Açık pozisyon yönetimi: başa baş, iz süren çıkış ve kademelendirme

Açık bir pozisyonu olduğu gibi bırakabilir, çıkışını taşıyabilir, bir kısmını kapatabilir veya hacmini artırabilirsiniz. Her değişiklik kazanma sıklığını, ortalama kazancı, ortalama kaybı ve düşüşü etkileyebilir. İşlemin adı etkinin yönünü belirlemez. Aynı başlangıç risk birimini ve maliyetleri kullanarak on iki işlemlik tam bir dizide dört varyantı karşılaştırıyoruz. Stopu taşımak bir varyantta toplamı azaltırken diğerinde artırır; hesaplama her farktan sorumlu işlemleri belirler. Bu ortak temel, daha küçük bir düşüş ile daha yüksek bir beklenen değeri ayırmanızı ve işlem döngüsü boyunca gerçekleşmiş ve kalan maruziyeti karşılaştırmanızı da sağlar.

1. Müdahalenin sonuç dağılımına etkisi

Giriş artık geride kaldı. Koruyucu çıkış, tezin geçersizleşme noktasındadır; hacim sermayeden, risk yüzdesinden ve bu çıkışa olan mesafeden çıkar. Bu andan itibaren fiyatın ne yapacağına etkide bulunamazsınız; tam olarak üç şeyi etkileyebilirsiniz: koruyucu emrin nerede durduğunu, pozisyonun ne kadarının açık kaldığını ve pozisyonun ne zaman sona erdiğini. Bunlardan herhangi birindeki değişiklik tek bir işlemin ötesine uzanır: bütün kural kümesinin sonuç dağılımını kaydırır.

Değişiklik her zaman şu kaynakta tanımlanan aynı üç nicelik üzerinden işler: 9.6: kayıpla kapanan işlemlerin payı, ortalama kazanç ve ortalama kayıp. Risk birimleriyle beklenen değer bunlardan doğrudan çıkar:

E / R₀ = p × (Z / R₀) − (1 − p) × (S / R₀)

R₀ başlangıç risk birimidir; Z ortalama pozitif net sonuçtur; S ortalama net kaybın mutlak değeridir; p ise bütün gözlemler içindeki kazananların payıdır. Bu formül net sıfır sonuç bulunmadığını varsayar; aksi hâlde kayıp payını ayrı olarak p₋ ile yazın. Örneklem için her zaman geçerli kontrol E/R₀ = sum(net_outcome_i/R₀)/N eşitliğidir. p×RR−(1−p) formülü, RR=Z/S olduğunda E/S verir. Yönetim, ortalama kaybı R₀'dan farklı kılabilir; dolayısıyla bu birimler birbirinin yerine kullanılamaz. 9.6 beklenen değer tanımlarını ayrıntılandırır.

Altı işlem ve çıkarımın sınırları

Tablo, bölüm 6'da oluşturulan diziyi veri gerektiren iddialardan ayırır. Kazançlar, kayıplar ve sıfırlar maliyetlerden sonra sınıflandırılır. Bu örneklemin yönünü başka araçlara veya fiyat yollarına taşımıyoruz. Belirtilen cebirsel koşullar yalnızca ilk uç sonuçlar −1R₀ ve +3R₀ iken ve iki varyantın maliyetleri eşitken geçerlidir.

Yüksek RR ile küçük bir ortalama bir arada bulunabilir

Maliyetlerden sonra A1: p=2/12, Z=2,95R₀, S=0,55R₀, RR=5,363636. E/S formülü (2/12)×5,363636−10/12=0,060606 verir. S/R₀=0,55 ile çarpınca E/R₀=0,033333 elde edilir; bu, toplam 0,4R₀'ın 12'ye bölünmesiyle aynıdır. 0,060606'yı E/R₀ saymak ortalamayı abartır. Temel varyantta Z=2,95 ve S=1,05R₀, E/R₀=0,283333 verir. Yalnızca RR'yi sıralamak bu dizideki en iyi sonucu seçmez.

Pozisyon yönetimine iki yaklaşım

İlk olarak, başlangıçtaki koruyucu emri ve hedefi koruyun. Gerçekleşme ve taşıma maliyetleri yine sonucu plandan farklılaştırabilir. Aynı yoldaki ikinci bir politika, güncellemelerin etkisini gösterir; emirleri değiştirmemek, gerçekleşmiş ve simüle edilmiş sonuçların uyuşmasını sağlamaz.

İkinci yaklaşım: girişten önce yazılmış, mevcut sonuçtan bağımsız uygulanan değiştirme kuralları. Kesin bir koşul vardır: kural karar verilebilir olmalıdır. ‘Açık kâr +2,0R'ye ulaşırsa çıkışı döngü maliyeti eklenmiş giriş düzeyine taşırım’ bir kuraldır. ‘Yön konusunda kendime güvenirsem piyasaya daha fazla alan bırakırım’ bir kural değildir; sonradan kontrol edilemeyen veya testte tekrarlanamayan bir durumun betimlemesidir.

Yaklaşımlar arasındaki fark ölçülebilir ve bu bölümdeki diğer her şey gibi ölçülür: aynı seriyi iki kez hesaplarsınız. Hesaplama bölüm 6'dadır.

2. Çıkışı giriş düzeyine taşıma

Belirli bir hareketten sonra stop referans girişe doğru taşınabilir. Bu fiyatı alış pozisyonunu açan gerçek Ask gerçekleşmesinden ayırın. Referans Bid'den çıkmak maliyetleri ortadan kaldırmaz: spread, işlem fiyatlarının farklarında bir kez yer alır; komisyon ve swap ayrıdır. Burada tam senaryo maliyeti 0,05R₀'dır; dolayısıyla referans yoldaki geometrik sıfır, net −0,05R₀ verir.

Mekanizma ve hesaplama

Açıklayıcı varsayımlar: ilk girişten önce güncel özsermaye 10.000 USD; nominal fiyat kaybı R₀=100 USD=bu temelin %1'i. EUR/USD alış 0,20 lot, sözleşme 100.000 EUR/lot, pip değeri 10 USD/(pip × lot), dolayısıyla pozisyon için 2 USD/pip; asgari hacim ve adımın ikisi de 0,01 lot. Karşıt para birimi USD olduğundan dönüşüm katsayısı K=1. Referans giriş Bid 1,0850, SL 1,0800, D=50 pip, nominal 100 USD. Referans hedef 1,0950, brüt +200 USD=+2R₀ verir; maliyetler ayrıdır.

Referans Bid 1,0880'e (+0,6R₀) yükselir ve SL 1,0850'ye taşınır. Dönüşte model 1 pip kayma varsayar; gerçek giriş Ask 1,08504 karşısında gerçekleşme 1,08490 olur. Fiyat kaybı 1,4 pip×2 USD=2,80 USD; 1,40 USD komisyon ve 0,80 USD swap, −5 USD=−0,05R₀ verir. Referans fiyat daha sonra 1,0960'a yükselir; SL değişmeseydi hedefe ulaşacaktı. Bütün fiyatlar ve maliyetler oluşturulmuş örneklerdir.

Taşıma yapılmasaydı aynı işlem hedefte kapanacaktı: +100 pip = brüt +200 USD, yani döngü maliyetinden sonra net +195 USD. Taşımalı varyant net −5 USD verdi; bu tek işlemdeki fark 200 USD'dir ve brüt ile nette aynıdır, çünkü döngü maliyeti iki varyanta aynı şekilde yüklenir ve çıkarma işleminde birbirini götürür. Bu sayı taşımanın aleyhine bir gerekçe değildir. Yaygın biçimde bedelsiz diye anlatılan işlemin maliyetinin nerede olduğunu gösterir. Maliyetin faydayı aşıp aşmadığını yalnızca bütün serinin hesaplanması gösterecektir.

‘Sıfır’ sonucun gerçek maliyeti

‘Sıfırdan çıkıyorum’ ifadesi emrin geometrisini anlatır; hesaptaki sonuç ayrı bir niceliktir. Yukarıdaki hesaplamada pozisyonun tam döngü maliyetinin dökümü: 0,20 lot EUR/USD, pip başına 2 USD pip değeri, iki gün taşınan pozisyon:

Maliyet modeli K_t=5 USD=0,05R₀ verir. Aynı bileşenlerle amaçlanan çıkışı net sıfır yapmak için Bid SL 1,08525 olmalıdır: referans giriş Bid'inin 2,5 pip×2 USD=5 USD üzeri. Varsayılan 1 pip kayma, 1,08515'te gerçekleşme verir; gerçek Ask 1,08504 karşısında 1,1 pip×2 USD=2,20 USD, komisyon ve swapı tam karşılar. Bu, senaryo sıfırıdır. Kaymasız durumda 1,0850'de SL −3 USD; 1 pip kaymayla −5 USD verir. Spreadin, kaymanın veya tahakkuk sayısının değişmesi sonucu değiştirir.

Eşik hangi birimle ifade edilmeli?

Taşımayı tetikleyen eşik ve iz süren çıkışın parametresi iki biçimde yazılabilir: aracın oynaklığının katlarıyla veya başlangıç riskinin katlarıyla. Fark yalnızca gösterimde değildir: iki biçim farklı davranır.

