Gün içi işlemler: işlem günü bitmeden kapatmak gerçekte neyi belirler?

Gün içi işlem, pozisyonların tanımlanmış bir gün veya işlem penceresi içinde kapatılmasıdır. FX/CFD işlemlerinde bu pencerenin sonunu, enstrümanın rollover anını ve haftalık kapanışı ayrı ayrı belirtin. Sunucuda gece yarısı ve D1 mumunun sınırı rollover anını otomatik olarak göstermez. Bu yüzden kısa süren bir işlem rollover anını aşarken daha sonra açılmış, daha uzun süren bir işlem aşmayabilir. Polonya yerel saatini kullanan açıklayıcı bir örnekte rollover 22:00'de gerçekleşir: 21:55–22:05 arasında tutulan pozisyon bu anı aşar, 22:05–23:30 arasında tutulan pozisyon ise aşmaz. Üç sınır durumunu ve üç işlem ile sekiz işlemin maliyetlerini inceliyoruz. Sayılar gün içi işlemlerin kârlılığını değil, zamanlamayı ve maliyetleri açıklar.

1. İşlem penceresinin kapanışı, rollover ve sunucu saati

İşlem tarzlarının bağlayıcı bir tanımı yoktur; gün içi işlemler de istisna değildir. Bir pozisyonun kaç dakika sonra gün içi pozisyon olmaktan çıktığını belirleyen bir kurum bulunmaz; “gün içinde işlem yapmak” türündeki ifadeler kırk saniyelik pozisyonları da altı saatlik pozisyonları da kapsar. Ancak bir ayrım, iki kişinin aynı şekilde okuyacağı biçimde yazılabilir: hesaplaşma günü kapanırken pozisyon açık mıydı? Bu ayrımın bir maliyet sonucu vardır, kayıtlardan doğrulanabilir ve kişinin işlem yapma biçimine hangi adı verdiğine bağlı değildir. İşlem tarzının adı ile yazılı kuralların ayrımı 8.1 numaralı makalede yapılır; burada bu ayrımdan çıkan belirli bir parametreyle ilgileniyoruz.

Hesaplaşma gününün kapandığı ana rollover denir. O anda açık olan pozisyon teknik olarak sonraki valör gününe taşınır; eski gün ile yeni gün arasındaki fark swap puanlarının uygulanmasıyla hesaplaşılır. Taşımanın mekanizması ve forward kotasyonunun nasıl oluştuğu 2.8 numaralı makalede açıklanır. Bir işlem kuralı için önemli olan şudur: bunun gerçekleştiği saat, belirli bir aracı kurumun ve belirli bir enstrümanın parametresidir; kaynağı genel bir ilke değil, enstrümanın özellikleridir.

Sunucu saati ve yerel saat iki farklı büyüklüktür

İşlem platformları işletim sistemi saatini değil, sunucu saatini gösterir. On dört etiketi taşıyan bir mum sunucu saatiyle on dörtte açılır ve on beşte kapanır; mumun etiketi kapanışını değil, açılış anını gösterir. Aynı mum, aracı kurumun kullandığı saat farkına göre Varşova'da saat on üçte veya on ikide açılır.

Bu sonuç, bir saate atıfta bulunan her kuralı etkiler: gözlem penceresini, inceleme anını, işlemlerin durdurulduğu saati ve özellikle kuralın pozisyonların kapatılmasını istediği anı.

Örnekte, ABD yaz saati takvimini izleyen ve rollover anı sunucu saatiyle 00:00 olan, kışın UTC+2, yazın UTC+3 kullanan bir sunucu varsayılır. Bu, New York'ta 17:00'ye karşılık gelir. Bu bir açıklayıcı varsayımdır; her hesap için geçerli bir standart değildir. Finansman saati, sunucunun saat farkı ve saat değiştirme kuralları ilgili enstrüman ve hesap için belirlenmelidir. Platformda gösterilen saat, rollover anının ne zaman olduğunu tek başına kanıtlamaz.

Aşağıdaki tablo aynı rollover anının üç saatte nasıl göründüğünü gösterir. Kışın GMT+2, yazın GMT+3 kullanan ve Amerikan tarihlerinde saat değiştiren bir sunucu ile resmî saatin AB tarihlerinde değiştiği Polonya'daki bir gözlemci varsayılır. Bu, tüm sunucuların bir özelliği değil, örneğin varsayımıdır.

Dolayısıyla bu örnekte rollover yılın çoğunda yerel saatle 23:00'te, yılda iki dönemde ise 22:00'de gerçekleşir: ilkbaharda iki veya üç haftalık bir dönem ve sonbaharda tam bir haftalık bir dönem. Her iki pencerenin süresi piyasa uygulamasından değil, mevzuattan kaynaklanır. Avrupa Birliği'nde yaz saati martın son pazarından ekimin son pazarına kadar sürer;^[4] Amerika Birleşik Devletleri'nde ise martın ikinci pazarından kasımın ilk pazarına kadar. Sonbahar aralığı her zaman yedi gündür; çünkü ekimin son pazarı ile kasımın ilk pazarı arasında tam bir hafta vardır. İlkbahar aralığı, takvimin nasıl denk geldiğine bağlı olarak on dört ile yirmi bir gün arasında değişir.

Sabit saat farkı kullanan bir sunucuda gece yarısının UTC karşılığı sabittir. Bununla birlikte rollover New York saatine bağlı kalabilir ve dolayısıyla o sunucudaki saati değişebilir. Finansman takvimi yalnızca saat ayarlarından çıkarılamaz. İki ayrı bilgi gerekir: sunucu saatinin nasıl işlediği ve enstrümanın ne zaman rollover yaptığı.

Varsayılan düzende sabit bir sunucu saatinde kapanış, rollover ile arasındaki mesafeyi korur; sabit yerel saatte kapanış ise saatlerin uyuşmadığı haftalarda bu mesafeyi değiştirir. Bu sonuç, rollover anının aynı sunucu saatinde kalmasını gerektirir. Enstrümanın takvimi değişirse kural hangi saate göre yazılmış olursa olsun güncelleyin.

Enstrüman özelliklerinden tam olarak ne okunmalıdır?

Bireysel yatırımcı platformlarındaki enstrüman özelliklerinde rollover ücretini tanımlayan alanlar bulunur: uzun pozisyon için değer, kısa pozisyon için değer ve ücretin üç kat uygulandığı haftanın günü.^[3] Diğer üç büyüklük her zaman aynı tabloda bulunmaz ve bazen ayrı yayımlanır: sunucu saatine göre rollover saati, sunucunun evrensel saate göre farkı ve bu farkın değiştiği tarihler. Bu altı değer olmadan pozisyonları “gün bitmeden” kapatan bir kuralın girdi verileri yoktur. Yerini belirleyemediği bir ana işaret eder; aynı ifadeyi okuyan iki kişi arasındaki ayrılık yorum düzeyinde değil, hesap düzeyinde doğar: her biri farklı sayıda saati çıkarır.

Üç kat finansman ağırlığı ayrı bir takvim parametresidir. 8.5 numaralı makale ağırlıkları, oranları ve olay sayılarını açıklar. İlgili oran ve diğer koşullar sabitken 3 ağırlığı, işareti koruyarak tutarı üçle çarpar: negatif düzeltme daha büyük bir borç, pozitif düzeltme daha büyük bir alacak olur. Enstrüman ve tarih için olayın gününü ve saatini kontrol edin. Bu anı aşan birkaç dakikalık maruziyet yeterli olabilir; ancak bir gecenin geçmesi tek başına ağırlığı belirlemez.

Günlük kural neyi önler? Finansman, faiz farkı değildir

Piyasadaki parite ilişkisi, faiz farkını forward ve spot fiyatları arasındaki farkla ilişkilendirir; BIS bu ilişkiden sapmaları belgelendirir.^[5] Ancak bireysel hesaptaki finansman düzeltmesi, belirli bir sözleşmesel orandır. Bu ders için onu yalnızca faiz farkıyla eşitlemek yerine ilgili oranı okuyun. 8.6 numaralı makale elde tutma maliyetlerini açıklar.

Gün içi işlemleri ele alan bir makale açısından bunun bir sonucu vardır. “Gün içi pozisyon faiz farkına eşit bir maliyetten tasarruf sağlar” iddiası aynı anda iki bakımdan yanlıştır: söz konusu olan faiz farkı değildir ve tasarruf önceden bilinen bir büyüklük değil, okunması gereken bir parametredir. Belirli sayıda gece boyunca pozisyon tutmanın hesabı 8.5 numaralı makalede yapılır; yıllık ölçekteki hesap ise 8.6 numaralı makalede açıklanır.

Günlük mum sunucunun saat farkını devralır

D1 sınırı grafiğin toplulaştırılmasını izler. Varsayılan örnekte günlük mum sunucuda gece yarısında başlar ve bu an rollover ile çakışır. Başka bir hesapta veya veri kaynağında bu anlar farklı olabilir. Bu nedenle farklı günlük sınırlar aynı kotasyonlardan farklı D1 mumları üretebilir; D1 etiketi tek başına swap saatini belirlemez.

