzere 65 rollover olayı; toplam 91 ağırlıklandırılmış finansman günü. Hedef W = 400 pip, koruyucu çıkış L = 200 pip; ikisi de maliyet öncesi ortak referans fiyattan ölçülür ve açılıştan önce belirtilir. Şu bölümün tablosundaki gidiş dönüş maliyetleri: 1. bölüm: spread 1,20 + komisyon 0,30 + giriş kayması 0,15 + çıkış kayması 0,25 = 1,90 pip. Bütün parametreler açıklayıcı değerlerdir. Sonucun niteliği: açıklayıcı örnek.
Elde tutma maliyeti. 52 tek olay × 1,15 = 59,80 pip. 13 üç kat olay × 3 × 1,15 = 44,85 pip. Toplam: 59,80 + 44,85 = 104,65 pip. Kısa kontrol: 91 × 1,15 = 104,65 pip.
Toplam maliyet. C = 104,65 + 1,90 = 106,55 pip.
Hedefle karşılaştırma. Yalnızca elde tutma maliyeti: 104,65 ÷ 400 = hedefin %26,2’si. Toplam maliyet: 106,55 ÷ 400 = hedefin %26,6’sı. Maliyet çıkarıldıktan sonra 400 pip kalması için kurun 506,55 pip ilerlemesi gerekir.
Başabaş kazanma oranı. Maliyet öncesi ölçülen ortalama kazanç W, ortalama kayıp L ve tam ortalama maliyet C için p* = (L + C) ÷ (W + L) geçerlidir. Maliyetsiz: 200 ÷ 600 = 0,3333 = %33,3. Maliyetli: (200 + 106,55) ÷ 600 = 306,55 ÷ 600 = 0,5109 = %51,1. Fark: +17,8 yüzde puan. Formülün türetilişi ve avantajın değerlendirilmesine ilişkin sonuçları şurada verilir: 8.2 numaralı makale.
Eşik artışının bileşenleri. Δp* = ΔC ÷ (W + L) olduğundan elde tutma maliyeti payı 104,65 ÷ 600 = 17,44 yüzde puan, giriş maliyeti payı 1,90 ÷ 600 = 0,32 yüzde puandır. Birlikte 17,76, yani yuvarlamayla yukarıdaki 17,8 yüzde puandır. Eşik artışının yüzde doksan sekizi, pozisyon açıldığında hiçbir kotasyonda görünmeyen büyüklükten kaynaklanır.
W ve L, gidiş dönüş maliyetlerinden önceki hareketlerdir. Girişten sonra bir mum iki seviyeyi de kapsıyorsa OHLC sıralarını belirlemez. Her haftalık aralığın 400 pip hedefi ve 200 pip stopu her zaman kapsadığını varsaymıyoruz. Konu gerçek aralıklara, giriş zamanına ve fiyat tarafına bağlıdır.
Sonuç ve yorum. −1,15 pip oranında bir çeyrek boyunca pozisyon tutmak, başabaş isabet oranını %33,3’ten %51,1’e çıkarır; kurala verilen görevi “üçte bir kez doğru ol”dan “iki seferde birden daha sık doğru ol”a dönüştürür. Sınırlamalar: bütün dönemde sabit oran, her işlemin zamana dayalı çıkış olmadan iki seviyeden birinde bitmesi varsayılır; giriş maliyetindeki değişkenlik dışlanır.
Bu modelde iki ağırlıklandırılmış finansman günü yeter
İki bileşeni tek cümlede birleştirmek, bu makaleyle şunun farkının en kısa tanımıdır: 8.3 numaralı makale. Giriş maliyeti 1,90 piptir ve pozisyon kapanınca tamamlanır. Elde tutma maliyeti günde 1,15 piptir; iki günde 2,30 pipe ulaşır ve onu aşar. Tek üç kat olay, yani 3,45 pip, pozisyonun bütün açılış ve kapanışının 1,8 katına mal olur.
Bu parametrelerde finansman D = 2’de gidiş dönüş maliyetlerini aşar. Oran yalnızca tarzın adından gelmez; başka oran veya hedef, aynı ufukta bile onu değiştirebilir.
Spread maliyet olarak kalır. Tek modeldeki küçük payı, net sonuçtan veya sürüm karşılaştırmalarından çıkarılmasına izin vermez.
Pozisyonu gece kapatarak tahakkuktan kaçınılabilir mi?
İlk elde tutma hesabında bu soru hep ortaya çıkar. İki sürüm de şu bölümün tablosu dışında hiçbir şeye bakmadan doğrudan fiyatlanabilir: 1. bölüm — tam da bu yüzden sonucu önceden varsaymak yerine karşılaştırmanın nerede taraf değiştirdiğini görmek değerlidir.
Rollover’dan önce kapatıp sonra yeniden açmak tahakkuku gerçekten kaldırır. Buna karşılık tek kapanmış gidiş dönüşü ikiye böler. Şu bölümün tablosundaki giriş maliyeti: 1. bölüm, 1,90 piptir ve hem açılışı hem kapanışı kapsar; dolayısıyla bir kesinti iki değil tek böyle takım ekler: bir pozisyondan çıkış ve diğerine giriş birlikte tek tam gidiş dönüş eder. Bir kesintinin fiyatı bu yüzden 1,90 pip; önlenen 1,15 pip tahakkuka göre 1,65 kat yüksektir.
Ek maliyet 1,90 sabitken 3 ağırlığı çevresinde maruziyeti kesmek yalnızca ücretleri 3 × 1,15 − 1,90 = 1,55 pip azaltır. Bu, kesintinin kârlı olduğunu göstermez; model, pozisyon dışında kur hareketini, yeni spread’i ve yeniden girişin gerçekleşme olasılığını dışlar. Donmuş varsayımlarda maliyetleri karşılaştırır.
Çeyrek boyunca üstünlük yeniden elde tutma tarafına döner, ama pay dardır. Bütün 91 günlük tahakkuktan kaçınmak 65 kesinti, yani 65 × 1,90 = 123,50 pip ek giriş maliyeti gerektirir; elde tutma maliyeti 104,65 pipe göre 1,18 kat fazla. Bütün fark çeyrekte 18,85 piptir ve tek varsayım küçük değişince kaybolur: iki sürümün maliyetleri 123,50 ÷ 91 ≈ günlük 1,36 pip oranında eşitlenir; bu, duyarlılık tablosundaki −1,45 pip oranından azdır. O oranda her gün kesinti yapmak çeyrekte elde tutmaktan 8,45 pip ucuzdur.