R cinsinden eşik = N × ATR ÷ D

Burada N × ATR oynaklık birimleriyle yazılmış parametredir; D ise koruyucu çıkışın giriş fiyatına mesafesidir ve aynı birimlerle ifade edilir. Bu makaledeki hesaplama için — D = 50 pip, ATR(14) = 65 pip, yani D = 0,77 × ATR(14) — dönüşüm şöyledir:

Bu makale iki parametreyi de R birimleriyle ifade eder ve oynaklık katı cinsinden değeri yalnızca belirli bir örnek için dönüşüm olarak verir. Üç gerekçe vardır; hepsi uygulamaya ilişkindir.

1. Pozisyonun ömrü boyunca R değişmez, ATR değişir. ‘1,5 × ATR(14) sonrasında taşırım’ kuralı, ATR'yi hangi andan okuduğunuzu ekleyene kadar belirsizdir; iki dönem önceki okuma güncel okumadan farklı bir eşik verir. R cinsinden eşik, giriş anında koruyucu çıkışın mesafesiyle birlikte sabitlenir ve yer değiştirmez.
2. Limitleri ortak bir parasal temelde karşılaştırın. İşlem başına riskin, günlük limitlerin ve 9.3'teki düşüş eşiklerinin dönem temelleri belirtilmiştir; bölüm 6 sabit R₀ kullanır. Bunları uygun anda aynı para birimine ve tutara dönüştürün; yalnızca R etiketi yeterli değildir. Her karşılaştırmada oynaklık çarpanlarını dönüştürün: ‘1,5×ATR’, çıkış mesafeleri farklı pozisyonlar için farklı R eşikleri verir.
3. R yalnızca ortak bir tanımla araçlar arasında aktarılabilir; oynaklık çarpanı dönüşüm gerektirir. Aynı R₀ sayısı ancak aynı birim tanımı, para birimi ve ölçüm temeliyle aynı tutarı temsil eder. 10.000 USD'nin %1'i olarak bir R, 100 USD'dir; 12.000 USD'nin %1'i 120 USD'dir. ATR çarpanı da mesafe ve hacim gerektirir; tek başına bir tutar belirlemez.

Oynaklık hesaplamadan kaybolmaz: daha önce, koruyucu çıkışın D mesafesi belirlenirken hesaba girer; bu konu 9.4 kapsamındadır. İz süren çıkış parametresinin oynaklığa pozisyonun ömrü boyunca uyum sağlamasını istiyorsanız, bunu dönem kapanışında okunan ATR'nin bir çarpanı olarak yazın ve okuma anını belirtin; ancak planın kalanıyla karşılaştırılabilmesi için başlangıç eşiğini R cinsinden verin.

İşlemin fayda sağlama şansı ne zaman vardır?

Aşağıdaki tablo koşullu biçimdedir. Her satır kendi kayıtlarınızda sınanacak bir hipotezdir: giriş düzeyine geri çekilen işlemlerin ne kadarının daha sonra hedefe ulaşacağını hesaplarsınız.

Kuralı yazıya dökme

Bir kural, koşulları belirtilmiş fiyatlardan yeni bir takdiri değerlendirme yapılmadan kararlaştırılabiliyorsa uygulanabilir. Nesnel biçimde sınanabilir üç koşul şunlardır:

1. açık kâr 2,0R'ye ulaşmıştır — çıkış mesafesi 50 pip ve ATR(14) = 65 pip olduğunda bu, 1,5 × ATR(14)'e karşılık gelir (açıklayıcı değer; kendi ölçümünüz için bir parametre);
2. veya giriş fiyatının üzerinde teyit edilmiş yeni bir yerel dip oluşmuştur; bu durumda çıkış giriş düzeyine değil bu dibin altına gider;
3. veya hafta sonu arası ya da yüksek önem dereceli veri açıklaması 24 saatten kısa bir pencere içindedir ve amaçlanan kaybı sınırlamaya karar verirsiniz.

Bu makalenin kuralına göre bu üç koşul dışında stop yerinde kalır. Geçici bir lehte hareket yeni bir geçersizleşme noktası seçmez. Stopu yaklaştırmak nominal kaybı azaltabilir; ancak çıkışı da değiştirir ve bu yüzden bütün pozisyonun sonucunun yeniden değerlendirilmesini gerektirir. Hacim değişmiyorsa daha uzağa taşımak, yeni stopta gerçekleşme durumundaki nominal fiyat kaybını artırır; gelecekteki gerçekleşmiş kaybı belirlemez. Bu kural genişletmeyi yasaklar. Farklı bir plan, koşulu, yeni bütçeyi ve hacim kontrolünü önceden belirtmek zorundadır.

3. İz süren çıkış — parametreli dört varyant

Bir iz süren çıkış (trailing stop), fiyatı kâr yönünde takip eden ve asla ters yönde taşınmayan koruyucu bir emirdir. Aşağıdaki dört varyant yalnızca mesafenin hangi noktadan ölçüldüğü ve emrin ne zaman taşındığı bakımından farklıdır. Bu iki unsur kuralın parametreleridir ve girişten önce yazılmalıdır; aksi hâlde ‘pozisyonu yürütmek’, uygulamada mevcut sonucun etkisiyle mesafeye karar vermek anlamına gelir.

3.1. Sabit mesafe

Emir, pozisyonun ulaştığı en yüksek fiyatın (alış pozisyonunda) belirlenmiş bir mesafe gerisinde durur. Parametre: pip cinsinden mesafe. Güncelleme kuralı: her yeni zirvede. Varyant oynaklığa tepki vermez: günlük aralık 12 pipken 30 pip büyük, aralık 70 pipken küçüktür; böylece aynı ifade iki araçta iki farklı kural demektir.

3.2. Oynaklıktan hesaplanan mesafe

Çıkış = P_max − N × ATR(k)

Pmax girişten bu yana belirtilen en yüksek fiyattır; N×ATR(k) aday mesafedir. Burada N=2 ve k=14 açıklayıcıdır; en iyi veya önerilen parametreler değildir. Yükselen ATR adayı aşağı çekebilir. Bu nedenle alış pozisyonunda gerçek SL'yi SL_t=max(SL_(t−1),Pmax_t−N×ATR_t) olarak güncelleyin; satışta minimumu kullanın. ATR gözlem zamanını belirtin; burada mum kapanışından sonra. Verileri ve zamanları kesin olduğunda mum içi güncelleme de olası başka bir kuraldır. Platform belgeleri son saklanan stopun işleyişini ayırır²; bölüm 5 ATR hesaplamasını kapsar.

3.3. Son uç noktadan ölçülen mesafe

Emir, büyüklüğü yazılmış bir tamponla, art arda gelen daha yüksek yerel diplerin altına (alış pozisyonu) veya daha düşük yerel zirvelerin üzerine (satış pozisyonu) taşınır. Parametreler: uç noktanın tanımı, tampon büyüklüğü, zaman aralığı. Güncelleme kuralı: yalnızca uç nokta teyit edildikten sonra. Burada mesafe sabit bir parametre değildir: son uç noktanın konumundan çıkar; bu yüzden bir harekette fiyata oynaklık varyantından daha yakın, bir başkasında daha uzak düşer. Bölüm 4'teki harekette 145 piptir (2,9R); oynaklık varyantında 130 pip (2,6R), burada en fazla kârı geri veren Chandelier çıkışında 195 pip (3,9R) olur. Tek sabit unsur yönsel ilişkidir: emir ne kadar uzakta durursa dönüşte piyasaya o kadar fazla açık kâr geri verilir ve pozisyon hareketin ortasında o kadar seyrek kapanır.

3.4. Chandelier çıkışı

Formül, son kapanışı dikkate almadan mesafeyi dönemin uç noktasına bağlar^[1]:

• Alış pozisyonu: çıkış = son k dönemin en yüksek zirvesi − N × ATR(k)
• Satış pozisyonu: çıkış = son k dönemin en düşük dibi + N × ATR(k)

Gösterge açıklamalarında varsayılan kabul edilen parametreler k = 22 ve N = 3,0^{[4], [5]} değerleridir. Böyle bir çarpanda zirveden mesafe büyüktür; dolayısıyla varyant hareket sırasında pozisyonu seyrek kapatır ve dönüşte buna karşılık çok kâr geri verir; tam olarak ne kadar olduğu bölüm 4'teki tabloda gösterilir.

Her varyant piyasa hakkında ne varsayar?

Dört varyantın her birinin belirli bir güncelleme kuralı vardır ve aynı yolda farklı bir sonuç verebilir. Beklenen devam hareketinin gelmemesi, emir mekanizmasının kendisinin arızalanması değildir. Tablo varsayımları ve bunların kendi verilerinizle nasıl kontrol edileceğini belirler. Fiyat hareketinin tahmin edilebilirliği bölüm 8'in konusudur.

Dört varyantın tümünde üç şey ortaktır; seçimin olduğundan zor görünmemesi için bunları açıkça söylemekte yarar vardır.