“D1 kapanışında” koşulu, veri kaynağını ve mum sınırını gerektirir. Bu sınır rollover ile çakışıyorsa kapanışta giriş rollover anında veya sonrasında gerçekleşir. Çakışmıyorlarsa bu sonuç çıkarılamaz. Kural, yeni girişin kendi işlem pencerelerinden hangisine ait olduğunu da belirtmelidir. Bir D1 sinyali ile sonraki pencere içinde kapanış genel olarak çelişkili değildir.

Mum sınırları verilerin toplulaştırılmasına bağlıdır. Aynı eksiksiz kotasyon dizisi ve tam saatlik bir farkla H1 bölümleri çakışabilirken H4 veya D1 bölümleri farklı olabilir. Bu, bir saatten uzun her aralığın evrensel özelliği değildir: örneğin M90 ayrıca kontrol edilmelidir; H2 ise bölümlerin hizalanmasına bağlıdır. Burada veri kaynağını ve saat dilimini kaydetmek yeterlidir; 5. bölüm mumların nasıl oluşturulduğunu açıklar.

İşlem günü ve takvim günü

Döviz piyasası haftada beş gün kesintisiz çalışır; dolayısıyla işlem günü sınırının açılış veya kapanış zilinde bir karşılığı yoktur. Bu, idari olarak belirlenmiş bir hesaplaşma sınırıdır ve günlük faaliyet döngüsünün ortasına denk gelir: sunucu günü sona erdiğinde piyasanın bir kısmı çalışmayı sürdürür. Faaliyetin gün içindeki dağılımı, seanslar arasındaki geçişler ve haftalık döngü 4.1 numaralı makalede açıklanır; bu makaledeki kural için tek bir ifade yeterlidir: rollover anı, piyasanın hareket etmeyi bıraktığı an değildir.

Bu metnin ilk paragrafındaki iki durumun sezgiye aykırı niteliği buradan gelir. Ücret uygulanmayan bir gece pozisyonu ve ücret uygulanan on dakikalık bir pozisyon anomali değildir. Bunlar, sınırın günlük dilde gece ile gündüzün ayrıldığı yerde değil, günün belirlenmiş bir anında bulunmasının sonucudur.

2. Rollover sınırında üç pozisyon

Aşağıdaki üç durum ücretin ne zaman uygulanıp ne zaman uygulanmadığını belirler. Ortak varsayımlar: enstrüman EUR/USD; rollover sunucu saatiyle 00:00; sunucunun saat farkı GMT+3, Polonya'daki gözlemci kış saati UTC+1'de, dolayısıyla sunucuda 00:00 yerel saatle 22:00'ye karşılık gelir; haftanın üç kat ücret uygulanan günü dışındaki bir hafta içi günü. Tüm saatler önce yerel saatle, parantez içinde sunucu saatiyle verilmiştir.

Bu üç satırı yan yana koymak, yaygın iki kısa açıklamayı aynı anda çürütür. İlki, ücretin pozisyonun ne kadar tutulduğuna bağlı olduğudur: B, A ve C'den kısa sürmesine rağmen ücret uygulanan tek durumdur. İkincisi, ücretin “gece boyunca tutulan” pozisyonlara uygulandığıdır: C gece saatlerinde açık kalmış ancak ücret uygulanmamıştır.

Ölçüt ikili ve tek bir ana bağlıdır: önemli olan, pozisyonun günün belirlenmiş bir anındaki durumudur.

Rollover olmaması bir işlem tarzının değil, çıkış kuralının özelliğidir. “Gün içi işlem” etiketi ücrete karşı korumaz; koruyan, pozisyonların belirlenmiş bir andan önce kapatılmasını isteyen ve uygulanan bir kuraldır. Gün içi işlem yaptığını söyleyip son pozisyonunu rollover anından çeyrek saat sonra kapatan kişi, swing tarzında işlem yaptığını söyleyen kişiyle tamamen aynı tutarı öder. Beyan maliyet hesabına girmez; kapanış anı girer.

Üç kat ücret günü, ilkeyi değil oranı değiştirir

Belirtilen takvim geçerliyse üç çarpanlı günde B'ye üç kat düzeltme uygulanır. Tutar negatif veya pozitif olabilir; tatiller takvimi etkileyebilir. Günlük bir tarz, bu düzeltmeyi yalnızca gerçek pozisyon ilgili andan önce kapatılmışsa önler. Pozitif swap, elde tutmanın kârlı olduğunu kanıtlamaz; 8.6 numaralı makale finansmanı enstrümanın hareketiyle karşılaştırır.

Bu durumu kapatan kuralın ifadesi

“Gün bitmeden her şeyi kapatırım” kuralı, 8.1 numaralı makaledeki iki kişi testini geçemez; çünkü ne saati, ne anı, ne de gerçekleştirme yöntemini belirtir. Yeterli bir ifade dört unsuru bir arada kapsar.

1. Sunucu saatine göre kapanış anı, enstrüman özelliklerinden okunan rollover saatine karşı açıkça belirtilmiş bir payla birlikte. “Rollover 00:00 iken sunucu saatiyle 23:45” nettir; “rollover'dan kısa süre önce” net değildir.
2. Kapatma emrinin nasıl verildiği. Belirlenmiş an geçtikten sonra verilen piyasa emri, kuralda belirtilen anda geçerli olan fiyattan değil, ilk mevcut fiyattan gerçekleşir. Bu fark 8. bölümde ayrıntılandırılır.
3. Kapatma başarısız olursa ne olacağı. Emir reddedilir veya kısmen gerçekleşirse kural pozisyonun kalan kısmına ne olacağını ve denemenin hangi ana kadar tekrarlanacağını belirtmelidir. Bu ifade yoksa B durumu yan kapıdan geri gelir: kuralın kapalı saydığı pozisyon rollover anında açık kalır.
4. Saat değişiklikleri: kapanış saati ile gerçek rollover arasındaki mesafeyi ilgili tarih için kontrol edin. Sabit bir sunucu saati ancak rollover o sunucuda sabit saatte kalıyorsa yeterlidir. Yerel saate göre yazılan bir kural, saat dilimleri arasında dönüşüm gerektirir ve kullanılan takvimi belirtmelidir.

Dördüncü nokta sıkça atlanır ve en tatsız hata sınıfını açıklar: yılın çoğunda hiçbir belirti vermeyen, birkaç hafta boyunca ise amaçlananın tersine işleyen hatalar.

Yukarıdaki listenin çözmediği iki durum

Rollover sınırında gönderilen bir talimat için yalnızca gönderilmiş olması, pozisyonun finansmandan önce kapandığı anlamına gelmez. Teyit edilmiş gerçekleşme saati ve hesabın hesaplaşma kuralları gerekir. Önceden bırakılan pay kuralın bir parametresidir; gerçekleşme verileri olmadan belirli sayıda dakika veya saniyenin kapanışı garanti ettiği ileri sürülemez.

İkinci durum hacimle ilgilidir. Finansman, kapatma emri verildiğinde açık olan pozisyonu değil, rollover anında gerçekten açık olan pozisyonu kapsar. Kısmi gerçekleşme, kayıtlar kontrol edilene kadar kuralın tutarını bilmediği, günlük hesaplaşmaya giren bir artık hacim bırakır. Etki, pozisyonun tamamını taşımaktan küçüktür; ancak sıfır değildir ve gerçekleşen kısma bağlı olduğundan yalnızca talimattan öngörülemez. Bu nedenle yukarıdaki üçüncü madde, yeniden deneme için son saatten fazlasını gerektirir: açık kalan hacmi ve zamanını ayrı kaydedin. Bu kayıt olmadan 9. bölümdeki finansman alanı, nedeni izlenemeyen veya düzeltilemeyen bir tutar içerir.

Pozisyon kapansa da bekleyen emirler sunucuda kalır

Bekleyen emir açık bir pozisyon değildir. Geçerliliği emir kipine ve enstrüman koşullarına bağlıdır: iptal edilene kadar aktif kalabilir veya belirli bir anda sona erebilir.^[3] Pencere sonu kuralı, gerçek emir durumunu ve teyit edilmiş iptali ele almalıdır; yalnızca bir pozisyonu kapatmak yeni bir giriş olamayacağını kanıtlamaz.

Belirlenen kapanış anından sonra yerinde bırakılan bekleyen emir gece tetiklenebilir: kuralın açık pozisyonsuz hesap varsaydığı bir anda pozisyon açar, onu rollover üzerinden taşır ve günün kapatılmasıyla önlenmesi amaçlanan olayların tümüne maruz bırakır. 4. bölümdeki günlük hesap böyle bir işlemi kapsamaz; kuraldaki bir boşluktan doğmuş olsa da kayıtlar onu kuralın işlemi olarak kaydeder.

Yeterli ifade üç olasılıktan birini belirtir ve dördüncüsünü bırakmaz. Gerçekleşmemiş emirler pozisyonlarla aynı anda iptal edilir. Ya da pencere sınırından önce yetişmek için daha erken, açıkça belirtilen başka bir anda iptal edilir. Ya da bilinçli biçimde aktif bırakılır; bu durumda kural gözlem penceresi dışında açılan pozisyona ne olacağını, koruyucu çıkışı ve uygulanacak ücreti de içerecek şekilde açıklamalıdır. Üçüncü seçenek bir tercih olduğu ölçüde kabul edilebilir; ihmalin sonucu olduğunda kabul edilebilir olmaktan çıkar.

