Swing işlemleri — pozisyonu ardışık geceler boyunca tutmanın maliyeti

Swing işlemlerinde pozisyon birkaç gün veya hafta açık kalır. Bu süre içinde sonuç yalnızca kura değil, finansmana ve kotasyon arasından sonra emirlerin nasıl gerçekleştiğine de bağlıdır. Sekiz gece her zaman sekiz finansman günü demek değildir: kapsanan rollover olaylarının ağırlıkları, oranlar ve enstrüman koşulları önemlidir. Örnekler elde tutma maliyetlerinin nasıl hesaplanacağını, hedefle karşılaştırılacağını ve zaman çıkışının neyi değiştirdiğinin değerlendirileceğini gösterir. Ayrıca stopun gerçekleşme fiyatını neden garanti etmediğini ve daha az işlemin kuralın değerlendirilmesini neden yavaşlattığını açıklar. Tüm sayılar performans vaadi değil, açıklayıcı örneklerdir.

1. İşlemsel tanım: rollover tam olarak neyi değiştirir?

Swing işlemleri, pozisyonları birkaç gün veya hafta tutma tarzıdır. Sınırları teamüle dayanır. İşlemsel strateji açıklaması giriş ve çıkış kurallarını, değerlendirme zamanlarını ve planlanan ufku belirtmelidir; 8.1 numaralı makale bu tanımlamayı geliştirir. Etiket tek başına ne sistem ne de sinyal tanımlar.

Buradaki hesapta pozisyon birkaç rollover ve kotasyon arası boyunca açık kalabilir. Daha seyrek giriş değerlendirmesi gözlem ihtiyacını azaltabilir; ancak gereken gözetim çıkış kurallarına ve onları tetikleyebilecek olaylara da bağlıdır.

Pozisyonu rollover üzerinden taşımak, toplamı ardışık oranlara ve hesaplaşma ağırlıklarına bağlı olan zamana bağlı bir bileşen ekler. Pozitif oranlar gelir, negatif oranlar borç kaydı yaratır. Hacim değişmezken bu bileşen yeni işlem sayısıyla çarpılmaz.

Bu ders için üç işlemsel soru

Ufuk çalışma biçimlerini ayırırken maliyet muhasebesi belirli varsayımları değerlendirir. Uzun süre açık kalan bir pozisyonda bile elde tutma maliyeti küçük, birkaç gün içinde ise önemli olabilir. Dolayısıyla tek başına swing işlemlerini tanımlamaz.

Koruyucu mesafe gerçekleşen kaybı garanti etmez. Örneklemde bulunuyorsa boşluk ortalama kayba dâhil edilebilir; ancak ortalama tek başına aşırı kayıpların ne sıklığını ne de büyüklüğünü gösterir. 6. bölüm bu yüzden etkinleşme fiyatını gerçekleşmeden ayırır. 8.8 numaralı makale açıklamalar çevresindeki olayları ele alır.

Tanıma ait olmayanlar

Bu tarzın açıklamasına sıkça sistem parametreleri veya dersin başka bölümlerine ait konular da katılır. Bunları ayırmak editoryal bir formalite değildir: bazıları tarz değişmeden değiştirilebilir, bazıları bu metindeki hiçbir hesaba girmez.

Daha seyrek kararlar daha düşük riski kanıtlamaz. Uzun elde tutma olaylara ve kotasyon aralarına maruziyeti değiştirirken gerçek kayıp gerçekleşmeye de bağlıdır. Pozisyon büyüklüğü ve risk ölçüleri 9. bölümde kalır.

Karar sıklığı, sonuçlarının piyasada ne kadar kaldığından ayrılmalıdır. Seyrek giriş değerlendirmesi faaliyeti azaltabilir; ancak açık pozisyon değerlendirmeler arasında kotasyonlara tepki vermeyi sürdürür. Kural otomatik çıkış, planlı inceleme veya yeni bilgiye tepki belirtebilir; bunların gerçekleştirme gereksinimleri farklıdır. Yalnızca tarz adı hangi yapının seçildiğini göstermez.

Planlanan stop mesafesi ayrı bir olgudur. Ne hesap para birimindeki kaybı ne de stopta garantili gerçekleşmeyi belirler. Burada mesafe değişimlerini, maliyeti ve gerçekleşme koşullarını inceliyoruz. Sermaye değerlendirmesi, 9. bölümde ele alınan maruziyet büyüklüğünü ve uygun risk ölçüsünü de gerektirir. Bunları ayrı tutmak daha az kararı daha az maruziyetle eşitlemeyi önler.

Ufuk, zaman dilimi değildir

Yukarıdaki tablonun dördüncü satırı açıklama gerektirir; çünkü bu tarz anlatılırken ufku grafik zaman dilimiyle eşitlemek neredeyse refleks hâline gelir. “Swing işlem yapıyorum, bu yüzden D1'de çalışıyorum” cümlesi ortak paydası olmayan iki şeyi birleştirir: zaman dilimi koşulun hangi verilerde değerlendirildiğini, ufuk ise sağlandığında pozisyonun ne kadar açık kalacağını belirler. Koşulunu on beş dakikalık mumlarda değerlendiren kural, çıkış kuralı gerektiriyorsa pozisyonu iki hafta tutabilir. Koşulunu günlük mumlarda değerlendiren kural, çıkışı böyle yazılmışsa bir saat sonra kapatabilir.

Ağırlıklı finansman günleri sinyalin zaman dilimine değil, açılış ve kapanış anlarına ve düzeltme takvimine bağlıdır. Rollover'dan önce kapatan D1 kuralı hiç swap biriktirmeyebilir; iki hafta tutulan M1 kuralı ilgili ağırlıkları içerir. Toplamları ve işaretleri sinyal verilerinden ayrı hesaplanır.

Geçen süreye bağlı çıkış, kapatma talimatı zamanını planlamayı sağlar. Ufkun tek olası sınırı bu değildir: kural son tarih belirtebilir. Kotasyonlar durursa veya emir reddedilirse hiçbiri sonraki finansman olayından önce gerçekleşmeyi garanti etmez.

Komşu başlıklarla sınır

Daha kısa ufuk tarafında sınır kesin ve ikilidir: pozisyon rollover anında bazen ya açıktır ya da değildir. Bu anın çevresindeki üç sınır durumu — iki dakika önce kapanıp ücret uygulanmayan pozisyon, anı kapsayan ve ücret uygulanan on dakikalık pozisyon ve sunucuda gece yarısından sonra bir saatten fazla sürüp yine ücret uygulanmayan pozisyon — 8.4 numaralı makalede ayrıntılandırılır; bunları burada tekrarlamak için neden yoktur. Çok günlük kuralda bu konu önceden bellidir: ücret uygulanacaktır; soru yalnızca kaç kezdir.

Daha uzun elde tutma dönemlerinde finansmanı kur riskiyle de karşılaştırın. 8.6 numaralı makale bu hesabı geliştirir. Swapın sonucun baskın kaynağına otomatik olarak dönüştüğü bir gün sayısı yoktur.

2. Faiz günleri ve üç kat ücret anı

Rollover ücreti, pozisyonu saatle ölçülen süre boyunca tutma ücreti değildir. Açık maruziyetin hesaplaşma tarihinin, günün belirlenmiş bir anında bir gün daha ileri taşınmasının sonucudur. Bu yüzden hesaba giren büyüklük, ardışık rollover anlarında uygulanan ağırlıklı finansman günü sayısıdır. Ne saat sayısı ne de takvim gecesi sayısı bu hesaba girer.

Swap puanları faiz farkı değildir

Faiz farkı hazır bir CFD swap oranı değildir. Piyasa koşulları ve sözleşme kuralları finansman fiyatını etkiler. BIS toptan piyasa parite sapmalarını tanımlar;^[1] enstrüman özellikleri ise ilgili sözleşmenin oranlarını ve yöntemini verir.^[2] İki oranı “piyasa” ve “ek marj” olarak ayırmak ek varsayımlar gerektirir; bu, ek marjın ölçümü değildir.

Aşağıdaki hesap için bundan iki sonuç çıkar. Ücretin işareti pozisyon yönünden veya hangi paranın daha yüksek faiz taşıdığından türetilemez; enstrüman özelliklerinden uzun ve kısa taraf için ayrı okunur.^[2] Ücretin büyüklüğü de evrensel verilemez; çünkü belirli aracı kurumun ve belirli günün parametresidir. Bir fiyat listesinden kopyalanmış swap puanı tablosu başka kurumun koşullarını veya aynı kurumun bir ay sonraki koşullarını anlatmaz. Bu yüzden bu makaledeki tüm sayılar açıklayıcı değerlerdir; mekanizmayı göstermek için alınmışlardır, kopyalanacak veriler değildir.

