İşlem tarzı ve işlem sistemi: piyasada ne zaman bulunursunuz, tam olarak ne yaparsınız?
“Swing işlemcisiyim” demek, bir pozisyonu genellikle ne kadar tuttuğunuzu anlatır. Ne zaman açıp kapattığınızı belirtmez. Model karşılaştırmamızda bir kişi bu etiketi ve “destekten tepki” ifadesini sunarken diğeri aracı, değerlendirme zamanını, giriş koşulunu ve çıkışları belirtir. Kararların yeniden kurulmasına yalnızca ikinci açıklama izin verir. Bu ders, tarzı, stratejiyi, kurulumu, sinyali, sistemi ve planı ayırır; dokuz şartname kategorisini inceler; sinyal fiyatlarını, gerçekleşme fiyatlarını ve bir mum içindeki iki olası yolu izler. Örnekler açıklığı sınar; hiçbiri para kazandırdığı kanıtlanmış bir sistem değildir.

- Tarz, piyasada ne zaman ve ne kadar kaldığınızı; sistem ise tam olarak ne yaptığınızı anlatır. Tarz, grafik zaman dilimi veya hesap büyüklüğüyle değil, elde tutma süresi, gün devri ve hafta sonu maruziyeti, karar sıklığı ve çalışma biçimiyle işlevsel olarak tanımlanır.
- Çıkış kuralları ve kayıtları olmayan bir kural kümesi sistem değildir. Bu kurstaki tanım gereği kontrol listesi dokuz kategoriden oluşur; her birine aynı sınama uygulanır: iki okuyucu aynı durumda aynı kararı verir mi?
- Kuralların karmaşık olması gerekmez; durumları karara bağlanabilir olmalıdır. Kesin olmayan bir şartnameyi durumları karara bağlanabilir hale getirmek bazı şeyleri kaybettirir; makale neyin kaybolduğunu ve hangi ifadenin buna yol açtığını açıkça gösterir.
- Bu ayrım bir avantaj yaratmaz. Uygulamadaki bir engeli kaldırır. Bir kuralın maliyetler sonrası pozitif beklenen değere sahip olup olmadığı şu makalede değerlendirilir: Makale 8.2; nasıl sınanacağı ise şu makalede ele alınır: 8.9.
1. Birbirinin yerine kullanılamayan altı kavram
Bireysel işlemcilere yönelik materyallerde “tarz”, “sistem” ve “strateji” bazen birbirinin yerine kullanılır. İzlenimler tartışılırken bunun önemi azdır; fakat bir işlemin neden varsayımların gerisinde kaldığını açıklarken önemlidir. Tarzın işlemediği, kuralın işlemediği veya sağlam bir kuralın iki kez farklı yorumlandığı durumlarda yanıt değişir.
| Kavram | Neyi tanımlar? | Doğru kullanım | Yanlış kullanım |
|---|---|---|---|
| İşlem tarzı | Piyasada ne zaman ve ne kadar kaldığınızı ve karar verme biçiminizi | “Tarzım: seans kapanışından sonra günde tek karar vererek birkaç günden iki haftaya kadar tutulan, gün devrini ve hafta sonlarını aşan pozisyonlar” | “Tarzım H4 kırılmaları” — bu, tarzı değil bir giriş kuralını anlatır |
| İşlem sistemi | Kuralların kapsadığı her durumda tam olarak ne yaptığınızı | “Sistem; araç evrenini, veri kaynağını, değerlendirme zamanını, giriş koşulunu, iki çıkışı, çözümlenemeyen durumlara yaklaşımı, askıya alma kurallarını ve kayıtları içerir” | “Sistemim swing işlemleri” — bu, kural kümesi değil tarz adıdır |
| Strateji | Fiyat davranışına ilişkin hipotezi ve avantaj elde etmenin genel mantığını: devam, aralık kırılması, dağılımın merkezine dönüş, veri açıklamasına tepki veya swap tahakkuku için elde tutma; sistem bunu eksiksiz kurallara dönüştürür | “Strateji ortalamaya dönüşü kullanır; EUR/USD üzerindeki uygulaması şöyle tanımlanmıştır…” | “Strateji”yi sistemin eş anlamlısı saymak — strateji fiyat davranışına ilişkin öncüldür, sistem bunun şartnamesidir |
| Kurulum | Sistemin giriş yapmayı değerlendirdiği koşulları | “Kurulum: fiyatın en az on mum boyunca ortalamanın üzerinde kalması, ardından belirtilen seviyeye geri çekilmesi” | “Kurulum var, o halde giriyorum” — kurulum giriş talimatı değil bağlamdır |
| Sinyal | Bir kurulum içinde kararı tetikleyen tek olayı ve bu olayın bilinir hale geldiği zamanı | “Sinyal: H1 mumunun referans seviyenin en az on pip üzerinde kapanması; sunucu saatine göre tam saatte bilinir hale gelir” | Yalnızca sonradan görülebilen bir şeyi sinyal diye adlandırmak (“fiyat tepki verdi”) — bu bir sonucu betimler |
| İşlem planı | Bir veya daha çok sistemi, risk kurallarını, çalışma yöntemlerini ve gözden geçirme koşullarını içeren üst belgeyi | “Plan iki sistemi, Bölüm 9'un risk kurallarını ve bir sistemi devre dışı bırakma koşulunu içerir” | Planı sistemle eşitlemek — plan, sistemin sonuçlarıyla ne yapılacağını da belirtir |
Aynı işlemlerin tarz ve sistem üzerinden anlatılması
En basit ayırma sınaması aynı faaliyeti iki kez anlatır. Tarz tanımı: pozisyonlar iki ila on işlem günü sürer, gün devrini aşar, hafta sonu açık kalabilir; giriş kararları sabit bir akşam penceresinde günde en çok bir kez verilir ve gün içinde fiyata tepki verilmez. Sistem tanımı ise şu kısımdaki dokuz kategoriyi belirtir: Kısım 4; bunlar araçtan ve zaman diliminden kayıt kapsamına kadar uzanır.
Bu tanımlar farklı soruları yanıtlar. Her biri kısıtlar getirse de genellikle biri diğerinden bütünüyle yeniden kurulamamaktadır; bu kısıtları gösteren matris şu kısımdadır: Kısım 8. Tarz, koruyucu çıkış seviyesini belirtmez; sistem de açıkça yazılmadıkça hafta sonu maruziyetini belirtmez.
Sınama neden bir strateji adını değil, somut bir şartnameyi ilgilendirir?
Strateji bir hipotezi veya mantığı anlatır. Kırılma sonrası devam ve aralığın içine dönüş, yalnızca aynı olay, koşullar ve ufuk için karşıt davranış öngörür. Uzun bir trend içinde daha kısa bir zaman diliminde ortalamaya dönüş incelenebilir veya aileler açık bir koşulla değiştirilebilir. Birleşik yaklaşımlar, tekil yaklaşımlar kadar kesin kurallar gerektirir. Bu durumları ayıran ders 8.7 kapsamında, yalnızca “trend” veya “ortalamaya dönüş” demenin hiçbir sonuç dağılımı belirlemediği gösterilir.
Sistem, tek bir hipotezi uygulanabilir biçimde tanımlar. Aynı strateji bir düzine şekilde yazılabilir; her biri giriş sayıları, değerlendirme zamanı ve dağılımları farklı ayrı bir sistemdir. Bu nedenle “Ortalamaya dönüş işlemiyor” iddiası doğrulanamaz: testler strateji adını değil, somut kuralları ilgilendirir.
Bağlam sürer; tetikleyici meydana gelir
Kurulum, girişe izin veren bir durumu; sinyal, girişi tetikleyen olayı anlatır. Kurulum hiçbir sinyal üretmeden saatlerce sürebilir; bu arıza değil, olağan bir gündür. İkisini karıştırmak, her bağlam koşulunu giriş daveti gibi gösterir; işlem sayısı da kuralları değil, gözlem süresini yansıtır.
İkinci ayrım zamanı ilgilendirir. Kurulum, sürerken tanınabilen bir durumdur; sinyalin ise bilinir hale geldiği bir an vardır: mumun bir seviyenin üzerinde kapanması, belirtilmiş pip mesafesiyle aşılması veya belirli mum sayısının tamamlanması. Bu fark, hangi fiyattan tepki verilebileceğini belirler; bunun açıklaması şu kısımdadır: Kısım 6.
Plan: sistemin dışarıda bıraktıkları
İşlem planı sistemi içerir, fakat onunla özdeş değildir. Sistem fiyatlar karşısında ne yapılacağını belirtir; plan dört ek soruyu yanıtlar.
- Aynı anda kaç sistem çalışır?
- İki sistem, birbiriyle ilişkili araçlarda karşıt yönleri gösterirse ne olur?
- Her bir sistemin kurallarının üzerinde hangi risk kuralları geçerlidir?
- Bir sistemin ne zaman devre dışı kalacağını ne belirler?
Pozisyon büyüklüğü ve risk kuralları şu bölüme aittir: Bölüm 9; belgenin yapısı ise şu bölüme aittir: Bölüm 16. İlişki asimetriktir: yazılı planın bulunmaması, bağımsız uygulanabilir bir sistemi geçersiz kılmaz. Buna karşılık yazılı sistemi olmayan planın yöneteceği bir şey yoktur, çünkü hiçbir kural kümesi tanımlanmamıştır.
2. İşlem tarzı ve işlevsel tanımı
Tarz adlarının bağlayıcı tanımları yoktur. Hiçbir kurum, kaç dakikanın şu tarz sayılacağını belirlemez: scalping; hangi gün şu tarzın başladığını da belirlemez: pozisyon işlemleri. Bunlar aynı web sitesi içinde bile tutarsız kullanılan geleneksel adlandırmalardır. Bu nedenle bir etiket, işlevsel tanım olmadan pek az şeyi çözer. “Gün içinde işlem yapıyorum”, kırk saniyelik veya altı saatlik pozisyonlar anlamına gelebilir; gidiş-dönüş maliyetinin payı ve örneklem büyüme hızı farklı iki ayrı faaliyettir.
İşlevsel tanım; elde tutma ufkunu, gün devri ve hafta sonu maruziyetini, karar sıklığını ve çalışma biçimini belirtir. Yanıtlar sıfat değil, sayılar, aralıklar veya evet/hayır değerleridir: “birkaç on dakikadan işlem günü sonuna kadar” bilgi verir; “kısaca” vermez.
Tahakkuk anında açık pozisyona elde tutma kesintileri veya alacakları uygulanabilir. Hafta sonları boşluk maruziyetini de etkiler; fakat maliyetlerle her zaman ilgisiz değildir. Sözleşme özellikleri birkaç günü tek olayda tahakkuk ettirebilir; çarşamba ×3 evrensel kural değil, takvim örneğidir. Fiili tahakkuk olaylarındaki oranları ve çarpanları kullanın. Başka günler, tatil kaymaları ve farklı swap birimleri mümkündür.[4]
Diğer üç boyut dolaylı işler. Elde tutma ufku, pozisyonun gün devriyle ne sıklıkla karşılaştığını, dolayısıyla zamana bağlı maliyet payını belirler. Karar sıklığı, zaman içinde biriken işlemleri ve örneklem büyümesini etkiler. Çalışma biçimi hangi kuralların uygulanabilir olduğunu belirler: saniyeler içinde tepki verme gereği, aralıklı incelemeyle karşılanamaz.
Tarz ne değildir?
Tarz tanımlarına bazen ilgisiz büyüklükler eklenir. Grafik zaman dilimi bir koşulu değerlendirmede kullanılan verileri tanımlayan sistem parametresidir; pozisyon süresini belirlemez. Hesap büyüklüğü mümkün olan pozisyon büyüklüğünü etkiler. Bu konu şu bölümdedir: Bölüm 9. Hesap büyüklüğü, elde tutma süresini veya hafta sonu maruziyetini değiştirmez. Psikolojik bir tanım yukarıdaki beş işlevsel yanıta dönüştürülemez ve işleyişe ilişkin içerik eklemez; disiplin ve sonuçlara verilen tepkiler şu bölüme aittir: Bölüm 10.
Ayırabildiğiniz zamanı tarzla karıştırmak özellikle kolaydır. Saatler ve erişilebilir günlük zaman pencereleri, hangi tarzların şu koşulu taşıdığını belirler: uygulanabilirlik. Bu konu şu makalede ele alınır: Makale 8.10. Müsaitlik, tarz seçimini tanımlamaz; sınırlar. Kısıt tek yönlüdür, çünkü günde sekiz saat boş zaman bulunması pozisyon işlemlerini dışlamaz.