Aynı husus elle veya zamanın geçmesiyle kapatılmış bir pozisyona bağlı koruyucu emirler için de geçerlidir. Veriliş biçimine bağlı olarak emir sunucuda bağımsız bir bekleyen emir olarak kalabilir ve tetiklendiğinde ilk pozisyonun ters yönünde pozisyon açabilir. Bu davranışı kontrol etmek, ilk böyle olaydan sonraki tepkinin değil, 9. bölümde açıklanan hazırlığın parçasıdır.

3. Gün bitmeden kapatmak ne sağlar, ne sağlamaz?

Rollover anında pozisyon bulunmaması o ana bağlı düzeltmeyi ortadan kaldırır. Gözlem penceresi dışında veya hafta sonundan önce pozisyon bulunmaması o dönemlerdeki maruziyeti ortadan kaldırır. Bunlar ayrı koşullardır; tablo kuralın her birini gerçekten yerine getirdiğini varsayar. Hiçbiri, pozisyonlar tutulurken ani hareketleri veya gerçekleşme sapmalarını ortadan kaldırmaz.

İki sütunu ayırmanın ortak bir paydası vardır. Solda ortadan kalkan her şey, belirlenmiş anda açık maruziyet bulunmadığı için kalkar. Sağda kalan her şey ise maruziyetin açık olduğu saatlerle ilgili olduğu için kalır; gün içi işlemlerde bu saatler faaliyetin bütün özüdür.

“Gecelik risk: yok” kaydı neden yanıltıcıdır?

İşlem tarzları karşılaştırmaları bazen gün içi işlemlerin karşısında “yok” yazan bir satırla bitirilir. Satır, kapanış ile açılış arasındaki maruziyeti kastediyorsa doğrudur. Okuyucu bunu aşırı geniş etkiye sahip olaylara maruziyetin yokluğu olarak alırsa yanlış olur. Bu tür olaylar hafta açılışında olduğu kadar Avrupa seansının ortasında da kaydedilir; rollover anı ikisini ayıran bir sınır değildir.

15 Ocak 2015'te SNB, asgari EUR/CHF kurunu kaldırdığını duyurdu.^[7] Bu, işlem günü içinde gerçekleşen büyük bir olaya tarihsel bir örnektir. Duyuru tarihi ve kararı doğrular; belirli bir hesapta gerçek bir gerçekleşme fiyatı ortaya koymaz.

Ayrı bir açıklayıcı örnek: Ask 1,2000'den alıp kapatmak için Bid 0,8500'den satmak, komisyon öncesinde (1,2000 − 0,8500) / 0,0001 = 3.500 pip fiyat farkı zararı verir. 12 piplik mesafeye göre bu 3.500 / 12 ≈ 291,7 katıdır. Bu varsayımsal gerçekleşmeler tarihsel olaydaki herhangi bir katılımcıya atfedilmez. Hesap, gerçek kapanış koruyucu seviyeden çok farklı olduğunda sonucu gösterir.

Aynı husus daha küçük ölçekli ve daha sık olaylar için de geçerlidir. Referans kurların belirlendiği an Londra saatiyle öğleden sonraya, yani işlem gününün sınırına değil içine denk gelir. Makroekonomik veri açıklamaları en yoğun faaliyet saatlerine dağılır. Pozisyonu rollover'dan önce kapatmak bu anların hiçbirini değiştirmez.

Gün içi boşluğu ve hafta sonu boşluğu: nedenler farklı, gerçekleşmeye etkisi aynı

Hafta sonu arası enstrümanın takvimini izler. Planlı kotasyon araları gün içinde de oluşabilir; plansız kotasyon yokluğu veya belirli seviyelerde teklif bulunmaması ayrı bir olasılıktır. Nedenlerin farklı olması, sonraki hareketin veya gerçekleşmenin büyüklüğünü tek başına belirlemez. 4. bölüm likidite mekanizmalarını açıklar; burada bunların açık pozisyonlar ve kaydedilmiş emirler üzerindeki sonuçlarını karşılaştırıyoruz.

Stop-market seviyesini aşan varsayımsal olumsuz bir sıçramada, her iki durum da stopun ötesinde gerçekleşmeyi tetikleyebilir. Sapma mevcut fiyata ve gerçekleşme koşullarına bağlıdır; ne aynı gerçekleşmeler ne de her arada olumsuz sıçrama varsayılır. Hafta sonundan önce teyit edilmiş kapanış o ara boyunca maruziyeti ortadan kaldırır. Kural ilgili aralığı da dışlamadıkça gün içi pozisyon yine de gün içi bir arayı kapsayabilir.

Hafta sonu boyunca tutan sürüm, aradan önce kapandığı teyit edilmiş sürümde bulunmayan bir maruziyete sahiptir. Kalan risk gerçek elde tutma saatleri üzerinden değerlendirilmelidir: planlı aralar, plansız teklif yokluğu ve açıklamalar farklı yollar izleyebilir. Bu, daha kısa ufukta daha küçük zararlar veya aynı olay dağılımları garanti etmeden belirli zamanlama kurallarını karşılaştırır.

Hafta sınırı, gün sınırının özel bir durumudur

Enstrümanın haftalık kotasyon kapanış saatini okuyun. Bu saat sunucuda gece yarısından veya rollover'dan otomatik olarak çıkmaz. Kural hafta sonunda hesabı maruziyetsiz bırakacaksa sınırı gerçek kotasyon kapanışından önce olmalı ve emir durumunu da ele almalıdır.

Bu nedenle hafta sınırına karşı bırakılan pay çoğu zaman olağan gün sınırına karşı bırakılan paydan daha geniş belirlenir. Bu, günlük payla aynı kural satırından türetilmek yerine ayrı yazılması gereken bir parametredir; çünkü iki büyüklük farklı gerçekleşme koşullarını tanımlar: bir emir olağan faaliyet anına, diğeri haftanın son dakikalarına denk gelir.

Kuralın ortadan kaldırmadığı şey ise çıkışla değil, girişle ilgilidir. Aradan önce tüm pozisyonları kapatmak, boşluğun açık maruziyet bulmaması demektir; fayda burada biter. Aradan sonraki ilk kotasyon o sırada oluşan tüm hareketi içerir; dolayısıyla yeni haftanın başında açılan pozisyon boşluğu zaten yansıtan bir fiyattan girer. Önceki haftanın kapanışında işaretlenmiş seviyeler işlem başladığında fiyatın öte tarafında kalabilir; ara boyunca sunucuda bırakılmış bekleyen emir bazen ilk kotasyonda tetiklenerek yazılı seviyeden uzakta gerçekleşir. Bu, tam olarak yukarıdaki tablonun üçüncü satırında açıklanan durumdur.

Swap çarpanı ve hafta sonu arası ayrı olaylardır. İlki enstrümanın hesaplaşma takviminden, ikincisi kotasyon saatlerinden kaynaklanır. Günlük bir kural finansmanı yalnızca ilgili anda açık pozisyon yoksa; hafta sonu maruziyetini ise yalnızca haftalık kapanıştan önce açık pozisyon yoksa önler. Aynı gün veya saat önceden varsayılmaz.

Bu tablo hesaba ne katar, ne katmaz?

Soldaki sütun maliyet hesabına bir bileşenin çıkarılması olarak girer. Sağdaki sütun ise hiç girmez: varsayılan zararın kat kat aşıldığı durumları anlatır ve sabit bir koruyucu çıkış mesafesine dayanan beklenen değer hesabında bu durumlara yer yoktur. Bu tablonun kusuru değildir; 4. bölümün dayandığı bütün hesap sınıfının sınırıdır.

Sabit stop mesafeli model yalnızca bu varsayıma uyan sonuçları tanımlar. E bunun yerine, gerçekleşme sapmalarını ve maliyetleri de içeren kâr, zarar ve diğer sınıfların gerçek koşullu ortalamalarından hesaplanabilir. Bu ortalama örneklemde bulunan olayları içerir; ancak tek başına ne kuyruk büyüklüğünü ne de seyrek durumlardaki belirsizliği gösterir. Sonuç dağılımı ve açık veri kapsamı da gerekir.

4. Üç ve sekiz işlem için günlük maliyet bütçesi

Gün içi işlemler her şeyden önce girişler için ödeme yapar. Tam olarak ne kadar ödediği iki büyüklüğün çarpımıyla belirlenir: bir tam işlemin maliyeti ve gündeki işlem sayısı. Aşağıdaki hesap her ikisini işler ve varsayılan günlük beklenen değerle karşılaştırır.

Varsayımlar

Aşağıdaki tüm sayılar açıklayıcı değerlerdir. Hiçbir aracı kurumdan alınmamış, hiçbir örneklemde ölçülmemiştir; yalnızca mekanizmayı göstermeye yarar. Kendi değerleriniz enstrüman özelliklerinden ve kayıtlarınızdan alınarak yerlerine konmalıdır.