Üç kat ücret nereden gelir?

Açıklayıcı haftada dört düzeltmenin ağırlığı 1, birinin 3'tür. Üç kat düzeltme, hesaplaşma tarihinin üç gün kaymasına karşılık gelir. Belirli özellikler, 0 dâhil farklı hafta içi çarpanları verebilir; bu takvim her enstrümana aktarılmamalıdır.^[2]

Birincisi: üç kat ücret anı hafta sonundan daha erken gelir; çünkü önemli olan hesaplaşma tarihinden sonraki değil, önceki iş günleridir. İki günlük hesaplaşma teamülü ve sunucu saatiyle 00:00 rollover altında çarşambayı perşembeye bağlayan geceye denk gelir; ancak bu genel kural değildir. Özelliklerinde başka gün belirtilen enstrümanlar vardır; hesaplaşma takvimini değiştiren tatiller çevresinde günün kendisi de kayabilir. Gün ve saat, mekanizmanın açıklamasından değil, kendi aracı kurumunuzdaki enstrüman özelliklerinden okunur.^[2]

Ağırlığı pozisyonun kapsadığı rollover belirler. Çarşamba olayından sonra kapatılan pozisyon, hafta sonu açık kalmadan üç gün biriktirebilir. Daha sonra açılan pozisyon, hafta sonunu aşmasına rağmen bu ağırlığı kaçırabilir. Bu, düzeltmeleri hesaplaşma tarihlerine göre dağıtır; iki pozisyonun sahipleri arasında aktarılan ödeme değildir.

Herhangi bir şey hesaplamak için gereken altı büyüklük

İlk sayı verilmeden önce tüm girdi takımı hazır olmalıdır. Dördü enstrüman özellikleri penceresinde bulunur, ikisi bazen ayrı yayımlanır.

1. Uzun pozisyonun günlük ücreti — aracı kurumun kullandığı teamüle göre enstrüman puanları veya hacim birimi başına para cinsinden ifade edilir. Teamül sayıyla birlikte okunmalıdır; çünkü iki farklı teamül aynı alan değeriyle iki farklı büyüklük verir.
2. Kısa pozisyonun günlük ücreti — ayrı işareti olan ayrı bir büyüklük. Birini diğerinin yerine koymak sonucu ve işaretini değiştiren hatadır.
3. Üç kat ücret uygulanan hafta günü — piyasanın ilkesi değil, enstrümanın parametresidir.
4. Sunucu saatine göre rollover saati — pozisyonun hesaplaşmaya girip girmediğinin belirlendiği anı gösterir.
5. Sunucu saatinin evrensel saate göre farkı — o anı gözlemcinin kullandığı saate çevirmek için gerekir.
6. Saat farkının değiştiği tarihler — sunucunun ve gözlemcinin saat dilimleriyle ilgili tarihler ve değişimin büyüklüğü; iki saat diliminin de mutlaka saat değiştirdiği varsayılmaz. 8.4 numaralı makale uyuşmazlığı açıklar.

Yeniden kurma, birimleriyle oranları, ağırlıkları ve rollover olaylarının gerçekten kapsandığı anları gerektirir. Yalnızca sunucu saati pozisyonun ne kadar açık kaldığını göstermez. Bu girdiler olmadan senaryo anlatılabilir; ancak gerçek maliyet yeniden hesaplanamaz.

Tek pozisyonun geceden geceye takvimi

Aşağıdaki özet pazartesi sabahı açılıp sonraki haftanın salı öğleden sonrasında kapatılan bir pozisyonu parçalara ayırır. Takvim varsayımları açıklayıcıdır: sunucu saatiyle 00:00 rollover, sunucu saatinde salıdan cumartesiye rollover anları, çarşambayı perşembeye bağlayan gece üç kat ücret, kotasyonların durduğu gecelerde rollover yokluğu. Bunların her biri özellikler belgesinin parametresidir ve kendi sayılarınızla hesabı tekrarlamadan önce kendi aracı kurumunuzda kontrol edilmelidir.

Bu özetteki üç sayı ayrı tutulmalıdır; çünkü bu tarzın açıklamalarında bazen birbirine karıştırılır: sekiz takvim gecesi, altı rollover anı, sekiz ağırlıklı finansman günü. Birinci ve üçüncü burada sayıca eşittir; ikincisi ikisine de eşit değildir.

Burada ağırlıkların toplamı sekizdir; sekiz geceyle eşleşmesi rastlantıdır. Başka elde tutma penceresinde eşleşmeleri gerekmez. Hafta sonu satırlarındaki sıfırlar o belirli anlarda düzeltme olmadığını gösterir; başka birinin bu pozisyon için ödeme yaptığını kanıtlamaz.

Rollover anları sayısından ayrılık ve elde tutma hesabında en sık yinelenen hata buradan gelir. Günlük oranı rollover anları sayısıyla çarpmak bu durumda sekiz yerine altı gün verir; yani zamana bağlı bileşeni dörtte bir eksik gösterir. Elde tutulan saat sayısını yirmi dörde bölüp onunla çarpmak yine farklı ve aynı derecede yanlış sonuç verir; çünkü ağırlıklı finansman günü saatle ölçülen bir gün değildir ve pozisyon açıldığında başlamaz.

Gece sayısıyla eşitlik ne zaman bozulur?

Genel biçim şöyledir: D = Σ dⱼ; dⱼ kapsanan her rollover'ın ağırlığıdır. Aşağıdaki kısa yol takvim gecelerini, haftalık araları B ve üç kat olayları Q kullanır; yalnızca gösterilen takvim için geçerlidir: tam geceler, haftada ücret uygulanmayan iki gece, diğer ağırlıklar 1 veya 3 ve tatil yokluğu.

ağırlıklı finansman günleri = takvim geceleri − 2 × B + 2 × Q

Türetim iki cümle sürer. Her haftalık ara rollover olmayan iki gece içerir; toplamdan iki gün çıkarır. Her üç kat ücret anı, kendi gecesine düşecek tek gün yerine üç gün verir; toplama iki ekler. Dolayısıyla iki sayının eşitlik koşulu:

ağırlıklı finansman günleri = takvim geceleri ancak ve ancak B = Q ise

Yani eşitlik yalnızca bir üç kat olayını kapsamayı değil, kapsanan üç kat olay sayısının haftalık araları dengelemesini gerektirir. İki durum “üç katı içeriyorsa günler gecelere eşittir” kısa yolunun iki yönde de başarısız olduğunu gösterir. Pazartesi sabahından perşembe öğleden sonrasına pozisyon üç gece, sıfır haftalık ara ve bir üç kat olayını kapsar: B = 0, Q = 1; sonuç 3 − 0 + 2 = 5 gündür; üç kat olayı içermesine rağmen. Pazartesi sabahından çarşamba öğleden sonrasına pozisyon iki gece, sıfır ara ve sıfır üç kat olayını kapsar: B = 0, Q = 0; sonuç tam olarak 2 gündür; üç kat olayı içermemesine rağmen.

Üçüncü düzen haftalık arayı kapsar, üç kat olayı kaçırır: B = 1, Q = 0. Bu takvimde toplam ağırlık gecelerden iki eksiktir. Beş tablo düzeninin tamamı belirtilen ağırlıklardan yeniden kurulabilir.

İlk iki satır aynı mekanizmayı iki taraftan anlatır. Bir gece süren pozisyona üç gün uygulanır; çünkü tarihin üç gün kaydırıldığı ana denk gelmiştir. Üç gece süren pozisyona bir gün uygulanır; çünkü o andan sonra girip sonrakinden önce çıkmıştır. Bir yönde üç kat, diğer yönde üç kat fark; iki açılış arasında üç gün vardır.

Sonuç, göründüğünden daha dardır ve sınırını hemen çizmek gerekir. Buradan “perşembe aç” türünde kural çıkmaz; açılış anını ücret oranına uydurmak, girişe yazılı giriş koşulunun değil, hesaplaşma takviminin karar vermesi demek olur. Çıkan sonuç, elde tutma maliyetinin yalnızca gün sayısıyla hesaplanamayacağıdır. Tarihler, rollover saati ve üç kat ücret gününün belirtilmesi gerekir; oranı çarpan sayı yalnızca bu üçünden çıkar.

Tatiller kaydırır ve çarpar

Yukarıdaki takvim, pariteyle ilgili iki piyasada da her günün iş günü olduğu haftayı anlatır. Günlerden biri iş günü değilse hesaplaşma tarihinin kayması, hafta sonunu aştığı gibi o günü de atlar. İki sonuç vardır ve ikisi ayrı kontrol edilmelidir.