Aracının koşulları başka bir kısıt getirir. Asgari elde tutma süresi, veri açıklama penceresinde işlem izni veya gereken emir mesafesi, uygulayan sistemin kalitesi ne olursa olsun bir tarzı eleyebilir. Bu koşullar şu bölümde ele alınır: aracı seçimi bölümü. Tarzı seçtikten sonra değil, seçmeden önce kontrol edilirler.
Ufuk, zaman dilimi değildir
“H4'te işlem yapıyorum” pozisyon süresini belirtmez; “Birkaç gün tutuyorum” değerlendirme zaman dilimini belirtmez. Bunlar çakışabilir, fakat çakışmaları gerekmez ve çoğu zaman çakışmaz.
M15'te değerlendirilen çok günlük pozisyon. Sistem, referans seviyeye göre girişi kesin konumlandırmak için M15'te değerlendirir; on beş dakikalık mum, günlük mumun sağlayamadığı ayrıntıyı verir. Ancak kâr ve koruyucu çıkış mesafeleri çok günlük harekete karşılık gelir; bu nedenle pozisyonlar genellikle birkaç seansa yayılır, gün devrini aşar ve hafta sonu açık kalabilir. Kısa değerlendirme zaman dilimine rağmen tarz açıkça swing'dir.
Bir sistem D1 kapanışından sonra değerlendirip saatler sonraki bir olayda veya sabit günlük sınırdan önce çıkabilir. D1 tek başına elde tutma süresini belirlemez. Yaklaşık bir düzine piplik hedef, veri olmadan pozisyonların çoğunun hızla kapandığını göstermez: bazıları hedefe hiç ulaşmayabilir. D1 ve tahakkuk sınırları ayrı zamanlardır; birbirlerine yakınlarsa giriş ve çıkış sırası önem taşır. Bunu tarz adından çıkarmak yerine açıkça belirtin.
Tarzı zaman dilimiyle anlatmak, gün devri maruziyetini yanıtsız bırakır; çünkü zaman diliminde böyle bir bilgi yoktur. Bu yanıt olmadan swapın maliyete dahil edilip edilmeyeceği çözülmez. Şu makalelerdeki bütün elde tutma maliyeti hesabı — Makale 8.5 ve 8.6 — bu ayrımla başlar.
Bir tarz adını tanıma dönüştüren sekiz soru
Bu sorular ne kişilik testi ne de tavsiyedir. Yanıtları, adı, baskın maliyet bileşeninin ve örneklem büyümesinin değerlendirilebileceği bir tanımla değiştirir.
- Tipik bir pozisyonun açılışıyla kapanışı arasında ne kadar süre geçer? Alt ve üst sınırları verin.
- Bir pozisyon, araç için belirtilmiş gün devri anında hiç açık kalır mı?
- Bir pozisyon, hafta sonu arasını aşacak şekilde hiç tutulur mu?
- Tipik bir haftada kaç giriş kararı verilir ve kaçı işleme dönüşür?
- Koşul sürekli mi yoksa belirtilmiş inceleme zamanında mı değerlendirilir?
- Koşul hangi zaman diliminde değerlendirilir ve bunun ölçeği elde tutma süresiyle karşılaştırılabilir mi?
- Sürenin dolması bazen bir seviyeye ulaşılmasının yerine pozisyonu kapatır mı?
- Bu sıklıkla yılda kaç işlem birikir?
Son soruya “dört” yanıtı vermek, bir yıllık örneklemin mütevazı bir avantajı hassas biçimde tahmin etmek için genellikle çok küçük kalacağı, dolayısıyla kuralı koruma veya bırakma kararına zayıf bir dayanak sunacağı anlamına gelir. Gerekli örneklem büyüklüğü şu kısımda incelenir: Kısım 3.
3. Tek tabloda dört tarz
Bu harita, ne bir sıralama ne de herhangi bir tarzın daha kolay veya güvenli olduğu iddiasıdır. Dört geleneksel adlandırmayı ortak ölçütlerle düzenler. Örneklem büyümesi için kullanılan işlem sayısı varsayılan bir sayıdır; katılımcı faaliyet verisi değil, açıklayıcı öncüldür. Kendi sayınızı koyun. Sinyal başına tek pozisyon düzeninde değerlendirme sayısı en az sinyal sayısı kadar, sinyal sayısı da en az giriş sayısı kadar olabilir. Bu evrensel değildir: bir değerlendirme birkaç sinyal, bir giriş birkaç gerçekleşme üretebilir. Tablo tek tek gerçekleşmeleri değil, tamamlanmış pozisyonları sayar; bütün sayılar gerçekten yapılan işlemleri ilgilendirir.
| Tarz | Tipik elde tutma süresi | Gün devri | Baskın maliyet bileşeni | Varsayılan işlem sayısında örneklem büyümesi |
|---|---|---|---|---|
| Scalping Makale 8.3 | Saniyelerden birkaç dakikaya kadar | Tahakkuk sınırına bağlıdır; 8.3 modelinde pozisyon ondan önce kapanır | Alış-satış farkı ve komisyon her gidiş-dönüşte uygulanır; buna ek olarak kayma | Ayda 200 işlem (günde 10 × 20 gün): 100 işlem 0,5 ayda, 200 işlem 1 ayda |
| Gün içi işlem Makale 8.4 | Tek işlem günü içinde dakikalardan saatlere kadar | Geçerli tahakkuk sınırından önce fiilen kapanmayı gerektiren varyantta yoktur | Her gidiş-dönüşte alış-satış farkı ve komisyon, ayrıca kayma | Ayda 60 işlem (günde 3 × 20 gün): 100 işlem 1,7 ayda, 200 işlem 3,3 ayda |
| Swing işlemleri Makale 8.5 | Birkaç günden birkaç haftaya kadar | Evet, tekrarlanarak | Ağırlıklandırılmış günler ve geçerli oranlarla biriken swap tahakkukları | Ayda 5 işlem: 100 işlem 20 ayda, 200 işlem 40 ayda |
| Pozisyon işlemleri Makale 8.6 | Aylardan çeyreklere kadar | Evet, elde tutma dönemi boyunca | Tüm elde tutma takvimi boyunca olaylar ve ağırlıklarla belirlenen swap tahakkukları | Yılda 4 işlem: 100 işlem 25 yılda, 200 işlem 50 yılda |
Son sütun tek işlem gerektirir: işlem sayısının varsayılan aylık sıklığa bölünmesi. Ayda iki yüz işlemde yüz işlem yarım ay alır (100 ÷ 200 = 0,5); yılda dört, yani ayda üçte bir işlemde üç yüz ay veya yirmi beş yıl alır.
Yatay kaydırın veya şemayı tam boyutta açın.
Baskın bileşeni tutarlar belirler. Negatif oranlar, daha uzun elde tutmada maliyeti artırabilir; pozitif tahakkuklar gidiş-dönüş maliyetinin bir bölümünü karşılayabilir. İki etki de yalnızca “swing işlemleri” adından çıkmaz. Tahakkuk toplamlarını tutarlı hesaplanan tam gidiş-dönüş maliyetiyle karşılaştırın; işareti ve birimi koruyun. Değişken oranların hesabı da şu derstedir: 8.5.
Sütun, bağlanan sermayenin fırsat maliyetini dışarıda bırakır. Bu, gerçekleşme ücreti değildir ve genellikle hiçbir ücret tablosunda yer almaz; fakat uzun elde tutma sürelerinin değerlendirmesini değiştirebilir. Teminata bağlanan sermayenin alternatif kullanımı olabilir. Karşılaştırma, gerçek alternatife, riskine ve teminata ödenebilecek faize bağlıdır; otomatik olarak varsayımsal mevduat oranı × pozisyonun bütün nominal tutarı değildir. Bölüm 9 sermaye ve teminat yönetimini ayrıntılandırır. Tablo işlem ve finansman maliyetlerini karşılaştırır. Makale 8.6 evrensel bir fırsat maliyetini değil, carry tahakkukunu hesaplar.
Tanımlayıcı ölçüt olarak gün devri
Geçerli tahakkuk sınırını aşmak elde tutma kesintileri veya alacakları ekleyebilir. Bu bileşen yalnızca giriş sayısını değil, aracın takvimini izler. Sabit oranlarda ağırlıklandırılmış günleri toplayın; değişken oranlarda her tahakkuku ayrı tutun. Bazı birimler fiyatlara veya para birimi dönüşümüne de bağlıdır; bu nedenle önce sözleşme özelliklerindeki yöntemi kontrol edin.
Dolayısıyla gün devri, yalnızca günün bir saati değil, maliyet sınırıdır. Sınırdan on beş dakika önce kapatmakla on beş dakika sonra kapatmak, neredeyse aynı elde tutma sürelerine rağmen farklı maliyet yapıları yaratır.
Bireysel swapın yerine yalnızca faiz farkı konamaz. Hesaplar geçerli oranı, yönü, birimi ve takvimi gerektirir. MetaTrader 5 belgeleri, puanları, para tutarlarını ve fiyat yüzdelerini içeren yöntemler sıralar; hepsi sabit pip çarpanları değildir.[4]
Platform belgeleri aracının fiyat listesi değildir. Kaydedilen oranlar somut araca ve tahakkuk zamanına karşılık gelmelidir. Bölüm 2 mekaniği ayrıntılandırır; burada tahakkukun kurala girip girmediğini ve nasıl girdiğini belirlersiniz.
Uzun/kısa pozisyon oranlarını, birimleri ve hesap yöntemini, zaman sınırını ve hafta günü çarpanlarını sözleşme özelliklerinden okuyun. Fiili dönemin oran değişimlerini ve takvim istisnalarını ekleyin. Burada evrensel değerler atanmaz. Tek tek tahakkukları hesaplayan ders 8.5; daha uzun elde tutmanın ölçeğini değerlendiren ders ise 8.6.
Gecelik ve hafta sonu elde tutmanın ikinci sonucu maliyetleri değil, maruziyeti ilgilendirir. Pozisyonlar gözlem saatleri dışındaki olaylarla karşılaşır. Koruyucu talimat bir kural olarak kalır ve fiyat garantisi vermez; tetiklenince kendi koşulları altında mevcut fiyatlardan gerçekleşen bir piyasa emrine dönüşür. Birden çok gerçekleşme, hacim ağırlıklı ortalama gerektirir. Kotasyon sürekliliği bozulduğunda gerçekleşme, önceden bilinen bir sınır olmaksızın belirtilen seviyeden çok uzakta olabilir.
Garantili gerçekleşme emirleri, genellikle ücretli ve koşullu bir istisnadır; mekanikleri şu bölümde ele alınır: Bölüm 2. Boşlukların mekaniği Bölüm 4'e, müşteri koruma kuralları Bölüm 13'e aittir. Seviye ile gerçekleşme arasındaki aynı fark, veri açıklamaları çevresinde de ortaya çıkar; bunun ele alındığı ders Makale 8.8.
Örneklem büyümesi: kural ne zaman değerlendirilebilir?
Tek işlem bir avantajı tahmin edemez, çünkü dağılımdan tek bir çekiliştir; fakat tasarım veya gerçekleşme kusurunu ortaya çıkarabilir: yanlış fiyat tarafı, imkânsız emir seviyesi ya da gereken zamandan sonra iletim. Daha fazla doğru gözlem hassasiyeti iyileştirebilir; yalnızca seriyi uzatmak yanlış fiyat tabanlarını, seçimi veya değişmiş koşulları ortadan kaldırmaz. Bağımlılık ayrıca değerlendirilmelidir. Bu nedenle yüz işlem, ayda iki yüz girişle yılda dört giriş için çok farklı karar durumları demektir.
Daha yüksek sıklık, istatistiksel bilginin aynı oranda artacağını garanti etmeden gözlemleri daha hızlı sağlar. Sinyaller tek bir harekette, seansta veya ilişkili araçlarda kümelenerek etkin bağımsız gözlem sayısını işlem sayısının çok altına indirebilir. Buna karşın toplam gidiş-dönüş maliyeti işlem sayısıyla büyür; daha hızlı örneklemenin gerçek bedeli budur. Tahmin belirsizliğinin işlem sayısından türetilmesi şu makalede ele alınır: Makale 8.2.