Maruziyeti kesmek fiyat dizisini de değiştirir. 65 kapatıp açma döngülü model 66 pozisyon parçası oluşturur: ilk parça ve 65 yeniden başlama. Hâlâ 65 ek gidiş dönüş vardır; sabit oranda toplam 123,50 pip tutar. Ancak kapanışla yeniden başlama arasında pozisyon yoktur ve her yeniden başlamanın kendi gerçekleşmesi vardır. Tam değerlendirme bu fiyatları ve araları içermelidir. Ücretler, yöntemin ilk stratejiyi hâlâ uygulayıp uygulamadığını veya değişikliğin sonucu iyileştirip iyileştirmediğini tek başına söylemez.
Atlanan tek 1 ağırlığı için maliyetin başabaş oranı 1,90’dır. Modelin 65 kesintisi ve D = 91 için 123,50/91 = 1,35714 piptir. Sınırlar fiyat sonucunu dışlar ve tipik enstrüman oranlarını anlatmaz.
Maliyet eşiği dar soruyu yanıtlar: aynı ek gidiş dönüş maliyetinde hangi yapı daha düşük ücret doğurur? 3 ağırlığı ilişkiyi değiştirir; bir kesinti tek değil üç finansman gününü kaldırır. Eşiği aşmak kesintili sürüme henüz avantaj sağlamaz.
Çıkışla yeniden giriş arasındaki maruziyet farklıdır. Kur, pozisyonu tutmanın veya dışarıda kalmanın lehine hareket edebilir; yeniden girişin spread’i farklı olabilir veya gerçekleşmeyebilir. Bunlar 1,90 ile günlük oranı karşılaştırmaktan çıkarılamaz. Kural aralar içeriyorsa kesintisiz pozisyon geçmişine tasarruf eklemek yerine baştan tam emir dizisiyle değerlendirin.
Hacim değişikliği hesabı parçalara böler
Tahakkuk açık maruziyetin büyüklüğüyle orantılıdır; elde tutma sırasında her değişiklik hesabı farklı temelli parçalara ayırır. Toplam, oranla gün sayısının tek çarpımı olmaktan çıkar ve her parça için böyle çarpımların toplamı olur. Pratik etki: altı hafta sonra yarıya inen pozisyon, kalan yedi haftada tam hacimde alacağının yarısını toplar; ilk hacimle yapılan hesap sonucu bu fark kadar fazla gösterir.
Maruziyet büyüklüğünün ne zaman ve ne kadar değiştirileceğini belirleyen kurallar şunun konusudur: risk yönetimi bölümü ve burada çözülmez. Aritmetik sonucu basittir ve hemen kaydedilmelidir: tarih ve fiyatın yanında her gün geçerli hacim gerekir; yoksa tahakkuk toplamı sonradan yeniden kurulamaz.
Ufuk uzunluğuna göre elde tutma maliyeti
Aşağıdaki tablo oranı, hedefi ve koruyucu çıkışı sabit tutup yalnızca gün sayısını değiştirir. Son sütun aynı başabaş kazanma oranı formülüne değer koyar.
| Ağırlıklandırılmış finansman günleri | Rollover olayları | Elde tutma maliyeti | 400 pip hedefin %’si | Toplam C | Başabaş kazanma oranı p* |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 (hafta) | 5 | 8,05 pip | %2,0 | 9,95 pip | %35,0 |
| 28 (dört hafta) | 20 | 32,20 pip | %8,1 | 34,10 pip | %39,0 |
| 91 (çeyrek) | 65 | 104,65 pip | %26,2 | 106,55 pip | %51,1 |
| 182 (yarım yıl) | 130 | 209,30 pip | %52,3 | 211,20 pip | %68,5 |
| D = 365 (model) | 261 | 419,75 pip | %104,9 | 421,65 pip | %103,6 |
W ve L değişmediği için maliyetsiz başabaş oranı her satırda %33,3’tür. Son sütundaki değişim tek büyüklükten gelir ve onunla doğrusal artar: iki kat ufuk, iki kat elde tutma maliyeti ve eşik artışında iki kat finansman bileşeni demektir.
D = 365, modelde %103,6 p* verir; çünkü 421,65 maliyet, 400’le sınırlı hedefi aşar. Tam maliyet D = 346,1739’da hedefe eşittir; sınır üzerindeki ilk tamsayı D 347’dir. Yalnızca finansman D = 347,8261’de eşitlenir; ilk tamsayı D 348’dir. Sonuç, herhangi kur hareketine değil, sabit +400/−200 sonuçlarına ve bu maliyetlere aittir.
%100 üzerindeki eşik, yazılım hatası değil, modelin mesajıdır. Fiyat sonucu +400’le sınırlı ve maliyet 421,65 iken her işlem hedefte bitse bile net sonuç negatiftir. +400 sonuçlarının payı biri aşamaz; bu varsayımlarda hiçbir kazanma oranı ortalamayı sıfıra getirmez.
Yapı daha büyük kazançlara, kısa süreye veya farklı orana izin verirse yorum değişir. Eski eşik korunup aynı kural iddiası sürdürülemez. Grafiğin iki sınırı da farklı soruları yanıtlar: ilki tam maliyetleri, ikincisi yalnızca finansmanı içerir. Sürekli bölümü aşağı yuvarlamak sınır üstü ilk tamsayı ağırlığı bulmaz; bu nedenle sürekli değerler 347 ve 348’den ayrılmıştır.
Diyagramı yatay kaydırın veya tam boyutta açın.