Tatil, belirli düzeltmenin ağırlığını değiştirebilir. Diğerleri değişmeden burada bir ağırlık 1'den 2'ye çıksaydı D, 8'den 9'a yükselirdi. Elde tutma maliyeti 4,50 pip, toplam maliyet 6,50, yani hedefin %4,3'ü olurdu. Bu, tek ağırlığı koşullu değiştirir; her tatilin her elde tutma dönemindeki toplamı artırdığını iddia etmez.

İkinci sonuç üç kat ücret gününün kendisiyle ilgilidir. Hesaplaşma tarihinden önceki iş günü sayısıyla belirlendiğinden, o pencere içindeki tatil onu haftanın başka gününe kaydırır. “Üç kat ücret her zaman çarşambayı perşembeye bağlayan gecededir” varsayımına dayanan hesap böyle haftada oransal değil, takvimde tam bir konum kadar yanılır. Birkaç gün süren pozisyonda bir günle diğeri arasındaki fark, üç kat ücret anının kapsanıp kapsanmadığını belirler. Günün genel kuraldan değil, ilgili haftanın enstrüman özelliklerinden okunması için bir neden daha budur.

Çoklu düzeltme gününün taşınması onu elde tutma penceresinin içine veya dışına koyabilir. Çarşambadan perşembeye pozisyon modelde 3 ağırlık biriktirir; olay daha erken geceye taşınsaydı yalnızca 1 alabilirdi. İlgili haftada gerçekten kapsanan ağırlıkları yeniden toplayın; B ve Q her tatil düzenini kapsamaz.

Ağırlığı değiştirmek ve tarihi değiştirmek farklı olaylardır. Diğer girdiler sabitken kapsanan ağırlığı artırmak, D'yi ve finansmanı o olaya atanmış oran üzerinden değiştirir. Başka geceye taşımak önce pozisyonun hâlâ onu kapsayıp kapsamadığının kontrolünü gerektirir. Taşıma, olaya farklı oran da atayabilir. Yalnızca gece sayısını düzeltmek yeterli değildir.

Tatilsiz hafta tanımı gereği lehte veya aleyhte değildir. Hesabı açıklamaya yarayan olay düzenlerinden biridir. Pozisyonu yeniden kurmak, kendi dönemine uygulanabilir takvimi ve gerçek hesap kayıtlarıyla mutabakatı gerektirir. Eşik yakınındaki fark, model payının işaretini tersine çevirebilir; uzakta ise sonuca etkisi küçük olsa bile veri hatası olarak kalır.

Değişken oranlar: olayları değil, günleri ağırlıklandırın

Açıklayıcı altı rollover için [1, 1, 3, 1, 1, 1] ağırlıklarını ve [−0,50; −0,50; −0,80; −0,80; −0,30; −0,80] günlük pip oranlarını varsayın. Toplam finansman Σ rⱼdⱼ = −5,30 pip. Ağırlıklı ortalama oran −5,30/8 = −0,6625'tir. Altı oranın sıradan ortalamasını 8 ile çarpmak −4,9333 vererek maliyeti 0,3667 eksik gösterirdi. 3 ağırlıklı oranın katkısı üç kattır.

Girdi tablosunun her satırı kapsanan tek olayı temsil etmeli, oranını ve ağırlığını içermelidir. Böylece toplamın her parçasının kaynağı belirlenir. Rollover olayları arasında değişen oran önceki düzeltmelere geriye dönük uygulanmaz. Birim veya yöntem değişirse toplamadan önce ortak temele dönüştürün.

Ağırlıklı ortalama gelecekteki oranı tahmin etmez. Bu belirli yoldaki finansmanı özetler ve hesabı kontrol eder. Sonraki pozisyon aynı veya farklı oranlarla senaryo kullanılarak planlanabilir; yine de koşulludur. Çoklu ağırlıkta oran değişimine duyarlılığı değerlendirmek, her değişikliği olaylara eşit dağıtmaktan daha uygundur.

2 pip gidiş dönüş maliyetiyle tam C, 7,30 olur; W = 150 ve L = 75 için eşik (75 + 7,30)/225 = %36,58'dir. Bu, kotasyon veya uygulanmış strateji içermeyen, kurulmuş bir oran değişimi senaryosudur.

3. Sekiz gece boyunca elde tutmanın maliyeti

Aşağıdaki hesap makalenin özüdür. Günlük orandan anlam taşıyan bir sayıya, yani elde tutma maliyetinin kuralın koyduğu hedefteki payına götürür. Yalnızca pip cinsinden maliyet, fiyatın gitmesi gereken mesafeyle karşılaştırılana kadar hiçbir şey söylemez.

−0,50 pip sayısı nereden gelir?

Yukarıda kullanılan günlük oran doğrudan okunmuş değil, dönüştürülmüş büyüklüktür. Enstrüman özellikleri ücreti farklı birimlerde belirtir; pipe dönüştürme bazen diğer tüm bileşenlerin toplamından büyük hata doğurduğundan en yaygın üç teamülde görmek yararlıdır.

Aynı hesap altı günde ne verir?

Ağırlıklı finansman günü yerine rollover anı sayısını koymak C_hold = 6 × 0,50 = 3,00 pip, toplam maliyet 5,00 pip ve 5,00 ÷ 150 = hedefin %3,3'ü payını verir.

İki günü atlamak, bu negatif oranlı durumda maliyeti işlem başına 1 pip eksik gösterir. Varsayımsal ayda beş işlemde yılda 60 pip ederdi. Pozitif oranda aynı hata maliyeti değil, geliri eksik gösterir. Dolayısıyla hatanın yönü düzeltmenin işaretine bağlıdır.

Pozitif düzeltmeyle aynı hesap

Düzeltmenin işareti sabit değil, parametredir. Swap puanları bazen paritenin bir tarafında pozitiftir; o zaman zamana bağlı bileşen maliyet değil gelirdir. Hesabın tamamı tamamen aynı şekilde işler; yalnızca tek bileşenin işareti değişir.

Brüt beklenen değerle karşılaştırılan maliyet

Maliyetin hedef içindeki payı, varsayılan hareketin ne kadarını aldığına yanıt verir. Genellikle daha önemli ikinci soruyu, kuralın ürettiğinin ne kadarını tükettiğini yanıtlamaz. İkinci ilişki bir ek varsayım, kazanma oranı gerektirir; ölçülmüş değil varsayılmış olduğundan açıkça yazılmalıdır.

Bu bölüm üç yüzde üretti; her biri farklı soruya yanıt verdiğinden birini diğerinin yerine koymak sonucu değiştirir: %4,0 maliyetin hedefteki, %22,9 maliyetin brüt sonuçtaki, %2,7 ise yalnızca zamana bağlı bileşenin hedefteki payıdır. Birincisi kazanma oranına bağlı değildir, ikincisi güçlü biçimde bağlıdır, üçüncüsü ağırlıklı finansman günü sayısına bağlıdır.

Aynı maliyetin iki ifade biçimi

Açıklayıcı giriş referansı Bid 1,08394, beklenen çıkış Bid 1,08557'dir; brüt hareket 16,3 piptir. 0,6 spread, beklenen giriş Ask 1,08400 verir. +0,3 pip giriş sapmasıyla alış gerçekleşmesi 1,08403; −0,7 pip çıkış sapmasıyla satış gerçekleşmesi 1,08550 olur. Farkları 14,7 pip.

Referans fiyat yöntemi: 16,3 − 0,6 − 0,3 − 0,7 − 0,4 komisyon − 4 swap = 10,3 pip. Gerçekleşme yöntemi: 14,7 − 0,4 − 4 = 10,3. Spreadi ve iki sapmayı gerçekleşmelerden yeniden çıkarmak sonucu 1,6 pip eksik gösterirdi.

Yöntemler tam olarak aynı işlemi tanımladığı için eşdeğerdir. İlki referans hareketi ve beklenen kotasyondan varsayılan gerçekleşmeye geçişi yeniden kurar; ikincisi gerçek gerçekleşme farkından başlar. İkisinde de komisyon ve finansman bu farkın dışındadır. Bir pozisyonun referans sonuçları başka pozisyonun gerçekleşmeleriyle uzlaştırılamaz.

Yöntemler arasındaki fark kayıtları teşhis etmeye yarayabilir. Fiyat taraflarını, pip birimini, sapmaların işaretlerini ve iki kez kaydedilmiş maliyetleri kontrol edin. Tek başına fark hangi kaydın yanlış olduğunu belirlemez. Bu tek hesabı uzlaştırır; varsayılan maliyetin tüm gelecek örneklemi tanımladığını kanıtlamaz.

4. Bu maliyet nasıl büyür ve ne zaman hedefe eşit olur?

Önceki bölümdeki hesap tek ufuk ve tek oran içindir. Uygulamada ikisi de geniş aralıkta değişir. Bir varsayımdaki küçük, gerçekçi değişimden sonra işareti değişen sonucu ellinci emirden sonra değil, ilkinden önce görmek daha iyidir.