Örneklem büyümesi; giriş ve çıkış kurallarını, duraklamaları, araç sayısını ve gerçekleşme olanaklarını yansıtır. Tarz, tek bir sıklık belirtmeden bunu sınırlar. Gerekli gözlemler etki büyüklüğüne, değişkenliğe ve bağımlılığa bağlıdır. Yılda birkaç işlem varsa tarihsel test ek gözlemler sağlayabilir; fakat güvenilirliği verilere, varyant seçimine ve dönemin temsil gücüne bağlıdır. Bu sınırları tartışan ders 8.9.
Baskın maliyet: hangi mekanizma diğerine ağır basar?
Tarz hem giriş sayısını hem gün devri kapsamını etkiler; fakat baskın maliyeti aritmetik belirler. Maliyet değişmiyorsa daha uzak hedefteki payı düşer. 300 piplik hedefe karşı bir pip %0,33'tür, yine de pozitif sonucu silebilir: örnek W = 300, L = 100 ve p = %25,1, brüt ortalama 0,4 pip ve 1 pip maliyet sonrası net −0,6 verir. Maliyet örnek alış-satış farkı 0,4, komisyon 0,2 ve girişle çıkışta ayrı ayrı 0,2 kaymadan oluşur; gün devri dışarıda bırakılmıştır. Referans mesafeler fiili gerçekleşmeler değil, maliyet öncesi mesafelerdir. Küçük C/W tek başına uygulanabilirliği kanıtlamaz; C'yi brüt avantajla da karşılaştırın. Fiili hedefin farklı olması elde tutma süresini, sonuç dağılımını ve çıkış maliyetini değiştirebilir. Sabit C bu örneğin koşuludur.
Maliyet ve ortalama kayıp sabitken daha kısa hedef, başabaş için gereken kazanma oranını yükseltir. Hesap şu makalede açıklanır: Makale 8.2; kısa hedef örnekleri ise şu derstedir: 8.3.
Tablonun diğer ucunda, aylarca tutulan pozisyonların zamana bağlı maliyeti, amaçlanan fiyat hareketiyle karşılaştırılabilir büyüklüğe ulaşabilir; hesabı şu makalededir: Makale 8.6. Tarz seçmek, hangi maliyet bileşeninin kontrol gerektirdiğini de seçmektir; bu, sistem kalitesinden bağımsız olarak ilk emirden önce belirlenir.
4. İşlem sistemi: asgari kontrol listesi
İşlem sistemi, kendi kapsamı içinde tek bir eylem yolu belirleyen yazılı kural kümesidir. Aynı şartnameyi, veri sürümünü ve gerçekleşme varsayımlarını kullanan iki kişi aynı karara ulaşmalıdır. Uyuşmazlık, araştırılacak bir noktadır: belirsiz kural, verilerin farklı okunması veya uygulama hatası. Tek başına ifadelerin eksik olduğunu kanıtlamaz. Önce test girdilerini ve bilginin erişilebilirliğini, sonra kural yorumunu, üçüncü olarak gerçekleşmeyi karşılaştırın. Böylece yeniden yazılmış tanımların yazılım hatalarını veya farklı fiyat geçmişlerini gizlemesi önlenir.
Asgari liste, her birinde aynı kontrol sorusu olan dokuz maddeden oluşur. Bir bileşenin yalnızca adlandırılmasını, tanımlanmasından ayırır.
| Bileşen | Açıklık sınaması: iki okuyucu aynı şekilde yorumlar mı? | Yoksa ne aksar? |
|---|---|---|
| Araç evreni | İkisi de bir kategori yerine aynı sembolleri sıralar mı? | Sinyal bulunmaması, aracın gözlenmemesinden ayırt edilemez hale gelir |
| Veri kaynağı ve zaman dilimi | İkisi de aynı grafiği, fiyat tarafını ve zaman dilimini kullanır mı? | Aynı kural farklı sinyaller üretir; farkı kurala bağlayacak dayanak yoktur |
| Değerlendirme zamanı | İkisi de koşulun denetlendiği aynı anı belirler mi? | Sinyaller sonradan tanınır; sonuçlar yeniden üretilemez hale gelir |
| Giriş koşulu | İkisi de aynı anda aynı yönde girer mi? | İşlem sayısı grafik izleme süresine bağlı hale gelir |
| Kâr çıkışı | İkisi de aynı seviyede veya olayda kapatır mı? | Ortalama kazanç artık kuralı nitelemez |
| Koruyucu çıkış | İkisi de pozisyon açılmadan önce bunu aynı tanımlar mı? | Kayıp dağılımı, kuralın tanımladığı kısıtını kaybeder |
| Çözümlenmeyen durumlar | İkisi de iki seviyeye de ulaşmayan pozisyona aynı yaklaşır mı? | Çözümlenmeyen pozisyonlar açık kalır ve tamamlanmış işlem sonucunu çarpıtır |
| İşlemlerin askıya alınması | İkisi de sistemin devre dışı olduğu aynı günleri ve saatleri belirler mi? | Karşılaştırılamayan koşullar aynı örnekleme girer |
| Kayıtlar | İkisi de işlemden sonra aynı alanları kaydeder mi? | Hiçbir hesabın malzemesi yoktur; ilgili ders 8.2 |
Bu dokuz kategori, belirtilmiş bir gerçekleşme birimi için mantığı ve belgeleri anlatır. Bu, eksiksiz sistemin kurumsal veya evrensel tanımı değildir. Tam bir pratik sistem, şu bölümde ele alınan pozisyon büyüklüğü ve risk kurallarını da içerir: Bölüm 9. Büyüklük değişimleri gerçekleşmeleri, limitleri ve parasal sonuçları etkileyebilir; rastgele büyüklüklerin ekonomik bakımdan eşdeğer olduğu varsayılmaz.
Sistemin kapsamı: araç evreni, veriler ve değerlendirme zamanı
Araç evreni sembolleri sıralar; kategori bu listenin yerini tutmaz. “Başlıca döviz çiftleri” sınamayı geçemez, çünkü iki kişi farklı listeler üretebilir. Yeterli şartname EUR/USD, GBP/USD, USD/JPY ve AUD/USD'dir; başka hiçbir şey değildir. Her liste değişikliğini tarihlendirin; aksi halde değerlendirme yalnızca dönem sonuna kadar varlığını sürdüren araçları kapsayabilir.
Veri kaynağı ve zaman dilimi grafiğin kaynağını, zaman dilimini ve gösterilen fiyat tarafını birlikte belirtir. Üçüncüsü sıkça atlanır, fakat sonraki fiyat aritmetiğini belirler. MetaTrader ailesindeki platformlarda tezgâh üstü bir aracın grafiği şu fiyatla kurulur: Bid; alım ise Ask'ten gerçekleşir.[1] Kotasyonun iki tarafı şu bölümde açıklanır: Bölüm 2. Dolayısıyla “grafikte” denetlenen koşul bir piyasa tarafını, gerçekleşme ise diğerini kullanır; fark şu kısım boyunca tekrar ortaya çıkar: Kısım 6.
Platformu, veri kaynağını, fiyat tarafını ve mum sınırının saat dilimini belirtin. Günlük sınırı taşımak D1'in bileşimini değiştirir. Tam saatlik yeniden etiketleme, toplulaştırma ve kotasyonlar aynı kalırsa H1 bileşimini koruyabilir; fakat bunu denetlemeden varsaymayın. Yaz saati, seans veya kaynak değişimleri farklı mumlar ve boşluklar yaratabilir. Yalnızca grafik etiketlerini değil, gerçek UTC aralıklarını karşılaştırın.
Değerlendirme zamanı kuralların ne zaman denetlendiğini belirtir. Yaygın seçenekler, her kotasyon değişiminde sürekli değerlendirme ve yalnızca belirtilmiş anlarda, genellikle mum kapanışında denetlemedir. Bir pencere içinde sürekli denetim veya farklı koşullar için farklı zamanlar ara yaklaşımlardır. Zaman açıkça belirtilmezse koşullar grafiğe her bakıldığında tanınır; aynı yol bazen sinyal üretir, bazen üretmez.
Kararı ne tanımlar? Giriş ve iki çıkış
Giriş koşulu sistem tartışmalarında en çok ilgiyi çeker ve şu kısmın odağıdır: Kısım 5. Açıklık sınaması iki parçalıdır: iki okuyucu da aynı anda aynı yönde girmelidir. Zamanlama farkları genellikle değerlendirme anının belirtilmediğini; yön farkları ise bir olayı değil, piyasa durumunu anlatan ifadeleri düşündürür.
Kâr çıkışı açılıştan önce yazılmış kurala uymalıdır; gerçekleşmeden hesaplanan seviye ancak teyitten sonra bilinse bile bu değişmez. Tipik biçimler fiyat seviyesi, olay veya sürenin dolmasıdır; sonuncusu bazen çözümlenmeyen durumların yönetimine girer. Seviyeleri belirtmek ve sınamak daha kolaydır; olaylar strateji mantığına daha iyi uyabilir, fakat değerlendirme zamanı dahil giriş koşulu kadar titizlik gerektirir.
Bu olmadan ortalama kazanç, kuralın kendisini değil, kişinin belirtilenden ne sıklıkla erken kapattığını yansıtır; bu seriden hesaplanan beklenen değer kişinin davranışını betimler.
Çıkış kuralları negatif sonuçları da kapsamalıdır. Ayrı bir sabit stop gerekli değildir: açıkça belirtilmiş zamana, olaya veya iz süren seviyeye bağlı çıkışlar da kayıp gerçekleştirebilir. Bu durumlara ilişkin kurallar yoksa bütün kararlar yeniden kurulamaz. Stop şartnamesi ne belirli bir fiyatı ne de azami kaybı garanti eder. Burada işlevi sınanır; seviye ve pozisyon büyüklüğü seçimi şu bölüme aittir: Bölüm 9.
Seviyenin açılışta bekleyen emir olarak mı, gerçekleşmeye bağlıysa teyitten hemen sonra mı iletildiğini, yoksa yalnızca not olarak mı kaldığını belirtin. Sunucu tarafındaki emir, sahibinin sürekli bulunmasını gerektirmez; yine de gerçekleşme koşulları geçerlidir. Not ise manuel eylem gerektirir ve bu eylem yoksa işlemez.
Sınır durumları: çözümlenmeyen sonuçlar, askıya alma ve kayıtlar
Çözümlenmeyen durumların yönetimi ne kâr ne de koruyucu seviyeye ulaşılınca ne olduğunu belirtir. Sistem şu üç seçenekten birini tanımlamalıdır: zamana bağlı çıkış, olaya bağlı çıkış veya bilinçli karar olarak açıkça belirtilmiş bir sınır bulunmaması. İlki şu adla da anılır: zaman stopu; tarz derslerinde bu adla yeniden karşınıza çıkar.
Yeterli bir kural şöyle diyebilir: “Girişten sonraki kırk sekiz H1 mumu içinde iki seviyeye de ulaşılmazsa kırk sekizinci mum kapandıktan sonra iletilen piyasa emriyle kapat.” Bu olmadan çözümlenmeyen pozisyonlar açık kalır; hangi tarafta olurlarsa olsunlar tamamlanmış seriyi eksik bırakırlar.
İşlemleri askıya alma kuralları giriş koşullarına rağmen sistemin devre dışı kaldığı durumları belirler; bunlar genellikle gerçekleşme koşullarının geliştirme varsayımlarından farklı olduğu pencerelerdir. İki okuyucu aynı tarihleri ve saatleri belirlemelidir; dolayısıyla “Önemli veri açıklamalarında işlem yapmam” sınamayı geçemez. Sabit bir açıklama listesi veya olay önem derecesi ölçütleriyle takvim kaynağı belirtin; açıklama saatlerini, saat dilimlerini ve pencerenin iki sınırını da ekleyin. Yalnızca adlar saat vermez.
Duraklama olmasa bile sistemin duraklamasız çalıştığını açıkça yazın. Yokluğun belirtilmesi bir karardır; belirtilmemesi bir eksiktir.
Kayıtlar listeyi tamamlar; gereklilikleri şu kısımda açıklanır: Kısım 9.
5. Kesin olmayan bir kural ve karara bağlanabilir şartnamesi
İşlem iki kez yapılır: devama dayalı giriş ve çıkış kuralı üzerinde. Her sayısal parametre örnek değerdir; verilerde sınanmamıştır, tavsiye veya pozitif beklenen değer dayanağı olmadan sunulur. Mesafeler pip cinsindendir: bir pip EUR/USD'de 0,0001'dir.