Eşiğin orana duyarlılığı
Tek varsayım küçük ve gerçekçi değişince sonucu değişen hesap kırılgan diye tanımlanmalıdır. Aşağıda aynı çeyreklik ufuk, iki yönde pipin onda üçü farklı üç oranla gösterilir; şu bölümün tablosundaki oran değişimi kadar: 4. bölüm.
| Günlük oran (açıklayıcı değerler) | 91 günlük elde tutma maliyeti | Toplam C | Başabaş kazanma oranı p* | %33,3’e göre fark |
|---|---|---|---|---|
| −0,85 pip | 77,35 pip | 79,25 pip | %46,5 | +13,2 yüzde puan |
| −1,15 pip | 104,65 pip | 106,55 pip | %51,1 | +17,8 yüzde puan |
| −1,45 pip | 131,95 pip | 133,85 pip | %55,6 | +22,3 yüzde puan |
Oranı ±0,30 değiştirmek 9,1 yüzde puan eşik aralığı üretir. Bu duyarlılığı ölçer; tek uyarlanmış noktayı kanıtlamaz. Sabit orandan hesaplanan eşik koşullu senaryodur; oran güncellemeleri temelini değiştirir.
Duyarlılık testinin, oran ve ufuk uzunluğunun yanındaki üçüncü boyutu varsayımların ait olduğu dönemdir. İki para bölgesinin parasal koşulları ve ek marj değiştiğinden bir çeyrekteki oranlarla sonrakiler aynı değildir. Bir çeyreğin parametreleriyle bulunan eşik varsayılan isabet oranına yakınsa önceki çeyreğin parametreleriyle kontrolü hesabın parçasıdır. Sonucu gördükten sonra sürüm seçme tuzağıyla birlikte bu kontrollerin yöntemi şurada açıklanır: 8.9 numaralı makale.
Pozitif tahakkuk bu hesaba ne yapar?
Pozisyon pozitif tahakkuklu taraftaysa elde tutma maliyeti işaret değiştirir ve eşiği artırmak yerine düşürmeye başlar. +0,90 pip oranıyla bir çeyrekte toplam 91 × 0,90 = 81,90 pip, C ise 1,90 − 81,90 = −80,00 pip, yani negatiftir. Eşik (200 − 80,00) ÷ 600 = %20,0 olur; %33,3 değil.
Pozitif oranda ve D = 14 için carry 12,60, C = −10,70, eşik %31,55’tir. D = 91 modelinde %20’dir. Sadece ufuk ilan edilerek kazanç ve kayıplara eşit D dayatılamaz; fiyat veya parametre tabanlı çıkışlar pozisyonu erken kapatabilir.
Aralık, carry’yi silmek için gereken süreyi belirlemez
90 pip aralıklı iki açıklayıcı seans, açılıştan kapanışa 0 veya −90 değişimle bitebilir. İlkinde kur açılışa döner, ikincide en düşükte kapanır. Tek başına ortalama en yüksek–en düşük aralığı bu zamanlar arasında tutulan pozisyonun sonucunu belirlemez. Elde tutma riski, girişten itibaren yolu ve çıkış kuralını gerektirir.
İki senaryoda giriş–çıkış değişiminin yönü farklıyken en yüksek–en düşük aynı olabilir. Bu nedenle tekrar eden aralıklar fiyat zararlarına toplanmaz. Büyük aralıklı birkaç ardışık seans da kuru başlangıca yakın bırakabilir veya bir yönde çok uzağa taşıyabilir.
Carry/aralık oranı betimleyici değerini korur: seçilen ölçeğin kaç biriminin finansmana karşılık geldiğini söyler. Bunları günlere dönüştürmez. Olumsuz yolun olasılığını değerlendirmek için fiyat verilerini, ufku, giriş ve çıkışı ve olay ölçüsünü belirtin. Giriş uç noktada olmak zorunda olmadığından yıllık en yüksek–en düşük de tek başına pozisyonu yeniden kurmaz.
7. Tahakkuk akışıyla fiyat hareketinin asimetrisi
Rollover üzerinden tutulan pozisyonun sonucu, tamamen farklı türde olmalarına rağmen tek sütunda toplanan iki büyüklükten oluşur. Ayırmak, tarihsel olaya başvurmadan carry stratejilerinin karakteristik profilini açıklar.
Sabit +0,90 oranı ve 3’ten büyük olmayan ağırlıklarda en büyük alacak +2,70 piptir. Bu, model varsayımlarının koyduğu sınırdır. Başka ağırlık, oran değişimi veya finansman temeli farklı tutar üretebilir.
Gelecek alacak ve ücretlerin işareti ile büyüklüğü, ardışık oranlara, ağırlıklara ve elde tutmaya devam edilmesine bağlıdır. Hız, tüm yıl için garanti sayılmaz.
Kur hareketi birçok carry parçasını hızla aşabilir; fakat büyüklüğü ve yönü fiyat dağılımı gerektirir. Sabit alacak hesabı tek başına dağılımı belirlemez.
90 pip kur hareketi, 90/0,90 = 100 model finansman gününe karşılık gelir. 300 pip hareket, 333,33 böyle güne karşılık gelir. İlk rakam bir günlük fiyat hareketi diye tanımlanmaz: 5. bölümdeki en yüksek–en düşük aralığı kur değişimi değildir ve ona ulaşma süresini öngörmez.
Burada piyasa davranışı varsayımı yoktur; tek bölme ve pip cinsinden iki büyüklük vardır.
Profilin şekli nereden gelir?
Küçük alacaklar ve büyük kur hareketleri, carry’nin aniden silindiği örneğe izin verir. Her stratejide negatif çarpıklık kanıtlamaz. Çarpıklık, tam sonuç dağılımının özelliğidir; belirli kural ve maliyetli örneklemde ölçülmelidir.
Döviz sepetlerindeki carry stratejilerini araştıran çalışmalar bunu istatistiksel anlatır: getiriler negatif çarpıklık göstermiştir; çok sayıda ılımlı lehte gözlem yanında seyrek, aşırı olumsuz gözlemler.[4] Bu, incelenen dönemin örneklemini anlatır; piyasa yasası veya tek pozisyon tahmini değildir. Giriş mantığı ailelerinin sonuç dağılımları şurada geliştirilir: 8.7 numaralı makale.
Kur pozisyonun lehine veya aleyhine hareket edebilir. Değişim iki yönde de sınırsız diye tanımlanmaz: parite fiyatının alt sınırı vardır. Düzenli finansman, baskın fiyat sonucunun işaretini tek başına belirlemez.
Anlatı değil, hesap olarak 2024 çözülmesi
27 Ağustos 2024 tarihli BIS bülteni, kaldıraçlı döviz ve hisse işlemlerinin çözülmesini ağustos başındaki türbülansı artıran etken olarak anlatır.[5] Aşağıdaki örneğin oran ve sonuçları o olaya atfedilmez. Makroekonomik bağlam 6.5 numaralı makalenin konusudur.