Hiçbiri yön hakkında bir varsayım yapmaz. İz süren çıkış, zaten oluşmuş fiyata tepki verir ve hiçbir şeyi tahmin etmez. Bu yüzden parametresi giriş kuralının parçası değildir ve ‘hareketin gücü’ ile gerekçelendirilemez; yalnızca kapatılmış işlemlerden hesaplanan geri çekilme dağılımıyla gerekçelendirilebilir.

Hepsi gerçekleşme fiyatının emir düzeyine yakın olacağını varsayar. Dördünün de en zayıf halkası budur ve hiçbir parametre seçiminin düzeltemediği tek unsurdur. Tetiklenen koruyucu emir ilk kullanılabilir fiyattan gerçekleşir; boşlukta, emir düzeyi ile aradan sonraki açılış arasında ara fiyat yoktur. Parametre ne kadar sıkıysa gerçekleşme maliyetinin tek işlemin sonucundaki payı o kadar büyüktür: 30 pip mesafede 3 pip kayma parametrenin onda biridir; 195 pip mesafede altmış beşte biridir (iki mesafe ve kaymanın kendisi burada açıklayıcı değerlerdir; oran aritmetik bir özdeşliktir).

Aynı yolda ve aynı güncelleme anlarında daha küçük sabit mesafe pozisyonu daha erken kapatabilir. Bu, her örneklemde ortalama kazancı düşürdüğü veya kayıp payını artırdığı anlamına gelmez: erken kapatma daha sonraki bozulmayı da önleyebilir. Ortalamalar, kayıp sıklığı ve düşüş, maliyetler dâhil her durumun hesaplanmasını gerektirir.

ATR yükseldiğinde kabul edilmiş stop yerinde kalır

Alış pozisyonu: önceki SL=1,0920, zirve=1,1050, N=2. ATR=65 pip olduğunda aday 1,0920'dir. ATR=90 olduğunda 1,0870'e düşer; ancak eski düzeyle maksimum alınması gerçek SL'yi 1,0920'de tutar. Zirve daha sonra ATR=90 iken 1,1120'ye yükselirse 1,0940 adayı SL'yi 1,0940'a yükseltir. Satış pozisyonunun tek yönlü mekanizması minimumu kullanır. Bunu Chandelier pencere zirvelerine de uygulayın: eski bir zirvenin pencere dışına çıkması gerçek stopu gevşetmemelidir.

4. Tek harekette dört varyant — hesaplama

Aşağıdaki hesaplama, dört varyantın tek bir hareketteki mekanizmasını gösterir ve etkinliklerinin ölçümü değildir. Tek hareket hiçbir şey kanıtlamaz; yanıtı bölüm 6'daki seri verir. Karşılaştırmanın temeli: aynı araç, aynı pozisyon, aynı fiyat hareketi, aynı maliyet.

Varsayımlar. USD hesabı; giriş öncesi özsermaye 10.000 USD; sabit R₀=100 USD. EUR/USD alış 0,20 lot, 2 USD/pip, referans giriş 1,0850, ilk SL 1,0800. ATR(14)=65 pip; yalnızca bu modelde ATR(22)=65 de varsayılır. Fiyat 1,0980'e yükselir, teyit edilmiş 1,0910 dibini oluşturur, 1,1050'ye ulaşır, 1,0980'e geri çekilir ve 1,1120'ye devam eder. Dört kuralı ancak ilk kez 1,1050'ye, yani +4R₀'a ulaşıldığında etkinleştirin; o zamana kadar SL 1,0800'de kalır. Dibin altındaki tampon 5 piptir; sonraki güncellemeler tek yönlü stop mekanizmasına uyar. Ortak etkinleşme, karşılaştırma başlamadan önceki geri çekilmenin 30 piplik stopu kapatmasını önler.

Aritmetik kontrolü: sabit mesafe varyantı 1,1020'de kapanır; yani (1,1020 − 1,0850) × 10.000 = 170 pip ve 170 × 2 USD = 340 USD = 3,4R. Diğer üç varyant 1,1120'ye ulaşır; yani 270 pip × 2 USD = 540 USD = 5,4R — ancak bu, o düzeyde hâlâ açık olan pozisyonun değerlemesidir; hesaplanıp kapanmış bir sonuç değildir. Kapanmış sonucu ancak emirlerden biri tetiklenince öğrenirsiniz. ‘Geri verilen kâr’ sütunu aynı sayının diğer yüzünü gösterir: emir ne kadar uzakta durursa hareket orada bittiğinde o kadar fazla açık kâr piyasaya döner. Sabit mesafe varyantı en az kârı geri verir ve devam hareketine katılmayan tek varyanttır; parametre seçimi bu ödünleşmede bir nokta belirlemekten ibarettir.

Planlanan ve gerçekleşmiş riskin farkını kaydetme

Emir düzeyi ile gerçekleşme fiyatı arasındaki fark ölçülebilir bir niceliktir ve gerçekleşme maliyetini beklenen değere aktaran tek niceliktir. Bu sütun olmadan sıkı parametreli bir varyantın hareket dağılımına mı yoksa maliyete mi yenildiğini hesaplayamazsınız. Asgari kayıt:

Satırlar açıklayıcı fiyatlardır; hesap dökümleri veya hizmet ölçümleri değildir. Medyan olağan bir gerçekleşmeyi anlatabilir; beklenen değer aynı birimde ortalama parasal maliyeti gerektirir. 0,2, 0,2, 0,2 ve 8,2 pip kaymaların medyanı 0,2, ortalaması 2,2'dir. Ortalama yerine medyanı kullanmak dört gerçekleşmenin toplamını 8 pip düşük gösterir. İki istatistik de tek bir kayba üst sınır koymaz. Bölüm 11–13 gerçekleşme hizmetlerini değerlendirir; burada maliyet bir girdidir.

Hâlâ açık varyantların karşılaştırmasını tamamlama

1,1120'de geriye kalan üç varyant hâlâ açıktır; dolayısıyla 540 USD gerçekleşmemiştir, 30 piplik stopun 340 USD'si ise gerçekleşmiştir. Tamamlanmış döngü karşılaştırması için diğer pozisyonları referans Bid 1,1120'de açıkça kapatın. Eşit tam maliyet 5 USD olduğunda sabit stop net 335 USD, diğer kuralların her biri 535 USD verir. Başka bir bitiş noktası, tutma süresi veya maliyet sıralamayı değiştirebilir. Bu yol, etkinliği değil kuralın uygulanmasını örnekler.

5. Pozisyondan kısmi çıkışlar

Kısmi çıkış, hacmin belirlenmiş bir payını kapatır ve kalanı kaydedilmiş bir kuralla yönetir. Örneğin yarısı +1R₀'da, kalanı iz süren stopla. Eşiğe ulaşan yolları değiştirir; ancak bütün örneklemin kazanç payını, grup ortalamalarını veya beklenen değerini belirlemez. Bütün parçaları başlangıç R₀'ına göre tek döngü olarak ele alın.

Tek fiyat yolunda hesaplama

Varsayımlar. Giriş öncesi özsermaye 10.000 USD, sabit R₀=100 USD. EUR/USD alış 0,20 lot, 2 USD/pip, giriş 1,0850, ilk SL 1,0800. Yarısını +1R₀'da kapatın; kalanı zirvenin 70 pip altında tek yönlü mekanizmayla izletin. Bu ayrı örnekte fiyat, daha önce bir geri çekilme bu stopu tetiklemeden 1,1050'ye ulaşır; sonra 1,0980'den geçerek döner. Bölünmemiş kuralda etkinleşme ve yol aynıdır; böylece nihai sonuçlar karşılaştırılabilir.

1. Fiyat 1,0900'e, yani +50 pip = +1R'ye ulaşır. 0,10 lot kapatırsınız. Bu hacmin pip değeri pip başına 1 USD'dir; dolayısıyla gerçekleşmiş kâr 50 × 1 USD = +50 USD = +0,5R.
2. Kalan 0,10 lot için kural çıkışı zirvenin 70 pip altında yürütür. Fiyat 1,1050'ye ulaşır, çıkış 1,0980'e gider.
3. Hareket döner, ikinci kademe yaklaşık 1,0980'de kapanır: 130 × 1 USD = +130 USD = +1,3R.
4. Brüt toplam +180 USD = +1,8R. 0,05R (5 USD) maliyetten sonra net sonuç +175 USD = +1,75R'dir.

Bölme yapılmasaydı 0,20 lotluk pozisyonun tamamı aynı 1,0980 düzeyinde kapanacaktı: 130 × 2 USD = +260 USD = +2,6R brüt, net +255 USD. Bu harekette fark 80 USD'dir ve tek bir nedenden kaynaklanır: hacmin yarısı hareketin bitiminden 80 pip önce çalışmayı bırakmıştır — (1,0980 − 1,0900) × 10.000 = 80 pip; 0,10 lotta pip başına 1 USD ile bu tam 80 USD verir.