“Güçlü trend”den sınanabilir koşula
Kesin olmayan ifade: “Trend güçlü olduğunda ve fiyat destekten tepki verdiğinde giriyorum.”
Bu kısa cümlede en az altı farklı yorum olanağı vardır.
- “Giriyorum” ne yönü ne fiyatı belirtir. Bağlam, trendin izlenmesini düşündürür; fakat bağlam kural değildir.
- “Olduğunda” değerlendirme zamanını belirtmez. Sürekli mi? Mum kapanışında mı? Hangi mum?
- “Trend” aracı, zaman dilimini veya ölçüyü belirtmez. Günlük ve on beş dakikalık trendler aynı anda zıt yönleri gösterebilir.
- “Güçlü” ölçeği olmayan derecelendirilebilir bir sıfattır. Ortak ölçü olmadan iki okuyucu trendin varlığında uzlaşabilir, fakat gücünde ayrışabilir.
- “Destek” seviyenin nasıl türetildiğini de değerlendirme sırasında güncellenip güncellenmediğini de belirtmez. Güncelleme kendi başına kusur değildir ve belirsiz olmayabilir; kusur, güncelleme kuralının belirtilmemesidir. Yeniden hesaplama zamanları ve pencereleri yoksa seviye fiyatla hareket edebilir ve neredeyse her geri çekilme desteğe ulaşma sayılabilir.
- “Tepki vermek” ancak fiyat uzaklaştıktan sonra teyit edilen bir şeyi anlatır. Belirtilmiş teyit eşiğinin aşılması, karar anında bilinebilir. Sorunu yaratan yalnızca fiil değil, eksik eşik ve zamanlamadır.
Aynı fikrin durumları karara bağlanabilir şartnamesi; örnek değerlerle:
- Araç evreni: Yalnızca EUR/USD.
- Veriler: ____ aracısındaki ____ platformunun grafiği — sistem yazarı iki alanı da doldurur; aksi halde iki Bid akışı farklı H1 kapanışları üretebileceğinden şartname eksiktir. H1 zaman dilimi, Bid fiyatları, sunucu saati.
- Değerlendirme zamanı: yalnızca H1 mum kapanışında, sunucu saatine göre tam saatte. Mum oluşurken karşılanan koşullar göz ardı edilir.
- Yön koşulu (“trend güçlü” yerine): değerlendirilen mumdan önceki art arda on H1 kapanışı, elli H1 kapanışının şu ortalamasının üzerindedir: basit hareketli ortalama. Bu on kapanışın her birini tek bir güncel değerle değil, kendi mumundaki ortalamayla karşılaştırın. Her mumun ortalaması kendi kapanışını ve önceki kırk dokuz kapanışı kullanır.
- Referans seviye (“destek” yerine): değerlendirilen mum hariç, ondan hemen önceki yirmi H1 mumunun en düşük seviyesi. Seviyeyi değerlendirme anında bir kez belirleyin ve pozisyon kapanana kadar koruyun.
- Giriş koşulu (“tepki vermek” yerine): değerlendirilen H1 mumunun en düşüğü, referans seviyede veya üzerindedir ve onun en çok beş pip üstündedir; kapanışı bu seviyenin en az on pip üzerindedir.
- Emir: değerlendirilen mum kapandıktan sonraki ilk kotasyonda 11. madde denetlendikten hemen sonra iletilen piyasa alım emri. Modelde iletimden sonraki ilk mevcut kotasyon Ask'i sağlar; gerçek kayıtlarda teyitli gerçekleşmeler kullanılır.
- Eşzamanlı pozisyonlar: en çok bir açık pozisyon. O pozisyon kapanmadan gelen sinyal atlanır ve kaydedilir; pozisyonu kapatan mum kapanışındaki sinyal için de aynısı geçerlidir.
Sonraki on madde fiyat yolunun ötesine geçer. Beşi emirleri ve durumlarını belirtir: çıkış seviyeleri, iletim sırası, reddedilen, kısmen gerçekleşen veya birden çok gerçekleşmesi olan emirler. Dördü yalnızca fiyatların belirleyemediğini çözer: mum içi olay sırası, belirli mum sayısından sonra kapatma, veri açıklamaları çevresinde duraklama ve kotasyon geçmişinin eksikliği. Son madde kayıtlarla ilgilidir.
- Giriş emrinin gerçekleşme durumu: reddedilen emir yeniden iletilmez; atlanan sinyali kaydedin. Kısmi gerçekleşmede yalnızca açılmış hacmi koruyup gerçekleşmeyen kalanı iptal edin; kalan bekleyen emir olarak kalmaz ve fiyat girişe dönse bile sonradan eklenmez. Birden çok gerçekleşmede gerçekleşme fiyatı, hacim ağırlıklı ortalamalarıdır; bu, kuralın özellikle 12. maddede gerçekleşmeye başvurduğu her yerde kullanılan tek fiyattır. Koruyucu seviye değişmez, çünkü gerçekleşmeye değil referans seviyeye bağlıdır.
- Koruyucu çıkış: referans seviyenin on pip altında bekleyen emir. Seviyesi değerlendirme anında bilinir ve gerçekleşmeden bağımsızdır; bu nedenle girişle birlikte iletin. Seviyeyi uzun pozisyonun kapanış tarafı olan Bid üzerinden denetleyin. Etkinleşince model ilk mevcut Bid'den gerçekleşir; gerçek gerçekleşme birden çok fiyat kullanabilir ve kotasyon kesintileri bunları seviyeden çok uzağa taşıyabilir. Çıkış, teyitli giriş olmadan karşıt pozisyon açmamalıdır. Reddedilen veya iptal edilen girişten sonra gereksiz çıkışı iptal edin; kısmi girişten sonra teyitli hacme eşitleyin. Bu, garantili eşzamanlı güncelleme değil, gerekli davranıştır; teyitleri ve henüz sonuçlanmamış talimatları 15. madde çözer. Giriş, iki emirden biri bile gönderilmeden iptal edilirse koruyucu emri asla göndermeyin. Teyitli giriş varken koruma reddedilirse reddedilen talimatın nihai durumu teyit edildikten sonraki ilk kotasyonda piyasadan kapatmayı deneyin. Ret anında giriş henüz teyitli değilse giriş teyidinden sonraki ilk kotasyonda kapatmayı deneyin; giriş reddedilirse kapatılacak bir şey yoktur. Olayı kaydedin. Bu madde iletimde reddi, 15. madde ise zaten tetiklenmiş emrin reddini ele alır.
- Koruyucu seviyenin fiyatın yanlış tarafında olması: değerlendirilen mum kapanışından sonraki ilk Bid koruyucu seviyede veya altındaysa seviyeyi taşımadan girişi iptal edin ve atlanmış sinyal kaydedin. Koruma belirtilen seviyeden iletilemiyorsa aynı kuralı uygulayın. İki emirden birini göndermeden önce bunu denetleyin: sonraki ilk kotasyon yalnızca bu denetime yarar, giriş ondan sonra iletilir.
- Kâr çıkışı: gerçekleşme fiyatının, gerçekleşmeden koruyucu seviyeye mesafenin iki katı kadar üstündeki seviye; bu da Bid'de denetlenir. Gerçekleşme fiyatına bağlı olduğundan girişten önce hesaplanamaz. Gerçekleşmeyen kalanın iptali teyit edildikten sonra nihai hacim ağırlıklı ortalamadan bir kez hesaplayın; aynı emrin sonraki gerçekleşmeleri hesabı yeniden başlatmaz. Teyitten sonraki ilk kotasyonda kâr çıkışını iletin. Bağlayıcı sıra şöyledir: H1 kapanış sinyali → 11. madde denetimi → korumayla giriş iletimi → gerçekleşmelerin ve kalan iptalinin teyidi → kâr seviyesinin hesabı → kâr emrinin iletimi. Ne sinyal fiyatı ne de talep edilen giriş fiyatı fiili gerçekleşmenin yerine geçebilir. Bu teyide kadar yalnızca 10. madde koruması iletilir. İletim reddi hiçbir seviyeyi taşımaz: sonraki ilk kotasyonda aynı seviyeden yeniden iletin. Hedef güncel fiyatın gerekli asgari mesafesi içinde olduğundan ret tekrarlanıyorsa yalnızca 10. madde korumasını ve 14. madde sayacını koruyun; hedefi yeniden hesaplamayın. Kısıtlama sona erdiğinde ilk uygun kotasyonda aynı seviyeden iletin. Her reddi kaydedin. Bu madde iletim reddini, 15. madde ise etkinleşme sonrası reddi ele alır.
- Tek mumda iki seviye: yalnızca OHLC kullanan basitleştirilmiş test “önce stop” varsayar ve durumu ayrıca verilerle çözümlenememiş diye işaretler. Bu, fiili sırayı tersine çeviren kural değil, test varsayımıdır. Canlı işlem ve yeterince ayrıntılı veriler, gerçek etkinleşme ve gerçekleşme sırasını kullanır. Bilinmeyen durumlarda “önce hedef” seçeneğini de gösterin; gerçekleşme fiyatı ve kalan maliyetler ayrı bir modelden gelir.
- Çözümlenmeyen durumlar: kırk sekiz H1 mumundan sonra iki seviyeye de ulaşılmazsa kırk sekizinci mum kapandıktan sonra iletilen piyasa emriyle kapatın; o mumun kapanışını değil, ilk mevcut kotasyonu kullanın. Giriş gerçekleşmeleri ve kalanın iptali teyit edildikten sonra kapanan ilk H1 mumundan sayın; bu, 12. maddenin hedef hesabında kullandığı aynı teyittir. Sinyal mumunu dışarıda bırakın. Aracın geçmişinde fiilen kaydedilmiş kırk sekiz mevcut H1 mumunu sayın. Hafta sonları sayacı ilerletmez; böylece hafta sonuna yakın giriş, kırk sekiz saat sonra değil, kırk sekiz işlem mumu sonra kapanır.
- Kapanış emrinin gerçekleşme durumu: etkinleşmiş koruyucu, kâr ve zaman çıkışlarını kapsar. Ret, pozisyonu kapatmaz. Önceki talimatın nihai durumu bilinmeden yeniden denemeyin; bilindikten sonra sıradaki mevcut kotasyonda deneyin. Yanıt gelmemesi ret değildir; durum bilinmiyorken yeniden iletim kapatmayı yineleyebilir. Etkinleşmiş koruyucu ve zaman çıkışları piyasa emri olarak yeniden denenir; reddedilmiş kâr çıkışı belirtilmiş seviyesine geri konur. Kısmi gerçekleşme yalnızca teyitli hacmi kapatır. Sonraki denemeler, zaman tetikleyicisinden sonra da kalan hacmi ilgilendirir. Seviyeleri veya sayacı yeniden başlatmayın. Bu sırada diğer çıkış da tetiklenebilir. İki çıkışın aynı kalan pozisyonla ilişkisini ve hacim değişimleri veya iptallerin ne zaman teyit edildiğini belirtin. Amaçlanan çıkış hacmi kalan açık hacme eşit olmalıdır; bu, garantili anlık emir durumu değil, kural gereğidir. Sonuçlanmamış iki talimat, bir güncellemeyle yarışabilir; bu nedenle atomik tutarlılık varsayılamaz. Çıkışların bağlanması ve kapatmanın mevcut maruziyetle sınırlanması platforma ve hesaba bağlıdır. Bu örnek hazır yapılandırmayı değil, gereken davranışı belirtir. Gerçekleşme mekaniği şu bölümde geliştirilir: platformlar ve araçlar bölümü. Her ret, değişiklik teyidi, iptal ve kısmi gerçekleşme; fiyatı ve hacmi olan ayrı, zaman damgalı olaydır. Birden çok kapanış gerçekleşmesinde hacim ağırlıklı fiyat kullanılır; pozisyonun durumunu gerçekleşme kayıtları teyit eder.
- İşlemlerin askıya alınması: sabit listedeki açıklamaların otuz dakika öncesinde veya sonrasında giriş değerlendirmeyin: ABD tarım dışı istihdam değişimi, ABD tüketici fiyat endeksi, yalnızca euro bölgesi HICP ön tahmini ile Federal Reserve ve Avrupa Merkez Bankası faiz kararları. Pencerenin iki uç noktasını da dahil edin: sınırda veya pencere içinde H1 kapanışı dışlanır; böylece buçuk saatteki açıklama art arda iki değerlendirmeyi engeller. Sabit liste olay önem derecesi ölçütlerinin yerini alır; tarihler, saatler ve saat dilimi yine yazarın dolduracağı ____ takviminden gelir ve 17. maddenin mum tanımlaması için UTC'ye çevrilir. Yalnızca giriş değerlendirmesi durur; 10–15. maddeler etkin kalır ve mevcut pozisyonlar bütün pencere boyunca açık kalır.