Elde tutma süresine duyarlılık

Tablo yalnızca ağırlıklı finansman günü D'yi değiştirir. Takvim kontrol edilmeden ilk sütun gece sayısı olarak okunamaz. Her satır sabit oranı ve maliyet öncesi aynı hareketi varsayar.

Tablodaki tüm parametreler açıklayıcı değerlerdir. Son sütun p* = (L + C) / (W + L) formülünü kullanır; 5. bölüm bunu türetir. W = 150 ve L = 75 pip iken payda 225'tir ve her satırda aynıdır.

Maliyetin hedefteki payı sütunu doğrusal büyür; çünkü pay doğrusal büyür. Zamana bağlı bileşen tek başına otuz günde 15,00 ÷ 150 = hedefin %10,0'ı, tek günde 0,50 ÷ 150 = %0,3'üdür. İlk ve son satır arasında ne kural ne oran değişmiştir; yalnızca pozisyonun ne kadar açık kaldığı değişmiştir.

Gün içi kuralla karşılaştırma tutarlarla değil, aynı büyüklükle yapılmalıdır. Rollover'dan önce kapanan, hedefi 24 pip, giriş maliyeti 2,0 pip olan kural hedefin %8,3'ünü maliyete verir; kaç gün işlem yaptığı bundan bağımsızdır. Yukarıdaki çok günlük kural yirminci güne kadar bu seviyenin altında kalır, yirmi birinci günde eşitlenir: o zaman C = 2,00 + 10,50 = 12,50 pip, 12,50 ÷ 150 yuvarlandığında %8,3 verir. Ancak bu sınırın üstünde günlük kurala göre hedefin daha büyük kısmını maliyete verir. Gün bitmeden kapatan kuralın günlük hesabını 8.4 numaralı makale yapar; burada yalnızca bu referans gerekir.

Düzeltmenin büyüklüğüne duyarlılık

İkinci boyut günlük oranın kendisidir; enstrümanlar arasındaki aralığı bazen ufkun aralığından geniştir. Aşağıdaki özet sekiz ağırlıklı finansman gününü sabit tutar, yalnızca oranı değiştirir.

İkinci sütun, 3. bölümün işaret teamülünü korur: pozitif sayı ücret demektir; toplam maliyet basit toplamayla C = 2,00 + elde tutma maliyeti olur. Bu teamülde pozitif günlük oran negatif maliyet, yani gelir verir; ilk satırdaki −2,40 pip buradan gelir. İlk ve son satır arasında başa baş kazanma oranı, kural, ufuk ve giriş fiyatı değişmeden 6,4 yüzde puanı farklıdır. Enstrüman özelliklerinden okunan tek sayı değişmiş; başa baş için gereken eşik, kısa hedefte spreadin iki katına çıkmasının yaratabileceği kadar kaymıştır.

Swap oranı olmadan eşik eksiktir. Negatif finansmanı atlamak hesaplanan eşiği düşük, pozitif finansmanı atlamak yüksek gösterir. Tablo aracı kurumları temsil eden koşullar aralığını değil, belirtilmiş modelin duyarlılığını tanımlar.

Elde tutma maliyeti ne zaman hedefe eşit olur?

Soru tek işlem gerektirir: hedefin günlük orana bölünmesi, zamana bağlı bileşenin varsayılan mesafenin tamamını tükettiği gün sayısını verir. Bu sınır hesabıdır ve anlamlı bir kural tanımlamaz; yalnızca kendi ufkunuzla karşılaştırmaya değer sınırın nerede olduğunu gösterir.

Tablo W/r sürekli finansman sınırlarını gösterir. W = 40 ve 1,50 maliyette D = 26,67, model günlerinin birkaç haftasına denk gelir; D = 40 da birkaç haftalık ufkun üst ucuna karşılık gelebilir. Gecelere dönüşüm takvim gerektirir; gidiş dönüş maliyetleri eklemek net sonuç sınırını öne çeker.

Tablonun geri kalanı bunun tersini ve aynı derecede önemli şeyi söyler. Yüz elli piplik hedef ve −0,50 pip oranda sınır üç yüz gündür; yani haftalarla sayılan ufkun çok ötesindedir. Bu yüzden “swap puanları swing yatırımcısının kârını yer” iddiası bazı parametre kümelerinde doğru, bazılarında yanlıştır. Bunu belirleyen, elde bulunması gereken iki sayının bölümüdür. İkisi de verilmeden iki yöndeki genel iddia anlamsızdır.

Üçüncü boyut: oranın ait olduğu dönem

Yukarıdaki iki boyut ayarlanabilir. Üçüncü, kimsenin etkilemediği ve bir defa varsayılıp bırakılamayacak büyüklüktür: günlük oran zamanla, bazen günden güne değişir. Bu yüzden üç hafta tutulan pozisyon en az on iki düzeltmeden geçer; her biri açılışta okunandan farklı oranla uygulanmış olabilir.

Oran değişince sonucun işaretinin değişmesi o orana duyarlılığı gösterir. Yalnızca tek bir uydurulmuş nokta bulunduğunu kanıtlamaz. Sınır oranı yanında sonucun geçerli kaldığı oran aralığını da hesaplayın ve neden inandırıcı olduğunu açıklayın.

Oran ve takvim değişiklikleri kendi kayıtlarını gerektirir. Bunlardaki hataların ufukla tekdüze artması gerekmez: etkileri ardışık değişimlerin işaretlerine ve ağırlıklarına bağlıdır. Sabit oran, birkaç haftalık gerçek düzeltmelerin yeniden kurulması değil, yararlı bir senaryodur.

Maliyet parametresi olarak süreye bağlı çıkış

Zaman çıkışı planlanan elde tutma maliyetlerini sınırlayabilir. Aşağıda oranı sabit tutarak iki varsayımsal elde tutma süresini karşılaştırıyoruz. Ancak süreyi kısaltmak fiyat sonuçları dağılımını da değiştirir; swap tasarrufu hesabı bu dağılımın yerine geçemez.

Son tarih belirtildiğinde belirli oranlar ve ağırlıklarla finansman bütçesi hesaplanabilir. Çıkışın tamamını ayrıca değerlendirmek kapanış fiyatlarını, gecikme durumlarını ve o çıkış olmadan kuralın elde edeceği sonuçları gerektirir.

Zaman stopu üçüncü bir sonuç yaratır

Pozisyonların %20'si zaman sınırıyla sona eriyorsa tam denklem E = p_W(W − C_W) − p_L(L + C_L) + p_T(X_T − C_T); p_W + p_L + p_T = 1 olur. X_T zaman çıkışının işaretli ortalama fiyat sonucudur. Otomatik olarak +W veya −L atanamaz.

Üç grubun olasılıkları tüm kapanmış pozisyonlara aittir ve toplamları birdir. Yalnızca hedef ve stopa ulaşanlar arasında hesaplanan kazanma oranı eski eşiği kullanmaya artık yetmez. Zaman çıkışlarından doğan sonuçların oranı da bilinmelidir. Bu grup farklı ağırlıklarda ve gerçekleşme koşullarında kapandığı için maliyeti farklı olabilir.

X_T, son tarihi seçmekte kullanılan sonuçlardan tahmin ediliyorsa aynı geçmiş seçim için kullanılmaktadır. Bu, seçilen zaman stopunun bağımsız teyidini sağlamaz. Yeni dönemle karşılaştırma, inceleme tarihleri ve gecikmelere tepki dâhil tam prosedürün dondurulmuş sürümünü kapsamalıdır. Örneğin değerleri belirlenmiş varsayımlardır; uygun kapanış tarihi değil, üçüncü grubun etkisini gösterir.

Örnekte p_W = 0,36, p_L = 0,44, p_T = 0,20; her grubun C'si 6'dır. X_T = 0 için sonuç 15 pip, X_T = −50 için 5 piptir. Dolayısıyla aynı finansman tasarrufu, tam kuralın farklı sonuçlarıyla birlikte görülebilir.

5. Başa baş kazanma oranında elde tutma maliyeti

İki sonuçlu modelde p*, net ortalamayı sıfır yapan brüt +W sonucunun oranıdır. Net pozitif işlemlerin oranı olmak zorunda değildir: pozitif taşıma geliriyle bazı fiyat kayıpları nette kazançla bitebilir.