Kapatılan hacimle orantılı, asgari ücret içermeyen ve finansman farkı olmayan eşit tam döngü maliyetinin 5 USD olduğunu varsayın. Bu, bölüm 2'nin iki günlük hesabından ayrıdır: uygulamada ilk yarıya daha az swap tahakkuku uygulanabilir; birkaç emir ek asgari komisyonlara yol açabilir. O zaman her varyantın maliyetini ayrı hesaplayın.

Kalın sağ kuyrukta serinin toplamını azaltıyorsa neden yapılsın?

Kısmi kapatma, dağılımın sağ kuyruğunun bir bölümünü daha düşük sonuç değişkenliğiyle değiş tokuş eder. Bu, ölçülebilir bedeli olan bir alışveriştir. Bağlayıcı kısıt serinin toplamından başka bir şey olduğunda anlamlıdır: yazılı düşüş limiti, günlük limit veya ötesinde işlemi durdurduğunuz bir eşik. Böyle bir düzende daha düşük beklenen değere ve daha sığ düşüşe sahip varyant bazen serinin sonuna kadar gerçekten yürütebileceğiniz tek varyanttır; çünkü diğeri pozitif beklenen değer kendini göstermeye vakit bulamadan kendi limitiyle kesilir.

Üç parametre birlikte hareket eder

Sayılar bölüm 6'daki tam diziden gelir. Kazanç payı, ortalama kazanç ve ortalama kayıp tek bir dağılımı betimler; ancak hepsinin birlikte veya ters yönlerde değişmesi gerekmez. Pozitif sonuçları değiştirmeden bir negatif sonucu net sıfıra yükseltmek, ortalama kazancı değil sıfır olmayan sonuçlar içindeki kazanç payını artırır; bütün gözlemlerin payının ayrı bir paydası vardır. Bu yüzden tablolar sınıflandırmayı ve toplam N'yi belirtir. Kısmi çıkışlar bu örneklemde ortalama pozitif sonucu azaltır; başka kurallar onu farklı değiştirebilir.

Paydası N=12 olan standart sapma, bir anakütleyi veya tahmin belirsizliğini değil bu belirlenmiş diziyi betimler. Uygun örnekleme varsayımlarında N−1, yansız bir varyans tahmin edicisi verir; bunun karekökü otomatik olarak yansız bir standart sapma tahmin edicisi değildir. Temel varyanttaki dört +3R₀ ve sekiz −1R₀ sonucunun ortalaması 1/3R₀'dır.

s = √( [4 × (3,000 − 0,333)² + 8 × (−1,000 − 0,333)²] ÷ 12 ) = √(42,667 ÷ 12) = √3,556 = 1,886R

Kısmi çıkış: dört +2,0R sonucu, üç sıfır ve beş −1,0R sonucu; ortalama +0,250R:

s = √( [4 × 1,750² + 3 × 0,250² + 5 × 1,250²] ÷ 12 ) = √(20,250 ÷ 12) = √1,688 = 1,299R

Ortalamanın sapmaya bölümü yalnızca varsayılan bu on iki sonucu betimler. Ne kuralları sıralar ne de 0,177 ile 0,192 arasında anlamlı bir fark ortaya koyar. Oluşturulmuş bu iki noktalı diziye normal yaklaşımdan %21 hata atamıyoruz: uygun dağılım veya bağımsız örnekleme belirlenmemiştir. Dağılım daha keskin düştüğünde daha düşük ortalama ve daha yüksek oran bir arada olabilir; bu, bir örneklem olgusudur, avantaj kanıtı değildir.

Düşüşü azaltmak mutlaka beklenen değerden vazgeçmeyi gerektirmez. Sonraki bölümde A2, bu örneklemin ortalamasını artırır ve temel varyanta göre düşüşü azaltır; B ikisini de azaltır. Bir ölçüt seçin, ardından tam ve ortak hesaplamada kontrol edin. İşlemin adı sonucu belirlemez.

Bu ödünleşmeyi çözen hesaplama sonraki bölümdedir. O noktaya kadar kısmi kapatmanın ‘kârı koruduğunu’ ileri süren her cümle, etkiyi kimse ölçmediği sürece bir niyeti anlatır.

6. Tek serinin dört kez hesaplanması

Makale boyunca süren tartışmayı çözen hesaplama budur. On iki işlemlik bir seri alıp dört kez hesaplarız: müdahalesiz, çıkışı giriş düzeyine taşıyarak, kısmi kapatmayla ve — aynı bölümün aşağısında — aynı taşımayı daha yüksek tetikleme eşiğinde yaparak. Karşılaştırmanın temeli dört hesaplama için de ortaktır: aynı örneklem, aynı araç, aynı dönem, aynı gerçekleşme maliyeti ve aynı başlangıç hacmi; B kuralı pozisyonun ömrünün yarısında bunu azaltır; tam da bu karşılaştırılır ve ortak temelin kapsamındadır. Ortak temel olmadan yan yana konamayacak dört ayrı sayı kalırdı. Dördüncü hesaplama ilk üçünün sonucunu tersine çevirir; dolayısıyla onu atlamak bütün bölümün anlamını değiştirir.

Dizi varsayımları. Başlangıç özsermayesi 10.000 USD, sabit R₀=100 USD. Bu yalnızca ilk işlemden önce %1'dir; sonraki sonuçlar R₀'ı veya hacmi yeniden boyutlandırmaz. İlk çıkış −1R₀, hedef +3R₀. Her tam döngünün sabit maliyeti K_t=0,05R₀=5 USD'dir. Kısmi çıkışlarda doğrusal maliyetler, asgari komisyon bulunmaması ve finansman farkı olmaması varsayılır. A1, +1R₀ sonrasında SL'yi referans girişe taşır. B, +1R₀ sonrasında yarısını kapatır; kalan hedefe veya ilk stopa gider. A2, SL'yi ancak +2R₀ sonrasında girişe taşır. Dizi gözlenmiş değil, oluşturulmuştur; her brüt fiyat sonucuna aynı varsayılan maliyet uygulanır.

Girişe ilk dönüşten önceki en büyük lehte hareket, eşiğin etkinleşip etkinleşmediğini belirler; ancak bütün yolu betimlemez. Temel +3R₀ sonucu için daha sonra +2R₀'a ulaşıldıktan sonra yeniden dönüş olup olmadığını da bilmemiz gerekir. 1 ve 10 numaralı işlemler dönmeden hedefe ulaşır; 3, 5 ve 7 belirtilen zirveden sonra dönüp −1R₀'a ulaşır; 9 ve 11 önce döner, sonra yeniden dönmeden +3R₀'a ulaşır. Kalan beş işlem +1R₀'a ulaşmadan −1R₀'a gider. Açıkça belirtilen bu yol ayrıntıları dört varyantın da hesaplanmasını sağlar.

Tablodaki bütün sonuçlar brüttür. Kural A ve kural B sütunlarındaki sıfır, brüt sıfır sonuç demektir; nette bu −0,05R olur; çünkü döngü maliyeti diğer her çıkışta olduğu gibi aynen ödenir (döküm bölüm 2'de).

Tek tek işlem sonuçları nereden geliyor?

Kural A. 3, 5, 7, 9 ve 11 numaralı işlemler +1R'ye ulaştı; ardından fiyat, emrin zaten bulunduğu giriş düzeyine döndü; beşi de brüt sıfırla biter. Bunların üçü (3, 5 ve 7) bu kural olmadan −1R kayıpla kapanacaktı; dolayısıyla kural +3R ekler. Diğer ikisi (9 ve 11) +3R hedefine ulaşacaktı; bu yüzden kural −6R götürür. Bilanço: +3 − 6 = −3R; serinin toplamı tam bu kadar, +4,0R'den +1,0R'ye düşer.

Kural B. +1R'ye ulaşan her işlem hacminin yarısını bu kârla kapatır. Hedefte biten işlemler +3,0R yerine 0,5 × 1R + 0,5 × 3R = +2,0R verir. +1R'den sonra geri dönüp koruyucu çıkışa ulaşan işlemler −1,0R yerine 0,5 × 1R + 0,5 × (−1R) = 0 verir. +1R'ye hiç dokunmayan işlemler değişmez.

Dağılım parametreleri ve sonuç

Sınıflandırma, bölüm 1'deki tanıma göre nettir. Brüt sıfır sonuç, K_t = 0,05R çıkarıldıktan sonra 0,05R kayıptır ve kaybeden işlemler arasında sayılır; kural A'da beş yerine on kayıp olmasının nedeni budur. Dikkate değer bir yan etki: beş küçük kayıp, ortalama kaybı 0,55R'ye indirir ve serinin en düşük toplamında net oranı tablonun en yüksek değeri 5,36'ya çıkarır. Dolayısıyla varyantları kazanç/kayıp oranı değil, seri toplamı ve beklenen değer sıralar. Brüt satır yalnızca karşılaştırma için kalır ve başka bir sınıflandırmayla hesaplanır: brüt sıfır çıkışlar ne brüt kazanç ne de kayıp olduğundan bunun dışında bırakılır. Net satırlardaki gibi kayıp sayılsalardı kural A, 3,00 yerine 3,00 ÷ 0,50 = 6,00 verirdi. a/b > RR koşulu, emir parametrelerinden çıkan RR = 3 değerini — −1R koruyucu çıkışa karşı +3R hedef — esas alır; çünkü maliyet iki varyanta aynı şekilde yüklenir ve farkta birbirini götürür. İki düşüş satırı da kapanmış işlemlerin dizisini betimler: bu on iki sonucun belirli sıralanışında ölçülmüştür. Aynı işlemlerin içinde özsermaye örneklemek daha derin bir düşüş gösterebilir. Gelecekteki dizi daha sığ veya daha derin olabilir; tablodaki değerler onun ne alt ne üst sınırıdır (9.8). Tablodaki bütün sayılar yukarıdaki seriden türetilmiştir ve açıklayıcıdır.