- Eksik veriler ve mumların tanımlanması: değerlendirme tam geçmiş gerektirir: on yön mumunun her birindeki ortalama için elli kapanış ve ayrıca yirmi referans seviye mumu. Gereken tek bir H1 mumu bile eksikse boşluğu komşu değerlerle doldurmadan güncel değerlendirmeyi atlayın. Böylece yön, art arda elli dokuz H1 mumu gerektirir: karşılaştırılan on kapanışın en eskisinden önce kırk dokuz mum ve o on mum. Bunlar 14. madde uyarınca mevcut mumlardır; hafta sonları eksik veri değildir. Mumları sunucu etiketleriyle değil, UTC kapanış zamanı ile tanımlayın. Saat değişiminde sunucu saatinin yinelendiği saat dahil her birini tam bir kez değerlendirin ve 14. maddede bir kez sayın. Sunucu saatinin kayması değerlendirme olayını değiştirmez; olay yine H1 kapanışıdır.
- Kayıtlar: her işlemden sonra, atlanan sinyaller dahil, şu kısmın bütün alanlarını kaydedin: Kısım 9.
Yatay kaydırın veya şemayı tam boyutta açın.
Dönüştürmede kaybolanlar. “Güçlü” muhtemelen tek bir ortalamaya göre konumdan fazlasını anlatıyordu: eğim, art arda zirve ve dipler, zaman dilimleri arası uyuşma. Karara bağlanabilir şartname bunlardan birini seçip gerisini attı; ilgisiz oldukları için değil, her biri kendi eşit derecede kesin tanımını gerektirdiği için.
Benzer biçimde geometrik “tepki”, fiyatın bir seviyenin çevresine ulaşmasını ve daha yukarıda kapanmasını içerir; fakat yalnızca daha kısa zaman diliminde görülen tepkileri dışlar. Dönüştürme açıkça daraltır; böylece dışarıda bıraktıkları bilinir.
Çözümsüz kalanlar. Her sayı — elli, yirmi, on, beş, kırk sekiz, otuz dakika ve 12. maddedeki iki katlık çarpan — keyfîdir.
Çarpan, amaçlanan seviye oranını ve başka çıkışları veya maliyetleri olmayan modelin eşiğini belirtir. Veri olmadan onu değiştirmenin, ortalamayı, zamanlamayı veya giriş sınırını değiştirmekten daha önemli olup olmadığını bilemeyiz. Bunu kural tanımıyla değil, ayrı bir karşılaştırmayla değerlendirin.
Kural artık karara bağlanabilirdir; mutlaka iyi değildir. Karara bağlanabilirlik testin sonucunu sağlamaz, testi mümkün kılar.[2]
OHLC verileri, en yüksek fiyatın en düşükten önce gelip gelmediğini belirleyemez. Kapanışta giriş değerlendirmesi bu sıraya ihtiyaç duymaz; iki seviyeyi de gören çıkış mumu duyar. 13. madde, yalnızca OHLC modelini, verilerle değil tasarımcının seçtiği bir kabulle çözer. Sonuç bu varsayımı korusa da iki okuyucu aynı sınıflandırmayı yapar.
Bu kuralların hâlâ çözmedikleri. Üç boş alan kalır: 2. maddedeki ikisi kimin mum verilerinin kullanıldığını, 16. maddedeki üçüncüsü açıklama takvimini ve saat dilimini belirler.
İkinci eksik piyasa tarafıyla ilgili değildir. Şartname bunu gereken her yerde tanımlar: giriş için 7. madde, çıkış seviyeleri için 10, 11 ve 12. maddeler. 9. madde, 7. maddenin aynı emrinin gerçekleşmelerini ilgilendirir ve fiyat tarafını ondan alır.
Bilinmeyen, seviyeye eşit olması gerekmeyen durumlarda gerçekleşme fiyatıdır: korumanın ötesine geçen boşluklar ve iki seviyeyi gören 13. madde mumları. Kuralın temel verileri olan kapanış, en yüksek ve en düşük bu fiyatı yeniden kuramaz.
H1'den yüksek çözünürlüklü geçmiş veya testin seviyeleri, boşluk sonrası fiyatları ya da senaryoları kullandığını belirten açık bir ikame kabul kullanın; bunları tek seride karıştırmayın. İkisinden biri olmadan yalnızca H1 mumlarından tek işlemi yeniden kuran iki okuyucu, şu kısımda farklı sayılar kaydeder: Kısım 9.
İki okuyucu sınaması ancak 2. maddedeki boşluklar doldurulunca, takvimle saat dilimi belirlenince ve veri çözünürlüğü kararlaştırılınca geçilir.
Diğer iki sinyal mantığı ailesinde aynı işlem, her seferinde temel bir ayrım gerektirir. Kırılmalarda aralığın aşılmasının karar öncesi tanımı gerekir; aksi halde “teyit” yalnızca geri dönüşten sonra tanınır. Ortalamaya dönüşte, dönüş hipotezinin geçersiz sayıldığı seviye gerekir. İkisi şu makalede geliştirilir: Makale 8.7.
Çıkış kuralı için aynı işlem
“Hareket tükenince çıkarım” yaygın bir ifadedir. Pozisyon zaten açıkken karar bariz görünebilir; bu da kural yerine betimleme kullanmayı teşvik eder. “Tükenme”nin olguya dönüştüğü belirtilmiş an yoktur; sonraki bir bakış açısını anlatır. Pratikte bu, sahibinin grafiğe bakıp karar verdiği anda çıkmak demektir.
Karara bağlanabilir üç yaygın karşılık; seviye, olay ve zaman çıkışlarıdır. Liste açık uçludur: biçimler birleşebilir ve çıkışlar kısmi olabilir; hacmin bir bölümü seviyede, kalanı olayda kapanabilir. Ayrımları önemlidir, çünkü sonuç dağılımları farklıdır.
Seviye çıkışı, yeni karar yerine önceden iletilmiş emirle belirtilmiş fiyata ulaşır. Olay çıkışı, H1'in giriş koşulu ortalamasının altında kapanmasından sonra, girişle aynı anda değerlendirilerek gerçekleşebilir. Zaman çıkışı, fiyattan bağımsız olarak belirtilen mum sayısından sonra kapatır.
Üçü de karara bağlanabilirdir; aralarındaki seçim ortalama kazancı, ortalama kaybı ve kazanma oranını aynı anda değiştirir. Bu nedenle tek bir parametreyle karşılaştırmak yetmez. Bu ilişki şu makalede geliştirilir: Makale 8.2.
Olay çıkışları, sloganları zaten somut duyulduğu için çoğu zaman en az ayrıntıyla belirtilir. Seviye ve zaman çıkışlarında, eksik ayrıntıları dikkat çeken sayılar bulunur; olayda sayı yoktur ve hâlâ betimleme olsa bile kural gibi görünebilir. Aşağıda giriş şartnamesi oluşturma işlemi bir olay varyantına uygulanır. Ayrı numaralanmış dört maddesi, önceki on sekiz maddelik kuralın numaralarına eklenmez; 12. maddesinin yerine geçer.
- Çıkış olayı: H1, o mumun kapanışından ve önceki kırk dokuz kapanıştan hesaplanan elli kapanışlık basit hareketli ortalamanın altında kapanır; bu, 4. maddenin yön koşuluyla aynı ortalamadır. Yalnızca H1 kapanışında girişle birlikte değerlendirin; mum içi hareketi göz ardı edin. İlk değerlendirilen mum, giriş gerçekleşmesi ve gerçekleşmeyen kalanın iptali teyit edildikten sonra kapanır; bu, 12. maddenin hedef hesabı için kullandığı aynı andır. Sinyal mumunu dışarıda bırakın.
- Kapanış emri: olay mumu kapanışından sonraki ilk kotasyonda kalan bütün açık hacmin piyasa satışı; iletimden sonraki ilk mevcut kotasyonun Bid'inden gerçekleşir. Sabit bir olay çıkışı seviyesi yoktur; bu nedenle gerçekleşmesi bir seviyeyle karşılaştırılmaz ve tek çıkış fiyatı olarak kaydedilir. Ret ve kısmi gerçekleşmeler 15. maddeye uyar; yeniden iletim piyasa emridir.
- Diğer çıkışlarla ilişkisi: olay, 12. maddenin yerini alır; stop ve mum sayısı sınırı kalır. Stop H1 kapanışından önce tetiklenebiliyorsa sırası bilinen veriler, önceki fiili olayı kullanır. Yalnızca OHLC varsa bilinmeyen gerçekleşmeyi kesin saymadan etiketlenmiş test kabulünü kullanın. Olay son sayılan kapanışla çakışırsa iki koşul da aynı model piyasa emrine yol açar; nedeni önceden belirlenmiş öncelik sırasına göre kaydedin. Varyant, fiili stop gerçekleşmesini taşımaz.
- Eksik veriler, askıya alma ve kayıtlar: olay değerlendirmesi, yön koşuluyla aynı tam elli H1 kapanışını, 17. maddeye göre sayılmış olarak gerektirir. Herhangi bir mum eksikse güncel değerlendirmeyi atlayın; pozisyonu 10. ve 14. maddelere göre açık tutun ve tam geçmişi olan ilk mumda yeniden başlayın. 16. madde yalnızca giriş değerlendirmesini durdurur, bu çıkışı değil. Olayı çıkış nedeni ve olay mumunun kapanış zamanı ile birlikte şu kısımda kaydedin: Kısım 9.
Dört madde yeterlidir, çünkü olay varyantı değerlendirme zamanını, fiyat tarafını, ortalama hesabını ve 15. maddenin bütün emir durumu kurallarını devralır.
Fark, sonuç dağılımını ilgilendirir. Saf seviye çıkışında her işlem belirtilen iki seviyeden birinde, belirtilen fiyattan biter; mesafe açılıştan önce bilinir, dolayısıyla ortalama kazanç işlem öncesinde bilinen kural parametresidir. Gereken başabaş kazanma oranı, işlem maliyetleri onu yükseltmeden önce hedefin korumaya oranından çıkar. Önceki şartname bu koşulu karşılamaz: 14. madde keyfî bir fiyattan zaman çıkışı ekler; 10. ve 13. maddelerdeki gerçekleşmelerin de seviyelere eşit olması gerekmez. Ortalama kazanç, olay çıkışındaki gibi seriden hesaplanan büyüklük olur. Olay çıkışlarında da kapanıştan önce mesafe bilinemez; bu nedenle ortalama kazanç ve kayıp gözlemlerden hesaplanmalıdır.
Dolayısıyla olay çıkışlarında başabaş kazanma oranı yalnızca şartnameden değil, yeterince bilgi veren seri sonrasındaki kayıtlardan gelir.
10:00'da ne biliniyordu?
Kısım 5'te yön, değerlendirilen t mumu hariç t−10…t−1 mumlarını kullanır. En eskisi kendi kapanışını ve önceki kırk dokuz kapanışı gerektirir; toplam 59 kapanış: t−59…t−1. Değerlendirilen mumun en düşüğü ve kapanışı ancak t'den sonra bilinir. Referans dip t hariç t−20…t−1'i kullanır; böylece sinyalden sonra daha çekici bir dip eklenemez.
Sınır sınaması piyasa gerektirmez: referans 1,10000, pip 0,0001, t'nin en düşüğü 1,10050 ve t kapanışı 1,10100 iki dahil sınırı da karşılar. En düşük 1,10051 veya kapanış 1,10099 sinyali dışlar. “En az” ve “en çok” her uygulamada aynı yanıtları vermelidir. Veriler sentetiktir.
Aynı OHLC, iki sonuç
Sentetik Bid mumunda O = 1,1000, H = 1,1030, L = 1,0980, C = 1,1010 olsun. Önceden girilmiş, stopu 1,0990 ve hedefi 1,1020 olan pozisyonda hem O → H → L → C hem O → L → H → C yolları uygundur. İlki stoptan önce hedefe, ikincisi hedeften önce stopa ulaşır. OHLC bunları ayıramaz. Maliyetsiz, seviyelerden gerçekleşme ve 1,1000 giriş varsayımı +20 veya −10 pip verir; bu, varsayımlar arasında 30 pip farktır. Ne öngörü ne de yeniden kurulmuş işlemdir.