• Enstrüman: EUR/USD. Bir pip 0,0001'dir.
• Hacim: baz para biriminden 100.000 birim. Dolar cinsinden bir hesapta bu hacim için pip değeri 10 USD'dir; pip değerinin enstrümana, hacme ve hesap para birimine nasıl bağlı olduğu 2.4 numaralı makalede açıklanır.
• Spread: 0,8 pip; sabit alınmıştır, oysa gerçekte değişkendir ve enstrümana, günün saatine ve piyasa koşullarına bağlıdır.
• Komisyon: Her iki tarafta 100.000 birim başına 3,50 USD, yani gidiş dönüş 7,00 USD. Pip değerine bölmek 0,7 pip verir. Bu, 8.3 numaralı makaleden farklıdır; orada komisyon 0,30 piptir: toplam gidiş dönüş oranı verilmişken burada her taraf ayrı ve daha yüksek bir tarifeden ücretlendirilir. Muhasebe mekanizması seviyesine bağlı değildir: iki sayı da C formülüne aynı yerde girer; biçimini değil sonucunu değiştirir.
• Kayma: Girişte 0,2 pip ve çıkışta 0,3 pip. Çıkış değeri daha yüksek alınmıştır; çünkü koruyucu çıkış, pozisyon sahibinin seçtiği anda değil, olumsuz hareket anında piyasa emri tetikler. Buna karşılık hedefi alan emir bir limit emridir ve aleyhinize kaymaya tabi değildir; bu farkın nasıl ele alındığı aşağıdaki “Tüm sonuç sınıfları için tek maliyet” notunda açıklanır.
• Modelin temeli: aynı anda tek pozisyon; W ve L, maliyetlerden önce referans orta fiyattaki harekete aittir. Tam C bir kez çıkarılır. Basitleştirilmiş modelde hedef ve stop sınıfları +W ve −L'yi tanımlar; belirli Bid/Ask emir seviyelerinden oluşan, doğrudan gönderilmeye hazır bir takım değildir.
• Pencere sonunun yönetimi: yeni girişler sunucu saatiyle 19:45–23:45 arasında, 240 dakikalık pencerede değerlendirilir. 23:45'te çıkışlar başlatılır ve aktif emirler ele alınır; yönetim ve durum teyidi, açıklayıcı rollover saati 00:00'e kadar ayrıca müsait olmayı gerektirir. 15 dakikalık pay kapanış garantisi değil, zaman bütçesidir. Finansmansız hesaplar, finansman olayında pozisyon bulunmadığının teyidini varsayar.
• Göreli zaman stopu: bu örnekte gerçekleşmeden itibaren 120 dakika. Sekiz tam M15 mumu, yalnızca giriş uygun hizalanmışsa ve ara yoksa aynı aralığı verir. Kural kontrol anını ve çıkış talimatını belirtir; gerçekleşme ve teyit daha sonra olabilir.
• Mutlak zaman stopu: açılış saati ne olursa olsun her açık pozisyon için bağlayıcı olan aynı sunucu saati 23:45. Her iki zaman stopunun kuruluşu 7. bölümde ayrıntılandırılır.
• Başarısız veya kısmi kapatma: kayıtlarda talimat zamanı, teyit edilmiş gerçekleşme zamanı ve açık kalan kısım tutulur. Teyit olmadan pozisyonun kalktığı varsayılmaz. Rollover anını aşan bir gün, gerçek finansmanı ve sapma işaretiyle eksiksiz örneklemde kalır; sonuçtan çıkarılmaz. Yeniden deneme ayrıntıları tarzın tanımına değil, gerçekleştirme prosedürüne aittir.
• Pencere ve ufka göre işlem sayısı: girişten sonuca tipik süre 90 dakikadır; aynı değer 6. bölümde kullanılır. Aynı anda tek açık pozisyonla 240 dakikalık pencereye iki tam süreç sığar; kalan süre üçüncü için yetersizdir, dolayısıyla N ≤ 2. Bu nedenle aşağıda hesaplanan N = 3 ve N = 8 seçenekleri ya daha uzun pencere ya daha kısa sonuçlanma süresi ya da eşzamanlı birkaç pozisyon gerektirir; gerekli pencere süreleri günlük tablonun son sütununda verilmiştir.
• Sonucun niteliği: arkasında test bulunmayan açıklayıcı bir örnek. Aşağıdaki kazanma oranı herhangi bir örneklemden tahmin değil, hesap için benimsenmiş varsayımdır.

Bir tam işlemin maliyeti

İki kural, aynı maliyet yapısı

Maliyetin karşılaştırılabileceği bir büyüklük olması için varsayılan beklenen değer gerekir. Aşağıda yalnızca hedef mesafesi farklı olan iki kural seçeneği vardır. Ortalama kazanç W ve ortalama kayıp L pip cinsinden, kazanma oranı p iken maliyet öncesi beklenen değer formülü şöyledir:

E_brüt = p × W − (1 − p) × L; maliyet hesaba katılınca E_net = E_brüt − C olur. Her iki formülün türetimi ve sınırlarının tartışması 8.2 numaralı makalede yer alır.

A seçeneğinde değerleri yerine koyma: 0,45 × 18 = 8,1; 0,55 × 12 = 6,6; fark 1,5 pip; maliyet çıkarıldıktan sonra −0,5 pip. B için: 0,45 × 24 = 10,8; 0,55 × 12 = 6,6; fark 4,2 pip; maliyet çıkarıldıktan sonra +2,2 pip. Bu örnekte zarar eden kuralla kazandıran kural arasındaki farkın tamamı, aynı kazanma oranı ve aynı maliyetle hedef mesafesindeki altı piptir.

Üç ve sekiz işlemli bir gün

Günün maliyeti ve beklenen değeri işlem sayısıyla doğrusal ölçeklenir; çünkü bu modelde tek işlemin E_net değeri sabittir. Günlük işlem sayısı arttıkça A seçeneği daha hızlı kaybeder, B seçeneği daha hızlı kazanır.

Her pozisyon, örtüşme olmadan tam 90 dakikalık ufuk gerektiriyorsa üç pozisyon 270, sekiz pozisyon 720 dakika gerektirir. Bu, hazırlık, ara veya gecikme olmadan zamanı doldurmayı modeller. 240 dakika içinde eşit ufuk en fazla üç pozisyon için 80, sekiz pozisyon için 30 dakikadır. 90 dakika yalnızca gözlenen ortalama süre ise böylesi kesin bir sınır vermez. Paralel pozisyonlar da değerlendirilebilir; ancak bağımlılıkları incelenmelidir: yalnızca aynı enstrümanda olmaları korelasyonu belirlemez. İlgili kural için uygulanabilirlik belirlenene kadar N = 3 ve N = 8 maliyet senaryosu varsayımları olarak kalır.

Sıklık beklenen değerin işaretini değiştirmez; yalnızca o işaretin gerçekleşme hızını değiştirir. Değerlendirme anları, sinyaller ve işlemlerin sayısının ayrımı 6. bölümde geliştirilir.

Modelde maliyet sabittir; günlük sonuç rastlantısaldır

Varsayılan sabit N ve C altında günlük model maliyeti N × C'dir: sekiz tam işlem için 8 × 2 = 16 pip. Gerçek kayıtlarda spread ve kayma değişebilir; bu yüzden maliyet önceden kesin değildir. +17,6 pip beklenen değer, belirli bir günün tahmini değil, model sonuçlarının ortalamasıdır.

B'de sekiz kayıplı sonuç 8 × (−14) = −112 pip, sekiz kazanç ise 8 × 22 = +176 pip verir. Bağımsız sonuçlar ve açıklayıcı p = %45 altında sekiz kayıp olasılığı 0,55⁸ = %0,8373 olur. Bunun tersi olan yaklaşık 119,4 gün, bağımsız ve aynı dağılımlı günler modelinde ortalama bekleme süresidir; gerçek işlemlerde bu günler arasındaki aralığı belirtmez. İşlemlerin bağımlılığı ve değişen koşullar hesabı değiştirebilir.

Gerçekleşmiş pozisyon yoksa modelde o pozisyona ait fiyat sonucu ve ücretler sıfırdır. Bu, tüm hesap veya araç ücretlerinin bulunmadığı anlamına gelmez. Günlük kayıtlar giriş olmamasının nedenini tutar: sinyal yokluğu, işlemlerin kapatılması, veri yokluğu veya gerçekleşmeme. İşlemsiz gün, kuralın işleyişini gözlemler; ancak otomatik olarak hiç sinyal bulunmadığını kanıtlamaz. 9. bölüm bu durumları birbirinden ayırır.

Maliyetin payı sabittir; büyüyen tutarıdır

İşlem tarzları karşılaştırmalarına bazen “brüt kâr içinde maliyetin payı” başlıklı bir sütun eklenir; çok sık işlemlerin karşısına yüksek, seyrek işlemlerin karşısına düşük değer konur. Birim maliyet ve tek işlemin beklenen değeri değişmiyorsa böyle bir sütunun kurulması aritmetik olarak olanaksızdır.