En büyük düşüş, kümülatif toplam üzerinde hareketin zirvesinden bir sonraki zirveden önceki en düşük noktaya kadar hesaplanır. Müdahalesiz hareket ilk işlemden sonra +3,0R zirvesine ulaşır, sonra sekizinciden sonra −4,0R'ye düşer: 7,0R düşüş. Kural A altında aynı aralıkta zirve +3,0R, dip −1,0R; yani 4,0R olur. Kural B altında zirve +2,0R, dip −2,0R; yine 4,0R olur. Net sürüm, düşen evrede yer alan işlemlerin maliyeti kadar her düşüşü derinleştirir; bunların sayısı her varyantta aynı değildir. Müdahalesiz durumda ve kural B altında düşen evre ikinci ile sekizinci işlemleri, yani yedi döngüyü kapsar: 7 × 0,05R = 0,35R; dolayısıyla 7,35R ve 4,35R. Kural A altında dip ancak dokuzuncu işlemden sonra oluşur; çünkü dokuzuncu brüt sıfır sonuç nette bir küçük kayıp daha demektir: düşen evre sekiz döngüyü kapsar, 8 × 0,05R = 0,40R; dolayısıyla net düşüş 4,40R = 440 USD'dir. Düşüşün tanımları ve ikinci ölçüm yolu — 9.8.

Aynı seri, +2,0R eşiğinde

Şimdi aynı dizide A'nın eşiğini +1R₀'dan +2R₀'a yükseltin. İkisi de öneri veya uygun varsayılan değer değildir. Fark, parametrenin kendisinin neden karşılaştırmanın parçası olması gerektiğini gösterir.

Bu eşikte tetikleme koşulunu yalnızca üç işlem sağlar: açık kârları giriş düzeyine dönmeden önce 2,0R'ye ulaşan 1 (3,0R), 7 (2,1R) ve 10 (3,0R) numaralı işlemler. 3 ve 5 numaralı işlemler eşiğe hiç ulaşmaz. 9 ve 11 eşiği ancak dönüşten sonra hedefe giderken aşar; o anda emri taşımak artık hiçbir şeyi değiştirmez. Dolayısıyla dördü de müdahalesiz durumdakiyle aynı biter. Kural kapsamındaki üç işlemden yalnızca 7 numara giriş düzeyine döner ve yalnızca onun sonucu −1,0R'den 0'a değişir.

İki düşüş satırı da kapanmış işlemlerin bu sıralamasını ölçer. Aynı pozisyonların işlem içinde örneklenmesi daha yüksek MDD gösterebilir; bu, farklı bir gelecek dizisi için düşüş sınırı oluşturmaz (9.8). Sınıflandırma ve iki oran yukarıdaki tablodaki gibi hesaplanır: K_t = 0,05R maliyetinden sonra net olarak, brüt sıfır sonuç kayıp sayılarak. Bütün değerler açıklayıcıdır.

+2,0R eşiğinde kümülatif toplam: 3,0 → 2,0 → 1,0 → 0,0 → −1,0 → −2,0 → −2,0 → −3,0 → 0,0 → 3,0 → 6,0 → 5,0. İlk işlemden sonra zirve +3,0R, sekizinciden sonra dip −3,0R; yani 6,0R düşüş. Net sürüm bunu düşen evredeki yedi işlemin maliyeti kadar derinleştirir: 7 × 0,05R = 0,35R.

Aynı mekanizma, aynı seri, aynı karşılaştırma temeli; sonuç müdahalesiz durumdan kötü olmaktan daha iyi olmaya geçer. Aradaki tek sayı tetikleme eşiğidir. Dolayısıyla ‘çıkışı giriş düzeyine taşımak sonucunuzu mahveder’ cümlesi genel bir iddia olarak yanlıştır; karşıt cümle de aynen yanlıştır. Doğru olan tek şey eşiğe bağımlılıktır; bu da formülle yazılabilir.

Ayrı ortalamalar yerine eşleştirilmiş farklar

A1'in temel varyanta göre farkları, 1–12 numaralı işlemler için R₀ cinsinden: 0; 0; +1; 0; +1; 0; +1; 0; −3; 0; −3; 0. Toplam −3, ortalama −0,25R₀; 0,033333−0,283333 ile aynı. B: −1; 0; +1; 0; +1; 0; +1; 0; −1; −1; −1; 0; toplam −1, ortalama −0,083333. A2 yalnızca 7 numaralı işlemi +1 değiştirir; toplam +1, ortalama +0,083333. Maliyetler farklıysa her çiftin maliyet farkını çıkarın. On iki döngüde A2'nin toplam maliyetindeki 1R₀'dan büyük artış, bu örneklemdeki avantajın tamamını yok ederdi.

Sayısal koşul — müdahale sonucu ne zaman iyileştirir?

İki kural da ters yönlerde çalışan iki etkiye ayrılır: bazı kayıpları ortadan kaldırma ve hedefe giden bazı hareketleri kesme. Bilanço yalnızca her birinin kaç tane olduğuna bağlıdır. Ortak gösterim: RR — risk birimleriyle kazanç/kayıp oranı (burada 1R kayba karşı +3R hedef; yani RR = 3), q — kuralın R cinsinden tetikleme eşiği, f — pozisyonun kapatılan payı.

Çıkışı giriş düzeyine taşıma

Yalnızca q eşiğine ulaşıp sonra fiyatın giriş düzeyine döndüğü işlemleri alırız. Kural diğerlerinin hiçbirinde değişiklik yapmaz. Bu altkümede:

• a — kural olmadan −1R kayıpla bitecek işlem sayısı; kural her birini giriş düzeyindeki sonuca dönüştürür, yani eklediği miktar +1R;
• b — kural olmadan hedefe ulaşacak işlem sayısı; kural her birini keser, yani çıkardığı miktar RR.

Δ_A = a × 1R − b × RR

Kural serinin toplamını ancak ve ancak a ÷ b > RR olduğunda iyileştirir (b = 0 ve a > 0 ise her zaman; a = b = 0 ise hiçbir şey değişmez ve Δ = 0)

Döngü maliyeti koşula girmez; çünkü her işlem onu iki varyantta aynı şekilde öder. Sonucun düzeyini etkiler, farkın işaretini değil. Bu makaledeki iki seri üzerinde kontrol:

Kısmi kapatma

Burada altküme daha geniştir: q eşiğine ulaşan bütün işlemler, fiyatın daha sonra dönüp dönmediğine bakılmaksızın sayılır. Kural olmadan kayıpla bitecek işlem şimdi f × q + (1 − f) × (−1R) verir; önceki sonucu −1R idi, yani f × (q + 1) kazanır. Hedefe ulaşacak işlem f × q + (1 − f) × RR verir; önceki sonucu RR idi; kaybettiği miktar f × (RR − q).

Δ_B = f × [ a × (q + 1) − b × (RR − q) ]

Kural serinin toplamını ancak ve ancak a ÷ b > (RR − q) ÷ (q + 1) olduğunda iyileştirir

Kapatılan pay f koşulda sadeleşir; değişimin büyüklüğünü belirlerken işaretini koşulun kendisi belirler. Yarısı yerine üçte birini kapatmak yönü tersine çevirmez; değişimi orantılı küçültür. Kontrol:

Bundan ne sonuç çıkar?