Ayrı örnek: +0,90 oranında D = 243, +218,70 pip finansman verir. Maliyet öncesi −400 pip fiyat hareketi toplamı −181,30 yapar; 1,90 gidiş dönüş maliyeti sonrasında sonuç −183,20 pip. Bunlar Ağustos 2024 verileri değildir. Örnek, kur değişiminin birçok alacağı silebileceğini gösterir; seans sayısı öngörmez.
D = 243 de −400 hareketi de tarihsel olay öncesi veya sonrası okumalar değil, örneğin varsayımlarıdır. Gerçek kayıtlarda önceden yazılmış carry bilinir; gelecekteki hareket belirsizdir. Pozisyon bittikten sonra gerçekleşmiş iki bileşeni ayrılabilir.
Daha uzun ufuk daha az risk demek değildir
Uzun ufuk tek başına düşük risk değildir. Olay maruziyetinin süresini, boşluk olasılığını ve finansmanı değiştirir. Gerçekleşmiş zararı yalnızca stop uzaklığı belirlemez; pozisyon büyüklüğü ve risk ölçüleri 9. bölümün konusudur.
Bir yıl tutulan pozisyon birçok haftalık arayı kapsayabilir. Kesin sayı tarihlere bağlıdır. Daha fazla süre, olay için daha fazla fırsat yaratır; zarar olasılığının doğrusal arttığı anlamına gelmez. Bu, olay dağılımına ve çıkış kuralına bağlıdır.
Yılda birkaç işlem üreten kuralda yeni kapanmış sonuçlar yavaş birikir. Bu pozisyon işlemlerinin evrensel sıklığı değildir: çok enstrüman ve eş zamanlı pozisyonlar değiştirir; sonuçlar arasındaki bağımlılık kalır. 9. bölüm tek pozisyonun finansman kaydı sayısının işlem sayısını neden ikame etmediğini açıklar.
Kotasyon kesildiğinde koruyucu çıkış
Koruyucu seviye o fiyattan gerçekleşmeyi garanti etmez. Düzenli hafta sonu geçişi, düzenli büyük kayma değildir. Bu gerçekleşmelerin sıklığı ve dağılımı veri gerektirir; 8.5 numaralı makale mekanizmayı gösterir.
Emir ve gerçekleşme fiyatını açıkça ayıran boşlukta koruyucu çıkış hesabı şurada yapılır: 8.5 numaralı makale ve burada tekrarı gerekmez.
4. bölüm boşlukları ve kotasyon sürekliliğindeki kesintileri; 2. bölüm emir türlerini ve tetiklenme koşullarını; 11. bölüm bazı aracı kurumların ücret ve koşullarla sunduğu gerçekleşme garantili emirleri açıklar.
İki sınıflı modelde W, C ve kazanma oranının tanımı sabitken ortalama zararın büyümesi eşiği yükseltir. Bu yerel aritmetik etkidir. Tam kayıtlarda kötü gerçekleşmeler farklı kazançlar, maliyetler ve çıkış zamanlarıyla birlikte olabilir; veri olmadan bu yön değişmiş dağılımın tamamına taşınmaz. Yazılı kuraldaki L = 200 model uzaklığıdır; bütün zararların ampirik ortalaması otomatik olarak değildir.
Pozitif carry’ye hesap değerinde düşüş eşlik edebilir
Örnek: D = 91 sonrasında +0,90 oranındaki alacaklar +81,90 verir. −200 pip olumsuz hareket ve 1,90 gidiş dönüş maliyetiyle kapanış sonrası sonuç −120 pip. Finansmanın pozitif işareti ne azami olumsuz fiyat yolunu ne çıkış yöntemini belirler. Sermaye düşüşü ölçüleri ve maruziyet büyüklüğü 9. bölümün konusudur.
Son sonuç, elde tutma sırasındaki en kötü durumu henüz anlatmaz. Fiyat daha fazla düşüp kapanıştan önce toparlanmış, finansman düzensiz birikmiş olabilir. Ara sonucu tanımlamak, kur, finansman ve maruziyet değişimlerinin yollarını tutarlı birimde saklamayı gerektirir.
Diğer girdiler sabitken pozitif carry dengeyi kaydırır; pozisyonun baştan sona pozitif kalmasını sağlamaz. Ayrım, planlanan tarihe kadar ayakta kalabilmesi için de önemlidir; erken kapanış gelecek alacakları durdurur. Burada sermaye veya hacim sınırı belirlenmez. Örnek yalnızca pozitif finansmanla olumsuz fiyat yolunun eş zamanlı olabileceğini gösterir.
8. Carry’nin pozitif kalması için ne olmamalıdır?
328,50 toplamı sabit +0,90 oranı, D = 365 ve değişmeyen ücretlendirme temeli gerektirir. Aşağıdaki tablo bu varsayımların korunmasını pozisyonun tamamındaki pozitif sonuç koşullarından ayırır. Tek başına pozitif oran ilk toplamı korumaz.