E = p × W − (1 − p) × L − C

p brüt +W sonucunun, 1 − p ise −L'nin oranıdır. W ve L maliyet öncesi hareketin pozitif büyüklükleri; C aynı birimde tam ortalama maliyettir. Bu modelde iki grubun maliyeti aynıdır.

p × (W + L) = L + C → p* = (L + C) / (W + L)

Formül, 8.3 numaralı makalede kullanılanla aynıdır; tam türetimi ve avantaj değerlendirmesine sonuçları ise 8.2 numaralı makalede ele alınır. Tek yenilik C'ye girenlerdir: spreadin, komisyonun ve iki kaymanın yanında artık ağırlıklı finansman günü sayısına bağlı bileşen bulunur.

Yalnızca zamana bağlı bileşen eşiği ne kadar kaydırır?

p* = (L + C) / (W + L) olduğundan yalnızca maliyet değişince eşik artışı:

Δp* = ΔC / (W + L)

Bu bölümün hesabında: 4,00 ÷ 225 = 0,01778, yani 1,8 yüzde puanı. Doğrudan kontrol %36,0 − %34,2 = 1,8 yüzde puanı verir; iki yöntem eşleşir.

Payda iki mesafenin toplamıdır; bölümün tamamında olgunun ölçeğini bu belirler. Hedef ve koruyucu çıkış beşer pipken payda ondur; her maliyet pipi eşiği on yüzde puanı kaydırır. 150 ve 75 pipte payda 225'tir; aynı pip eşiği 0,4 yüzde puanı kaydırır: yirmi iki buçuk kat daha az. Buradaki dört pip elde tutma maliyeti, beş piplik kuralda spreadin pipin onda ikisinden az artması kadar etki yapar: 4,00 ÷ 22,5 = 0,178 pip.

Maliyetler her ufukta uygulanabilirliği belirleyebilir. Daha uzak hedef tek maliyet pipinin bu eşiğe etkisini azaltır; ancak ne finansmanı ne gerçekleşme riskini kaldırır.

Net büyüklüklerden ikinci türetim

Aynı eşik, maliyetin ayrı çıkarılmak yerine iki işlem sonucuna katıldığı ikinci yoldan da çıkar. İki formülün türetimini ve eşdeğerliğini 8.2 numaralı makale verir; burada bölümün sayıları için o türetimin sonucu gerekir.

W = 150, L = 75 ve C = 6 ile net pozitif sonuç 144 pip, kayıp büyüklüğü 81 pip; oranları 144/81 = 1,7778'dir. Dolayısıyla p* = 81/(144 + 81) = %36. Oran 2,0'dan %11,1 düşmüştür. Bu, maliyet işleminin sonucun iki tarafında ifadesidir; formül yeniden düzenlenince maliyet kaybolmaz.

Brüt ifadede maliyet ortalamadan çıkarılır. Net ifadede aynı maliyet pozitif sonucu azaltır, negatif sonucun mutlak büyüklüğünü artırır. Bunlar iki ayrı ücret değil, aynı işlemin iki biçimidir. Pozitif ve negatif mesafelerin toplamı olan payda 225 kalır; eşit maliyetler toplamda sadeleşir.

Hesabın kontrolü için iki ifadeyi de koruyun. Farklı eşikler verirlerse işaret teamülünü, fiyat temelini ve iki grubun maliyetinin gerçekten eşit olup olmadığını kontrol edin. 9. bölüm son koşulu değiştirir; farklı elde tutma süreleri kazançlar ve kayıplar için farklı maliyetler yaratabilir. Basit formül bu koşul denetlenmeden aktarılamaz.

Pozitif düzeltme durumu

Pozitif zamana bağlı bileşen ayrı paragraf gerektirir; çünkü bu bölümdeki diğer hesapların hiçbirinde görülmeyen bir sonuç verir. C = −0,40 pip iken eşik (75 − 0,40) ÷ 225 = 74,60 ÷ 225 = 0,33156, yani %33,2; maliyetsiz eşiğin bir yüzde puanının onda ikisinden biraz az altındadır; çünkü 0,40 ÷ 225 = 0,00178.

Elde tutma geliri bu modelde eşiği düşürür. 0,18 yüzde puanı fark küçük örneklemdeki kazanma oranı belirsizliğine göre küçüktür; ancak ölçüm çözünürlüğü için evrensel sınır değildir. Bu eşiklerin hiçbiri tek başına avantaj oluşturmaz.

Sağduyu kontrolü

Üç eşik — %33,3, %34,2 ve %36,0 — 0 ile 1 arasındadır. Pozitif maliyet eşiği yükseltir; C = −0,40 onu %33,2'ye düşürür. C = 6, W = 150'nin altındadır; bu yüzden iki sabit sonuçlu model ortalamanın sıfır olduğu bir kazanma oranına izin verir. Gerçek uygulanabilirliği veya avantajı doğrulamaz. Sabit negatif oranda her ek ağırlıklı finansman günü C'yi 0,50, eşiği 0,50/225 = 0,22 yüzde puanı yükseltir. Bu kontroller senaryonun cebirsel tutarlılığıyla ilgilidir.

Dördüncü kontrol, bu makalede çok uzakta bulunan ve tam bu nedenle görülmeye değer bir sınır duruma götürür. Toplam maliyet hedefe eşitlense, yani 150 pipe ulaşsa eşik (75 + 150) ÷ 225 = 1,000 olurdu; bu değer ve yüzde yüzün üzerindekilerin nasıl okunacağını aynı 8.2 numaralı makale açıklar. Burada başka şey önemlidir: o sınıra ulaşmak için kaç ağırlıklı finansman günü gerekir? −0,50 pip oran ve 2,00 pip giriş maliyetiyle (150 − 2,00) ÷ 0,50 = 296 ağırlıklı finansman günü, yani tek pozisyonu yaklaşık on ay tutmak gerekirdi. 4. bölümdeki tablo aynı sınırı yalnızca zamana bağlı bileşen için verir; bu yüzden −0,50 pip oran ve 150 pip hedefte orada yuvarlak üç yüz gün çıkar. Dört gün farkı, günlere çevrilmiş giriş ve çıkış maliyetinin tam kendisidir.

İşlem sayısı eşik formülüne girmez. Ancak ufuk C'nin yanı sıra ampirik W ve L'yi ve hedef-stop dışındaki çıkışların oranını da değiştirebilir. İki sabit mesafeyle hesaplanan eşik yalnızca maliyet etkisini yalıtır.

6. Boşlukta koruyucu çıkış: emir fiyatı ve gerçekleşme fiyatı

Sabit 75 pip kayıp varsaymak hesabı basitleştirir. Sıklığı veri olmadan atanmamalıdır. Hafta sonunu veya başka arayı kapsayan pozisyon boşlukla karşılaşabilir; birkaç gün tutulan her pozisyon hafta sonunu kapsamaz.

Kotasyon süreksizliğinin nedenleri 4. bölümün konusudur ve bunları burada açmak için neden yoktur. Maliyet hesabında yalnızca gerçekleşme tarafı önemlidir; gündelik anlatımda birleşen üç büyüklüğü ayırmaya indirgenir.

Olağan koruyucu seviye tetikleme koşulunu tanımlar. Açıklanan enstrümanda uzun pozisyon için bu Bid, kısa için Ask fiyatıdır.^[5] Gerçekleşme fiyatı mevcut kotasyonlara ve emir gerçekleştirmeye bağlıdır; yalnızca stop seviyesi onu garanti etmez.

Sabit L, boşluktaki gerçekleşmeyi neden tanımlamaz?

142 pip kayıp, sabit L = 75 modelinin dışındadır; ancak gerçek kayıpların ortalamasına ve dağılımına girebilir. Sıklığı ve diğer çıkışlar eklenene kadar 5. bölümün eşiği tüm kuralı tanımlamaz.

Stop ve limit emirlerinin gerçekleşme koşulları farklıdır. Olağan stop seviyesinden kötü gerçekleşebilir; limit hiç gerçekleşmeyebilir. Bu olgu tek başına ne kayma dağılımını ne de limit emrindeki fiyat iyileşmesinin sıfıra yakın olup olmadığını belirler; belirli örneklemden veri gerekir.

Boşluk lehte çıkış fiyatı da yaratabilir. Hedef seviyesi fiyat iyileşmesi için genel üst sınır değildir. Sonuç dağılımı emir türlerine, gerçekleştirme kurallarına ve fiyat yoluna bağlıdır; boşluk diyagramı bunu belirlemez.

BIS'in 7 Ekim 2016 sterlin ani hareketi raporu, olayın zamanlamasıyla opsiyon korumasına bağlı akışlar arasında etkileşim saptar.^[4] Toptan piyasayla ilgilidir; dersin modeli için ne boşluk sıklıklarını ne bireysel hesap gerçekleşme dağılımını verir.