Bu durumda “önce stop” daha temkinli olabilir, fakat veri yerine geçmez. Bu mumları sayın ve kabulü değiştirmenin bütün serinin sonucunu değiştirip değiştirmediğini kontrol edin. Yüksek çözünürlük sırayı belirlemeye yardımcı olur; yine de modellenmiş veya fiili gerçekleşmeler gerekir. TradingView belgeleri bu benzetici varsayımlarını açıkça ayırır.[2]
6. Sinyal fiyatı tepki fiyatı değildir
Tamamen karara bağlanabilir kurallar bile işlem yapılamayan bir fiyatı anlatabilir. Sinyallerin bilginin erişilebilir hale geldiği bir zamanı vardır; emirler piyasaya daha sonra ulaşır. Ayrı bir konu da grafiğin bir fiyat tarafını göstermesi, gerçekleşmenin diğerini kullanmasıdır.
Ortak varsayımlar: EUR/USD; MetaTrader ailesinde, Bid ile kurulmuş tezgâh üstü araç grafiği;[1] örnek sabit alış-satış farkı 0,8 pip, gerçekte değişken; kayma yok; uzun pozisyon; bir pip = 0,0001. Bunlar herhangi bir aracının koşullarını değil, bir mekanizmayı gösterir.
İlk varyant: koşul mum kapanışında değerlendirilir
Varsayımlar: girişi yalnızca H1 kapanışında, Bid 1,08400 iken değerlendirin; kapanıştan hemen sonra piyasa alım emri iletin.
1. adım — sinyal fiyatı. Koşul kapanışta karşılanır; dolayısıyla sinyal fiyatı 1,08400'dır, grafiği oluşturan fiyat Bid olduğu için bu Bid'dir.
2. adım — piyasa tarafı. Alım Ask'ten yapılır. Aynı anda Ask 1,08400 + 0,00008 = 1,08408.
3. adım — zamanlama. Emir piyasaya kapanıştan sonra ulaşır; mümkün olan en erken gerçekleşme sonraki ilk kotasyondur. Bid'i 1,08410, dolayısıyla Ask'i şu değer varsayın: 1,08418.
4. adım — fark. 1,08418 − 1,08400 = 0,00018, yani 1,8 pip. Bunun 0,8 pipi piyasa tarafını değiştirmekten, 1,0 pipi mum kapanışıyla gerçekleşme arasındaki fiyat hareketinden gelir.
5. adım — hedef üzerindeki etki. Sinyalin on pip üzerindeki, Bid 1,08500 seviyesindeki kâr çıkışı uzun pozisyonu Bid'den kapatır; gerçekleşme fiyatından sonuç 1,08500 − 1,08418 = 0,00082, yani 8,2 pip olur; on pip değil. 1,8 piplik azalma kısa hedefte daha önemlidir; bunun hesabı şu makalededir: Makale 8.3.
Fiili giriş Ask'inin on pip üzerindeki hedef, ancak çıkış Bid'i tam oradan gerçekleşirse on pip fiyat sonucu verir. Sabit 0,8 pip alış-satış farkında Mid, gerçekleşme kotasyonları arasında 10,8 pip yükselmelidir. Bu hâlâ komisyon ve elde tutma tahakkuku öncesidir. Değişken fark, boşluklar veya başka çıkış fiyatı iki mesafeyi de değiştirebilir.
Koşullar ve sınırlamalar: kayma olmaması, sabit alış-satış farkı ve sonraki ilk kotasyonun bir pip yüksek olması örnek varsayımlardır. Gerçek koşullar iki yönde de değişebilir: fark 0,8'den dar, kayma lehe ve sonraki kotasyon daha yüksek değil, daha düşük olabilir.
Bu, kayma dağılımı veya temkinli bir sınır belirtmez. Boşlukta stop gerçekleşmesi seviyesinden ayrılabilir; fakat bu beş sayı bütün serinin sapma işaretini veya ölçeğini belirleyemez. Kaymayı dışarıda bırakmak en kötü durumu değil sıfırı varsayar. Bu basit model, Kısım 5'teki, emrin daha sonra iletilmesini öngören giriş öncesi denetimi de dışarıda bırakır.
Sonuç gerçekleşme kalitesini değerlendirmez. 1,8 piplik fark kimsenin hatası değildir; sinyal fiyatı geçmiş bir ana ve alımın yapılmadığı piyasa tarafına aittir.
Kısa pozisyonlarda düzen tersine döner: Bid'den satış yapılır; dolayısıyla alış-satış farkı açılışta değil, kapanışta ortaya çıkar. Sinyalle gerçekleşme arasındaki hareket iki yönde de etki edebilir; aynı yukarı hareket kısa pozisyon girişine yarar sağlar.
Yatay kaydırın veya şemayı tam boyutta açın.
Bekleyen emirlerde de aynı ayrım vardır; seviyeyi denetleyen kotasyon tarafı dahil etkinleşme mekaniği şu bölümde ele alınır: Bölüm 2.
İkinci varyant: kapanışta kesinleşen göstergeyi kullanan koşul
Piyasa tarafına bakılmadan önce başka bir fark doğar. Hareketli ortalamalardan osilatörlere kadar kapanışa dayalı göstergelerin mum içinde güncel fiyatı kullanan geçici değerleri vardır; bunlar kapanıştaki kesin değerlerinden farklıdır.
Varsayımlar: yirmi H1 kapanışının basit hareketli ortalaması; önceki on dokuz kapanışın toplamı 20,59700. Örnek değerler.
Mum sırasında. Güncel fiyat 1,08400. Geçici ortalama: (20,59700 + 1,08400) ÷ 20 = 21,68100 ÷ 20 = 1,08405. Fiyat ortalamanın 0,5 pip altındadır; “fiyat ortalamanın üzerinde” koşulu yanlıştır.
Mum kapanışında. Mum 1,08460'ta kapanır. Kesin ortalama: (20,59700 + 1,08460) ÷ 20 = 21,68160 ÷ 20 = 1,084080. Fiyat 1,08460 − 1,08408 = 0,00052, yani 5,2 pip ortalamanın üzerindedir; koşul doğrudur.
Sonuç. Aynı çizgi, aynı mum içinde iki değer aldı ve koşul yanlıştan doğruya döndü. Değerlendirme zamanı belirtilmezse iki okuyucu aynı verilerden farklı kararlar elde eder.
Yatay kaydırın veya şemayı tam boyutta açın.
İlk varyanttaki emir gecikmesi ve piyasa tarafı yine geçerlidir. Bu sapmaların hiçbiri hata demek değildir; fakat birlikte beklenen değer hesabına giren rakamı değiştirirler.
Gerçekleşme fiyatı alış-satış farkını zaten içerir
İlk varyantta giriş Ask 1,08418 ve çıkış Bid 1,08500, 8,2 pip verir. Ek gidiş-dönüş komisyonu 0,3 pip ve elde tutma tahakkuku yokken net sonuç 7,9 pip. Ne 0,8 alış-satış farkını ne de 1,0 sinyal-giriş hareketini yeniden mahsup etmeyin: ikisi de gerçekleşmeye dayalı sonucu zaten azaltmıştır. Bunları tekrar düşmek yanlış biçimde 6,1 verir. Sinyal fiyatına dayalı defter bunları ayrı gösterebilir, fakat aynı 7,9'a ulaşmalıdır.
Bu, kayıt tutmayı pratikte sınar: sinyal fiyatını, bilginin erişilebilirlik zamanını, teyitli gerçekleşmeleri ve henüz dahil edilmemiş maliyetleri koruyun. Birden çok gerçekleşme hacim ağırlıklı ortalamayı kullanır. Ayrı alanlar, bir maliyeti tekrar tekrar düşmek yerine sonuçları açıklar.
7. Takdir yetkisinin sınırları
Tam mekanik ve tam takdire dayalı sistemler arasında ikili ayrım faydasızdır; çünkü sistemler çoğunlukla korunan takdir alanında farklılaşır. Tam mekaniklik, eksik veriler dahil her sınır durumunun önceden kararlaştırılmasını gerektirir; hiçbir yazılı bileşeni olmayan tam takdir ise sistem değil, karar verme yaklaşımıdır. Birçok pratik sistem bu uçlar arasında yer alır. Hangi bileşenlerin tanımlandığını, hangilerinin karar olarak kaldığını ve o kararların yeniden kurulup kurulamayacağını sorun.
Dolayısıyla “Mekanik mi, takdire dayalı mı?” sorusunun yanıtı ikili değil, listedir. Şu kısımda sıralanan dokuz kategoriden hangileri tanımlanmış, hangileri karar olarak kalmıştır: Kısım 4.
Takdir ne zaman sistemi geçersiz kılmaz?
Aşağıdaki koşulların hepsi bir arada sağlanırsa takdir sistemi geçersiz kılmaz. Birini atlamak, kontrollü esnekliği eksik kurala dönüştürür.
- Tanımlanmıştır. Hangi bileşenin karar olarak kaldığını kesin belirtin. “A ve B seviyeleri arasında kâr çıkış anını seçmek” bunu tanımlar. “Bazen kurallardan saparım” hangi kurallar olduğunu tanımlamaz.
- Aralığı belirtilmiştir. Kararlar önceden belirlenmiş sınırlar içinde kalır. Takdire dayalı kâr çıkışlarında sınır gerekir; yoksa ortalama kazanç kurala uymayı bırakır. Sınırları olmayan aralık, aralık değildir.
- Girdileri tanımlanmıştır. Kullanılan aracı, zaman dilimini, seviyeleri ve tarihsel pencereyi sıralayın. Yoksa iki okuyucu karara farklı malzemelerle yaklaşır; ayrışma kararın kendisi hakkında hiçbir şey göstermez.
- Karar ölçütü belirtilmiştir. Aralık nerede olduğunu, ölçüt ise kararı neyin değiştirdiğini gösterir. “Yirmi dört veya daha fazla H1 mumundan sonra alt sınıra daha yakın çık” bir ölçüttür. “Duruma bağlı olarak” ifadesi aynı yanıtı elde etmek üzere yeniden uygulanamaz.
- Kaydedilir. Etkilenen her işlem için kararı ve izin verilen aralık içindeki konumunu kaydedin. Yoksa takdire dayalı katmanın katkısı, sonuçlardaki ek dağılımdan ayrılamaz.
Yeterli sayıda karar kaydedilince gerçekleşen sonuçları, önceden belirtilmiş ortak yeniden kurma yöntemiyle yalnızca kurala dayalı sonuçlarla karşılaştırın. Kayıt tutmak tek başına seçimi veya bilinmeyen gerçekleşmeleri ortadan kaldırmaz. Kayıtsız takdir bir hipotez olarak kalır; deneyim değil hipotez diye etiketlenirse bu kabul edilebilir.
Bu koşulların sağlanması tek başına yeniden üretilebilirliği kanıtlamaz. Bu, ölçülebilir ve derecelidir: karşılaştırma birkaç hafta bir yana bırakıldıktan sonra aynen tekrarlanan kararların oranı.
Ölçüm yöntemi, örneklem seçimi ve sonradan bilmenin etkisinden korunma şu makalede tartışılır: Makale 8.9. Durumların yarısında ayrışmak, takdire dayalı katmanı kendi açıklamasını gerektiren ayrı bir sonuç kaynağı yapar; tek başına uyuşma ne kârlılığı ne de farkların nedenini belirler.
Yeniden üretilebilirlik nerede biter?
Sınır, takdire dayalı bileşenlerin sayısına veya kararlardaki payına bağlı değildir. Başka karar yerine belirli bir kararın nedeninin yeniden kurulup kurulamayacağına ve aynı verilerin onu yeniden üretip üretmeyeceğine bağlıdır. Üretirse kuralların ve kararların sonuç katkısı ayrı hesaplanabilir. Aksi halde her seri yalnızca kuralı değil, uygulama koşullarını betimler.
Belirti kendine özgüdür: kayıplardan sonra kuralın başarısızlığı uygulama başarısızlığından ayrılamaz. Bu ayrım tam o zaman en önemlidir; fakat takdir kaydedilmediyse tam da o anda yapılamaz. Sistemi değiştirme veya koruma kanıtı eksiktir.