Başa baş kazanma oranı ve onu kaydıran maliyet

Aynı hesap, başa baş için gereken kazanma oranı tarafından yazılabilir. Maliyetsiz eşik p* = L ÷ (W + L); her işlemde maliyet uygulandığında p* = (L + C) ÷ (W + L) olur.

p'yi p* ile karşılaştırmak ve E'yi ayrıca hesaplamak A ve B için tutarlı işaretler verir. Bu, aynı varsayımların cebirsel kontrolüdür. Eşikteki C/(W+L) artışı maliyete ve iki mesafeye bağlıdır; p de sonucun işaretini belirler. Bu, hedefin ve giriş mantığının önem sıralamasını yapmaz. 8.3 numaralı makale aynı sabit maliyetin eşiği daha çok kaydırdığı daha kısa, simetrik mesafeleri gösterir.

Duyarlılık testi

Sabit maliyet ve varsayılan kazanma oranına dayanan hesap, ancak her iki büyüklükteki değişime nasıl tepki verdiği biliniyorsa anlamlıdır. Aşağıda iki değişiklik ayrı ayrı ve birlikte ele alınır.

Kazanma oranı %40 iken yerine koyma: A seçeneği 0,40 × 18 − 0,60 × 12 = 7,2 − 7,2 = maliyet öncesi 0,0 pip verir; B seçeneği 0,40 × 24 − 0,60 × 12 = 9,6 − 7,2 = 2,4 pip verir. 2,8 pip maliyet çıkarılınca B seçeneği sıfırın altına düşer.

Tablodaki maliyet ve kazanma oranı seçenekleri varsayımlara duyarlılığı gösterir. Ne gerçek değişimlerin dağılımıdır ne de sıklıklarının kanıtıdır. C veya p değiştiğinde E'yi yeniden hesaplayın; B'nin temel modelde pozitif olması farklı koşullara otomatik olarak aktarılmaz.

Bu hesabın sınırları

• Kuralın bir avantajı olup olmadığını söylemez. %45 kazanma oranı bir tahmin değil, hesap için benimsenmiş varsayımdır. Tüm sonuçlar benimsenen sayılar içindeki hesapla ilgilidir.
• Modelin sınırları. Varsayılan referans hareketi −12 ve sabit C = 2, net −14 verir. Kotasyon kesintisi sırasındaki ek sapmalar bu sonucu değiştirebilir. Örnek bunların dağılımını ölçmez; gerçek olaylar kendi gerçekleşmeleri ve maliyetleriyle örneklemde kalmalıdır.
• Sabit maliyet varsayar. Spread gün boyunca ve olaylara tepki olarak değişir; kayma likiditeye ve emir büyüklüğüne bağlıdır. Genişlemiş spread satırı bu duyarlılığın yönünü gösterir; ancak kendi kayıtlarınız üzerindeki ölçümün yerine geçmez.
• Pip sonuçları sabit hacmi karşılaştırır. Hacmi değiştirmek bu oranları ancak ücretler orantılı ve gerçekleşme değişmemişse sabit bırakır. Asgari komisyon veya büyüklüğe bağlı gerçekleşmeler C'yi değiştirebilir. Sermayeye göre pozisyon büyüklüğü 9. bölümün konusudur.
• Bağımlılık değerlendirilmelidir. Aynı hareketten doğan birkaç gerçekleşme, korelasyonun işaretini belirlemeden bağımlı olabilir. Pozitif ağırlıklı otokorelasyon toplamı, bağımsızlığa göre ortalamanın varyansını artırır; negatif toplam azaltabilir. 6. bölüm tam ifadeyi ve değerlendirme yöntemlerini verir.

5. Gün içi ve çok günlük kurallar: hedefin payı olarak maliyetler

Bu bölümün girişi tam gidiş dönüş maliyetlerini elde tutma düzeltmelerinden ayırır. Rollover anında pozisyon bulunmaması ilgili finansman olayını önler; buna rağmen yalnızca açılış değil, hem giriş hem çıkış maliyetleri hesaba katılır. Mevcut pencere, hedefin büyüklüğünü belirlemeden hedefe ulaşma süresini sınırlayabilir. Aşağıdaki tablo belirtilen iki sürümün açıklayıcı maliyetlerini, gidiş dönüş sayılarını ve hedeflerini karşılaştırır.

Aylık maliyet satırı, kendisinden çıkmayan bir sonuca davet eder. Yüz yirmi pip ve on sekiz pip, tamamen farklı hedef toplamlarına ulaşırken oluşan maliyetlerdir; bu yüzden iki sayıyı doğrudan karşılaştırmak anlamsızdır. Karşılaştırılabilir olan yalnızca maliyetin hedef içindeki payını veren satırdır; o da daha dar bir şey söyler: bu belirli açıklayıcı değerlerde kısa hedef, erişim mesafesinin daha büyük kısmını maliyete bırakır.

120 ve 18 piplik aylık maliyetler farklı gidiş dönüş sayılarını ve varsayılan hedefleri tanımlar. Stratejileri sıralamak için değil, maliyet toplamları olarak karşılaştırılabilirler. C/W maliyetin hedef içindeki payını; C/E brüt ise model ortalaması içindeki payını verir. Net sonuç ayrıca p, L ve sonuç sınıflarını gerektirir. Bu tabloda kısa hedefin C/W oranı daha yüksektir; ancak karşılaştırma bununla bitmez.

Her iki sütun da takvim kontrolü gerektirir. Örtüşmeyen, 90 dakikalık üç günlük pozisyon için 270 dakika gerekir; 4. bölümdeki gibi. Her çok günlük pozisyon altı tam kotasyon günü kaplıyorsa 20 günlük model ayına aynı anda tek pozisyonla üç tam parça sığar. Beş parça daha kısa süreler, başka bir ay sınırı veya örtüşme gerektirirdi. Örtüşme ne bağımsızlığı ne de yokluğunu kanıtlar; kurallar, yönler ve ortak faktörler ayrı değerlendirilmelidir.

Yorum gerektiren ikinci satır, pozitif düzeltmeli seçenektir. Swap puanları bazen paritenin bir tarafında pozitiftir; o zaman zamana bağlı bileşen maliyet değil gelirdir: günde +0,3 pip ile sekiz düzeltme +2,4 pip verir; bu, tüm giriş ve çıkış maliyetini karşılar ve fiyat daha hareket etmeden 0,4 pip bırakır. Bu bileşenin işareti önceden varsayılamaz veya pozisyonun yönünden çıkarılamaz; ilgili günün enstrüman özelliklerinden uzun ve kısa taraf için ayrı okunur. Maliyet ekseninin tamamı açısından bu, zamana bağlı bileşenin yalnızca büyüklüğünün değil, işaretinin de olduğu anlamına gelir.

Modelde toplam C = gidiş dönüş maliyeti − pozitif finansman alacaklarıdır; böylece pozitif düzeltmeler maliyeti azaltır. C ancak alacaklar diğer maliyetleri aştığında negatif olur. Negatif oranlar, gerçek ağırlıklara ve olaylara göre C'yi artırır. 8.5 numaralı makale birden fazla düzeltmeyi; 8.6 ise yıllık ölçeği ele alır. Tablo değerleri açıklayıcıdır; oranlar ve takvim pozisyonun tarafı, enstrüman ve tarih için belirlenmelidir.

Pencere, hedef mesafesini buyurmaz; zamanı sınırlar

Pencerenin sonu elde tutma süresini sınırlar. Kendi başına azami hedef mesafesi belirlemez: uzak bir seviyeye hızla ulaşılabilirken yakın bir seviyeye gün sonunda hâlâ ulaşılmamış olabilir. Kural modeli bir zaman çıkışı içermeli ve bunun pozisyonu hedeften veya stoptan önce ne sıklıkta kapattığını tahmin etmelidir.

C = 2 iken hedefi 24'ten 48 pipe uzatmak C/W oranını %8,33'ten %4,17'ye düşürür. Pencere sona ermeden hedefe ulaşma olasılığı üzerindeki etkisi bilinmez. Tek başına hesap ne 48'in uygulanamaz olduğunu ne de uzun ufkun ona ulaşmayı güvenceye aldığını kanıtlar. Karşılaştırma, zaman stopu dâhil çıkış dağılımını gerektirir; zaman stopunun açıklaması: 7. bölüm.

Rollover finansmanından kaçınmak maliyeti azaltabilir; daha sık gidiş dönüşler ise artırabilir. İki etki de gerçek ufka, işlem sayısına ve hedeflere bağlıdır. Tablo, her günlük tarzın maliyet/hedef payının daha büyük olduğuna dair yasa değil, açıklayıcı tek bir karşılaştırma verir.

Daha kısa maruziyet, hangi saatlerin dışlandığına bağlı olarak bir açıklamayı veya başka olayı kapsama olasılığını değiştirebilir. Zaten gerçekleşen bir olayı değiştirmez; ancak giriş zamanını, açık kalan kısmı ve gerçekleşme sonucunu değiştirebilir. Bu nedenle risk karşılaştırması belirli bir zamanlama kuralı, olay dağılımı, gerçekleşme ve pozisyon büyüklüğü gerektirir. 9. bölüm pozisyon büyüklüğünü ele alır; yalnızca saatler riski sıralayamaz.

Aracı kurum koşullarına yazılmış kısıtlamalar

Günlük kuralın varsayımlarının bir kısmı piyasadan değil, sözleşmeden gelir: asgari pozisyon süresi, veri açıklamalarının çevresindeki pencerede işlem kısıtları ve bekleyen emirlerin güncel fiyata asgari uzaklığı — aracı kurum seçimi bölümünde açıklanan bu koşullar, mantığından bağımsız olarak kuralı geçersiz kılabilir. Kural yazılmadan önce belirli aracı kurumun belgelerinden okunurlar; çünkü ilgili hesapta uygulanamayan kural daha kötü bir kural değil, hiç kural değildir.