• Taşımanın koşulu kısmi kapatmanın koşulundan daha sıkıdır. Şu değerde: RR = 3, taşıma için giriş düzeyine dönen işlemler arasında ortadan kaldırılan kayıpların, hedefe gidişi kesilen işlemlerin üç katından fazla olması gerekir. Aynı RR ve q = 1 eşiğindeki kısmi kapatma yalnızca bire bir üstünlük gerektirir. Burada koşulların kendisini karşılaştırıyoruz; bunlara giren sayılar farklıdır: taşıma koşulunda a ve b yalnızca eşiğe ulaştıktan sonra giriş düzeyine dönen işlemlerden; kısmi kapatma koşulunda eşiğe ulaşan bütün işlemlerden sayılır. Bunlar aynı örneklemin iki farklı altkümesidir; kendi verilerinizi yerine koyarken bunları ayrı belirlersiniz.
• Kazanç/kayıp oranı ne kadar yüksekse taşımayı gerekçelendirmek o kadar zordur. Şu değerde: RR = 1, ortadan kaldırılan kayıpların kesilen kazançlardan fazla olması yeterlidir. Şu değerde: RR = 4, sayının dört kattan fazla olması gerekir. Bu, koşulun kendi aritmetiğinden çıkar ve aynı işlemin iki farklı kişide neden ters yönlerde çalıştığını açıklar.
• Eşiği yükseltmek iki yönde birden işler. Daha yüksek eşik b sayısını azaltır; çünkü daha az kazanan, eşiği aştıktan sonra geri çekilir. Ancak a sayısını da azaltır; çünkü daha az kaybeden eşiğe ulaşır. Yön, hangi sayının daha hızlı düştüğüne bağlıdır; bu da aracınızdaki hareket dağılımının bir özelliğidir. Bölüm 6'daki seride eşiği 1,0R'den 2,0R'ye yükseltmek b sayısını 2'den 0'a, a sayısını 3'ten 1'e indirdi; bilanço pozitif çıktı.
• Şu değerde: q = RR, kural nötrdür. Koşulun sağ tarafı o zaman sıfırdır; ancak a da sıfır olur: hedefe eşit eşiğe dokunan işlem hedefe dokunmuş ve orada kapanmıştır; dolayısıyla bu altkümede kayıpla biten tek işlem yoktur. Yerine koyunca ΔB = f × [0 × (q + 1) − b × 0] = 0 elde edilir. q değeri RR değerinden büyük olduğunda kural hiç çalışmaz; çünkü önce hedef pozisyonu kapatır.
• Eğer a = 0 ve b pozitifse iki kural da yalnızca götürür. Kayıtlarınızda eşiğe ulaşan hiçbir işlem kayıpla bitmiyorsa o eşikteki her müdahale, istisnasız ve parametreden bağımsız olarak serinin toplamını düşürür. a ve b ikisi de sıfırsa ilgili altkümede sonucu değişen işlem yoktur ve kural sonucu değiştirmez: Δ = 0.

Bu hesaplama ne söylemez?

• Hangi varyantın daha iyi olduğunu söylemez. Her birinin bu belirli seride neye mal olduğunu söyler. En büyük lehte hareketin dağılımı değiştiğinde sonuç sıralaması değişir: bölüm 12 alıştırmasında aynı kurallarla kural A burada olduğundan farklı çıkar.
• Bir avantaj ortaya koymaz. Pozitif toplam, temelinde bir ölçüm olmadan varsayılan girdilerden çıkar. Bölüm 8 kurallarınızın bir avantajı olup olmadığını değerlendirir; burada avantaj bir girdidir.
• Tahmin belirsizliğini belirlemez. On iki senaryo, belirlenmiş bir piyasa dağılımından alınmış rastgele örneklem değildir. Ne 3R₀ farkın anlamlı olduğunu ne de hesaplanmış bir hata aralığında kaldığını ileri sürüyoruz. Bölüm 8 avantajı ve belirsizliği değerlendirir.
• Gerçekleşme fiyatının emir düzeyinden ayrıldığı olayları kapsamaz. Dört hesaplamanın tamamı, emir düzeyinde gerçekleşme ve buna eklenen sabit maliyet varsayımıyla yapıldı. Bir fiyat boşluğu bu emirlerin her birini atlar ve nominal SL düzeyiyle sınırlanmaz — iki boşluk senaryosunun hesaplaması 9.10.
• Art arda gelen sonuçların bağımsızlığını varsaymaz. Burada buna gerek yoktur: toplamlar ve düşüş belirli bir sıralamada hesaplanır. Bu sıralamanın yol boyunca düşüşe etkisini şu kaynak gösterir: 9.2.

İki kat maliyet: eşit parasal değişim, farklı işaretler

Maliyet 0,05R₀ yerine 0,10R₀ olduğunda net toplamlar temel varyantta +2,8R₀, A1'de −0,2R₀, B'de +1,8R₀ ve A2'de +3,8R₀ olur. Her varyant tam 12×0,05=0,6R₀ kaybeder. A1 daha büyük mutlak maliyet olmadan negatife döner. Asgari komisyonlar, çıkışa bağlı kayma veya farklı tutma süreleri ortak maliyet varsayımını geçersiz kılar; her varyantı ayrı hesaplayın.

7. Maruziyeti artırma ve azaltma

Kademelendirme, pozisyon sürerken hacmi değiştirir. Birkaç kısmi çıkış tek çıkıştan farklı olabilir; ancak yalnızca eşik sayısı yönü belirlemez: fiyatlar ve paylar gerekir. +0,5, +1, +1,5 ve +3R₀'da eşit çeyrekler 0,25×(0,5+1+1,5+3)=1,5R₀ verir. Son çeyrek 0,75R₀ katkı yapar; toplam, +3R₀'a kadar tutulan tam pozisyonun yarısıdır. Farklı eşikler başka toplam verir.

Maruziyeti artırma

Kârlı pozisyona ekleme ayrı bir işlemdir ve öyle hesaplanır. Koşul kesindir ve şu kaynaktaki pozisyon boyutlandırma kuralından çıkar: 9.5: her kademenin kendi geçersizleşme noktası, kendi çıkış mesafesi ve limite sığan kendi riski vardır. Ayrı geçersizleşme noktası olmadan ‘çünkü yükseliyor’ diye eklemek, hesap yapmadan maruziyeti artırmaktır.

Maliyet öncesi iki kademe örneği: ilk girişten önce özsermaye 10.000 USD, sabit R₀=100 USD. İlk EUR/USD kademesi 0,20 lot, giriş 1,0850, SL 1,0800. 1,0920'de gerçekleşmemiş kazancı 140 USD'dir; özsermaye 10.140 USD olur. İkinci kademe 1,0920'de 0,20 lot, SL 1,0870; nominal kayıp 100 USD, yani güncel özsermayenin %0,9862'sidir; tam %1 değildir. Toplam 0,40 lot, ortalama giriş 1,0885, 4 USD/pip. Ayrı kademe emirleri varsayılır; netleştirmede bu otomatik değildir.

1,0870'de ikinci kademe −100 USD ile kapanır; birinci kademe +40 USD ile açık kalır. Özsermayenin toplam etkilenmesi −60 USD=−0,6R₀'dır; gerçekleşmiş K/Z ise −100 USD'dir. Toplam değerlemeyi kontrol edin: (1,0870−1,0885)×10.000×4 USD=−60 USD. Birinci kademenin sonucu daha sonra değişebilir; tam döngünün değerlendirilmesi onun son kapanışını ve maliyetleri gerektirir.

Kademe haritası — ancak sayılar yerine konunca görülenler

Üç kademenin de kendi SL'sine mesafesi 50 piptir. Üçüncü en yüksekten girer; dolayısıyla stop düzeylerinde gerçekleşme olmadan yapılan sıçramada aynı nihai fiyatta daha çok kaybeder. Hesaplama gerçekleşmiş ve gerçekleşmemiş parçaları ayırır; tablo mesafeleri ve düzeyleri gösterir.

Tablo, üçüncü girişin yaklaşık 1,1000 düzeyinden başlıktaki fiyata tek sıçramasından sonra maliyet öncesi özsermaye etkisini verir. 1,0900'de yalnızca üçüncü kademenin SL'si tetiklenir: gerçekleşmiş −200 USD; birinci kademede +100 USD, ikincide −40 USD gerçekleşmemiştir; toplam −140 USD. 1,0850'de ikinci ve üçüncü kademeler tetiklenir: gerçekleşmiş −140−300=−440 USD; SL'si 1,0800 olduğu için birinci kademe sıfırda açık kalır. Ortalama giriş değerlemesi aynı toplamları doğrular; ancak bütün kademelerin kapandığını ortaya koymaz. Nominal stop kayıpları bağımlılıktan bağımsız olarak 300 USD'ye toplanır; bu, belirlenmiş bir senaryodur, σ veya garanti değildir.

Karşılaştırılabilir nihai fiyatlarda, 1,0900'e kademeli düşüş üçüncü kademeyi 1,0950'de −100 USD ile kapatır; açık kademeler +100 ve −40 verir, toplam −40 USD. 1,0850'e kademeli düşüşte ikinci ve üçüncü kademeler önceden −100'er USD ile kapanır; birinci sıfırdır, toplam −200 USD. Düzeylerde gerçekleşme olmadan sıçrama −140 ve −440 USD verir. Aynı nihai fiyatlardaki farklar −100 ve −240 USD'dir. Üç stopun da 1,0800'e kadar kademeli gerçekleşmesi −300 USD verir; hepsinin 1,0800'de gerçekleşmesi −100−240−400=−740 USD verir. Açıklayıcı fiyatlar, maliyet öncesi.

Platform kademelerin stoplarını ayrı tutuyor mu?

Üç stoplu örnek, ayrı pozisyonları veya üç koşulu da aynen uygulayan başka mekanizmayı varsayar. MT5 netleştirme, sembol başına tek pozisyona izin verir; hacim eklemek önceki SL'yi yeni emrin SL'siyle değiştirebilir, sıfır değer ise kaldırabilir. Hedging modunda ayrı pozisyonlar kendi koşullarını korur³. Eklemeden sonra yalnızca modelde yazılı üç fiyatı değil, gerçekten kabul edilmiş stopu kontrol edin. Bütün hacmin tek stopu varsa toplam sonucu o fiyatta yeniden hesaplayın; üç stop tablosu bunu betimlemez.