Şu kısımdaki kayıtlar — Kısım 9 — yalnızca kuralın sonucunu hesaplamak için değil, takdire dayalı katmanı herhangi bir şekilde değerlendirebilmek için gereklidir.
8. Tarz sistemi nasıl sınırlar?
Tarz, belirli bir sistemi tanımlamadan uygulanabilir sistemleri sınırlar.
| Sistem bileşeni | Tarz bunu belirler mi? | İlişkinin niteliği |
|---|---|---|
| Araç evreni | Hayır | Tarz sembol belirtmez; çalışma biçiminde gözlenebilecek araç sayısını sınırlayabilir |
| Veri kaynağı ve zaman dilimi | Hayır | Elde tutma ufku değerlendirme zaman dilimini belirlemez; ayrı boyutlardır |
| Değerlendirme zamanı | Kısmen | Çalışma biçimi koşulların sürekli mi yoksa yalnızca inceleme zamanlarında mı değerlendirilebileceğini belirler |
| Giriş koşulu | Hayır | Her sinyal ailesi farklı ufuklarda görülür; tarz giriş mantığını seçmez |
| Kâr çıkışı | Bir varyantı belirlemeden uygulanabilir seçenekleri sınırlar | Yüzlerce pip uzaktaki hedef genellikle birkaç saatlik ufka uymaz; fakat tarz ne hedef mesafesini ne de seviye belirleme yöntemini verir |
| Koruyucu çıkış | Bir varyantı belirlemeden uygulanabilir seçenekleri sınırlar | Koruyucu mesafe ufuktan değil sistem kurallarından gelir; seviye seçimi ve bundan doğan pozisyon büyüklüğü Bölüm 9'a aittir |
| Çözümlenmeyen durumlar | Bir varyantı belirlemeden uygulanabilir seçenekleri sınırlar | Zaman çıkışları tarzın penceresine uymalıdır; fakat kapanışı belirleyen mum sayısı sistem parametresidir |
| İşlemlerin askıya alınması | Kısmen | Tarz, askıya alma kurallarının kapsadığı pencerelerde maruziyet bulunup bulunamayacağını belirler |
| Kayıtlar | Hayır | Temel alanlar ortaktır; tarz ve sistem tasarımı ayrıca elde tutma takvimi veya birden çok kısmi gerçekleşme olayı gerektirebilir |
Tarz hiçbir bileşeni bütünüyle belirlemez. Yaygın olarak “strateji” denen giriş mantığı dahil gerisi açık kalır. “Swing işlemcisiyim” fiyat kararları hakkında; “Kırılmalarda işlem yapıyorum” maruziyetin ne zaman ve ne kadar sürdüğü hakkında pek az şey söyler.
İlişki ters yönde de işler. Saniyeler içinde tepki isteyen sistem aralıklı incelemeyi dışlar, çünkü değerlendirmesi sabit inceleme zamanlarına taşınamaz. Tarzı tek başına hedef mesafesi değil, elde tutma kuralları belirler: yüzlerce pip genellikle hafta sonu elde tutmayı düşündürür, fakat bunu ancak hafta sonundan önce çıkış bulunmaması kesinleştirir.
9. Hesaplamanın ön koşulu olarak kayıtlar
Burada kayıtlar bir sonraki girişi kendileri denetlemek yerine kararları ve gerçekleşmeleri belgeler. Başka bir sistem kaydedilmiş bir olaya tepki verebilir; bu ayrı kural gerektirir. Şu makaledeki ampirik değerlendirme — Makale 8.2 — sonuçları, gerçekleşmeleri, maliyetleri, zamanları ve kural sürümlerini gerektirir; ortalama kazanç, ortalama kayıp, kazanma oranı ve kayıp serileri bunlardan tahmin edilir. Tamamen modellenmiş hesap, açık dağılımlar ve maliyetlerle testten önce yapılabilir; fakat piyasa performansını tahmin etmez. Anılar ne tam örneklemleri ne de bütün atlamaları sağlar. Kayıtlar sonuçların gerçek bileşenlerinin denetlenmesini mümkün kılar.
Bilgi mevcutken kaydedin. Bir hafta sonra hesap geçmişinden yeniden kurmak, sinyal fiyatlarını, emir iletim zamanlarını ve atlanan sinyalleri kaybettirir.
Asgari alanlar
Sistem bileşenlerinde olduğu gibi, herhangi bir alanı silmek somut bir şeyi hesaplama olanağını ortadan kaldırır.
- Değerlendirme tarihi ve saati — pozisyon açılış zamanı değil. Farklı olabilirler; koşulun denetlenmesi gereken anda sağlanıp sağlanmadığını yalnızca değerlendirme zamanı gösterir.
- Araç ve yön.
- Sinyal ve gerçekleşme fiyatları ayrı ayrı, fiyat tarafları belirtilerek. Bu, kural ve uygulama sonuçlarını ayırır; şu kısmın temelindeki ayrım budur: Kısım 6.
- İletim zamanı ve fiyatı, etkinleşme zamanı ve fiyatı, gerçekleşme durumu (tam, kısmi, reddedilmiş). Bunlar olmazsa sinyal-iletim gecikmesi, iki farklı sapma kaynağından diğeri olan kaymayla karışır.
- Her giriş gerçekleşmesinin, her kapanış gerçekleşmesinin ve kalan pozisyonun hacmi — her olaydan sonra ayrı ayrı. Bunlar, şu kısımdaki 9. ve 15. maddelerin gerektirdiği hacim ağırlıklı fiyatı yeniden kurar: Kısım 5; ayrıca çıkış emri hacimlerini kalan maruziyetle karşılaştırır.
- Açılıştan önce belirtilmiş koruyucu seviye ve belirlendiği anda kaydedilen kâr seviyesi — zaman ve kural sürümüyle birlikte. Gerçekleşmeye dayalı seviye açılıştan sonra konabilir; bunu sonraki fiyat hareketine uydurulan seviyeden ayırın. Sonradan yeniden kurma, daha önce uygulanabilir olduğunu kanıtlamadan tanıya yardımcı olabilir. Korunan orijinal kurallar, veriler ve gerçekleşme teyitleri, o zaman gerektirdikleri seviyeyi yeniden kurabilir. O anda tutulan kayıtları sonraki yeniden kurmadan ayırın ve her birinin dayanağını belirtin.
- Çıkış nedeni — kâr, koruma, zaman veya kural dışı karar. Bu, kuralın sonuçlarını ek kararlardan ayırır.
- Gerçek kapanış fiyatı ve zamanı — nedenle birlikte; çıkışın önceden belirtilmiş seviyesine uyup uymadığını gösterir.
- Fiyat birimleriyle sonuç ve R birimleri; R'nin tanımı şu makalededir: Makale 8.2.
- Maliyet bileşenleri ayrı ayrı — alış-satış farkı, komisyon ve finansman. Ayrım farkları açıklar, çünkü bileşenler farklı birikir. Tam toplam, nedenleri belirlemeden net sonuçları hesaplar. Fiili gerçekleşmelerde zaten bulunan farkı ve kaymayı dahil diye işaretleyin; asla tekrar düşmeyin. Gerçekleşme fiyatları dışında bırakılan komisyonu veya finansmanı ayrıca ekleyin.
- Giriş ve çıkış kayması — kuralın gerektirdiği fiyatlarla elde edilen fiyatlar arasındaki fark, işlemin iki tarafında da. Bu alan olmazsa gerçekleşme maliyetleri kural sonuçlarıyla karışır ve bunların kötüleşmesi ayrılamaz.
- Sistem sürümü — işlem tarihinde yürürlükte olan kuralları belirtin. Sürümlendirme eski sonuçları kendi kurallarına bağlar; yoksa değişiklik öncesi ve sonrası gözlemler tek örnekleme girer.
- Atlanan sinyaller — nedenleriyle birlikte.
“Atlanan sinyaller” alanı neyi ortaya koyar?
Sıkça atlanan bu alan tek başına sonuçların kuralı mı yoksa uygulamasını mı anlattığını ayırır. Yapılan işlemler bunu belirleyemez. Yirmi sinyalin on dördünde işlem yapılıp altısı kural dışında atlandıysa on dört işlemin beklenen değeri, atlama kararlarıyla filtrelenmiş kuralı anlatır. İki büyüklük çok farklı olabilir; kayıtsızken aralarındaki fark bile görünmez.
Atlamalar iki sınıftır. İkincisi karar katmanını değiştirir; ilki, özellikle retlerin piyasa koşullarına bağlı olduğu durumlarda, gerçekleşen sonuçları değiştirebilir. Kurala dayalı atlamalar, mevcut pozisyon varken gelen sinyalleri, reddedilen emirleri ve fiyatın yanlış tarafındaki korumayı içerir; şu kısımda — Kısım 5 — bunlar 8, 9 ve 11. maddelere karşılık gelir. Kurala aittirler; dolayısıyla bunlar dışındaki tamamlanmış işlemler yine o kuralı anlatır. Yine de kaydedin; girişin ne sıklıkla uygun olmadığını gösterirler. Bu, işlemcinin takdiri değil kuralın özelliğidir.
Takdire dayalı atlamalar şartnameden sapar ve beklenen değerin orijinal kuralı değil uygulamayı anlatmasına yol açar. Yalnızca sözlü neden yetmez; sınıfı belirtin.
“Fırsat yoktu” bunu çözmez. “Açık pozisyon varken sinyal, 8. madde” çözer.
Alanın sınırları vardır: sapmaları ve nedenlerini sayar, fakat maliyetlerini belirlemez.
O hesap, atlanan sinyalleri kurala ve varsayımsal kurala uygun sonuçlarına göre yeniden kurar; yöntem şu makalededir: Makale 8.9.
Alan, yüzeyde aynı görünen boş haftaları da ayırır: sinyal yokluğu ile işlem yapılmayan sinyaller. Sinyal bulunmaması geçerli kural davranışı veya veri/hesaplama kusuru olabilir; denetleyin. Gerçekleşmeyen sinyallerde işlemcinin müsait olmamasını, planlı filtreyi, reddi, arızayı veya manuel atlamayı kaydedin. Yalnızca ilki müsaitlik çatışmasını düşündürür; diğer nedenler başka eylem gerektirir. Aşamalar ayrılmazsa uygulanabilirlik sonuçları farklı olduğu halde her durum boş hafta gibi görünür.
Sistem kayıtları ve düşünmeye yönelik işlem günlüğü
Sistem kayıtları duygu ve derslerin yazıldığı şu araçla aynı değildir: günlük. Ruh hali ve güven notları Bölüm 10'un ayrı aracına aittir. Bunları kayıtlarla karıştırmak, her alanın ölçülebilir veya sayılabilir olması şeklindeki faydalı özelliği kaldırır.
Kayıtlar kural testi de değildir. Yöntem şu makalededir: Makale 8.9; kayıtlar yalnızca girdileri sağlar. Hesap yapılabilir hale gelir; fakat alanların tamamlanması tek başına sonuç belirlemez.
Atlananları kaydetmek bir filtreyi değerlendirmeye yetmez
Temel kuralın örnek serisinde dört net sonuç vardır: −1, −1, +1 ve +3 pip; toplam +2, ortalama +0,5'tir. Önceden belirtilmiş filtre ikinci −1 sonucunu atlar; yapılan üç işlem toplam +3, ortalama +1 verir. Bu örnekte gelecekteki sonuçları bildiğimiz için hesap tek başına filtrenin faydasını kanıtlamaz. Filtre sonuçlara bakıldıktan sonra seçildiyse seçim yanlıdır. Koşulu önceden tanımlayın ve kabul edilenlerle atlanan bütün sinyalleri ortak yöntemle yeniden kurun. Çakışan pozisyonlarda bir işlemi atlamak sonraki girişleri de değiştirebilir; bu nedenle tek satırı silmek yetmez.
Aynı anda üç olay
Şartname hem koşulları hem öncelik sıralarını belirler. Modelde pozisyon H1 sınırında kapanır, yeni sinyal doğar ve açıklama penceresi başlar. Önce teyitli kapanışı hesaba katın; sonra kapalı aralık içindeki yeni giriş yasağını uygulayın. Olay tam sınırdaysa giriş atlanır. Pencere dışında da Kısım 5 kuralı, pozisyonu kapatan aynı mum kapanışındaki sinyali atlar. Başka seçim mümkündür, fakat farklı şartname varyantı olur. Sonucu öğrendikten sonra öncelik eklemeyin.