| Koşul | Ne geçersiz kılar? | Nasıl kontrol edilir? | Etkinin ölçeği (açıklayıcı değerler) |
|---|---|---|---|
| Bu tarafta oran pozitif kalır | İki para bölgesinden birinde parasal koşulların veya ek marjın değişmesi | Her pozisyon incelemesinde sözleşme özelliklerinden oranı okumak | 0,30 pip düşüş yılda −109,50 pip, yani sonucun üçte biridir |
| Fiyat sonucu ve finansman maliyet sonrasında pozitif bakiye verir | Sabit carry modelinde 1,90 maliyetle −326,60 pipin altındaki hareket | Belirlenen temelde kur değişimi; hesap bakiyesinde gerçek gerçekleşme | 328,50 pip hareket tüm yıl biriken tahakkukları siler |
| Pozisyon her rollover anında vardır | Kapanış, hacim azaltma, teminat gereklilikleri nedeniyle zorunlu kapanış | Gerçek tahakkuk gün sayısının varsayılan sayıyla karşılaştırılması | İki hafta sonra kapanış 328,50 yerine 12,60 pip verir |
| Enstrüman mevcut koşullarla kullanılabilir kalır | Özelliklerin, üç kat tahakkuk gününün değişmesi, işlem kısıtları | Sözleşme özellikleri ve aracı kurum duyuruları | Ağırlığın kayması dönem sınırlarında kapsanan toplamı değiştirebilir; takvimi kontrol edin |
| Tahakkuk para birimi hesap para birimine karşı aleyhte hareket etmez | Kotasyon para birimi ile hesap para birimi arasındaki dönüşüm kurunun hareketi | Her tahakkuk günündeki dönüşüm kuru | Pip toplamı aynı kalır; hesap para birimindeki toplam kalmaz |
Üçüncü koşul ayrı cümle gerektirir; çünkü bu hesabı şuraya bağlayan tek koşuldur: risk yönetimi bölümü. Çeyrekler boyunca tutulan pozisyon bütün dönem teminat gerektirir; tahakkuk akışı pozitif olsa da. Zorunlu kapanış diğerleri gibi kapanıştır: tahakkuk biriktirmeyi kuralın beklemediği anda bitirir. Teminat mekanikleri şurada anlatılır: forex temelleri bölümü; pozisyon büyüklüğü kuralları risk yönetimi bölümünde. Burada, koşulun var olduğu ve listeye girdiği ifadesiyle biter.
Önceden yazılmış vazgeçme koşulu
Yazılı çıkış prosedürü, kur değişiminden ve finansman değişiminden dolayı elde tutmayı neyin bitirdiğini belirtmelidir. İkisi tek prosedürde birleşebilir. İki sonuç bileşeni, evrensel sayıda ayrı ölçüt gerektirmez; önemli olan belirli kuralı hangi değişikliklerin geçersiz kıldığını çözmektir.
Fiyat ölçütü, çıkışı gelecek alacaklardan bağımsız belirler. Pozitif swap yazılı kuralın yerine geçmez. Tek örnekte günlük oranın stop seviyesine oranı bütün enstrümanlara evrensel oran vermez.
Finansman ölçütü eşik, inceleme zamanları ve aşıldıktan sonraki eylem olarak yazılabilir. Örnek: belirli saatte uzun oranını 0,45 piple karşılaştırın ve eşik altındaki iki ardışık okumadan sonra tutmayı bitirin. Bu, önerilen sistem veya tepkinin yarar kanıtı değil, açık kural örneğidir. Giriş oranının altına her düşüş bütün kuralı geçersiz kılmaz.
İki ölçüt de iki yönde hata yapabilir; bu açıkça kabul edilmelidir. Oran düştükten sonra kapanan pozisyon bazen toparlanmadan hemen önce kapanır; düşüşe rağmen tutulan pozisyon bazen oran her şeyi geri alana kadar tutulur. Önceden yazılmış ölçüt ikisine de koruma sağlamaz. Başka şeye karşı korur: elde tutma gerekçesinin mevcut duruma uydurmak için sonradan değişmesi. Normal seyri koşulların değişmesinden ayırmak süreç içinde zordur; yazılı ölçütle de zor kalır. Zorluğun mekanizması şurada açıklanır: 8.9 numaralı makale.
Listede neler yoktur?
Temel analizin yönüne veya parasal koşul farkının sürüp sürmeyeceğine ilişkin değerlendirme koşulu yoktur. Önemsiz olduğu için değil; önemlidir ve beş koşulun ilkini belirler. Değerlendirilmesi şunun konusu olduğu için: 6.5 numaralı makale ve 6.2 numaralı makale. Elde tutma hesabı değerlendirmeden bağımsızdır; olacak şeyin olasılığını değil, sonuçlarını sayar.
8.8 numaralı makale veri açıklamaları çevresindeki kuralları geliştirir. Açıklama finansman toplamının biçimini değiştirmez; fakat bağlantılı kur, spread veya çıkış zamanı değişimleri girdileri ve tam sonucu değiştirebilir. Etkileri kayda almak için haber işlemleri yöntemi tekrarlanmak zorunda değildir.
9. Bu hesap neyi söylemez?
Tahakkukların aritmetiği makalenin ana aracıdır; bu yüzden sınırını belirtmek daha da önemlidir. Aşağıdaki altı kısıt küçük puntolu uyarılar değildir; her biri çıkarılabilecek sonucu değiştirir.
Hesap kurun yönü hakkında sessizdir
328,50 pip toplamı sonucun bir bileşenini anlatır; diğeri hakkında bilgi içermez. Pozitif tahakkuklu pozisyon yılda kaybedebilir veya bu toplamın katlarını kazanabilir; hesap olasılıkları iki yöne de eğmez. Pozitif tahakkukun “avantaj verdiği” iddiası iki düzeyi birleştirir: eşiğin kayması ve onu aşma olasılığı. İlki önceden hesaplanabilir; ikincisi veri, örneklem ve verinin kuralı kuran kısmıyla kontrol eden kısmının ayrılmasını gerektirir.
Bu, şu bölümdeki hesabın gösterdiği noktayı ekler: 6. bölüm: carry geliri elde tutma süresine, süre ise kura bağlıdır. İki büyüklük bağımsız değildir. Daha erken kapanması gereken pozisyon, tam da kur aleyhine hareket ettiğinde, carry katkısına en çok ihtiyaç varken daha az alacak toplar.
Oran, günün parametresidir
Temel senaryo sabit tek oranı D = 365’le çarpar; ek örnek üç farklı oran dönemini toplar. Gerçek finansman ardışık oranlar ve ağırlıklar gerektirir. Bütün D = 365 boyunca 0,30 değişim 109,50 pip fark verir; yalnızca dönemin kısmını etkileyen değişim buna göre farklı toplam üretir.
Sonuç, hesaplamayı bırakmak değil, doğru statü vermektir. Giriş günü oranından yıllık sonuç koşullu senaryodur, tahmin değildir; parametre değiştiği anda geçerliliği biter. Hesapta görülen gerçek tahakkuklardan geriye yapılan hesap ise ölçümdür; pozisyonun gerçekten ne topladığını değerlendirmeye yalnızca o uygundur.
Finansman günleri bağımsız işlemler değildir
Swap kaydı her rollover’da yeni kapanmış işlem yaratmaz. Tek pozisyonun kayıtları finansman geçmişini anlatır ve oran değişimleri bilgisi içerebilir; 365 bağımsız strateji sonucu değildir.