8. Zamana göre kapatma

Pozisyon duruyor. Koruyucu emre dokunulmamış, hedef uzakta, fiyat üç gündür dar aralıkta. Zamana göre kapatma eksiksiz bir çıkış türüdür ve diğerleriyle aynı ilkeye tabidir: koşul ve eşik girişten önce yazılır, ‘hareket yok’ tanımı takdiri değerlendirme olmadan kararlaştırılabilir olmalıdır.

Hareketsiz pozisyonu tutmanın maliyeti

1. Bağlı teminat. Serbest teminat, güncel özsermayeden kullanılan teminatın çıkarılmasıdır. Durgun pozisyon bu gereksinimi sürdürür ve sonraki pozisyon büyüklüklerini sınırlar. Bölüm 2 teminat mekanizmasını açıklar.
2. Swap. Finansman, aracın belirtilmiş hesaplaşma zamanlarında tahakkuk eder; bazı tahakkuklar birden çok birim, yaygın olarak üç kat ücret taşıyabilir. Hesaplama aşağıdadır.
3. Olay pencerelerine maruziyet. Daha uzun tutulan pozisyon daha çok veri açıklamasından ve kotasyon arasından geçer; her biri gerçekleşmenin emir düzeyinden ayrılabildiği ayrı bir olaydır.

Açıklayıcı GBP/JPY satış 0,20 lot; sözleşme 100.000 GBP; pip 0,01 JPY; dönüşüm USD/JPY=100. Bir lotun pip değeri 1.000 JPY/100=10 USD, dolayısıyla 0,20 lotta 2 USD'dir. Birim başına −18 USD/lot borç oranı −3,60 USD verir. Biri üç kat olan on tahakkuk tarihi, 12 birim ve R₀=100 USD iken 43,20 USD=0,432R₀ demektir. D=30 ve adım 0,01 iken 0,33 lot hacmin nominal kaybı 99 USD'dir; swap birim başına 0,33×18=5,94 USD, toplam 71,28 USD=0,7128R₀ veya 99 USD'nin %72'sidir. Tam 1/3 lot 72 USD verirdi; ancak burada izin verilen adım değildir. Sabit dönüşüm kuru, finansman oranı ve takvim varsayımdır; gerçek hesaplaşma farklı olabilir.

Pozisyon ufkuna göre zaman eşikleri

Aşağıdaki bütün değerler açıklayıcıdır. Doğru eşik, kayıtlarınızdaki sonuçlanma süresinin dağılımından çıkar: son birkaç düzine işlemi alır, X penceresinde hedef mesafesinin en az yarısını kat edenler ve etmeyenler diye ayırır, ardından iki grubun beklenen değerini karşılaştırırsınız.

Zaman çıkışı: şu andan sonraki ek sonucu karşılaştırın

Pozisyon şu anda net −0,3R₀'dadır. Tutmaya devam etmenin beklenen nihai sonucu −0,2R₀'dır. Bu negatif nihai değer tek başına kapatmayı gerekçelendirmez: şimdi kapatmaya göre tutma +0,1R₀ ekler. Ek finansman 0,15R₀ ise ve −0,2R₀'a önceden dâhil edilmemişse fark −0,05R₀ olur; bu modelde erken çıkış daha iyidir. Seçilen tek grubun işaretini değil, maliyetleri bir kez sayarak aynı güncel durumdan sonraki iki sonucu karşılaştırın.

9. Pozisyon ufku, gözden geçirme anı ve kuralı yazıya dökme

Maruziyeti güncelleme kuralı hem bir eşik hem de kontrol edildiği zamanı gerektirir. İkincisi olmadan günlük değerlendirme ile her kotasyonda değerlendirme farklı kurallar uygular. Tablo değerlendirme anlarını tutma ufkuna göre sıralar; bölüm 8 işlem stillerini, bölüm 5 zaman dilimi seçimini anlatır.

Bu tablodaki bütün eşikler, parametreler ve zaman aralıkları açıklayıcı değerlerdir; kendi kayıtlarınızda ölçüm için başlangıç noktalarıdır. Bunları belirleyen evrensel bir hesaplama yoktur ve hiçbiri öneri değildir. Oynaklık katlarına dönüşüm bölüm 2'de, bu sayıların her birini kendi örnekleminizde sınama yöntemi bölüm 6'dadır.

Maruziyet değiştirme kuralı — kopyalanacak şablon

Şablon, kendi girdilerinizle yalnızca zaten açık olan pozisyonun yönetimini kapsar. Bölüm 15 tam işlem planını ve günlüğünü kapsar: giriş mantığı, araç seçimi ve dönem hesabı. Doldurulan her koşul, fiyat hareketinden sonra yeni bir yorum getirmeden belirtilmiş verilerden kararlaştırılabilir olmalıdır.

10. Hesaplamayı değiştiren yedi hata

Hata 1: fazla küçük hareketten sonra giriş düzeyine taşıma

Bu dizide 0,65R₀ eşiği +1R₀ ile aynı beş dönüşü yakalar: 3, 5, 7, 9 ve 11 numaralı işlemler. Böylece A üç kayıpta +3R₀ kurtarır ve iki hedefte −6R₀ feda eder. Bu, söz konusu yollardan çıkar. Tek başına 0,5×ATR/D=0,65 oranı, eşiğin her araçta olağan geri çekilmeler içinde olduğunu kanıtlamaz.

Hata 2: olağan geri çekilmeden küçük iz süren çıkış parametresi

Açıklayıcı ATR=70 karşısında on beş pip, 0,2143 oranını verir. Bu aritmetik ne stop tetiklenme sıklığını ne de daha kötü beklenen değeri ortaya koyar. Makaledeki 2×ATR=2,6R₀, varsayılan başlangıç noktası değil bir karşılaştırma varyantıdır. Her karşılaştırmada ortak R₀'ı ve tam maliyetleri koruyun.

Hata 3: çok fazla kısmi kapatma eşiği

Dört %25 eşik, sonucu belirlemeden işlem sayısını artırır. +3R'ye ulaşan işlemin son çeyreğinin katkısı 0,25×3R=0,75R; +0,5, +1 ve +1,5R'deki önceki çeyreklerin katkısı 0,25×(0,5+1+1,5)=0,75R olur. Toplam 1,5R, 3R'nin yarısıdır. Aynı yolda +1R₀ ve +3R₀'da yarımlar brüt 2R₀; +0,5R₀ ve +1R₀'da yarımlar yalnızca 0,75R₀ verir. İki veya dört işlem seçmenin ötesinde fiyatlar, paylar, yol ve maliyetler gerekir.

Hata 4: kaybeden pozisyona ekleme

Hesaplama bölüm 7'dedir: tek geri çekilmede 1R yerine 3R kayıp; işlemin ilk adımı koruyucu emri kaldırmaktır. Buna bazen kademelendirme denir; oysa yapılan, pozisyon büyüklüğünü belirleyen kuraldan vazgeçmektir.

Hata 5: pozisyon açıldıktan sonra belirlenen kural

Açılıştan sonra yazılan kural mevcut sonuç bilinerek oluşturulur; dolayısıyla kural kümesini değil o sonucu anlatır. Sonuç ölçülebilirdir: böyle bir kural önceki işlemlere geriye dönük uygulanamaz; bu olmadan bölüm 6'daki serinin iki varyantını hesaplayamazsınız.

Hata 6: pozisyonun ömrü boyunca hedefi taşıma

Açık kazanç +1,8R₀ iken hedefi +2R₀'dan +3R₀'a taşımak, fiyat yolu değişmeden çıkış kuralını ve sonuç dağılımını değiştirir. Diğer koşullar aynı olduğunda daha uzak hedefe ulaşmak yakın hedeften geçmeyi gerektirir; sıklığı daha büyük olamaz, eşit olabilir. Maliyetleri içeren tam karşılaştırma, daha büyük ödemenin atlanan erken çıkışları karşılayıp karşılamadığını belirler. Kısmi çıkış tek doğru tepki değil, başka bir kuraldır.

Hata 7: zaman penceresi dikkate alınmadan seçilmiş parametre

20 pip uzaktaki stop, ilgili kotasyon yönü düzeye gerçekten ulaştığında tetiklenebilir. ‘Spread birkaç kat arttı’ ifadesi 20 pip hareket olduğunu ortaya koymaz. Komisyon ve tetiklenme sonrası kayma stopları tetiklemez. Kural farklı pencere parametreleri belirleyebilir, güncellemeleri askıya alabilir veya önceki sürümü koruyabilir. Tetiklenme değerlendirmesi Bid/Ask ve zaman; gerçekleşme değerlendirmesi ayrıca gerçek gerçekleşmeleri gerektirir. Yalnızca kayma kayıtları yeterli değildir.

11. Karar akış şeması

Aşağıdaki soru dizisi işlemlerin sıralaması değildir. Önce olay koşullarını ve plan kısıtlarını, ardından çıkış parametresini kontrol edin. Yaklaşan açıklama, önceden kaydedilmiş kuralı gerektirir; her ATR parametresini otomatik olarak geçersiz kılmaz. Önceki dönemin verileri gelecekteki olayın aralığını betimlemeyebilir. Örnek 24 saatlik pencereyi yazarın varsayımı olarak belirtin.