Emrin tetiklenmesini fiyat tarafı belirler

İkinci sınır durum hiç boşluk gerektirmez ve masum göründüğünden bazen gözden kaçar. Tezgâhüstü kotasyonlu enstrümanın grafiği MetaTrader ailesi platformlarında varsayılan olarak Bid'den kurulur; Ask çizgisi ancak özellikle açıldığında görünür.^[3] Ancak kısa pozisyon alışla, yani Ask'ta kapanır; koruyucu emrinin tetiklenmesini varsayılan grafikte gösterilmeyen çizgi belirler.

Fiyat tarafı, tetikleme seviyesi ve gerçekleştirme kuralı hedef uzaklığından bağımsız belirtilmelidir. Mesafe küçükken hata sonucun daha büyük payı olabilir; uzak hedef bunun hata olmasını kaldırmaz.

Ara boyunca bırakılan bekleyen emir

Koşulunu sağlayan kotasyon geldiğinde bekleyen emir aradan sonra tetiklenebilir. Ancak fiyata ulaşılması gerçekleşmeyi garanti etmez. Aşağıda pozisyon geometrisinin değişimini göstermek için daha iyi fiyatta tam limit emri gerçekleşmesi varsayıyoruz.

Örnek: alış limiti 1,07650, stop Bid 1,06900. Aradan sonra Ask 1,07030'da alış gerçekleşmesi varsayılır. Limit seviyesinden 62 pip daha iyidir; değişmeyen stopa mesafe 13 piptir. Bu, ilk tikin otomatik sonucu değil, varsayılan gerçekleşmedir.

Seviyeler sabit kalırsa iki mesafe de değişir. Başta limitin 150 pip üstüne, 1,09150'ye konmuş hedef artık yeni giriş gerçekleşmesinden 212 pip uzaktadır; stop 13 pip uzaktadır. W = 150'yi korumak hedefi taşımayı gerektirir; bu ayrı kuraldır. Bu gerçekleşmelerden tam spread maliyetini yeniden çıkarmıyoruz veya önceki kazanma oranını yeni geometriye aktarmıyoruz.

Yazılı prosedür mutlak seviyeleri koruyabilir, mesafeleri gerçek girişten belirleyebilir veya belirtilen aralık dışındaki gerçekleşmeleri reddedebilir. Her tercih farklı prosedür yaratır. Seçimin yeniden kurmadan önce belirlenmesini istemek için en iyisini saptamak gerekmez. Daha iyi gerçekleşme varsayımı hedefin yerini kontrol etmeden eski W'yi korumayı haklı çıkarmaz.

Kayıtlar değişimi tek ortalama mesafede gizlememelidir. İlk limit seviyesini, gerçek giriş fiyatını ve iki çıkışı belirleme kuralını yeniden kurmayı sağlamalıdır. Böylece boşluk durumları yalnızca gerçekleşmeden sonra kararlaştırılan yapıları karıştırmak yerine tanımlanmış stratejinin parçası olarak anlatılabilir. Lehte giriş fiyatı bir gerçekleşme olgusudur; tamamen değişmiş geometrinin beklenen sonucu ayrı sorudur.

Kısmi gerçekleşme ve emir reddi

Son sınır durum pozisyonun kalanına ne olduğuyla ilgilidir. Kapatma emri kısmen gerçekleşirse kalan kısım açık kalır; çok günlük pozisyonda bu, yeni rollover anlarından geçip ağırlıklı finansman günleri eklenmesi demektir. Pozisyonun tamamı için yapılan elde tutma hesabı aynı anda iki yerde gerçekle uyuşmaz: her parçanın gün sayısı farklıdır; kaydedilecek kapanış anı yalnızca ilk parçaya aittir.

Kısmi kapanış kayıtları her ücret anında açık kalan kısmın yeniden kurulmasını sağlamalıdır. 9. bölüm maruziyet değişimi kurallarını geliştirir. Veri olmadan bu durumlara sıklık veya maliyet hatalarında baskın pay atamıyoruz.

Garantili gerçekleşmeli emirler

Belirli gerçekleşme garantilerinin koşulları 11. bölümün konusudur. Sözleşme ek ücret öngörüyorsa hesap gerçek ücretlendirme temelini kullanır. Her durumda swapla aynı ağırlığa sahip olduğu varsayılmamalıdır.

Tetikleme ve gerçekleşme ayrı gözlemlerdir

Çıkışı yeniden kurmak için uygun kotasyon tarafındaki tetikleme zamanını ve fiyatını, her gerçekleşmenin zamanını ve fiyatını kaydedin. Stop koşulunu sağlayan tik, o tikte tam gerçekleşmeyi kanıtlamaz. Boşluk örneği, spreadi ve gerçekleşme sapmasını zaten içeren −142 pip fiyat sonucunu gösterir; komisyon ve gerçek swap daha sonra sonuca girer.

7. Koruyucu çıkış mesafesi ve ufuk

Bu tarzın anlatımlarında koruyucu çıkış mesafesi bazen özellik olarak sunulur: çok günlük kuralın “geniş”, gün içi kuralın “dar” stopu vardır. Bu ifade nedeni değil sonucu anlatan kısa yoldur; risk hakkındaki en yaygın hataya doğrudan götürdüğü için açılmalıdır.

Koruyucu çıkış mesafesi ufuktan doğmaz. Sağlandığında senaryonun geçersiz olduğu koşuldan doğar; o koşul kurala yazılır ve yapısına aittir. Eşleşme, birkaç güne yayılan senaryonun birkaç saat ölçeğinde olağan dalgalanma olan fiyat hareketiyle geçersizleşmesinden kaynaklanır. Mesafe pozisyon daha uzun durduğu için değil, kuralın dayanması gereken hareket aralığı daha geniş olduğu için büyüktür.

Sinyali ve oynaklığı bilinmeden çok günlük kuraldaki on küsur piplik stop içsel olarak tutarsız sayılamaz. Gün içi kuraldaki geniş stopa da ulaşılabilir. Mesafe ile geçersizleşme koşulu arasındaki tutarlılık belirli kural için kontrol edilir; evrensel “iyi” mesafe aralığı yoktur.

Yalnızca mesafeyi değiştirmek hesaba ne yapar?

Aşağıdaki özet hedefi ve maliyeti sabit tutar; yalnızca koruyucu çıkış mesafesini değiştirir. Tüm parametreler açıklayıcı değerlerdir; toplam maliyet C 6,00 piptir; ilgili hesap: 3. bölüm.

Son sütun C / (W + L) ifadesini tekrarlar: 6,00 ÷ 187,5 = %3,2; 6,00 ÷ 225 = %2,7; 6,00 ÷ 300 = %2,0; 6,00 ÷ 375 = %1,6. Burada iki etki ters yönde işler ve bazen karıştırıldıkları için ayrılmalıdır. Koruyucu çıkışı uzatmak paydayı büyütür, böylece maliyetin eşiğin yüzde puanı olarak ifade edilen etkisini zayıflatır. Aynı anda kazancın kayba oranını kötüleştirir, bu yüzden eşiğin kendisini yükseltir; üstelik çok daha güçlü biçimde. İlk ve son satır arasında maliyetin etkisi 1,6 yüzde puanı düşer, eşik kırk artar.

Sonuç parametre seçimini değil, bu tabloların okunma biçimini ilgilendirir. “Geniş stop maliyeti seyreltir” cümlesi hesapça doğru, uygulamada önemsizdir; çünkü bunu diğer her şeyi değiştirdiği mertebeden daha küçük büyüklükle yapar. Hesap, eşiğin artışı üzerinde değil, eşiğin kendisi üzerinde yapılmalıdır.

Daha uzun ufuk ve risk büyüklüğü

Stop mesafesi ve pozisyon büyüklüğü, seviyede gerçekleşme varsayımıyla planlanan kaybı belirler. Gerçek risk boşlukları, maliyetleri ve diğer çıkışları da içerir. Ufuk bu maruziyeti değiştirebilir; ne daha küçük ne daha büyük kaybı garanti eder.

Pip mesafeleri hacimden bağımsızdır. Doğrusal maliyet modeli oranları da korur; ancak asgari ücret veya farklı gerçekleşme onları değiştirebilir. Pozisyon boyutlandırması ve sermaye ölçüleri 9. bölümde kalır.

Arayı kapsayan pozisyon fiyat süreksizliğine maruz kalır. Çok günlük her pozisyon hafta sonunu kapsamaz. 6. bölüm örneği, olağan stopun kayıp için üst sınır olmadığını gösterir; ancak böyle olayların sıklığını belirlemez.

Ufuk neyi değiştirir, neyi değiştirmez?

Sonuçların toplanma hızı, kuralın değerlendirilmesini sınırlayabilir. Bu hız, özellikle eş zamanlı pozisyonlar olduğunda, tek bir pozisyonun süresinden doğrudan çıkmaz. Sonraki bölüm, belirsizlik hesabını göstermek için belirli bir işlem sıklığı varsayar.