Bu koşullardan ikisi, yazılı kuralın uygulanabilirliğinin ötesinde 4. bölüme doğrudan girer. Asgari pozisyon süresi, sonuçlanma süresinin alt sınırını yükseltir ve sabit pencereye sığabilecek işlem sayısını azaltarak N'yi ve günlük maliyeti değiştirir. Bekleyen emrin asgari uzaklığı diğer tarafı etkiler: belirtilen koruyucu mesafeden büyükse bu seviye açılışta gönderilemez ve E_net sütununun dayandığı varsayımı geçersiz kılar. İki koşul da kural yazılmadan önce okunur ve başka bakımdan doğru hesabı geçersiz kılabilir.

6. Fırsat sayısı işlem sayısı değildir

Gün içi işlem anlatımları genellikle günlük işlem sayısını verir. Bu büyüklük, önceki her halkasının daha büyük olduğu bir zincirin son halkasıdır. Koşulun değerlendirildiği anlar en çok, sinyaller daha az, işlemler daha da azdır; bu üç sayı arasındaki farkların ancak örneklemin birikme hızında görünür olan sonuçları vardır.

Değerlendirme anlarından işlemlere

On beş dakikalık mum kapanışlarında koşul değerlendirmesi saatte dört kez yapılır. Bir işlem gününde 96, beş işlem günlük haftada 480 an eder. Dört saatlik gözlem penceresi bu 96 anın 16'sını, yani günün altıda birini kapsar.

Ancak bundan kuralın sinyallerinin altıda birini göreceği çıkmaz. Sinyaller gün içine eşit dağılmaz; çünkü piyasa faaliyeti eşit dağılmaz. Bu dağılımın yapısı 4.3 numaralı makalede açıklanır. Dolayısıyla seçilen pencereye düşen sinyallerin payı yalnızca pencere uzunluğundan türetilemez. Ancak ölçülebilir; ölçmenin koşulu da pencere dışında oluşan veya işleme konmamış sinyallerin kaydıdır. Bu alan, 8.1 numaralı makalede “kaçırılan sinyaller” olarak açıklanır. Bu alan olmadan iki durum aynı görünür: kuralın hiç sinyal vermediği gün ve sinyalin gece saat birde oluştuğu gün.

Her satır öncekinden bir şey eksiltir ve her satırdaki eksilmenin nedeni farklıdır. Son iki madde ayrıca sonraki hesap açısından önemli bir biçimde ayrılır. Kuralın ifadesinden kaynaklanan atlamalar — zaten pozisyon açıkken sinyal, durdurma penceresinde sinyal, gün kapanışına fazla yakın sinyal — kuralın parçasıdır; dolayısıyla bunlar olmadan sayılan dizi yine kuralı tanımlar. Yazılı kurallar dışındaki bir karardan kaynaklanan atlamalarda ise hesaplanan beklenen değer kuralı değil, uygulamayı tanımlar. Bu iki sınıfın atlama nedeni alanında ayrımı 8.1 numaralı makalede açıklanır.

Gün sonu kuralı pencerenin ikinci kısmını keser

Kural ortak kapanış saati belirtiyorsa geç girişlerin kullanılabilir zamanı daha azdır. Bu, zaman sınırı olan başka kurallarda da görülebilir. Bu günlük sürümde, pencere bitiminden kısa süre önce açılan pozisyon varsayılan tam ufku alamaz; kabulü veya atlanması açık bir kural gerektirir.

Kural girişten itibaren tam 90 dakika gerektiriyorsa dört saatlik pencerenin son 90 dakikasında aynı koşullarda yeni giriş olamaz. 90 dakika yalnızca tipik veya ortalama süre ise deterministik sınır vermez. Geç girişler ayrı karar gerektirir.

Kural bu durumu açıkça belirlemelidir; çünkü iki yanıt da kabul edilebilir ve farklı sonuç dizileri üretir. Birincisi: pencerenin son kısmındaki sinyaller atlanıp kaçırılan olarak kaydedilir. İkincisi: kısaltılmış ufukla işleme konur ve pozisyon durumu ne olursa olsun belirtilen anda kapatılır.

Daha az zamanı olan girişlerin sonuç dağılımları farklı olabilir; ancak geç saat tek başına bunu kanıtlamaz. Geç girişlere testten önce izin verilmişse tek kuralın iki sınıfı olabilirler. Birleşik ortalama, karışımı kendi ağırlıklarıyla doğru tanımlar. Ayrı sınıf etiketleri, bu ağırlıklara duyarlılığı incelemeyi sağlar ve bir sınıfın ortalamasının diğerine atfedilmesini önler.

Bir sonucun anlam kazanması ne kadar sürer?

Örneklemin birikme hızı doğrudan günlük işlem sayısından gelir. Yirmi işlem gününün her birinde üç işlemle ayda 60 gözlem oluşur; yüzüncü işlem yaklaşık 1,7 ay, iki yüzüncü 3,3 ay sonra gelir. Önceki alt bölümdeki kesim bunu günde bir buçuk işleme indirirse iki değer de ikiye katlanır: 100 gözlem 3,3 ay, 200 gözlem 6,7 ay sonra. Yalnızca gözlem sayısı, sonucun sıfırdan ayırt edilip edilemeyeceğini henüz söylemez. Bunun için ortalamanın standart hatası s ÷ √N kullanılır; türetimi ve sınırları 8.2 numaralı makalede verilir. Aşağıda, sayıların arkasında kaç ay olduğunu göstermek için yalnızca 4. bölümdeki B kuralı için değerler yerine konmuştur.

Sekiz işlem sekiz bilgi parçası değildir

Tek penceredeki işlemler, bağımlılığın işaretini veya büyüklüğünü belirlemeden fiyat hareketini ve gerçekleşme koşullarını paylaşabilir. Pozitif ağırlıklı otokorelasyon toplamı ortalamanın varyansını bağımsız duruma göre artırır; negatif toplam azaltabilir. Günleri ve olayları kaydetmek, gerçekleşmeleri bağımsız bilgiyle eşitlemek yerine bu bağımlılığı değerlendirmeyi sağlar.

Varyansı σ² olan durağan bir dizi için tam olarak Var(ortalama) = (σ² / N) × [1 + 2 Σ_k=1^N−1 (1 − k/N)ρ_k] olur; burada ρ_k, k gecikmesindeki otokorelasyondur. Pozitif ağırlıklı toplam bağımsızlığa göre varyansı artırır; negatif toplam azaltabilir. Tek bir harekette birkaç giriş olması işareti önceden belirlemez. 8.2 numaralı makale bağımlılığı hesaba katan yöntemleri ele alır.

7. Zaman stopu, yani zamanın geçmesiyle çıkış

Çıkış fiyatı, bir olayı veya geçen süreyi izleyebilir. Günlük kural, kendi penceresi için tanımlanmış sınır ve açık kalan pozisyonun yönetimini gerektirir. Girişten ölçülen göreli zaman stopu isteğe bağlıdır; ayrı bir pencere sonu koşulu maruziyeti çözümlüyorsa onun yokluğu gün içi işlemi dışlamaz. Aşağıdaki iki yapı farklı zaman temellerine sahiptir ve ikisi de kullanıldığında ayrı belirtilmelidir.

Zaman stopu denen zamana bağlı çıkış, fiyatın nerede olduğundan bağımsız olarak zaman koşulu sağlanınca pozisyonu kapatır.

Tek kuralda iki farklı zaman stopu

Girişten itibaren göreli zaman koşulunu mutlak pencere sınırıyla karşılaştırın. Bir kural ikisini de kullanabilir; ancak yalnızca tarzının adı bunları gerektirmez.

Bir göreli zaman stopu gerçekleşmeden itibaren 120 dakika ölçebilir veya ayrıca belirtilmiş bir kurala göre sekiz tam M15 mumu sayabilir. Bunlar yalnızca giriş uygun hizalanmışsa ve ara yoksa çakışır. Kural başlangıç noktasını, kontrol zamanını ve çıkış talimatını belirtir; yalnızca “sekiz mum” demek mum içindeki girişi çözmez.

Bir mutlak zaman stopu pencerenizin tanımlanmış bir saat diliminde bittiği tarihi ve saati belirtir. Açıklayıcı sunucu saati 23:45, gerçek rollover ile karşılaştırılmadan finansman olmamasını garanti etmez. Daha geç pozisyonların kullanılabilir zamanı daha azdır; kural bunlara bilinçli biçimde izin verir veya bunları atlar.

İki zaman koşulundan doğan sonuçlar ayrı etiketlenir; çünkü dağılımları farklı olabilir. Tam karışımın ortalaması, kuralın bütün sürümünü gerçek ağırlıklarıyla doğru tanımlar. Ayrı sınıflar sonucun kaynağını gösterir ve bir sınıfın ortalamasının diğerine aktarılmasını önler.

Zaman stopu sonuç dağılımına ne yapar?