1. Bütün kurallar girişten önce yazıldı mı? Hayırsa pozisyon hiç müdahale olmadan ilk koruyucu çıkış ve hedefle sonuna kadar yürür. Şimdi belirlenen kural mevcut sonucu anlatır ve önceki işlemlere uygulanamaz.
2. Önümüzdeki 24 saatte önemli açıklama veya hafta sonu arası var mı? Önceden taahhüt edilmiş olay kuralını uygulayın: kapatma, stopu koruma, güncellemeleri askıya alma veya açıkça belirlenmiş parametre değişikliği. Her biri uygun maliyet hesabı ve gerçekleşme senaryosu gerektirir. Açıklamanın varlığı her güncellemeyi hata yapmaz.
3. Pozisyon yönünde yeni, teyit edilmiş uç nokta oluştu mu? Evetse çıkış, yazılmış tamponla bu uç noktanın altına gider; böylece genellikle giriş düzeyinin üzerinde kalır ve kârın bir bölümünü gerçekleştirir.
4. Açık kâr giriş düzeyine taşıma eşiğine ulaştı mı? Evetse ve önceki soruya hayır yanıtı verildiyse döngü maliyeti eklenmiş giriş düzeyine taşıyın. Hayırsa çıkış geçersizleşme noktasında kalır.
5. Plan kısmi kapatmayı öngörüyor muydu ve fiyat yazılmış eşiğe ulaştı mı? İki yanıt da evet olmalıdır. Tek evet koşulun sağlanması değildir.
6. Bu ufuk için iz süren çıkış varyantı ve parametresi yazılmış mı? Evetse emir yazılmış gözden geçirme anlarında ve yalnızca o anlarda taşınır. Hayırsa pozisyon ilk hedefe gider.
7. Sonuçlanmadan geçen süre eşiği aşıldı mı? Evetse piyasadan kapatın veya o ufkun kuralında yazılı işlemi yapın.
8. Yazılmış ekleme koşulu oluştu mu ve toplam risk limite sığıyor mu? İki yanıt da evet — kendi geçersizleşme noktasıyla ekleyin. Bir hayır — pozisyon değişmeden kalır.

Birkaç düzine kapanmış işlemden sonra karşılaştırma mekanikleşir: aynı örneklemi bir kez müdahaleli kurallarla, bir kez müdahalesiz hesaplar; net toplamı, işlem başına beklenen değeri ve en büyük düşüşü bölüm 6'daki gibi yan yana koyarsınız. Bunları kaydedilmiş ölçütle karşılaştırın: daha büyük toplam faydadır; daha küçük düşüş daha sığ bir gerilemedir. Aynı N'de toplam ve ortalama aynı bilgiyi taşır. Kendi hesapladığınız sayı karar verir.

12. Kendinizi sınama alıştırması

Görev. Önce veriyi tamamlayın: 3, 5 ve 8 numaralı işlemlerde ilk giriş düzeyine dönüşten önceki en büyük lehte hareketi yoldan okuyun ve böyle bir dönüşün olup olmadığını belirleyin. Ancak sonra sırasıyla şunları hesaplayın: (1) R tutarını PLN cinsinden; (2) sekiz işlemin her birinin sonucunu üç varyantta: müdahalesiz, kural A ve kural B altında; (3) her varyant için serinin brüt ve net toplamını R ve PLN cinsinden; (4) işlem başına net beklenen değeri R cinsinden; (5) her varyantta kazanan ve kaybeden işlemlerin payını, ortalama kazancı, ortalama kaybı ve kazanç/kayıp oranını; bu dört ölçütü de net olarak, bölüm 1'deki tanıma göre döngü maliyetinden sonra hesaplayın; böylece brüt sıfır sonuç kayıp sayılır; (6) art arda işlem kapanışlarından sonra üç dizinin her birinin en büyük brüt ve net düşüşünü R ve PLN cinsinden; (7) bağlayıcı kısıt yazılı 2,5R düşüş limiti olsaydı hangi varyantı seçeceğinizi ve nedenini tek cümlede yanıtlayın.

Örnek çözümü okumadan kendi sonuçlarınızı yazın. Ardından bütün hesaplamayı kendi kayıtlarınızda tekrarlayın. Büyük olasılıkla eksik olanla başlayın: son elli kapanmış işlem için giriş düzeyine ilk dönüşten önceki en büyük lehte hareketi ve böyle bir dönüşün olup olmadığını yazın. Bu iki sütun olmadan hiçbir varyantı hesaplayamazsınız. Parametre seçimi ancak bundan sonra gelir.

Örnek çözüm

1. Risk tutarı. R = 25.000 PLN × 0,01 = 250 PLN. Döngü maliyeti: 0,04 × 250 PLN = 10 PLN.

2. Tek tek işlem sonuçları. Eksik sütunları tamamlama: işlem 3 — dönüşten önceki en büyük lehte hareket +1,4R, giriş düzeyine dönüş evet; işlem 5 — +1,2R, dönüş evet; işlem 8 — +1,8R, dönüş evet. İşlem 5'te yol daha sonra +2,5R'ye ulaşır; ancak bu giriş düzeyine dönüşten sonradır: kural A altında pozisyon o sırada kapanmıştır; kural B altında zaten yarım hacimle çalışır; bu yüzden o değer tetikleme eşiğine girmez. Kural A, +1R'ye ulaşan 1, 3, 5, 7 ve 8 numaralı işlemlerde işler. 1 ve 7 giriş düzeyine dönmediğinden değişmeden hedefte biter. 3, 5 ve 8 döndüğü için giriş düzeyinde kapanır; bu sırada işlem 5 hedefe gidişini kaybeder. Kural B aynı beş işlemde işler; ancak tamamı yerine yarısını kapatır.

Kural B için yerine koyma: hedefte biten işlemin verdiği sonuç 0,5 × 1R + 0,5 × 2,5R = +1,75R; +1R'den sonra koruyucu çıkışa ulaşan işlemin verdiği sonuç 0,5 × 1R + 0,5 × (−1R) = 0.

3–5. Seri toplamları, beklenen değer ve dağılım parametreleri. Toplam maliyet: 8 × 0,04R = 0,32R = 80 PLN her varyantta aynıdır; çünkü maliyet hacimle orantılıdır, dolayısıyla kural B'de pozisyonu bölmek bunu artırmaz.

Brüt satırlar sıfır sonuçla çıkışları dışarıda bırakır; çünkü brütte ne kazanç ne kayıptırlar. Net satırlar bölüm 1'deki tanıma göre bunları kayıp sayar. İki oranın farklı davranmasının nedeni budur; yalnızca aynı yaklaşım içinde karşılaştırılabilirler.

Temel varyantın formül kontrolü. E_R=0,375×2,50−0,625=0,9375−0,6250=+0,3125R brüt; 0,04R maliyet çıkarılınca +0,2725R elde edilir; tabloyla aynıdır. Dizi toplamı: 8×0,3125R=2,50R; bu da aynıdır.

6. Kümülatif yollar ve düşüş. Müdahalesiz kümülatif toplam: 2,50 → 1,50 → 0,50 → −0,50 → 2,00 → 1,00 → 3,50 → 2,50. İlk işlemden sonra zirve +2,50R, dördüncüden sonra dip −0,50R: 3,00R. Kural A: 2,50 → 1,50 → 1,50 → 0,50 → 0,50 → −0,50 → 2,00 → 2,00. Aynı zirve, altıncı işlemden sonra dip −0,50R: 3,00R. Kural B: 1,75 → 0,75 → 0,75 → −0,25 → 1,50 → 0,50 → 2,25 → 2,25. Zirve +1,75R, dip −0,25R: 2,00R.

7. 2,5R₀ limiti altında seçim. Tam kapanış dizilerinin net düşüşleri temel varyantta 3,12R₀, A'da 3,20R₀ ve B'de 2,12R₀'dır. Temel varyanttan daha düşük net toplamına rağmen yalnızca B ölçüte uyar ve diziyi tamamlar. Durdurma gerçekten uygulanıyorsa kesilmiş dizileri ayrı karşılaştırın: temel varyant dördüncü işlemden sonra −0,66R₀'da, A altıncı işlemden sonra −0,74R₀'da durur; B +1,93R₀'da bitirir. Bunlar tablodaki tam toplamlardan farklıdır. İşlem içi düşüş bilinmez; yalnızca art arda kapanışlardan sonraki özsermaye ölçülür.

Bölüm 6'daki hesaplama ile bu alıştırma aynı soruyu iki farklı örneklemde yanıtlar ve iki farklı yanıt verir. Çelişki yoktur; iki sayı da sonuçtur. Sonraki makalede düşüşü iki tanımla ölçer, büyüklüğünün ne zaman hâlâ varsayılan parametreler içinde kaldığını ve ne zaman başarısızlık işareti olduğunu belirler, yeniden başlama koşuluyla birlikte durdurma prosedürünü yazarız.