8. Örneklemin birikme hızı

İşlem sıklığı kurala, enstrüman sayısına ve izin verilen eş zamanlı pozisyonlara bağlıdır. Karşılaştırma için, çok günlük bir kuralın ayda beş işlem ürettiğini varsayalım. Bu, tipik swing trading sıklığının ölçümü değildir. Bu sıklıkta, belirli sayıda sonuç toplamak için gereken süre hesaplanabilir.

Bir standart hata hedefi için örneklem büyüklüğü

SE’nin E = 20,25 değerinin yarısına eşit olması için en az ceil((111,936087/10,125)²) = 123 bağımsız gözlem gerekir. E’nin dörtte biri için: ceil((111,936087/5,0625)²) = 489. Ayda varsayımsal beş işlemde bunlar yaklaşık iki ve sekiz yıla karşılık gelir. Bu, avantajı teyit etme garantisi değil, bir standart hata hedefidir.

Standart hata hedefi, ortalamanın yayılımını belirli bir etki büyüklüğüyle karşılaştırır. Her durumda kaç işlemin yeterli olacağını söylemez. Farklı W, L veya p değerleri, tekil sonucun oynaklığını ve gereken N’yi değiştirir. Bağımlılık da ek satırların belirsizliği azaltma hızını değiştirir.

N’nin yıla çevrilmesi bir varsayım daha ekler: belirlenen sıklık, o dönem boyunca devam etmelidir. Bir kuralın etkin olmadığı dönemler veya aynı anda çok sayıda sinyal olabilir. Uzun bir geçmiş, farklı koşulları gözlemlemek için daha fazla fırsat sağlar; fakat bunları özdeş ve bağımsız denemelere dönüştürmez. Bu nedenle veri toplama planı olay işaretlerini ve kural sürümünü saklar; yalnızca bir yılın geçmesi başarı ölçütü değildir.

Gözlem sayıları tam sayılara yukarı yuvarlanır; daha yüksek hassasiyet yanıltıcı olurdu, çünkü standart sapma hesaba ölçülmüş bir değer olarak değil, varsayılan kazanma oranından türetilmiş bir büyüklük olarak girmiştir. İlişkinin kendisi karekökün genel bir özelliğidir ve bu işlem tarzına özgü hiçbir şey içermez: belirsizliğin dört kat azaltılması, on altı kat büyük örneklem gerektirir. Yalnızca o örneklemi toplamak için gereken zaman çarpanı bu tarza özgüdür.

Bölümün diğer ucuyla karşılaştırma tek bir bölme işlemi gerektirir. Ayda 660 işlem toplayan kısa vadeli bir kural, bir ayda çok günlük bir kuralın on yılda biriktirdiğinden fazla gözlem biriktirir. Bu, ikisinden birinin üstün olduğu anlamına gelmez; aynı süre sonunda sonuç hakkındaki ifadelerin bu iki durumda bütünüyle farklı statü taşıdığı anlamına gelir. “Kural işe yarıyor, bir yıl denedim” cümlesi, altı yüz işlemde başka, altmış işlemde başka anlam taşır.

Altmış işlem neden daha az bağımsız gözlem içerebilir?

Yukarıdaki hesap, sonuçların bağımsız olduğunu varsayar; çok günlük bir kuralda bu varsayım bazen göz ardı edilmesi zor biçimde ihlal edilir. Sinyaller zamana eşit dağılmaz: kuralın işlem üretebildiği koşullarda ortaya çıkarlar ve bu koşullar haftalarca sürebilir. Bu nedenle art arda gelen birkaç işlem aynı fiyat hareketi içinde, birden fazla pariteyle işlem yapıldığında da birlikte hareket eden enstrümanlarda açılabilir.

İki hesabın birlikte değerlendirilmesi, kuralın kendisini değil, kaydın nasıl tutulduğunu ilgilendiren bir sonuca götürür. Ayda beş işlemde, her gözlemin tahmindeki ağırlığı o kadar büyüktür ki gözlemin atlanması veya yanlış kaydedilmesi sonucu görünür biçimde değiştirir. Bu bölümdeki hesabın tekrarlanabilmesi için açılış ve kapanış zaman damgaları, gerçekleşen her iki işlem fiyatı, kuralda kayıtlı iki uzaklık ve fiilen uygulanan ücretle birlikte ağırlıklandırılmış finansman günü sayısı gerekir. Kaydın içermesi gereken diğer alanlar şurada listelenir: 8.1 numaralı makale.

İki noktalı modelde standart sapma, veri olmadan, varsayılan W, L ve p’den hesaplanmıştır. Başka tanımlanmış dağılımlar da ampirik örneklem olmadan hesaplanabilir. Gerçek dağılım ek çıkışlar içerir ve uç gözlemler barındırabilir; ortalama için normal yaklaşım, tekil zararların dağılım şeklini açıklamaz.

Bir parametrenin değiştirilmesi kuralın yeni bir sürümünü oluşturur ve onu seçmek için kullanılan verilerin belirlenmesini gerektirir. Önceki sürümün geçmişi tanısal değerini korur; fakat değişikliğin bağımsız teyidi haline gelmez. Yeni işlemler yavaş birikiyorsa varyant kaydı ve kontrol verisi planı önemlidir.

Ortalama için bir aralık, zarar aralığı değildir

p = %45, net sonuçlar +144 ve −81 ve N = 60 bağımsız gözlem olan modelde standart sapma 111,936087 pip, SE ise 14,450887’dir. Ortalama için normal yaklaşım 20,25 ± 28,32, yani [−8,07; 48,57]. Bu, ne tek bir işlemin olası sonuç aralığıdır ne de “gerçek sonucun” bu aralıkta olma olasılığıdır. Gözlemler bağımlıysa yaklaşım farklı bir hata tahmini gerektirir.

Bu aralık, varsayılan bir ortalama etrafındaki senaryo hesabıdır. Veri analizinde merkez örneklem ortalaması olur; oynaklığın ise tahmin edilmesi veya modelin açıkça gerekçelendirilmesi gerekirdi. Sıklıkçı yorum, yöntemi ilgilendirir: varsayımları sağlayan tekrarlı örneklemler boyunca aralıkların belirli bir oranı parametreyi içerir. Tek bir aralık gözlendikten sonra gerçek ortalamaya olasılık dağılımı atamaz.

Ortalama için aralık ile tek bir zararın dağılımı farklı soruları yanıtlar. Dar bir aralık, tekil sonuçları geniş dağılan bir kuralın ortalamasını iyi açıklayabilir. Bu aralık ne zarar sınırıdır ne de nadir fiyat boşluklarındaki gerçekleşmelerin küçük olduğunun kanıtıdır. Bu ders ortalamadaki belirsizliği gösterir; sermaye ve düşüş ölçütleri 9. bölümde kalır.

9. Bu hesap neyi söylemez?

Pozisyonu elde tutma maliyeti hesabı bu makalenin ana aracıdır; bu nedenle erişiminin nerede bittiği çok açık belirtilmelidir. Aşağıdaki sınırlamalar küçük puntolu uyarılar değildir; her biri hesaptan çıkarılabilecek sonucu değiştirir.

Ağırlıklandırılmış finansman günü sayısı kuralın parametresi değil, sonucudur

Yukarıdaki bütün hesaplar gün sayısını önceden verilmiş kabul eder. Gerçekte bu sayı pozisyonun kapanış anıyla belirlenir; kapanış da fiyatın seviyelerden birine ne zaman ulaştığına, yani açılış anında bilinmeyen bir şeye bağlıdır. Dolayısıyla şu bölümdeki sekiz gün: 3. bölüm, bir tahmin değil, koşullu senaryodur; bundan çıkan hedefin %4,0’ı da bu şekilde okunmalıdır.

Önceden bir senaryo veya süre sınırı belirlenebilir ve kapanıştan sonra gerçek ücretler doğrulanabilir. Çıkış spread’i ve gerçekleşme fiyatı da girişte bilinmez. Planlanan son süre, belirtilen koşullarda finansman modelini sınırlar; maliyetlere koşulsuz üst sınır sağlamaz.

Kazanan ve kaybeden işlemler aynı sayıda güne sahip değildir

Kazanç ve zararların maliyeti farklı olabilir; çünkü kapanış zamanı fiyat yoluna bağlıdır. Daha yakın bir stop, tek başına zarar eden işlemlerin daha erken biteceğini göstermez. Bu farkın yönü ve büyüklüğü tahmin edilmelidir; aşağıda bir senaryo varsayılır.