Zaman stopu hedefe ulaşma ve koruyucu seviyeye erişmenin yanına üçüncü sonuç sınıfını getirir. Beklenen değer böylece üç bileşene ayrılır:

E_net = q_t × (W − C) + q_s × (−L − C) + q_x × (T − C); burada q_t, q_s ve q_x toplamları bir olan üç sonuç sınıfının paylarıdır; T ise zamanın geçmesiyle kapanışın ortalama brüt sonucudur.

Zaman stopu olasılık kütlesinin bir kısmını ilk iki sınıftan üçüncüye taşır. Etkinin işareti hangi sınıftan daha çok aldığına bağlıdır; bu da veri olmadan belirlenemez. Aşağıda aynı açıklayıcı değerlerle yalnızca bu dağılımın farklı olduğu iki seçenek vardır.

Her iki sürüm de zaman çıkışının ortalama brüt sonucunu T = 0 varsayar; bu yüzden sabit maliyet sonrası sınıf ortalaması −2 piptir. T, dağılımın kendisi değil, ortalamasıdır. Gerçek sonuçlar sıfırın iki tarafında da olabilir; ortalamanın işareti iki yönde de olabilir ve maliyet çıkış türüne bağlı olabilir.

Zaman stopu tek başına E'deki değişimin işaretini belirlemez. Kurulan iki sürümde hedefe ulaşma payı %45'ten %36 veya %40'a inerken E ikincide yükselir. Bu, her kural değişikliğinden sonra daha düşük ulaşma oranını garanti etmez; ilgili değerleri yerine koymanın sonucudur. Pozitif net sonuçların oranı zaman çıkışı dağılımına da bağlıdır; maliyetten küçük pozitif brüt hareket yine kaybettirir. Dolayısıyla karşılaştırma, her sınıfın paylarını, ortalamalarını ve maliyetlerini gerektirir; 8.2 numaralı makaledeki gibi.

Açıklayıcı T = 0 ile zaman sınıfının bütün ortalaması sabit maliyetten kaynaklanır. −2 ortalamalı %20 pay E'ye −0,40 pip katkı yapar. Başka bir T ve koşullu maliyetlerle katkı q_x × (T−C_x) olur ve başka işarete sahip olabilir. Maliyet her zaman çıkışına otomatik olarak baskın gelmez; bu örnek bunu göstermek için özellikle T = 0 seçer.

Zaman stopunun ifadesi neleri içermelidir?

Zaman koşulu üçünün en basiti gibi görünür ve çoğunlukla en dikkatsiz yazılanıdır. Dört unsur belirlenmelidir.

1. Birim ve kontrol anı. Kotasyon arası olan enstrümanda mumları saymakla dakikaları saymak farklı sonuç verir. İfade, sayacın sürekli mi yoksa yalnızca mum kapanışında mı kontrol edildiğini belirtmelidir.
2. Veriler eksikken davranış. Eksik mum sayacı ya durdurur ya da durdurmaz; her iki yanıt farklı kapanış anına yol açar. Aynı husus, sunucunun saat farkındaki değişiklikten sonra kısalmış veya yinelenmiş gün için de geçerlidir.
3. Koşullar aynı aralıkta çakıştığında öncelik. Aynı mum içinde fiyat seviyesine ulaşılır ve zaman koşulu sağlanırsa ifade hangisinin etkili olduğunu belirtmelidir. Yalnızca açılış, en yüksek, en düşük ve kapanışı içeren verilerde mum içindeki olay sırası bilinmez; bu yüzden veriden çıkan bulgu değil, bir kabul seçimidir.
4. Gerçekleştirme yöntemi. Kural süre dolunca piyasa çıkışı isteyebilir. Talimat gerçekleşme değildir; gerçekleşme mevcut kotasyondan lehte veya aleyhte sapabilir. Tablodaki 0,3 pip garantili maliyet değil, açıklayıcı tek bir sapmadır.

Günlük kural bu listeye aynı anda iki zaman stopunun varlığından doğan beşinci bir karar ekler. Pozisyon göreli koşulu günün belirlenmiş kapanışından sonraya düşecek kadar geç açılmışsa mutlak koşulun geçerli olduğu açıktır; ancak ifade böyle bir pozisyonun en başta açılıp açılmayacağını belirtmelidir. “Evet, kısaltılmış ufukla açılacaktı” ve “Hayır, sinyal atlanır” yanıtları farklı sonuç dağılımlarına sahip iki ayrı kural doğurur; ikisi de karardan sonra değil, önce yazılmış olmak koşuluyla kabul edilebilir. Bu seçimin kaç değerlendirme anını kestiği 6. bölümde hesaplanır.

Dördüncü nokta mutlak zaman stopunda ayrıca önem taşır. Kapanış anını piyasanın durumu değil saat seçer; bu yüzden ne zamana denk gelirse o zaman, işlem penceresinin ortasına göre faaliyetin belirgin düşük olduğu an da dâhil gerçekleşir. Rollover saatine karşı bırakılan pay bunu hesaba katmalıdır; çünkü rollover 00:00 iken tam 23:59'da verilen emir, gerçekleşme ve olası tekrar için saatteki farkın düşündürdüğünden daha az zaman bırakır.

8. Tetikleme seviyesi ve gerçekleşme fiyatı

Üç çıkış kuralının her biri aynı olayla biter; bu kuralların açıklandığı yer: 7. bölüm. Piyasaya bir emir ulaşır. Emre yazılan seviye ile emrin gerçekleştiği fiyat iki farklı büyüklüktür; aralarındaki fark hesaba maliyet tarafında girer. Sinyal fiyatı ile tepki verilebilecek fiyatın ayrımı 8.1 numaralı makalede yapılır; burada aynı dizinin sonraki kısmıyla ilgileniyoruz.

Kolayca birbirine karıştırılan büyüklükler

• Sinyal fiyatı — kuralın koşulunun sağlandığı değer. Emir verildiğinde çoktan geçmiş bir ana aittir.
• Emir fiyatı — bekleyen emre veya piyasa talimatına yazılan değer.
• Tetikleme seviyesi — kendisine ulaşılması emri etkinleştiren değer. Koruyucu emirde pozisyon açılırken yazılan seviyedir.
• Gerçekleşme fiyatı — işlemin gerçekten yapıldığı değer. Hesaplaşmaya giren tek değerdir.
• Fiyat tarafı: uzun pozisyon Ask'tan açılıp Bid'den kapanır; kısa pozisyon bu tarafları tersine çevirir. Kural koşulun değerlendirilmesinde kullanılan tarafı belirtir. Gerçek gerçekleşme muhasebesi spreadi ve gerçekleşme sapmalarını zaten içerir; bunlar yeniden çıkarılmaz.

Etkinleşmeden sonra stop-market piyasa gerçekleşmesi ister ve stop fiyatını garanti etmez. Stop-limit ise gerçekleşmeme riskiyle bir fiyat sınırı koyar ve farklı bir talimattır. 2. bölüm bu türleri açıklar. Bu örnek piyasa çıkışıyla ilgilidir. Stop mesafesini sonuçla ilişkilendirmek ayrıca doğru fiyat taraflarını, gerçek gerçekleşmeyi ve ücretleri gerektirir.

Açıklayıcı farkın maliyeti

Aynı olay, hızlı hareket sırasında emir tetiklendiğinde giriş tarafında farklı görünür. Güncel fiyatın üzerine konmuş bekleyen emir, seviyeyi aşan ilk kotasyonda etkinleşir ve o anda mevcut fiyattan gerçekleşir; kotasyonlar sıçrıyorsa bu iki değer birkaç pip farklı olabilir.

Ayrı bir kategori, bazı aracı kurumların genellikle ücret karşılığı ve koşullara tabi sunduğu, yazılı seviyede gerçekleşme garantili emirlerdir; mekanizmaları 2.7 numaralı makalede açıklanır. Bunların dışında her koruyucu çıkış bir kural olarak kalır; fiyat garantisi değildir.

Kayıtlar açısından bundan ne çıkar?

Giriş ve çıkış sapmaları farklı emirlerle ilgili oldukları ve farklı dağılımlara sahip olabildikleri için ayrı kaydedilir. Bağımlı da olabilirler; ayrı alanlar bağımsızlığı kanıtlamaz. Üçüncü alan sinyalden gönderime kadar fiyat değişimini kaydeder. Toplamları sonuç için yararlı olabilir; ancak bileşenler olmadan hangi aşamanın fark yarattığı belirlenemez.

9. Günün yapısı ve işlemleri durdurma koşulu

Bu tarzdaki çalışma günü dört aşamaya ayrılır; her biri yazılı kuralların farklı kısmından sorumludur. Aşağıdaki taslak rutin veya dakika dakika program değil, kuralın iki kez aynı biçimde uygulanabilmesi için her aşamada belirlenmesi gerekenlerin listesidir.

Üçüncü aşama çoğu zaman boş sayılır; oysa gün içi işlemlerde en çok içeriği taşır. İşlemsiz gün tamamen farklı üç şey demek olabilir: kural sinyal vermemiştir, gözlem penceresi dışında sinyal vermiştir veya sistem durdurulmuştur.

Kayıtlarda üç durum ayrılmadan hepsi aynı görünür; o zaman kuralın seyrek mi olduğu, yoksa yalnızca müsait olunan saatlerle mi uyuşmadığı sorusu yanıtlanamaz.