Değişen parametre yeni sürüm demektir
Hedefi, mum kaynağını, zamanı veya boşluğa yaklaşımı değiştirmek sürüm tanımlayıcısı ve tarih gerektirir. A sürümünün sonuçları otomatik olarak B'ye taşınmaz. Uygulama hatasını düzeltmek etkilenen seriyi yeniden kurmayı gerektirir; kararları değiştirmeden yalnızca etiketi değiştirmek editoryal düzeltme olabilir. Şartname veya uygulama hatasını mı düzelttiğinizi yoksa gerçekten hipotezi mi değiştirdiğinizi belirtin. Bu ayrım, art arda denemelerin tek bağımsız test gibi sunulmasını önlemeye yardımcı olur.
Şartnameyi beş durumla sınayın
İki kişi aynı yanıtları verir mi: en düşük tam seviyenin 5 pip üzerinde; kapanış 0,1 pip fazla aşağıda; gerekli bir mum eksik; tick verisi olmadan stop ve hedef aynı mumda görülmüş; sinyal tam açıklama penceresi sınırında? Bu örnekte yanıtlar şöyledir: diğer koşullar da sağlanırsa kabul; ret; değerlendirilemez; sonuç belirtilmiş modele bağlı; giriş atlanır. Uyuşma bu durumlardaki belirsizliği kaldırır, fakat avantaj kanıtlamaz. O avantajın hesabı şu derste ele alınır: 8.2.
10. Dört hata ve ayrımın çözmediği konular
Aşağıdaki her durum, tarzı sistemle karıştırmaktan veya tanımlanmamış kuralı tanımlanmış saymaktan doğar.
Yalnızca belirsiz değilmiş gibi görünen şartname
Yazar kendi niyetini bildiği ve metindeki eksikleri ona göre tamamladığı için belirsizliği gözden kaçırabilir. Önce ölçeği olmayan sıfatları (“güçlü”, “açık”, “anlamlı”) ve tanınma zamanı belirtilmemiş olayları (“tepki verdi”, “kırdı”, “teyit etti”) denetleyin. Tek başına fiil gerçekleşmeyi imkânsız kılmaz. Kural öyle belirtilmişse teyitli kırılma mum kapanışından sonra tanınıp sonrasında eyleme geçilebilir. Hata, sonraki teyitle daha önceki girişin atanmasında doğar. Ölçüyü, eşiği, erişilebilirlik zamanını ve izin verilen ilk tepkiyi tanımlayın. İki okuma sınaması ilk farkı belirlemeye yardım eder; kendi metninizi yeniden okumak yararlıdır, fakat bağımsız kişinin kaydıyla karşılaştırmanın yerine geçmez.
Kısıtlar değiştiği için değil, sonuç serisinden sonra sistemi değiştirmek
Bağımsız sonuç modelinde, kayıp olasılığı sıfır değilse kayıp serileri oluşabilir ve belirli örneklem uzunluğu için olasılıkları hesaplanabilir; hesap şu makalededir: Makale 8.2.
Sonuç serisi kısıt değişikliği değildir; bu nedenle işlem tarzını değiştirme gerekçesi değildir. Kısıtlar; ayırabildiğiniz saatler, çalışma düzeni veya gün içi tepki kapasitesi değişince değişir. Önceki tarz artık uygulanamadığından tarzı değiştirmek o zaman gerekçelidir. Sistemi değiştirmek başka nedenlerle gerekçelendirilebilir; fakat karar veri gerektirir. Kayıtlar tutulmadığı veya atlanan sinyalleri içermediği için bu veriler genellikle kayıp serisi sonrasında yoktur.
Elde tutma ufkunu grafik zaman dilimiyle karıştırmak
Şu kısımdaki hata — Kısım 2 — burada ölçülebilir sonuçlarla döner. En yaygın biçimi, elde tutma ufkunun değiştiği sanısıyla bir parametre kümesini bir zaman diliminden diğerine taşımaktır. Başka şey değişir: sinyal sayısı, örneklem birikme hızı ve parametreler mum sayısıyla yazılıysa hedef mesafesi, dolayısıyla maliyetin o hedefteki payı. Hedef mesafesi değişmezse pay yalnızca C de değişmezse aynı kalır. Sabit oranla toplam işlem hacmi giriş sayısıyla büyür; zaman dilimini değiştirmek maliyeti, elde tutma süresini ve işlem sayısını iki yönde de değiştirebilir.
Tutarlı elde tutma ufku bulunmamasına tarz demek
Dördüncü durum, pozisyonlar uygun düştüğü anda kapanınca doğar: fiyat yoluna ve grafiğe bakma fırsatına bağlı olarak bazen iki saat, bazen bir hafta sonra. Elde tutma sürelerinin böyle geniş dağılımı tek tarz etiketiyle değil, dağılımla anlatılmalıdır; o dağılım elde edilene kadar ne baskın maliyet bileşeni ne de örneklemin birikme hızı belirlenebilir.
Böyle serinin maliyet hesapları, iki farklı mekanizmayla biriken büyüklükleri karıştırır; bunlardan bir şey yorumlamak için örneklem elde tutma süresine göre katmanlandırılmalıdır. Tanı basittir: tipik pozisyonun elde tutma süresinin alt ve üst sınırlarını söyleyemiyorsanız kullanılan ad ne olursa olsun tarz henüz tanımlanmamıştır.
Bu ayrımın çözmedikleri
Tarzı sistemden ayırıp kuralları karara bağlanabilir hale getirmek tam bir engeli, uygulama engelini kaldırır. Bu çalışmadan sonra her karar yeniden kurulabilir, sonucu kurala veya uygulamasına bağlanabilir ve Makale 8.2'deki büyüklükler hesaplanabilir.
- Avantaj yaratmaz. Kuralı netleştirmek beklenen değerinin işareti hakkında hiçbir şey söylemez; yalnızca işaret artık sınanabilir hale gelir. Kuralın iyi olup olmadığına o test karar verir; bu makale ise yalnızca kararlarının belirli olup olmadığını ele alır.
- Testin yerini tutmaz. Karara bağlanabilir şartname, testin sonucu değil, onu yürütmenin gerekli koşuludur. Geliştirildiği aynı verilerde sınanan kural, ne kadar kesin tanımlanırsa tanımlansın avantaj kanıtı sağlamaz.[3] Yöntem şu makalede açıklanır: Makale 8.9.
- Maliyetlerden korumaz. Alış-satış farkı, komisyon, kayma ve swap kesintileri, şartnamenin kalitesi ne olursa olsun hesaba girer; kısa hedeflerde grafikte makul görünen kuralın uygulanabilirliğini belirler.
Bu, metnin zeminini hazırladığı soruyu bırakır: bir kural kümesinin ne zaman avantajı olduğu söylenebilir? Yanıt, beklenen değer formülünü, maliyet sonrası başabaş kazanma oranı hesabını ve belirli örneklem büyüklüğü için belirsizlik tahminini gerektirir; şu makalenin başladığı yer burasıdır: Makale 8.2. O hesabın malzemesini sağlayan kayıtlar şu kısımdadır: Kısım 9.
Sık sorulan sorular
İşlem tarzı grafik zaman dilimiyle aynı şey midir?
Hayır. Zaman dilimi koşulun değerlendirildiği verileri, tarz ise pozisyonun ne kadar açık kaldığını, gün devrini ve hafta sonunu aşıp aşmadığını belirler. İki yöndeki örnekler şu kısımdadır: Kısım 2. Zaman dilimi pozisyonun gece açık tutulup tutulmadığını söylemez; swap kesintilerinin maliyete girip girmediğini ise bu belirler.
Kuralımın karara bağlanabilirliğini nasıl denetlerim?
Şu kısımdaki iki kişi sınamasını uygulayın: Kısım 4; soracak kimse yoksa aynı sınamayı birkaç hafta arayla kendiniz tekrarlayın. Uyarı işaretleri, ölçeği olmayan derecelendirilebilir sıfatlar (“güçlü”, “açık”) ve yalnızca sonradan tanınabilen olayları anlatan fiillerdir (“tepki verdi”, “teyit etti”); her biri şartnamede ölçü, seviye veya zaman gerektirir.
Sistem tamamen mekanik olmak zorunda mı?
Hayır. Takdire dayalı bileşen, şu kısımdaki beş koşulu karşılarsa sistemi geçersiz kılmaz: Kısım 7. Son koşul, kararları kaydetme, belirleyicidir: yalnızca bu, kararı içeren sonuçlarla tek başına kuralın üreteceği sonuçları karşılaştırmayı mümkün kılar. Kayıtsız takdir esneklik değil, kural yokluğudur.
Bir sistemde kaç kural olmalı?
Dokuz kategorinin hepsini belirsizliğe yer vermeden dolduracak kadar; örneğin şu kısımdaki örnek — Kısım 5 — on sekiz madde gerektirir. Ancak koşul listesini genişletmek tek başına kesinliği artırmaz; kayıp serisinden sonra genişletilen liste, sınanandan farklı kuralı anlatır. Kalite ölçütü uzunluk değil, iki kişinin aynı şekilde yorumlayıp yorumlamayacağıdır; ayrıntılar şu kısımdadır: Kısım 4.
İşlem günlüğü sistem kaydıyla aynı mıdır?
Hayır; adlar bazen birbirinin yerine kullanılsa da değildir. Sistem kaydı yalnızca hesaplanabilir veya sayılabilir alanları içerir; tam küme şu kısımdadır: Kısım 9. Nasıl hissettiğinize ilişkin notlar Bölüm 10'daki ayrı araca aittir.
Neden grafikte gördüğüm fiyattan giremem?
Buradaki örnekte iki ayrı mekanizma işler. Bid grafiği kullanan tezgâh üstü araçta alım Ask'ten gerçekleşir; belirtilen 0,8 pip alış-satış farkıyla taraflar arasındaki fark 0,8 piptir. İkinci mekanizma zamanlamadır: Close ancak mum bittikten sonra bilinir. O Close'a dayanan emir daha sonra iletilebilir. Örnek, sonraki ilk mevcut kotasyonda gerçekleşme varsayar; gerçek gerçekleşme ise daha da sonra ve farklı fiyattan olabilir, kısmi kalabilir veya reddedilebilir. Bu, ne fiyatı ne hızı garanti eder. Başka araç türünde grafiğin gerçekten Bid, Last veya başka seri gösterip göstermediğini denetleyin.
Şu kısımdaki hesap — Kısım 6 — bu varsayımlar altında sinyal ve gerçekleşme fiyatları arasında 1,8 pip fark üretir; bu, gerçekleşme hatası değil, grafik yapısının ve sinyalin doğduğu zamanın sonucudur. Hedef ne kadar kısaysa bu farkın ağırlığı o kadar büyüktür; Makale 8.3 etkisini hesaplar.
Kaynaklar ve bibliyografya
- MetaQuotes, Fiyat Verileri. Belgeler, tezgâh üstü mumların Bid'den, borsada işlem gören grafiklerin Last'ten oluşturulması ve zaman dilimi toplulaştırması açısından kontrol edilmiştir. Bu, bütün platformları değil MetaTrader 5'i anlatır. Ask, alım ve kısa pozisyon kapatma tarafıdır; ayarlardaki Ask çizgisi tarihsel Ask serisi değildir.
- TradingView, Stratejiler — aracı benzeticisi ve mum içi varsayımlar. Emir oluşturma/gerçekleşme zamanlaması ve mum içindeki varsayılan yollara ilişkin kısımlar kontrol edilmiştir. Bu, fiili gerçekleşmelerin veya anlatılan kuralın etkinliğinin kanıtı değil, açık bir simülatör modelidir. Doğrulanmış pasajı olmayan genel bir monografi atfının yerini alır.
- Bailey, Borwein, López de Prado ve Zhu, Geriye dönük testte aşırı uyum olasılığı — yazarların sürümü; dergi yayını 2017. Örneklem içinde varyant seçimi ve örneklem dışında değerlendirmeye ilişkin özet ve giriş kontrol edilmiştir. Uyarı varyant seçimiyle ilgilidir; bu dersin etkinliğini kanıtlayamaz.
- MetaQuotes, Piyasa Gözlemi — Sözleşme Özellikleri. Swap birimleri ve türleri, uzun/kısa pozisyon oranları ve hafta günü tahakkuk çarpanları kontrol edilmiştir. Çarşamba ×3 takvimi belgelerdeki örnektir; kullanımı somut araçla eşleşme gerektirir.