Bu yükün büyüklüğü hesaplanabilir. Kazanan bir işlemin on iki, kaybeden bir işlemin ise dört ağırlıklandırılmış finansman gününden geçtiğini varsayalım — bunlar örnek amaçlı değerlerdir. Bu durumda kazanan taraftaki maliyet 2,00 + 12 × 0,50 = 8,00 pip, kaybeden taraftaki maliyet ise 2,00 + 4 × 0,50 = 4,00 piptir. %45 isabet oranında beklenen değer 0,45 × (150 − 8,00) − 0,55 × (75 + 4,00) = 0,45 × 142,00 − 0,55 × 79,00 = 63,90 − 43,45 = +20,45 pip; tek tip maliyet altında ise +20,25 piptir. Başabaş kazanma oranı 79,00 ÷ (142,00 + 79,00) = 79,00 ÷ 221,00 = %35,7; karşılaştırılan değer %36,0’dır.

Bu örnekte fark, yüzde puanın onda üçünden küçüktür ve hiçbir sonucun işaretini değiştirmez. Yine de hesaplamaya değerdir; çünkü bu yapıda basitleştirmenin yönü açık değildir: tek tip maliyet, eşiği düşük değil yüksek gösterir. İki uzaklığın başka oranlarında ve farklı günlük oranda sonuç bazen tersine döner; bu yüzden kontrol etmenin tek yolu kendi rakamlarınızı yerine koymaktır.

Günlük oran, kuralın etki edemediği bir parametredir

−0,50 pip oranı örnek amaçlıdır. Gerçek oranlar sözleşme koşullarına göre zaman içinde değişebilir. Yeniden kurulum, bugünkü şartnamenin geçmişe uygulanmasını değil, oran okumalarının ve ücretlerin geçmişini gerektirir.

Böyle bir büyüklük hesaptan çıkarılamaz veya sabitle değiştirilemez. Yapılabilecek şey, varsayılan zaman ufkunda kuralın aritmetik açıdan anlamını yitirdiği eşiği belirlemek ve bunu önceden yazmaktır — şu bölümdeki sınır tablosunda olduğu gibi: 4. bölüm. İki yaklaşım arasındaki fark, geçersiz kılınabilen bir hesap ile sonradan keyfi yorumlanabilen bir hesap arasındaki farktır.

Sınır hesaplanmadan bu öneri içi boş kalır; bu nedenle aşağıda makalenin temel parametreleri için hesaplanır.

Eşik gerekli bir koşuldur, avantajın kanıtı değildir

Eşiğin aşılması, beklenen değerin benimsenen varsayımlar altında pozitif olduğu anlamına gelir. Kuralın avantajı olduğu anlamına gelmez. Avantajdan ancak bütün maliyetlerden sonraki pozitif beklenen değer, belirsizliğiyle birlikte açıkça belirtilmiş bir örneklemde tahmin edildiğinde ve kuralın kurulduğu verilerin dışında teyit edildiğinde söz edilebilir. Ayda beş işlemde bu koşul özellikle zaman alıcıdır — şu bölümdeki hesap: 8. bölüm, kaç yıl gerektiğini gösterir. Buna karar veren yöntem şurada açıklanır: 8.9 numaralı makale.

Formül, dağılımın şekli hakkında bilgi içermez

Başabaş kazanma oranı ve beklenen değeri aynı olan iki kural, bütünüyle farklı yollar izleyebilir: kayıp serilerinin uzunluğu, toplam sonuçta en büyük işlemlerin payı ve çarpıklık farklı olabilir. p* = (L + C) / (W + L) formülü üç ortalama içerir; bunların ötesinde hiçbir şey içermez. Kayıp serisinin olasılığı ve tekil gözlemlerin toplam sonuca etkisi şurada hesaplanır: 8.2 numaralı makale; belirli giriş mantığı ailelerine özgü dağılımlar ise şurada ele alınır: 8.7 numaralı makale.

Fiyat boşluğu sonuçları, ortalama zarara ve dağılıma dahil edilebilir. Basit modelin sınırı, uç gözlemleri herhangi bir hesaba dahil edememesi değil, gerçek zararlar yerine sabit L kullanmasıdır.

Pipten hesap para birimine ve ötesine

Hesap para birimine dönüşüm, pip değerini ve uygun dönüşüm kurunu gerektirir. Buradaki pip hesabı, doğrusal finansman ve maliyetler altında hacimden bağımsızdır; asgari ücret bu ilişkiyi bozabilir. Pozisyon büyüklüğünün belirlenmesi 9. bölümde kalır.

Hesap, kullanılabilen saatler ve çalışma biçimi göz önüne alındığında çok günlük bir kuralın uygulanabilir olup olmadığını da yanıtlamaz. Bu, eleme niteliğinde bir sorudur ve şurada çözülür: 8.10 numaralı makale. Son olarak, birkaç gün elde tutulan bir pozisyonun izlediği yola nasıl tepki verileceğini söylemez; sonuç yoluna verilen tepkiler şunun konusudur: 10. bölüm ve bu metindeki hiçbir formüle girmez.

Bir tarzın adı, kuralının daha kolay veya daha güvenli olduğunu söylemez. Maliyetlerin ve örneklem toplama hızının ötesinde, daha uzun zaman ufku olaylara ve fiyat süreksizliğine maruz kalmayı değiştirir. 9. bölüm risk ölçütlerini ve pozisyon büyüklüğünü geliştirir.

Şartnameyi okumak ne zaman yetersiz kalır?

Okuma yaparken enstrümanı, yönü, birimi, değeri, sunucu saatini ve UTC farkını, ayrıca ağırlık takvimini kaydedin. Kaynağın doğrulandığı tarihi ve okumanın kendisini saklayın: bugünkü belgeler geçen haftanın oranını değil, yöntemi açıklar. Sonraki kontrol noktaları oran değişiklikleri, üzerinden geçilen bir sonraki rollover ve kapanıştır; bu noktalarda planı gerçek ücretle karşılaştırın. Bu, evrensel bir oran tablosunu değil, tek bir kuralı belgeler.

10. Öz değerlendirme alıştırması ve sonraki adım

Bu makalenin sınaması, metindekilerden farklı parametrelerle tek bir pozisyonun elde tutma maliyetini hesaplamaktır. Aşağıda veri kümesi ve örnek çözüm vardır; bunlar üzerinde çalışıldıktan sonra aynı işlem dizisi, kendi enstrüman şartnamenizden okuduğunuz değerlerle tekrarlanabilir.

Bu hesapla sonra ne yapılmalı?

Hesap, açılış ve kapanış maliyetlerini, ardışık oranları, ağırlıkları ve üzerinden geçilen rollover zamanlarını gerektirir. Bazıları karar öncesinde okunabilir; sonraki gerçekleşmeler ve ücretler kayıtlarla doğrulanır. Gerçek emir göndermeden sinyalleri gözlemleyen bir test, fiili kaymayı ölçmez. 8.9 numaralı makale yeni gelen veriler üzerinde test yapma biçimlerini ayırt eder.

Karardan önce kullanılabilen bilgiler, mevcut kotasyonu, birimleriyle yayımlanmış komisyon ve finansman oranını ve bilinen ağırlık takvimini içerir. Bunlar, daha sonraki çıkışta aynı koşulları vaat etmez. Planlanan elde tutma süresi D için bir senaryoya izin verir; gerçekten üzerinden geçilen olaylar ise pozisyonun ne zaman ve hangi parçalar halinde kapatıldığına bağlıdır.

Gerçekleşmeden sonra işlem fiyatları, zamanları ve finansman ücretleri kullanılabilir hale gelir. Kayma, işareti korunarak açıkça belirlenmiş beklenen fiyata göre ölçülmelidir. Emirsiz ileriye dönük kayıt, sinyalin kullanılabilirliğini değerlendirebilir; fakat gözlenmiş gerçek kayma üretemez. Bu bileşen listesi, 2. bölümdeki takvimi tamamlar: biri ücretleri belirler, diğeri tam net sonucu uzlaştırır.

Maliyetin hedef içindeki payı büyüklüğünü gösterir; fakat maliyetin sonucu belirleyip belirlemediğine tek başına karar vermez. Hedefin birkaç yüzdesi bile küçük bir beklenen değerin önemli kısmını tüketebilir. Daha uzun elde tutmada finansmanı, bütün fiyat sonucuyla ve onun belirsizliğiyle karşılaştırın.

Sonraki makale, daha uzun elde tutma süresinde finansman ile kur değişimlerini karşılaştırır. Swap, kısa süreli pozisyonda bile sonucun ayrı bir bileşenidir; zaman ufku onun niteliğini değil, toplamını değiştirir. Şurada: 8.6 numaralı makale, pozitif carry’yi ve olumsuz kur hareketinin birikmiş alacakları aşması riskini de hesaplarız.