Bu tarzda inceleme, başka yerlerde kaydetmediği neyi kaydetmelidir?

Tam kayıt alanları bütün tarzlarda ortaktır ve 8.1 numaralı makalede verilir. Ancak dört madde, günlük kuralda diğer tarzlarda taşımadığı içeriği taşır; sonraki hesabın yapılıp yapılamayacağını bu dördü belirler.

• O gün uygulanan gün kapanış anı, sunucu saatiyle. Ayrı kaydedilir; çünkü bazen nominal zamandan farklıdır: saat farkının değişmesinden sonraki hafta, kısaltılmış programlı gün ve kuralın geç uygulandığı gün. Bu alan olmadan zamanın geçmesiyle kapanan işlemin kurala uygun kapatılıp kapatılmadığı sonradan kontrol edilemez.
• Her koşulu ayıran kapanış nedeni. Hedefi, stopu ve zaman koşullarını ayrı etiketleyin. Sınıfların dağılımları farklı olabilir; neden adları bunu kanıtlamaz. Birleşik ortalama, bütün kuralın gerçek ağırlıklardaki geçerli tanımıdır; sınıfları ayırmak katkılarını ve bu ağırlıklara duyarlılığı gösterir.
• Girişten kapanışa geçen süre. Bu, elde tutma süresi dağılımını tanımlar. 90 dakikalık ortalama, her giriş için otomatik olarak 90 dakika bırakmayı gerektirmez; bu gereklilik ayrı bir kural parametresi olmalıdır. İki kavram kayıtlarda farklı roller oynar.
• Varsa elde tutma düzeltmesi. Tutarı ve temeli kaydedin. Rollover'da pozisyon bulunmamasını gerektiren sürümde böyle bir kayıt, kural ihlalini gösterebilir veya hesaplaşma koşullarının açıklanmasını gerektirebilir. Finansman tek başına işlemin gün içi olmadığını kanıtlamaz; ufuk ve finansman zamanı ayrı kontrol edilir.

Düzeltmeyi gerçekleşme zamanlarıyla karşılaştırmak belirli rollover'dan kaçınma koşulunu kontrol eder. Pencere sonunda aktif kalan emirleri de kaydedin. Böylece yalnızca toplam maliyetlerden neden çıkarmak yerine geç kapanış ile yeni açılış ayrılır.

Sistemin bir bileşeni olarak işlem durdurma koşulu

İşlemleri durdurma koşulu, karardan önce mevcut bilgilerle karara bağlanabilir olmalıdır. Zamanla, maliyetle veya veri erişilebilirliğiyle ilgili olabilir. Hesap sonucuna bağlı kurallar da açık olabilir; ancak kuruluşları 9. bölümün konusudur. Burada sermaye sınırları belirlemeden günlük pencereye bağlı koşulları değerlendiriyoruz.

1. Kapalı bir listeden alınan açıklama penceresi. İfade belirli açıklamaları adlandırır, takvim kaynağını verir, saatlerin sunucu saatine çevrilmesini belirtir ve pencerenin iki sınırını da tanımlar. “Önemli verilerin çevresinde işlem yapmam” testi geçemez; çünkü iki kişi iki farklı liste çıkarır. Böyle pencerede gerçekleştirme tarafında ne olduğu 8.8 numaralı makalede açıklanır.
2. İşlem programı değişmiş bir gün. Kısaltılmış seanslar, bazı merkezlerde tatiller ve hesaplaşma takvimindeki kaymalar hem gözlem penceresinin uzunluğunu hem gün kapanış anını değiştirir. Bu günlerin takvimi 4.4 numaralı makalenin konusudur; kural o takvimi nereden aldığını belirtmelidir.
3. Yazılı tavanın üzerindeki spread. Koşul ancak ifade üç şeyi bir arada verdiğinde karara bağlanabilir: tavanın değeri, okuma anı ve okuma yöntemi. Diğer ikisi olmadan yalnızca tavan yeterli değildir; çünkü spread gün boyunca değişir ve iki kişi onu iki farklı anda okur.
4. Sunucu saat farkındaki değişiklikten sonra gün kapanış anının henüz yeniden hesaplanmadığı hafta. Koşul bir formalite gibi görünür; aynı durumun kendi kendini kontrol alıştırması şuradadır: 2. bölüm. Yeniden hesaplama yapılana kadar kural kendi kapanış anını bilmez.

Bir sistem hiçbir durdurma uygulamıyorsa bu madde yine yazılı kurallarda bulunmalı; sistemin ara vermeden çalıştığı açıkça belirtilmelidir. Yazılmış ara vermeme bir karardır; yazılmamışsa kapsaması gereken durum ortaya çıkana kadar kimsenin öğrenmeyeceği bir boşluktur.

Bu taslakta bilinçli olarak bulunmayanlar

9. bölüm sermaye koşullarını, 10. bölüm ise eyleme hazır olmayı ele alır. Hesap limiti açık ve test edilebilir olabilir. Burada bu ayrı kararları yinelememek için zaman, maliyet ve veri erişilebilirliğiyle sınırlı kalıyoruz.

Son olarak güncel piyasa koşullarına göre enstrüman seçimi veya fiyat yapısını tanıyan göstergeler yoktur. Giriş koşulu ve mantığı — devam, aralığın dışına hareket veya dağılımın ortasına dönüş — 8.7 numaralı makalenin; analiz araçları ise teknik analiz bölümünün konusudur. Bu makale, böyle bir koşulun sığması gereken zaman ve maliyet çerçevesini tanımlar; belirli bir koşulu göstermez.

10. Bu kuralın belirlemediği şeyler

Belirtilen anda kapanış, kullanılabilir pozisyon süresini tanımlar. Pencere dışında maruziyet olmaması, finansmandan kaçınma ve hafta sonu maruziyetinin olmaması 3. bölümdeki koşulları gerektirir. Saat tek başına kuralın diğer bileşenlerini çözmez.

• Avantajı kanıtlamaz. Çıkış zamanını değiştirmek sonuç dağılımını ve maliyeti, dolayısıyla E'nin işaretini değiştirebilir. Dağılımın tamamı ve maliyet sabit kalırsa yalnızca aynı biçimde hesaplaşan işlem sayısını değiştirmek ortalamanın işaretini değiştirmez. Negatif A, mümkün her zaman çıkışını değil, bu varsayımları tanımlar.
• Dağılımı kesmenin yararlı olup olmadığını belirlemez. Mutlak zaman stopu, bazı pozisyonlardan kuralın varsaydığı zamanı alır. 7. bölümdeki hesap, etkinin pozitif veya negatif olabileceğini ve büyüklüğünün varsayım değil, ölçülebilir büyüklük olduğunu gösterir.
• İşlem saatlerindeki olaylara karşı korumaz. Şuradaki tablonun sağ sütununun tamamı: 3. bölüm geçerliliğini korur. “Gecelik risk: yok” kaydı günün dar bir kesitini tanımlar; kur değişimlerinin bütün dağılımına genişletilemez.
• Enstrüman özelliklerini okumanın yerine geçmez. Rollover saati, üç kat ücret günü ve sunucunun saat farkının değiştiği tarihler belirli aracı kurumun parametreleridir. Bu makaledeki tüm sayılar kopyalanacak değerler değil, mekanizmanın açıklamalarıdır.
• Pozisyon büyüklüğünü kapsamaz. Sabit hacimde işlem başına pip cinsinden yapılan hesap, tek pozisyonun sermayenin ne kadarını bağladığını yanıtlamaz; bunun konusu risk yönetimi bölümüdür.
• Gözlem penceresini belirtmez. Faaliyetin gün içindeki dağılımı ve bundan kaynaklanan gerçekleşme koşulu farkları 4.2 numaralı makalede açıklanır. Bu makale yalnızca pencere uzunluğunun değerlendirme anları sayısına ve örneklemin birikme hızına nasıl dönüştüğünü gösterir.
• Giriş mantığını sağlamaz. Aralığın dışına hareketin tanımı, onu geçersiz kılan koşul ve mantık ailesi seçiminin sonuç dağılımı üzerindeki sonuçları 8.7 numaralı makalenin konusudur. Karardan önce sabitlenmiş tanım olmadan hiçbir seviye aşımı kırılma veya sahte kırılma diye adlandırılamaz; fiyat döndükten sonra verilen ikinci etiket kural değil, sonucun tanımıdır.
• Yeterli gözlem sayısını belirlemez. 6. bölüm belirtilmiş E, varyans ve bağımsızlıkla model bant genişliğini hesaplar. Belirli gerçekleşme sayısının avantajı doğrulayacağını garanti etmez. Ampirik sonuçlar ve belirsizlik ölçüleri veri ve bağımlılık değerlendirmesi gerektirir.

Şununla karşılaştırma: 8.5 numaralı makale işlem sayısını, gerçek elde tutma düzeltmelerini ve çıkış dağılımını gerektirir. Daha fazla zaman, daha uzak hedefi beklemeyi mümkün kılabilir; ona ulaşılmasını güvenceye almaz. 8.10 numaralı makale sizin müsait olduğunuz saatler içinde uygulanabilirliği değerlendirir.