Tek kapanmış pozisyon, tek gerçekleşmiş işlem sonucu verir. Fiyat ve finansman yolları ek bilgidir; hesap satırı sayısı bağımsız işlem sayısıyla eşitlenemez.
Yılda varsayımsal üç işlem sıklığında otuz işlem on yıl sürer. Bu, bütün tarzı tanımlamaz, o senaryoyu sınırlar. Örneklemin anlamı yayılıma, bağımlılığa ve aranan etki büyüklüğüne de bağlıdır; swap satırları bağımsız işlem eklemez.
Ortak para birimi veya piyasa koşulları ardışık ve eş zamanlı pozisyon sonuçlarını bağlayabilir. Bağımlılık büyüklüğü yalnızca parite adlarından çıkarılmaz. Modelin cebirsel eşiğini değiştirmez; tahmini ortalamanın belirsizliğini etkiler. Portföy maruziyeti ölçüleri 9. bölümün konusudur.
Kayıtlı W ve L, yazılı kuraldan farklıdır
Başabaş kazanma hesabında W 400 pip ve L 200 piptir; çünkü kural öyle yazılmıştır. Gerçek sonuçlar farklı kapanan işlemleri de içerir: geçen zaman nedeniyle, şu bölümün ölçütündeki finansman oranı değişiminden sonra: 8. bölüm, emir seviyesinin altında gerçekleşen koruyucu çıkıştan sonra veya kısmi kapanışla.
Her durum ortalamaya girer ve hiçbiri yazılı kuraldaki uzaklığa eşit değildir.
Gerçek çıkışlar ortalama kazancı, kaybı ve maliyeti değiştirebilir. Eşik değişiminin yönü tam dağılıma bağlıdır; zaman çıkışı her zaman W’yi azaltmaz veya eşiği yükseltmez. Gerçekleşme koşulları uygun test kipindeki gözlemlerle doğrulanır. Tek başına gölge test gerçek gerçekleşmeleri ölçmez.
Her şey pip cinsindedir
Sözleşmeye göre finansman point, belirli para biriminden tutar veya yüzde olarak kaydedilebilir. Hesap para birimine dönüşüm gerekiyorsa ilgili kaydın kuru uygulanır. D = 365’in bugünkü dönüşüm kuruyla çarpımına yıllık nakit akımlarının yeniden kurulumu denmemelidir.
Bütün sonuçlar vergi öncesidir. Vergi raporlaması şunun konusudur: 14. bölüm; ders ne hukuk kuralı belirtir ne vergi sonrası gelir hesaplar.
Eşik gerekli koşuldur; avantaj kanıtı örneklem gerektirir
Şurada hesaplanan eşiği aşmak: 6. bölüm, benimsenen varsayımlarda beklenen değerin pozitif olduğu anlamına gelir. Kuralın avantajı olduğu anlamına gelmez. Avantajdan ancak tam maliyet sonrası pozitif beklenen değer, belirsizliğiyle açık örneklemde tahmin edilip kuralın kurulduğu veriler dışında doğrulanınca söz edilebilir.
Çok yıllı geçmiş farklı finansman koşulları ve birçok bağımlı işlem içerebilir. Bir rejim otomatik olarak tek bağımsız gözlem değildir. Veri gruplaması ve değerlendirme belirsizliği, yıl sayısından türetilmek yerine testte gerekçelendirilmelidir. 8.9 numaralı makale yöntemi geliştirir.
Hesap para birimi: her aktarımı dönüştürün
PLN cinsinden açıklayıcı hesapta +10 USD’lik iki alacak 4,00 ve 3,80 PLN/USD ile dönüştürülünce 40 + 38 = 78 PLN. 20 USD toplamını son kurla çarpmak 76 PLN verirdi. Bu, pozisyon büyüklüğü buyurmaz, döviz aktarımlarını hesaplar. Pip değeri ve fiyat sonucunun dönüşümü kendi temellerinde belgelenmelidir.
Dönüştürülen her aktarımın tarihi, asıl para birimindeki tutarı, uygulanan kuru ve hesap para birimindeki tutarı vardır. Tüm toplamı sonunda çevirmek farklı kur varsayımına karşılık gelir. Ayrı değerleme senaryosu olabilir; önceden başka kurlarla çevrilmiş kayıtların yeniden kurulumu değildir.
Finansman aktarımıyla pozisyon değerinin değişmesi farklı işlemlerdir. Fiyat sonucu, swap’a uygulanan son kur otomatik kullanılmadan, enstrüman ve hesaba uygun kurallarla yeniden kurulmalıdır. Örnekte 78 ve 76 farkı yalnızca aktarım dönüşümünün etkisini gösterir; strateji kalitesi farkını ölçmez.
Kontrol noktasının tarihi ve eylemi vardır
Oran okumalarının tarih ve saatini, birimini ve ağırlıkların geçerli dönemini kaydedin. Planlanan her kontrolden önce alacak yazılmış carry ile gelecek senaryosunu ayırın. Oran değiştiyse gelecek kısmı güncelleyin; tarihsel kayıtları değiştirmeyin. Bitirme ölçütü hangi değişimi ilgilendirdiğini ve ne zaman değerlendirildiğini belirtmelidir.
Kontrol noktası o anda erişilebilir bilgiyi ve belirtilen değişiklikten doğan eylemi tanımlamalıdır. “Carry çekici kalıyor” demek kararı yeniden kurdurmaz. Yazılı eşik ve değerlendirme zamanı tutarlı uygulanabilir; ekonomik geçerlilikleri yine test gerektirir.
Kural değişince önceki sürümü ve karar tarihini saklayın. Eski sonuçları yeni eşik baştan geçerliymiş gibi yorumlamayın. Okumaları değişikliğe yol açan dönem, yeni sürümün seçim malzemesi olur. Bu, platform ayarı veya hazır sistem getirmeden finansman belgelemesini 8.9 numaralı makalenin yöntemiyle bağlar.
10. Öz değerlendirme alıştırması ve sonraki adım
Makalenin sınaması iki ana hesabı başka sayılarla yapmak ve şu bölümdeki vazgeçme koşulunu uygulamaktır: 8. bölüm. Aşağıda veri kümesi ve örnek çözüm vardır; çalıştıktan sonra aynı adımlar kendi sözleşme özelliklerinizden okunan oranlarla tekrarlanabilir.
Kural pozisyonun on tam hafta tutulmasını öngörür. Hedef 250 pip ve koruyucu çıkış 120 piptir; ikisi de maliyet öncesi ortak referans fiyattan ölçülür. Maliyet parametreleri — açıklayıcı değerler: toplam gidiş dönüş 2,40 pip ve pozisyon tarafındaki finansman ağırlıklandırılmış finansman günü başına −0,65 pip. Üç kat ücret günü haftada bir kezdir.
- Rollover olaylarını ve ağırlıklandırılmış finansman günlerini hesaplayın.
- Elde tutma maliyetini ve tam C maliyetini hesaplayın.
- Toplam maliyeti hedefin yüzdesi olarak hesaplayın.
- Maliyetsiz ve maliyetli başabaş kazanma oranlarını ve yüzde puan farkını hesaplayın.
- Pozisyon iki kat uzun tutulursa eşiğe ne olduğunu kontrol edin.
- Karşı tarafta +0,55 pip oranıyla kaç günlük tahakkukun, koruyucu çıkış mesafesine eşit kur hareketiyle silindiğini hesaplayın.
- Karşı tarafta tutulan pozisyonu hangi oran eşiğinin altında kapatacağınızı belirtin; koşul ufkun tam yarısında tetiklenirse senaryonun kaç gelecek gününün toplanmayacağını hesaplayın.
- Tahakkuk toplamını iki yolla, ağırlıklı olaylarla ve kısa yolla, 1. ve 5. maddelerin ufukları için ayrı kontrol edin; sonra yalnızca olay sayısıyla yapılan hesabın sonucu ne kadar düşük göstereceğini hesaplayın.
1. Olaylar ve günler. On hafta 10 × 5 = 50 rollover olayıdır; bunların 10’u üç kattır. Günler: 10 × 3 + 40 × 1 = 30 + 40 = 70 ağırlıklandırılmış finansman günü. Kontrol: 10 hafta × 7 gün = 70 takvim günü; uyumludur.
2. Maliyet. Elde tutma: 70 × 0,65 = 45,50 pip; ikinci yolun kontrolü 8. maddede yapılır. Toplam maliyet: C = 45,50 + 2,40 = 47,90 pip.
3. Hedefe göre maliyet. 47,90 ÷ 250 = 0,1916 = hedefin %19,2’si. 250 pip kalması için kurun 297,90 pip ilerlemesi gerekir.
4. Başabaş kazanma oranı. Maliyetsiz: p* = L ÷ (W + L) = 120 ÷ 370 = 0,3243 = %32,4. Maliyetli: p* = (L + C) ÷ (W + L) = (120 + 47,90) ÷ 370 = 167,90 ÷ 370 = 0,4538 = %45,4. Fark: +12,9 yüzde puan. İkinci yolla kontrol: Δp* = C ÷ (W + L) = 47,90 ÷ 370 = 0,1294; yine 12,9 yüzde puan.
5. Ufkun ikiye katlanması. Yirmi hafta 100 olay, bunların 20’si üç kattır; yani 20 × 3 + 80 = 140 gün. Elde tutma: 140 × 0,65 = 91,00 pip. C = 93,40 pip, yani hedefin %37,4’ü. Eşik: (120 + 93,40) ÷ 370 = 213,40 ÷ 370 = %57,7. Süreyi ikiye katlamak, kural ve seviyeler değişmeden eşiği 12,3 yüzde puan daha yükseltti.
6. Karşı taraf. +0,55 pip gelir, gidiş dönüş maliyetlerinden önce 120 pip harekete yetişmek için 120/0,55 = 218,18 gün gerektirir. Tam tek günler modeli 219 gerektirir. Gerçek takvimde alacaklar sınırı çok katlı ağırlık basamağında aşabilir.
7. Bitirme koşulu, örnek. Giriş oranının yarısı eşiği 0,275 piptir. Yazılı kural D = 35’te kapatır ve önceki oran +0,55 ise birikmiş gelir 19,25 piptir. D = 70 modelindeki 38,50 pip sabit oran senaryosu olarak kalır. 19,25 fark gerçekleşmiş zarar değil, toplanmayan koşullu gelirdir. Sonraki oranlar ve kur değişebilir.
8. İki yöntem ve atlanan ağırlıklar. D = 70 için: 40 × 0,65 + 10 × 3 × 0,65 = 45,50; 70 × 0,65’e eşit. D = 140 için: 80 × 0,65 + 20 × 3 × 0,65 = 91,00; 140 × 0,65’e eşit. 50 olayı 1 ağırlık saymak 45,50 yerine 32,50 verir; 70 günün 20’sini, yani %28,57’yi atlar. Yıllık modelde ağırlıkların atlanması 104/365 = %28,49 verir; %28,77 ancak son olay da atlanırsa oluşur.
Kontrol. İki sürümde de maliyetli eşik maliyetsizden yüksektir. Maliyet hedefi aşmaz; görev aritmetik açıdan uygulanabilir kalır. İki ufukta gün sayısı takvim günü sayısıyla uyumludur. Bütün büyüklükler piptir; hesap para birimine geçiş pip değeri gerektirir ve yapılmamıştır. 6. ve 7. maddelerin tahakkukları, 2–5. maddelerin maliyetinin karşı tarafına aittir ve tek hesapta toplanmaz. 8. maddenin iki yolu iki ufukta da aynı sonucu verir; yalnızca olay hesabına göre fark yıllık farkla aynı büyüklük mertebesindedir.
Bu hesapla sonra ne yapılmalı?
Gereken girdiler doğru tarafın oranı, birimi, ağırlık geçmişi, elde tutma zamanları ve gidiş dönüş maliyetlerinin fiyat temelidir. Giriş maliyetleri küçük olabilir; sonuçtan kaybolmaz. Bugünkü oran gelecek senaryosuna izin verir; ölçüm gerçek kayıtlı alacak ve ücretler gerektirir.
Eldeki kazanma oranı model eşiğinin altındaysa farkın belirsizliğini inceleyin. Az işlem hiçbir şeyin çözülemeyeceği anlamına gelmez; sonuç yayılımı, bağımlılık ve etki büyüklüğü de önemlidir.
Hedefi veya ufku değiştirmek farklı kural yaratır, kazanma oranı ve sonuç dağılımını değiştirebilir. Tam kural yeniden test edilmeden hedef artırılarak eşik “iyileştirilmemelidir”.
Bu hesabın dokunmadığı ayrı soru, çeyreklik ufuklu tarzın mevcut çalışma düzeninde ve yılda birkaç gözlem biriken örneklemle yürütülüp yürütülemeyeceğidir. Eleme niteliğindeki soruyu şurası çözer: 8.10 numaralı makale.
Sonraki makale maliyeti bir yana bırakıp giriş koşuluna döner. Buradaki hesaplar pozisyonun açılış nedeninden bağımsız aynıdır; sonuç dağılımı aynı değildir, çünkü kuralın hareketin sürmesini, mevcut aralık dışına kırılmasını veya merkezi değere dönüşü varsaymasına bağlıdır.
Giriş mantığının üç ailesi, fiyat davranışına ilişkin çelişkili varsayımları ve sonuç dağılımındaki farkları şurada ayrılır: 8.7 numaralı makale — çeyreklik ufuklu pozisyonun hedefe ne sıklıkta ulaştığı sorusunun yeri oran tablosu değil, orasıdır.
SSS — sık sorulan sorular
Pozitif swap puanları risksiz gelir midir?
Modelde +0,90 oranı ve D = 365 ile carry 328,50 piptir; gidiş dönüş maliyetlerinden sonra kur hareketi öncesi 326,60 kalır. 328,50 pip olumsuz hareket carry’yi siler ve maliyetleri bırakır. 328,50/90 = 3,65 oranı carry’nin ölçeğini varsayılan günlük aralıkla karşılaştırır; carry’nin üç veya dört günde silineceğini öngörmez.
Yılda kaç swap ücreti veya alacağı oluşur?
Kapsanan rollover’ların ağırlıklarını toplayın. Tam model haftası beş olaydan yedi gün verir; herhangi bir yıllık elde tutma tam 365 vermek zorunda değildir. D = 365 örneği 261 olay içerir; üç kat ağırlıkları göz ardı etmek 104 gün atlar. Başlangıç, bitiş ve tatiller belirli takvim gerektirir.
Üç kat swap haftanın hangi günü uygulanır?
İlgili enstrümanın özelliklerinde belirtilen gün; sözleşme tanımında ayrı alandır. İşlemden sonraki ikinci iş günü hesaplaşan enstrümanlarda genellikle hafta ortasıdır; valör o zaman cumadan pazartesiye geçer. Farklı hesaplaşma kuralında başka gündür. İki para bölgesindeki resmî tatiller de kaydırır. Alanı okumak bir an sürer ve soruyu çözmenin tek yoludur; genel kural burada yetmez.
Swap yalnızca faiz farkı mıdır?
Hayır. Sözleşme oranı finansman koşullarına ve ücret yöntemine bağlıdır. Açıklayıcı +0,90 ve −1,15 oranları, yalnızca simetrik modelde x = 1,025 ve m = 0,125 olarak cebirsel ayrılır; gerçek ek marjı ölçmez. İki tarafta da negatif finansman olabilir.
Aracı kurum pozisyon açıkken oranı değiştirirse ne olur?
Tüm dönemi yeni oranla yeniden hesaplamak yerine kalan günlerin senaryosunu güncelleyin, önceki kayıtları olgu olarak koruyun. Ardışık oranların kendi ağırlıklarıyla çarpımlarını toplayın. Tutmaya devam kararı önceden belirlenmiş koşullar gerektirir; giriş oranından ayrılma tek başına kârlılığın kaybolduğunu otomatik göstermez.
Kendi pozisyonumun elde tutma maliyetini nasıl hesaplarım?
Önce doğru tarafın oranını kontrol edip birimini dönüştürün: point pip değildir. Sonra giriş ve çıkış zamanlarını ve oran değişimlerini hesaba katarak kapsanan rollover ağırlıklarını toplayın. Tam elde tutma maliyetini hedefe bölmek payını verir; tam sonuç ayrıca kur hareketini ve gidiş dönüş maliyetlerini gerektirir.
Kaynaklar ve kaynakça
- Örtülü faiz paritesi kayboldu: çapraz para birimi bazını anlamak. Toptan piyasa: korunma talebi ve bilanço kısıtları pariteden sapmalarla ilişkilidir. Bireysel swap oranı belirlemez. Doğrulama kapsamı: yorumlayıcı bölümlerden ve sonuç kısmından alıntılar; yayının tamamının okunduğu iddia edilmez. Erişim kontrolü: 5 Ekim 2026.
- MetaTrader 5 — Piyasa Gözlemi: Şartname. Swap türü, uzun/kısa oranları, hafta günü çarpanları ve birimler. Doğrulama kapsamı: belgelerdeki şartname bölümü 5 Ekim 2026’da okunup doğrulanmıştır. Erişim kontrolü: 5 Ekim 2026.
- Carry İşlemleri ve Küresel Döviz Oynaklığı. Carry portföy getirileriyle küresel FX oynaklığındaki beklenmedik yenilikler arasındaki ilişki. Doğrulama kapsamı: CEPR çalışma kâğıdı özeti ve sonraki 2012 Journal of Finance yayınının künyesi. Erişim kontrolü: 5 Ekim 2026.
- Carry İşlemleri ve Döviz Çöküşleri. İncelenen stratejilerin getirilerindeki negatif çarpıklık ve maruziyetin ani çözülmesi; CFD tahmini değildir. Doğrulama kapsamı: bölümün tamamı değil, çalışma kâğıdı özeti ve NBER Macroeconomics Annual yayın künyesi. Erişim kontrolü: 5 Ekim 2026.
- Ağustos 2024’te Piyasa Türbülansı ve Carry Trade Çözülmesi. 27 Ağustos 2024 bülteni: kaldıraçlı maruziyetlerin çözülmesi ağustos başındaki türbülansı artırdı. Doğrulama kapsamı: sekiz sayfalık PDF’nin tam okunması değil, yayın sayfası ve ana çıkarımlar. Erişim kontrolü: 5 Ekim 2026.
